Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Αιωνόσπορου που αντλείται από τα κεφάλαια 3 και 4 του Εκκλησιαστή. Ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από τις σκέψεις του Σολομώντος για τις εποχές της ζωής και το αμετάβλητο χέρι του Θεού πίσω από κάθε αλλαγή. Το σχόλιό του μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή σοφία δεν βρίσκεται στην αντίσταση στη ροή του χρόνου αλλά στην εμπιστοσύνη στον Ένα που ορίζει κάθε σκοπό κάτω από τον ουρανό. Καθώς ανοίγουμε αυτά τα αρχαία λόγια μαζί ας βοηθήσουν οι γνώσεις του Χένρι να αγκαλιάσουμε τόσο την ομορφιά όσο και τη συντομία των ημερών μας με ταπεινή πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στον Εκκλησιαστή 3 και 4 και διαβάστε το κείμενο αργά και προσευχητικά. Ακούστε τον ρυθμό των ορισμένων καιρών και την ειλικρινή αναγνώριση των αβεβαιοτήτων της ζωής. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην προσεκτική έκθεση του Ματθαίου Χένρι, η οποία θα μας βοηθήσει να δούμε το κυρίαρχο σχέδιο του Θεού υφασμένο μέσα από κάθε εποχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει περιγράφοντας τον κόσμο των αλλαγών και τη γενική πρόταση ότι κάθε γεγονός έχει την καθορισμένη εποχή του.
Ο σκοπός αυτών των στίχων είναι να δείξει, 1. Ότι ζούμε σε έναν κόσμο αλλαγών, ότι τα διάφορα γεγονότα του χρόνου και οι συνθήκες της ανθρώπινης ζωής διαφέρουν τεράστια μεταξύ τους, και όμως συμβαίνουν αδιάκριτα, και περνάμε συνεχώς και ξαναπερνάμε μεταξύ τους, όπως στις επαναστάσεις κάθε ημέρας και κάθε έτους. Στον τροχό της φύσης (Ιακ. γ΄ 6) μερικές φορές μια ακτίνα είναι πάνω και αμέσως μετά η αντίθετη· υπάρχει συνεχής άμπωτη και παλίρροια, αύξηση και μείωση· από ένα άκρο στο άλλο αλλάζει η μόδα αυτού του κόσμου, πάντα συνέβαινε και πάντα θα συμβαίνει. 2. Ότι κάθε αλλαγή που αφορά εμάς, με τον χρόνο και την εποχή της, είναι αμετάβλητα καθορισμένη και ορισμένη από υπέρτατη δύναμη· και πρέπει να παίρνουμε τα πράγματα όπως έρχονται, γιατί δεν είναι στη δύναμή μας να αλλάξουμε ό,τι είναι ορισμένο για εμάς. Και αυτό έρχεται εδώ ως λόγος γιατί, όταν είμαστε σε ευημερία, πρέπει να είμαστε ήρεμοι, και όμως όχι ασφαλείς—όχι να είμαστε ασφαλείς επειδή ζούμε σε έναν κόσμο αλλαγών και επομένως δεν έχουμε λόγο να πούμε, Αύριο θα είναι όπως αυτή η ημέρα (οι χαμηλότερες κοιλάδες ενώνονται με τα υψηλότερα βουνά), και όμως να είμαστε ήρεμοι, και, όπως είχε συμβουλεύσει (κεφ. β΄ 24), να απολαμβάνουμε το αγαθό του μόχθου μας, με ταπεινή εξάρτηση από τον Θεό και την πρόνοιά Του, ούτε υψωμένοι με ελπίδες, ούτε ριγμένοι με φόβους, αλλά με ομοιομορφία νου προσδοκώντας κάθε γεγονός. Εδώ έχουμε,Ο Χένρι συνεχίζει απεικονίζοντας την πρόταση μέσω της επαγωγής είκοσι οκτώ συγκεκριμένων παραδειγμάτων.
ΙΙ. Η απόδειξη και η απεικόνισή της με την επαγωγή λεπτομερειών, είκοσι οκτώ στον αριθμό, σύμφωνα με τις ημέρες της επανάστασης της σελήνης, η οποία πάντα αυξάνεται ή μειώνεται μεταξύ της πανσελήνου και της αλλαγής της. Μερικές από αυτές τις αλλαγές είναι καθαρά η πράξη του Θεού, άλλες εξαρτώνται περισσότερο από τη θέληση του ανθρώπου, αλλά όλες καθορίζονται από τη θεία βουλή. Κάθε πράγμα κάτω από τον ουρανό είναι έτσι μεταβλητό, αλλά στον ουρανό υπάρχει αμετάβλητη κατάσταση, και αμετάβλητη βουλή σχετικά με αυτά τα πράγματα. 1. Υπάρχει καιρός να γεννηθεί και καιρός να πεθάνει. Αυτά καθορίζονται από τη θεία βουλή· και, όπως γεννηθήκαμε, έτσι πρέπει να πεθάνουμε, στον ορισμένο χρόνο, Πράξ. ιζ΄ 26. Μερικοί παρατηρούν ότι εδώ υπάρχει καιρός να γεννηθεί και καιρός να πεθάνει, αλλά όχι καιρός να ζήσει· αυτός είναι τόσο σύντομος που δεν αξίζει να αναφερθεί· μόλις γεννηθούμε αρχίζουμε να πεθαίνουμε. Αλλά, όπως υπάρχει καιρός να γεννηθεί και καιρός να πεθάνει, έτσι θα υπάρξει καιρός να αναστηθούμε πάλι, ένας ορισμένος χρόνος όταν εκείνοι που κείτονται στον τάφο θα θυμηθούν, Ιώβ ιδ΄ 13. 2. Καιρός για τον Θεό να φυτέψει ένα έθνος, όπως εκείνο του Ισραήλ στη Χαναάν, και, για να γίνει αυτό, να ξεριζώσει τα επτά έθνη που ήταν φυτεμένα εκεί, για να τους κάνει χώρο· και τελικά υπήρξε καιρός που ο Θεός μίλησε για τον Ισραήλ επίσης, να ξεριζώσει και να καταστρέψει, όταν το μέτρο της ανομίας τους ήταν πλήρες, Ιερ. ιη΄ 7, 9. Υπάρχει καιρός για τους ανθρώπους να φυτέψουν, καιρός του έτους, καιρός της ζωής τους· αλλά, όταν αυτό που φυτεύτηκε έχει γίνει άκαρπο και άχρηστο, είναι καιρός να το ξεριζώσουν. 3. Καιρός να σκοτώσουν, όταν οι κρίσεις του Θεού είναι έξω σε μια γη και τα καταστρέφουν όλα· αλλά, όταν επιστρέφει με τρόπους ελέους, τότε είναι καιρός να θεραπεύσει ό,τι έχει σχίσει (Ωσ. στ΄ 1, 2), να παρηγορήσει έναν λαό μετά τον χρόνο που τους έχει θλίψει, Ψαλμ. Ϟ΄ 15. Υπάρχει καιρός όταν είναι η σοφία των αρχόντων να χρησιμοποιούν αυστηρές μεθόδους, αλλά υπάρχει καιρός όταν είναι εξίσου σοφία τους να ακολουθήσουν πιο ήπια πορεία, και να εφαρμόσουν τον εαυτό τους σε μαλακτικά, όχι διαβρωτικά. 4. Καιρός να γκρεμίσουν μια οικογένεια, μια περιουσία, ένα βασίλειο, όταν έχει ωριμάσει τον εαυτό του για καταστροφή· αλλά ο Θεός θα βρει καιρό, αν επιστρέψουν και μετανοήσουν, να ξαναχτίσει ό,τι έχει γκρεμίσει· υπάρχει καιρός, ένας ορισμένος καιρός, για τον Κύριο να οικοδομήσει τη Σιών, Ψαλμ. ρβ΄ 13, 16. Υπάρχει καιρός για τους ανθρώπους να διαλύσουν σπίτι, και να διακόψουν εμπόριο, και έτσι να γκρεμίσουν, το οποίο εκείνοι που είναι απασχολημένοι στο να χτίζουν και τα δύο πρέπει να περιμένουν και να προετοιμαστούν. 5. Καιρός που η πρόνοια του Θεού καλεί σε κλάμα και πένθος, και όταν η σοφία και η χάρη του ανθρώπου θα συμμορφωθούν με την κλήση, και θα κλάψουν και θα πενθήσουν, όπως σε καιρούς κοινής συμφοράς και κινδύνου, και εκεί είναι πολύ παράλογο να γελούν, και να χορεύουν, και να ευφραίνονται (Ησ. κβ΄ 12, 13· Ιεζ. κα΄ 10)· αλλά τότε, από την άλλη πλευρά, υπάρχει καιρός που ο Θεός καλεί σε ευθυμία, καιρός να γελάσουν και να χορέψουν, και τότε περιμένει να τον υπηρετήσουμε με χαρά και ευφροσύνη καρδιάς. Παρατηρήστε, Ο καιρός του πένθους και του κλάματος τίθεται πρώτος, πριν από εκείνον του γέλιου και του χορού, γιατί πρέπει πρώτα να σπείρουμε με δάκρυα και μετά να θερίσουμε με χαρά. 6. Καιρός να πετάξουν πέτρες, σπάζοντας και κατεδαφίζοντας οχυρώσεις, όταν ο Θεός δίνει ειρήνη στα σύνορα, και δεν υπάρχει πλέον ανάγκη γι' αυτές· αλλά υπάρχει καιρός να μαζέψουν πέτρες μαζί, για την κατασκευή οχυρών, εδ. 5. Καιρός για παλιούς πύργους να πέσουν, όπως εκείνος στη Σιλωάμ (Λουκ. ιβ΄ 4), και για τον ίδιο τον ναό να ερειπωθεί έτσι ώστε να μην μείνει μία πέτρα πάνω στην άλλη· αλλά επίσης καιρός για πύργους και τρόπαια επίσης να ανεγερθούν, όταν οι εθνικές υποθέσεις ευημερούν. 7. Καιρός να αγκαλιάσουν έναν φίλο όταν τον βρίσκουν πιστό, αλλά καιρός να απέχουν από την αγκαλιά όταν τον βρίσκουν άδικο ή άπιστο, και ότι έχουμε αιτία να τον υποπτευόμαστε· τότε είναι η φρόνησή μας να είμαστε ντροπαλοί και να κρατάμε απόσταση. Συχνά εφαρμόζεται σε συζυγικές αγκαλιές, και εξηγείται από Α΄ Κορ. ζ΄ 3-5· Ιωήλ β΄ 16. 8. Καιρός να αποκτήσουν, να αποκτήσουν χρήματα, να αποκτήσουν προαγωγή, να αποκτήσουν καλές συμφωνίες και καλό ενδιαφέρον, όταν η ευκαιρία χαμογελά, καιρός όταν ένας σοφός άνθρωπος θα επιδιώξει (έτσι είναι η λέξη)· όταν ξεκινά στον κόσμο και έχει μια αυξανόμενη οικογένεια, όταν είναι στην ακμή του, όταν ευημερεί και έχει μια πορεία επιχειρήσεων, τότε είναι καιρός για αυτόν να είναι απασχολημένος και να κάνει σανό όταν λάμπει ο ήλιος. Υπάρχει καιρός να αποκτήσει σοφία, και γνώση, και χάρη, όταν ένας άνθρωπος έχει μια τιμή στο χέρι του· αλλά τότε ας περιμένει ότι θα έρθει καιρός να ξοδέψει, όταν όλα όσα έχει θα είναι λίγα αρκετά για να εξυπηρετήσουν την ανάγκη του. Ναι, θα έρθει καιρός να χάσει, όταν ό,τι αποκτήθηκε γρήγορα θα διασκορπιστεί γρήγορα και δεν μπορεί να κρατηθεί σταθερά. 9. Καιρός να κρατήσουν, όταν έχουν χρήση για ό,τι έχουν αποκτήσει, και μπορούν να το κρατήσουν χωρίς να διατρέχουν τον κίνδυνο καλής συνείδησης· αλλά μπορεί να έρθει καιρός να πετάξουν, όταν η αγάπη προς τον Θεό μπορεί να τους υποχρεώσει να πετάξουν ό,τι έχουν, επειδή πρέπει να αρνηθούν τον Χριστό και να αδικήσουν τις συνειδήσεις τους αν το κρατήσουν (Ματθ. ι΄ 37, 38), και μάλλον να ναυαγήσουν τα πάντα παρά την πίστη· ναι, όταν η αγάπη προς τον εαυτό τους μπορεί να τους υποχρεώσει να το πετάξουν, όταν είναι για τη σωτηρία της ζωής τους, όπως ήταν όταν οι ναυτικοί του Ιωνά πέταξαν το φορτίο τους στη θάλασσα. 10. Καιρός να σχίσουν τα ενδύματα, όπως σε περίπτωση κάποιας μεγάλης λύπης, και καιρός να τα ράψουν πάλι, σε ένδειξη ότι η λύπη έχει περάσει. Καιρός να ξεγίνουν ό,τι έχουν κάνει και καιρός να κάνουν πάλι ό,τι έχουν ξεγίνει. Ο Ιερώνυμος εφαρμόζει αυτό στο σχίσιμο της ιουδαϊκής εκκλησίας και στο ράψιμο και την αποκατάσταση της ευαγγελικής εκκλησίας επ' αυτού. 11. Καιρός όταν μας ταιριάζει, και είναι σοφία και καθήκον μας, να κρατάμε σιωπή, όταν είναι κακός καιρός (Αμώς ε΄ 13), όταν η ομιλία μας θα ήταν η ρίψη μαργαριταριών μπροστά σε χοίρους, ή όταν διατρέχουμε κίνδυνο να μιλήσουμε λανθασμένα (Ψαλμ. λθ΄ 2)· αλλά υπάρχει επίσης καιρός να μιλήσουμε για τη δόξα του Θεού και την οικοδόμηση των άλλων, όταν η σιωπή θα ήταν η προδοσία μιας δίκαιης υπόθεσης, και όταν με το στόμα γίνεται η ομολογία για σωτηρία· και είναι μεγάλο μέρος της χριστιανικής φρόνησης να γνωρίζουμε πότε να μιλήσουμε και πότε να κρατήσουμε την ειρήνη μας. 12. Καιρός να αγαπήσουν, και να δείξουν τον εαυτό τους φιλικούς, να είναι ελεύθεροι και χαρούμενοι, και είναι ευχάριστος καιρός· αλλά μπορεί να έρθει καιρός να μισήσουν, όταν θα δουν αιτία να διακόψουν κάθε οικειότητα με μερικούς που έχουν αγαπήσει, και να είναι στην επιφύλαξη, έχοντας βρει λόγο για υποψία, την οποία η αγάπη διστάζει να δεχθεί. 13. Καιρός πολέμου, όταν ο Θεός τραβά το σπαθί για κρίση και του δίνει εντολή να καταβροχθίσει, όταν οι άνθρωποι τραβούν το σπαθί για δικαιοσύνη και τη διατήρηση των δικαιωμάτων τους, όταν υπάρχει στα έθνη διάθεση για πόλεμο· αλλά μπορούμε να ελπίζουμε για καιρό ειρήνης, όταν το σπαθί του Κυρίου θα μπει στη θήκη και θα κάνει τους πολέμους να παύσουν (Ψαλμ. μστ΄ 9), όταν το τέλος του πολέμου επιτευχθεί, και όταν υπάρχει από όλες τις πλευρές διάθεση για ειρήνη. Ο πόλεμος δεν θα διαρκέσει πάντα, ούτε υπάρχει καμία ειρήνη που να ονομάζεται διαρκής σε αυτή την πλευρά της αιώνιας ειρήνης. Έτσι σε όλες αυτές τις αλλαγές ο Θεός έχει θέσει το ένα απέναντι στο άλλο, ώστε να χαίρουμε σαν να μη χαίρουμε και να κλαίμε σαν να μη κλαίμε.Ο Χένρι στη συνέχεια αντλεί πρακτικά συμπεράσματα για να ζούμε σοφά μέσα σε τέτοια συνεχή εναλλαγή.
ΙΙΙ. Τα συμπεράσματα που αντλούνται από αυτή την παρατήρηση. Αν η παρούσα κατάστασή μας υπόκειται σε τέτοια εναλλαγή, 1. Τότε δεν πρέπει να περιμένουμε το μερίδιό μας σε αυτήν, γιατί τα αγαθά της δεν έχουν καμία βεβαιότητα, καμία συνέχεια (εδ. 9): Τι όφελος έχει αυτός που εργάζεται; Τι μπορεί να υποσχεθεί ένας άνθρωπος στον εαυτό του από τη φύτευση και το χτίσιμο, όταν αυτό που νομίζει ότι έχει φερθεί στην τελειότητα μπορεί τόσο σύντομα, και θα τόσο σίγουρα, να ξεριζωθεί και να γκρεμιστεί; Όλοι οι πόνοι και η φροντίδα μας δεν θα αλλάξουν ούτε τη μεταβλητή φύση των ίδιων των πραγμάτων ούτε την αμετάβλητη βουλή του Θεού σχετικά με αυτά. 2. Τότε πρέπει να βλέπουμε τον εαυτό μας ως σε δοκιμασία σε αυτήν. Πράγματι δεν υπάρχει όφελος σε αυτό στο οποίο κοπιάζουμε· το ίδιο το πράγμα, όταν το έχουμε, θα μας κάνει λίγο καλό· αλλά, αν κάνουμε σωστή χρήση των διαθέσεων της Πρόνοιας σχετικά με αυτό, θα υπάρχει όφελος σε αυτό (εδ. 10): Έχω δει τον μόχθο που ο Θεός έχει δώσει στους υιούς των ανθρώπων, όχι για να αποτελέσουν ευτυχία με αυτόν, αλλά για να ασκηθούν σε αυτόν, για να ασκηθούν διάφορες χάριτες από την ποικιλία των γεγονότων, για να δοκιμαστεί η εξάρτησή τους από τον Θεό από κάθε αλλαγή, και να εκπαιδευτούν σε αυτό, και να διδαχθούν τόσο πώς να στερούνται όσο και πώς να αφθονούν, Φιλ. δ΄ 12. Σημειώστε, (1.) Υπάρχει μεγάλη πολλή κοπιαστική εργασία και ταραχή που πρέπει να δει κανείς μεταξύ των παιδιών των ανθρώπων. Ο μόχθος και η λύπη γεμίζουν τον κόσμο. (2.) Αυτός ο μόχθος και αυτή η ταραχή είναι ό,τι ο Θεός μας έχει ορίσει. Ποτέ δεν προόρισε αυτόν τον κόσμο για την ανάπαυσή μας, και επομένως ποτέ δεν μας όρισε να αναπαυθούμε σε αυτόν. (3.) Σε πολλούς αποδεικνύεται δώρο. Ο Θεός το δίνει στους ανθρώπους, όπως ο γιατρός δίνει φάρμακο στον ασθενή του, για να του κάνει καλό. Αυτός ο μόχθος δίνεται σε εμάς για να μας κάνει κουρασμένους από τον κόσμο και επιθυμητικούς της εναπομείνασας ανάπαυσης. Δίνεται σε εμάς ώστε να κρατιόμαστε σε δράση, και να έχουμε πάντα κάτι να κάνουμε· γιατί κανένας από εμάς δεν στάλθηκε στον κόσμο για να είναι αδρανής. Κάθε αλλαγή μας κόβει κάποια νέα εργασία, για την οποία πρέπει να ενδιαφερόμαστε περισσότερο, παρά για το αποτέλεσμα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι στοχάζεται στη ματαιότητα της ανθρώπινης δύναμης όταν ασκείται χωρίς τον φόβο του Θεού.
Ο Σολομώντας δείχνει ακόμη ότι κάθε πράγμα σε αυτόν τον κόσμο, χωρίς ευσέβεια και τον φόβο του Θεού, είναι ματαιότητα. Αφαιρέστε τη θρησκεία, και δεν υπάρχει τίποτα πολύτιμο μεταξύ των ανθρώπων, τίποτα για χάρη του οποίου ένας σοφός άνθρωπος θα θεωρούσε άξιο να ζήσει σε αυτόν τον κόσμο. Σε αυτούς τους στίχους δείχνει ότι η δύναμη (από την οποία δεν υπάρχει τίποτα που οι άνθρωποι είναι πιο φιλόδοξοι) και η ίδια η ζωή (από την οποία δεν υπάρχει τίποτα που οι άνθρωποι είναι πιο προσκολλημένοι, πιο ζηλότυποι) δεν είναι τίποτα χωρίς τον φόβο του Θεού.Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα δείχνοντας πώς ακόμη και οι ισχυρότεροι μειώνονται στο επίπεδο των θηρίων χωρίς την αληθινή θρησκεία.
Ι. Εδώ είναι η ματαιότητα του ανθρώπου ως ισχυρού, του ανθρώπου στην καλύτερη κατάστασή του, του ανθρώπου στον θρόνο, όπου η εξουσία του υποτάσσεται, του ανθρώπου στο δικαστήριο, όπου η σοφία και η δικαιοσύνη του επικαλούνται, και όπου, αν κυβερνάται από τους νόμους της θρησκείας, είναι αντιπρόσωπος του Θεού· ναι, είναι από εκείνους προς τους οποίους λέγεται, Εσείς είστε θεοί· αλλά χωρίς τον φόβο του Θεού είναι ματαιότητα, γιατί, αν αφαιρεθεί αυτό, και,
Απαντήστε
Απόκριση
1. Ποια τρέχουσα εποχή της ζωής σας φαίνεται πιο αβέβαιη, και πώς μπορεί να σας προσκαλέσουν τα λόγια του Χένρι να αναπαυθείτε στον καιρό του Θεού; 2. Πού έχετε δει τη δύναμη να γίνεται κατάχρηση στους δικούς σας κύκλους, και τι αποκαλύπτει αυτό για την ανάγκη του φόβου του Θεού; 3. Πώς μπορείτε να ασκήσετε το να χαίρεστε στα δικά σας έργα σήμερα ενώ τα κρατάτε χαλαρά ενώπιον του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ πολυεύσπλαχνε, Σὺ ἔχεις ὁρίσει καιρὸν διὰ πάντα σκοπὸν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ ἔθεσες τὴν αἰωνιότητα ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, ἵνα ἐμπιστευώμεθα τὴν ἀμετάβλητον βουλήν Σου ἐν πάσῃ ἐποχῇ. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀριθμῶμεν ὀρθῶς τὰς ἡμέρας ἡμῶν, νὰ πράττωμεν τὸ ἀγαθὸν ἐν τῷ μεριδίῳ ὃ ἔδωκας, καὶ νὰ Σὲ φοβώμεθα ὑπὲρ πάσας τὰς ματαιότητας. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἕλκυσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ἀναπαυθῶσιν ἐν Χριστῷ, ἕως ὅτου ἴδωμεν τὴν πλήρη ὡραιότητα τοῦ αἰωνίου Σου σχεδίου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →