← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Ιησούς του Ναυή 9-10 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιησούς του Ναυή 9-10Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 9 και 10 του Ιησού του Ναυή μας καλεί να παρακολουθήσουμε πώς ο λαός του Θεού διαχειρίζεται απροσδόκητες συμμαχίες και επίσημες υποσχέσεις. Οι στοχασμοί του αναδεικνύουν τόσο τους κινδύνους της δράσης χωρίς θεία συμβουλή όσο και το διαρκές βάρος ενός όρκου που δόθηκε. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του, ανακαλύπτουμε αρχές που ακόμη διαμορφώνουν την πιστή ζωή σήμερα. Η ποιμαντική διορατικότητα του Χένρι μας βοηθά να δούμε την ιστορία των Γαβαωνιτών όχι απλώς ως αρχαία ιστορία αλλά ως καθρέφτη για τις δικές μας αποφάσεις σχετικά με την αλήθεια, το έλεος και την πιστότητα στη διαθήκη. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του τον στοχασμό μας σε αυτά τα κρίσιμα κεφάλαια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ξεκινήστε διαβάζοντας τα κεφάλαια 9 και 10 του Ιησού του Ναυή αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την αντίθεση ανάμεσα στους βασιλείς των Χαναναίων που συγκεντρώνονται για πόλεμο και τους Γαβαωνίτες που ζητούν ειρήνη μέσω μεταμφίεσης. Παρατηρήστε πώς ο Ιησούς του Ναυή και οι ηγέτες ανταποκρίνονται χωρίς να ζητήσουν τη συμβουλή του Κυρίου. Αφήστε την αφήγηση να εγείρει ερωτήματα για την ακεραιότητα, τους όρκους και τους παράξενους τρόπους του Θεού να διαφυλάττει τη ζωή. Επιστρέψτε συχνά στο κείμενο καθώς η ερμηνεία του Χένρι ξεδιπλώνει τα βαθύτερα μαθήματά του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά σκιαγραφώντας τις κύριες κινήσεις του κεφαλαίου. Εδώ σε αυτό το κεφάλαιο υπάρχει, Ι. Η άκομψη συνομοσπονδία των βασιλέων της Χαναάν εναντίον του Ισραήλ, εδ. 1, 2. ΙΙ. Η ευγενής συνομοσπονδία των κατοίκων της Γαβαών με τον Ισραήλ, 1. Πώς προτάθηκε και ζητήθηκε με πονηριά από τους Γαβαωνίτες που προσποιούνταν ότι έρχονται από μακρινή χώρα, εδ. 3-13. 2. Πώς συναίνεσαν απρόσεκτα ο Ιησούς του Ναυή και οι Ισραηλίτες, προς δυσαρέσκεια της συναγωγής όταν αποκαλύφθηκε η απάτη, εδ. 14-18. 3. Πώς διευθετήθηκε το ζήτημα προς ικανοποίηση όλων των πλευρών, δίνοντας σε αυτούς τους Γαβαωνίτες τη ζωή τους επειδή είχαν συνάψει διαθήκη μαζί τους, στερώντας τους όμως τις ελευθερίες τους επειδή η διαθήκη δεν αποκτήθηκε δίκαια, εδ. 19-27. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την ενωμένη στάση των βασιλέων εναντίον του Ισραήλ. Μέχρι τώρα οι Χαναναίοι ενεργούσαν αμυντικά· οι Ισραηλίτες ήταν οι επιτιθέμενοι στην Ιεριχώ και την Αϊ. Αλλά εδώ οι βασιλείς της Χαναάν συμβουλεύονται να επιτεθούν στον Ισραήλ και να συντονίσουν θέματα για μια δυναμική προσπάθεια των ενωμένων δυνάμεών τους να ανακόψουν την πρόοδο των νικηφόρων όπλων τους. Τώρα, 1. Ήταν παράξενο που δεν το έκαναν νωρίτερα. Είχαν ειδοποιηθεί από καιρό για την προσέγγισή τους· το σχέδιο του Ισραήλ για τη Χαναάν δεν ήταν μυστικό· θα περίμενε κανείς ότι μια συνετή μέριμνα για την κοινή τους ασφάλεια θα τους ωθούσε να λάβουν κάποια μέτρα για να αντιταχθούν στη διάβασή τους από τον Ιορδάνη και να διατηρήσουν αυτό το πέρασμα εναντίον τους, ή να τους υποδεχθούν θερμά μόλις περάσουν. Ήταν παράξενο που δεν προσπάθησαν να λύσουν την πολιορκία της Ιεριχώ, ή τουλάχιστον να ενωθούν με τους άνδρες της Αϊ, όταν τους είχαν δώσει μια ήττα. Αλλά ήταν, είτε από υπεροψία είτε από απόγνωση, θαυμαστά τυφλωμένοι και σε αμηχανία. Πολλοί δεν γνωρίζουν τα πράγματα που ανήκουν στην ειρήνη τους μέχρι να κρυφτούν από τα μάτια τους. 2. Ήταν ακόμη πιο παράξενο που το έκαναν τώρα. Τώρα που η κατάκτηση της Ιεριχώ είχε δώσει μια τόσο έγκυρη απόδειξη της δύναμης του Θεού, και εκείνη της Αϊ της πολιτικής του Ισραήλ, θα νόμιζε κανείς ότι το τέλος της διαβούλευσής τους θα ήταν, όχι να πολεμήσουν με τον Ισραήλ, αλλά να κάνουν ειρήνη μαζί τους, και να εξασφαλίσουν τους καλύτερους όρους που μπορούσαν για τον εαυτό τους. Αυτό θα ήταν η σοφία τους (Λουκάς ιδ΄ 32), αλλά τα μυαλά τους ήταν τυφλωμένα, και οι καρδιές τους σκληρύνθηκαν προς την καταστροφή τους. Ο Χένρι ζυγίζει στη συνέχεια το μείγμα απάτης και πίστης στη συμπεριφορά των Γαβαωνιτών. 2. Υπάρχει ένα μείγμα καλού και κακού στη συμπεριφορά τους. (1.) Το ψέμα τους δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, ούτε πρέπει να γίνει παράδειγμα. Δεν πρέπει να κάνουμε το κακό για να έρθει το καλό. Αν είχαν ομολογήσει τη χώρα τους αλλά απαρνηθεί τις ειδωλολατρίες της, παραδίδοντας την κατοχή της στον Ισραήλ και τους εαυτούς τους στον Θεό του Ισραήλ, έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι ο Ιησούς του Ναυή θα είχε καθοδηγηθεί από τον χρησμό του Θεού να τους χαρίσει τη ζωή, και δεν χρειαζόταν να κάνουν αυτές τις προσποιήσεις. Ο Χένρι προχωρά περιγράφοντας την ταχεία σύναψη της συνθήκης. Εδώ είναι, Ι. Η συνθήκη που συνάφθηκε σύντομα με τους Γαβαωνίτες, εδ. 15. Το πράγμα δεν έγινε με πολλή τυπικότητα, αλλά σύντομα, 1. Συμφώνησαν να τους αφήσουν να ζήσουν, και περισσότερο δεν ζήτησαν οι Γαβαωνίτες. Σε έναν κοινό πόλεμο αυτό θα ήταν μόνο ένα μικρό ζήτημα που θα παραχωρούνταν· αλλά στους πολέμους της Χαναάν, που ήταν για να γίνει γενική καταστροφή, ήταν μεγάλη εύνοια για έναν Χαναναίο να του δοθεί η ζωή του για λάφυρο, Ιερ. με΄ 5.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι αργότερα στοχάζεται πάνω στη δεσμευτική δύναμη του όρκου που δόθηκε. 1. Αποφάσισαν να χαρίσουν τη ζωή στους Γαβαωνίτες, γιατί έτσι είχαν ορκιστεί ρητά να κάνουν (εδ. 15), να τους αφήσουν να ζήσουν. (1.) Ο όρκος ήταν νόμιμος, αλλιώς δεν θα τους δέσμευε περισσότερο από ό,τι ο όρκος του Ηρώδη τον δέσμευσε να κόψει το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή· είναι αλήθεια ότι ο Θεός τους είχε διατάξει να καταστρέψουν όλους τους Χαναναίους, αλλά ο νόμος πρέπει να ερμηνεύεται υπέρ της ζωής, να σημαίνει μόνο εκείνους που αντιστάθηκαν και δεν θα παρέδιδαν τη χώρα τους σε αυτούς, και όχι να τους δεσμεύει τόσο πολύ ώστε να αποβάλουν την αίσθηση της τιμής και της ανθρωπιάς ώστε να σκοτώσουν εκείνους που δεν είχαν σηκώσει ποτέ χέρι εναντίον τους ούτε θα το έκαναν ποτέ, αλλά πριν μειωθούν σε οποιαδήποτε ακραία κατάσταση, ή επιχειρήσουν ποτέ κάποια εχθρική πράξη, με μία συναίνεση ταπεινώθηκαν· οι βασιλείς του Ισραήλ ήταν σίγουρα πιο ελεήμονες βασιλείς από το να κάνουν κάτι τέτοιο (Γ΄ Βασ. κ΄ 31), και ο Θεός του Ισραήλ ένας πιο ελεήμων Θεός από το να το διατάξει έτσι.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να προχωρήσω χωρίς να ζητήσω πρώτα τη συμβουλή του Κυρίου; 2. Πόσο σοβαρά αντιμετωπίζω τις υποσχέσεις που έχω δώσει, ακόμη και όταν η τήρησή τους αποδεικνύεται δαπανηρή; 3. Τι μου διδάσκει η υποταγή των Γαβαωνιτών για την προσέγγιση του Θεού με ταπεινότητα αντί για αντίσταση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, δίδαξέ μας να ζητούμε το πρόσωπό Σου πριν από κάθε απόφαση, για να μην επαναλάβουμε τη βιασύνη του λαού Σου στις ημέρες του Ιησού του Ναυή, αλλά να περπατάμε αντ’ αυτού σε ταπεινή εξάρτηση από το Πνεύμα Σου. Ενδυνάμωσέ μας να τιμούμε τον λόγο μας με ακεραιότητα, ακόμη και όταν οι περιστάσεις αλλάζουν, και κίνησέ μας να ριχνόμαστε ολόψυχα στο έλεος του Χριστού αντί να αντιστέκεται στους σκοπούς Σου. Φύλαξε τις καρδιές μας από την υπερηφάνεια και γέμισέ μας με ευαγγελική σοφία για να Σε εμπιστευόμαστε σε όλα. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →