← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 2 — με τον Whedon

Ρωμαίους 2Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Γουεσλεϊανής μας κληρονομιάς στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon. Με ευλαβική σαφήνεια ο εξηγητής ανιχνεύει το ξεδιπλούμενο επιχείρημα του αποστόλου ότι όλοι βρίσκονται υπό δίκαιη κρίση και ότι η αληθινή ελπίδα βρίσκεται μόνο στη μετάνοια και στην ελεύθερη ανταπόκριση της πίστης. Οι αρμινιανικές πεποιθήσεις του Whedon λάμπουν καθώς επιμένει στην ανθρώπινη ευθύνη και στην καθολική προσφορά της χάριτος. Τα μετρημένα του λόγια μας καλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές, ακόμη και καθώς βλέπουμε την αμερόληπτη δικαιοσύνη του Θεού. Ας ακούσουμε προσευχόμενοι, ώστε το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αλήθειες στην καθημερινή μας πορεία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα ολόκληρο το δεύτερο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Ας μιλήσει πρώτα το ιερό κείμενο, ώστε κάθε μετέπειτα σκέψη να βασίζεται στα ίδια τα λόγια της Γραφής. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στη συνείδηση να απαντήσει σε κάθε κατηγορία που φέρνει ο απόστολος. Σημειώστε την προσεκτική κίνηση από τον ηθικολόγο που καταδικάζει τους άλλους στον αμερόληπτο Κριτή που αποδίδει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του. Δεχθείτε το απόσπασμα ως καθρέφτη που κρατιέται μπροστά στην ψυχή από το χέρι της θείας ευσπλαχνίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας την ηθική καταστροφή των ανώτερων τάξεων των ειδωλολατρών. Στίχοι 2-10. (β.) Ηθική Καταστροφή των Καλύτερων Τάξεων των Ειδωλολατρών, Ρωμαίους 2:2-10. Η απόδειξη της καταστροφής από τον απόστολο μέχρι στιγμής αντλείται κυρίως από τις ακρότητες της ανοιχτής ανθρώπινης εξαχρείωσης. Μπορεί να απαντηθεί ότι υπάρχει μια μεγάλη ανώτερη ηθική τάξη που καταδικάζει αυτές τις ακρότητες και ζει αξιοπρεπείς και ενάρετες ζωές. Σε απάντηση ο απόστολος κατηγορεί ότι αυτή η τάξη, αν και καλύτερη σε βαθμό, είναι εξίσου κακή σε είδος, και ότι η μόνη της ελπίδα δεν είναι στην καταδίκη της ακραίας κακίας των άλλων, αλλά στη μετάνοια για τη δική τους. Στη συνέχεια εξηγεί την αρχή ότι ο Θεός θα αποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του. Στίχος 6. 6. Κάθε άνθρωπος Της ανθρώπινης φυλής την ημέρα της κρίσης. Κατά τα έργα του Σωστά θεωρούμενη κάθε αληθινή πίστη είναι ένα ευχάριστα αποδεκτό έργο, και όλα τα αληθινά έργα είναι αποδεκτές πράξεις πίστης. Έργα που δεν είναι από πίστη είναι νεκρά έργα και αμαρτία, και καθόλου αληθινά έργα. Στη μορφή πίστη και έργα είναι μόνιμα διακριτά· στην ουσία είναι ένα. Ως εκ τούτου, οι δύο διδασκαλίες ότι η σωτηρία είναι μόνο από πίστη, και όμως ότι ανταμειβόμαστε σύμφωνα με τα έργα μας, δεν είναι μόνο δύο διδασκαλίες αλλά και μία. Εκείνα τα έργα με τα οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να δικαιωθεί είναι άπιστες πράξεις και καθόλου αληθινά έργα. Αλλά πώς μπορεί η πίστη να αποδοθεί στους ειδωλολάτρες που περιλαμβάνει ο Παύλος στο παρόν απόσπασμα; Απαντούμε ότι κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει την ιδέα του Παύλου για την πίστη αν δεν έχει μελετήσει καλά το ενδέκατο κεφάλαιο της Επιστολής του προς Εβραίους. Ο Whedon στη συνέχεια επιβεβαιώνει την αυστηρή αμεροληψία του θείου Κριτή που δεν δείχνει προσωποληψία. Στίχος 11. 11. Προσωποληψία Όταν ένας δικαστής στο δικαστήριο αποφασίζει όχι σύμφωνα με την αυστηρή αξία της υπόθεσης, αλλά με το βλέμμα στην τάξη ή άλλη ιδιότητα ενός από τα μέρη, δείχνει σεβασμό όχι στη δικαιοσύνη αλλά στο πρόσωπο. Υπό τον Θεό ως κριτή δεν υπάρχει τέτοια αδικία. Η αυστηρή απαξία της αμαρτίας και η αξία της αγιότητας καθοδηγούν την απόφαση.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει την πραγματικότητα της ανθρώπινης δοκιμασίας υπό μια ελεύθερη και υπεύθυνη βούληση. Στίχος 9. 9. Θλίψη και στενοχώρια Ονομαστικές στο 'θα είναι', εννοείται. Όπως η αγανάκτηση και ο θυμός είναι διαθέσεις στον Θείο νου, έτσι η θλίψη και η στενοχώρια είναι τα αποτελέσματα που παράγονται στα πρόσωπα των ενόχων. Ιουδαίος πρώτος Προτεραιότητα προσφοράς, όχι ανωτερότητα ανταμοιβής ή ποινής. Από αυτή την παράγραφο είναι σαφές ότι στο σύστημα υπό τον Χριστό την Κεφαλή οι άνθρωποι γεννιούνται σε μια σκηνή δοκιμασίας. Δηλαδή, το ανθρώπινο μας σύστημα είναι ένα σύστημα ελεύθερων παραγόντων από τη βούληση και την αποφασιστικότητα των οποίων εξαρτάται αν θα επιτύχουν αιώνια ευδαιμονία ή αιώνια δυστυχία. Αυτό προϋποθέτει στον άνθρωπο μια ελεύθερη υπεύθυνη βούληση, με την πλήρη δύναμη στις δεδομένες ηθικές εναλλακτικές να αποφασίσει είτε έτσι είτε αλλιώς. Αποφασίζει για το σωστό με την πλήρη δύναμη να αποφασίσει για το λάθος αντ' αυτού, και επομένως είναι αξιέπαινος. Ή αποφασίζει για το λάθος, ενώ κατέχει τη δύναμη να είχε αποφασίσει αντ' αυτού για το σωστό, και επομένως είναι υπεύθυνος και καταδικαστέος. Ολοκληρώνει απορρίπτοντας κάθε έννοια 'εξαναγκασμού' που θα κατέστρεφε την γνήσια δοκιμασία. Υπάρχει μια μέση οδός μεταξύ ηθικής πειθούς και εξαναγκασμού. Ο Θεός υπερβαίνει την ανάγκη εξαναγκασμού, κάνοντάς μας πρόθυμους την ημέρα της δύναμής του.' Η απάντησή μας είναι: Στην πράξη αποδοχής της σωτήριας χάριτος του Θεού από τον αμαρτωλό, αρνούμαστε αμέσως οποιοδήποτε 'εξαναγκασμό' εκ μέρους του Θεού που αποκλείει τη δύναμη του ανθρώπου να μην θέλει ή να αρνηθεί. Ο Θεός απαιτεί μια ελεύθερη αποδοχή. Δεν κάνει φάρσα τη δοκιμασία μας απαιτώντας πρώτα την ελεύθερη βούλησή μας, και μετά επιβάλλοντάς μας έναν 'εξαναγκασμό'. Η ελεύθερη βούληση και ο 'εξαναγκασμός' είναι ασυμβίβαστα. Από όλα αυτά προκύπτει επιπλέον ότι αν ο άνθρωπος δημιουργηθεί, ή αν γεννηθεί, χωρίς τη δύναμη (είτε από τη φύση είτε από υπερφυσική πρόνοια) να κάνει το σωστό και να ευαρεστεί τον Θεό, δεν είναι υπεύθυνος ή δίκαια τιμωρητέος. Και αν καθ' όλη την ύπαρξή του δεν είχε ποτέ τη δύναμη να θέλει το καλό, η Θεία Δικαιοσύνη δεν μπορεί ποτέ να τον καταδικάσει για οποιαδήποτε κακή βούληση.
Απαντήστε
1. Πού έχω δικαιολογήσει τις δικές μου αποτυχίες δείχνοντας τις μεγαλύτερες αμαρτίες των άλλων; 2. Εκτιμώ τα πλούτη της αγαθότητας του Θεού ή τα θεωρώ δεδομένα; 3. Η καθημερινή μου συμπεριφορά αποκαλύπτει μια υπομονετική επιμονή στο να κάνω το καλό που αναζητά δόξα, τιμή και αθανασία;
Προσευχηθείτε
Ευγενικέ και αμερόληπτε Θεέ, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Daniel D. Whedon, ο οποίος μας αποκάλυψε τις διεισδυτικές αλήθειες αυτού του κεφαλαίου. Δώσε μας χάρη να πάψουμε να κρίνουμε τους άλλους και να φέρουμε τις δικές μας καρδιές κάτω από τον δίκαιο έλεγχό Σου. Είθε τα πλούτη της αγαθότητάς Σου να μας οδηγήσουν σε μετάνοια και όχι σε σκληρότητα. Ενίσχυσε τη βούλησή μας ώστε να επιλέγουμε το καλό με πλήρη ελευθερία και να επιμένουμε σε αυτό μέχρι την αιώνια ζωή. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος μόνος δικαιώνει τους ασεβείς, προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →