Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 137-138 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Στο θερμό φως της Γουεσλεϊανής χάριτος ανοίγουμε το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή για τους Ψαλμούς 137 και 138. Η απλή, καθοδηγούμενη από το Πνεύμα έκθεση του Clarke προσκαλεί κάθε πιστό να ακολουθήσει το μονοπάτι από τη βαβυλωνιακή θλίψη στην ολόψυχη δοξολογία. Οι σημειώσεις του ανοίγουν την απλή έννοια της Γραφής, ώστε η πρακτική αγιότητα να ανθίσει σε καρδιές ανανεωμένες από το έλεος. Ακούμε σήμερα για το ίδιο Πνεύμα που ενίσχυσε τους αιχμαλώτους και στεφάνωσε τον Δαβίδ με σταθερή αγάπη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 137 και 138 αργά και με προσευχή. Ακούστε τον θρήνο των εξόριστων που αρνούνται να ψάλουν τα τραγούδια της Σιών σε μια ξένη γη, και μετά ακούστε καθώς η ευχαριστία αναδύεται από μια απελευθερωμένη καρδιά. Αφήστε το Πνεύμα να ερευνήσει τις δικές μας προσκολλήσεις και να αφυπνίσει νέα ευγνωμοσύνη για τον Θεό του οποίου το έλεος διαρκεί για πάντα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά καθορίζοντας το ιστορικό πλαίσιο του ψαλμού.
Στίχος 1. ΨΑΛΜΟΣ ΡΛΖ΄ Η έρημη και θλιμμένη κατάσταση των αιχμαλώτων στη Βαβυλώνα, 1, 2. Πώς προσβάλλονταν από τους εχθρούς τους, 3, 4. Η προσκόλλησή τους στη χώρα τους, 5, 6. Καταδίκες που εξαγγέλθηκαν εναντίον των εχθρών τους, 7-9. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΨΑΛΜΟ ΡΛΖ΄ Η Βουλγάτα, η Μετάφραση των Εβδομήκοντα, η Αιθιοπική και η Αραβική, λένε, αρκετά γελοία, Ψαλμός του Δαβίδ για τον Ιερεμία. Οι αναχρονισμοί για εκείνους που έγραψαν τους τίτλους των Ψαλμών ήταν ασήμαντα ζητήματα. Ο Ιερεμίας δεν βρέθηκε ποτέ στη Βαβυλώνα· και επομένως δεν μπορούσε να έχει κανένα μέρος σε έναν Ψαλμό που ψαλλόταν στις όχθες των ποταμών της από τους Ισραηλίτες αιχμαλώτους. Ούτε τα Εβραϊκά ούτε τα Χαλδαϊκά έχουν τίτλο· τα Συριακά τον αποδίδουν στον Δαβίδ. Κάποιοι πιστεύουν ότι ψαλλόταν όταν επέστρεψαν από τη Βαβυλώνα· άλλοι, ενώ ήταν εκεί. Είναι ένα ζήτημα μικρής σημασίας. Συντέθηκε προφανώς κατά τη διάρκεια ή στο τέλος της αιχμαλωσίας. Στίχος Ψαλμοί 137:1. Παρά τους ποταμούς της Βαβυλώνας — Αυτοί μπορεί να ήταν ο Τίγρης και ο Ευφράτης, ή οι παραπόταμοί τους, ή ρέματα που έρεαν σε αυτούς. Κατά την αιχμαλωσία και τη διασπορά τους, ήταν σύνηθες για τους Εβραίους να κάνουν τις θρησκευτικές τους συγκεντρώσεις στις όχθες των ποταμών. Αναφέρεται αυτό στις Πράξεις 16:13, όπου βρίσκουμε τους Εβραίους των Φιλίππων να συρρέουν σε όχθη ποταμού, όπου συνηθιζόταν να γίνεται προσευχή. Και μερικές φορές έχτιζαν τις συναγωγές τους εδώ, όταν εκδιώκονταν από τις πόλεις.Ο Clarke αναπτύσσει την αγωνιώδη άρνηση των αιχμαλώτων να τραγουδήσουν.
Στίχος 4. Στίχος Ψαλμοί 137:4. Πώς θα ψάλουμε το άσμα του Κυρίου; — איך נשיר eich! nashir· Ω, ψάλουμε! Ποιος δεν ακούει τον βαθύ αναστεναγμό στον έντονα λαρυγγικό ήχο του πρωτότυπου איך eich! που βγαίνει, σαν να λέγαμε, από τα βάθη της καρδιάς; Μπορούμε ΕΜΕΙΣ, σε αυτή την κατάσταση σκλαβιάς, — ΕΜΕΙΣ, εξόριστοι από τη χώρα μας, — ΕΜΕΙΣ, απογυμνωμένοι από όλη μας την περιουσία, — ΕΜΕΙΣ, μειωμένοι σε περιφρόνηση από τον ισχυρό εχθρό μας, — ΕΜΕΙΣ, στερημένοι από τα θρησκευτικά μας προνόμια, — ΕΜΕΙΣ, προσβεβλημένοι από τους καταπιεστές μας, — ΕΜΕΙΣ, στη γη των ειδωλολατρών, — ΕΜΕΙΣ να ψάλουμε, ή να είμαστε χαρούμενοι σε αυτές τις συνθήκες; Όχι: ο Θεός δεν το περιμένει· ο άνθρωπος δεν πρέπει να το επιθυμεί· και είναι άθλιο εκ μέρους των εχθρών μας να το απαιτούν.Ο Clarke εξετάζει την εξύψωση του λόγου του Θεού πάνω από κάθε όνομα.
Στίχος 2. Στίχος Ψαλμοί 138:2. Για την αγάπη σου — Το τρυφερό σου έλεος που μου έδειξες· και για την εκπλήρωση της αλήθειας σου — τις υποσχέσεις που έδωσες. Εξύψωσες τον λόγο σου πάνω από κάθε όνομά σου. — Όλες οι μεταφράσεις διαβάζουν αυτή την πρόταση ως εξής: 'Διότι εξύψωσες πάνω από κάθε όνομα της αγιότητάς σου', ή, 'το άγιο όνομά σου'. Απέδειξες ότι έχεις κάθε εξουσία στον ουρανό και στη γη, και ότι είσαι αληθινός σε όλους τους λόγους σου. Και δίνοντας τον λόγο της προφητείας, και εκπληρώνοντας αυτούς τους λόγους, εξύψωσες το άγιο όνομά σου πάνω από όλα τα πράγματα — απέδειξες ότι είσαι ανεκλάληπτα μεγάλος. Το πρωτότυπο είναι το εξής: כי הגדלת על כל שמך אמרתך ki higdalta al col shimcha, imrathecha, το οποίο νομίζω ότι θα μπορούσε να μεταφραστεί ως εξής: 'Διότι εξύψωσες το όνομά σου και τον λόγο σου πάνω από όλα', ή, 'σε κάθε περίσταση'. Ο Kennicott διαβάζει, 'Προτίμησε την πιστότητα στην υπόσχεσή του από το χαρακτηριστικό της δύναμής του'. Πιστεύω ότι η δική μου μετάφραση είναι η πιο κοντινή στην αλήθεια. Μπορεί να υπάρχει κάποια διαφθορά σε αυτή τη ρήτρα.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Clarke επιβεβαιώνει την καθαρά δηλωτική φύση των καταληκτικών κατάρων.
Στίχος 9. Στίχος Ψαλμοί 137:9. Μακάριος — αυτός που θα πιάσει και θα συντρίψει τα νήπιά σου — Δηλαδή, Τόσο καταπιεστική υπήρξες σε όλους υπό την κυριαρχία σου, ώστε να γίνεις καθολικά μισητή και απεχθής· έτσι ώστε όσοι μπορεί να έχουν το τελευταίο χέρι στην καταστροφή σου, και την ολική εξόντωση των κατοίκων σου, θα θεωρηθούν μακάριοι — θα εορταστούν και θα εξυμνηθούν ως αυτοί που απάλλαξαν τον κόσμο από μια τόσο οδυνηρή κατάρα. Αυτές οι προφητικές δηλώσεις δεν περιέχουν καμία παρότρυνση σε κανένα πρόσωπο ή πρόσωπα να διαπράξουν πράξεις σκληρότητας και βαρβαρότητας· αλλά είναι απλώς δηλωτικές του τι θα συνέβαινε στην τάξη της ανταποδοτικής πρόνοιας και δικαιοσύνης του Θεού, και της γενικής γνώμης που θα εκφραζόταν ως εκ τούτου επί του θέματος· επομένως, η προσευχή για την καταστροφή των εχθρών μας είναι εντελώς εκτός συζήτησης.Ο Clarke τονίζει ότι μόνο ο Θεός πρέπει να τελειοποιήσει κάθε έργο που ξεκίνησε σε εμάς.
Αν επιθυμούμε ο Θεός να τελειοποιήσει οποιοδήποτε έργο σε εμάς, πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι είναι έργο Του, και να Τον αναζητούμε συνεχώς.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στις παρούσες μου συνθήκες μπαίνω στον πειρασμό να κρεμάσω την άρπα μου στις ιτιές; 2. Πώς η εξύψωση του λόγου του Θεού πάνω από κάθε όνομά Του διαμορφώνει την καθημερινή μου εμπιστοσύνη; 3. Ποιο ατελείωτο έργο χάριτος παραδίδω τώρα στον Κύριο για να το τελειοποιήσει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, με το ίδιο έλεος που στήριξες τον λαό Σου δίπλα στους ποταμούς της Βαβυλώνας, κράτα τις καρδιές μας πιστές στη Σιών. Ας μη σιγήσει κανένας προσβολή ή απώλεια τον ύμνο μας ή ας μη μας κάνει να ξεχάσουμε τον άγιο λόγο Σου. Τελειοποίησε κάθε έργο που έχεις αρχίσει σε εμάς, ώστε η ταπεινοφροσύνη να καλωσορίζει την προσοχή Σου και η υπερηφάνεια να κρατιέται μακριά από την παρουσία Σου. Ας ψάλουν βασιλιάδες που δεν έχουν γεννηθεί ακόμη για τους τρόπους Σου, και ας περπατάμε εμείς, οι λυτρωμένοι Σου, μέσα από κάθε δυσκολία, υποστηριζόμενοι από το δεξί Σου χέρι. Στο όνομα του Ιησού, που τελειοποιεί την πίστη μας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →