← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 3 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Α' Κορινθίους 3Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ακούμε τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ανοίγει τους θησαυρούς της Πρώτης προς Κορινθίους κεφαλαίου τρία για την εκκλησία. Το ακριβές και ποιμαντικό σχόλιο του Καλβίνου μας οδηγεί μέσα από την επίπληξη του Παύλου για τις σαρκικές διαιρέσεις και την εξύψωση της Χριστοκεντρικής διακονίας. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι η αληθινή σοφία αρχίζει με ταπεινότητα ενώπιον του σταυρού και συνεχίζεται καθώς τιμούμε τον Θεό μόνο για κάθε πνευματική αύξηση. Σε αυτές τις σελίδες ο Καλβίνος δίνει παράδειγμα προσεκτικής προσοχής τόσο στο κείμενο όσο και στην καρδιά, προσκαλώντας μας να εξετάσουμε τις δικές μας στοργές και φιλοδοξίες. Είθε η ερμηνεία του να μας φέρει πιο κοντά στην απλότητα του ευαγγελίου και στην ενότητα που ανήκει σε εκείνους που ανήκουν στον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον ζωντανό λόγο του Θεού στην Πρώτη προς Κορινθίους κεφάλαιο τρία. Διάβασε το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας την ήπια αλλά σταθερή διόρθωση του Παύλου για την υπερηφάνεια και τις φατρίες των Κορινθίων. Άκουσε την πρόσκληση να προχωρήσουμε πέρα από το γάλα σε στερεά τροφή και για την σαφή υπενθύμιση ότι οι διάκονοι είναι μόνο υπηρέτες μέσω των οποίων έρχεται η πίστη. Άφησε το απόσπασμα να ερευνήσει τα δικά σου κίνητρα καθώς σκέφτεσαι τι σημαίνει να είσαι πνευματικός αντί για σαρκικός. Αφιέρωσε μια στιγμή σιωπής μετά την ανάγνωση για να προσκαλέσεις το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αλήθειες.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εφαρμόζοντας τις παρατηρήσεις του για τα σαρκικά πρόσωπα απευθείας στους ίδιους τους Κορινθίους. 1. Και εγώ, αδελφοί Αρχίζει να εφαρμόζει στους ίδιους τους Κορινθίους ό,τι είχε πει για τα σαρκικά πρόσωπα, ώστε να καταλάβουν ότι το σφάλμα ήταν δικό τους — ότι η διδασκαλία του Σταυρού δεν είχε περισσότερη γοητεία γι' αυτούς. Είναι πιθανό ότι σε εμπορικά μυαλά σαν τα δικά τους υπήρχε ακόμη υπερβολική εμπιστοσύνη και αλαζονεία, ώστε δεν ήταν χωρίς μεγάλη προσπάθεια και δυσκολία που μπορούσαν να φέρουν τον εαυτό τους να αγκαλιάσει την απλότητα του ευαγγελίου. Γι' αυτό, υποτιμώντας τον Απόστολο και τη θεία αποτελεσματικότητα του κηρύγματός του, ήταν πιο προετοιμασμένοι να ακούσουν εκείνους τους διδασκάλους που ήταν έξυπνοι και εντυπωσιακοί, ενώ στερούνταν το Πνεύμα. [145] Γι' αυτό, με σκοπό να καταβάλει ακόμη καλύτερα την υπεροψία τους, δηλώνει ότι ανήκουν στην παρέα εκείνων που, αποβλακωμένοι από σαρκική αίσθηση, δεν είναι προετοιμασμένοι να δεχτούν την πνευματική σοφία του Θεού. Μαλακώνει, αλήθεια, την σκληρότητα της επίπληξής του αποκαλώντας τους αδελφούς, αλλά ταυτόχρονα την προβάλλει ρητά ως θέμα επίπληξης εναντίον τους, ότι τα μυαλά τους ήταν αποπνιγμένα από το σκοτάδι της σάρκας σε τέτοιο βαθμό που αποτελούσε εμπόδιο στο κήρυγμά του ανάμεσά τους. Τι είδους υγιής κρίση πρέπει λοιπόν να έχουν, όταν δεν είναι ακόμη κατάλληλοι και προετοιμασμένοι ούτε για ακρόαση! Δεν εννοεί, όμως, ότι ήταν εντελώς σαρκικοί, ώστε να μην έχουν ούτε μία σπίθα του Πνεύματος του Θεού — αλλά ότι είχαν ακόμη πολύ περισσότερο σαρκική αίσθηση, ώστε η σάρκα να υπερισχύει του Πνεύματος και να έσβηνε κατά κάποιον τρόπο το φως του. Γι' αυτό, αν και δεν ήταν εντελώς άμοιροι χάριτος, όμως, καθώς είχαν περισσότερο από τη σάρκα παρά από το Πνεύμα, γι' αυτόν τον λόγο ονομάζονται σαρκικοί. Αυτό φαίνεται αρκετά από ό,τι προσθέτει αμέσως — ότι ήταν νήπια εν Χριστώ· γιατί δεν θα ήταν νήπια αν δεν είχαν γεννηθεί, και αυτή η γέννηση είναι από το Πνεύμα του Θεού. Στη συνέχεια, ο Καλβίνος ασχολείται με την εικόνα της σίτισης με γάλα. 2. Σας έθρεψα με γάλα Εδώ τίθεται το ερώτημα, αν ο Παύλος μεταμόρφωσε τον Χριστό για να ταιριάζει στην ποικιλία των ακροατών του. Απαντώ ότι αυτό αναφέρεται στον τρόπο και τη μορφή των οδηγιών του, παρά στην ουσία της διδασκαλίας. Διότι ο Χριστός είναι ταυτόχρονα γάλα για τα νήπια και στερεά τροφή για εκείνους που είναι τέλειοι, (Εβραίους 5:13, 14,) η ίδια αλήθεια του ευαγγελίου χορηγείται και στους δύο, αλλά έτσι ώστε να ταιριάζει στην ικανότητά τους. Γι' αυτό είναι έργο σοφού διδασκάλου να προσαρμόζεται στην ικανότητα εκείνων που ανέλαβε να διδάξει, ώστε όταν ασχολείται με τους αδύναμους και αμαθείς, να αρχίζει με τις πρώτες αρχές και να μην υπερβαίνει ό,τι μπορούν να ακολουθήσουν, (Μάρκος 4:33,) και ώστε, εν συντομία, να ρίχνει τις οδηγίες του λίγο λίγο, [147] μήπως ξεχειλίσει, αν χυθεί πιο άφθονα. Ταυτόχρονα, αυτές οι πρώτες αρχές θα περιέχουν όλα όσα είναι απαραίτητα να γνωρίζονται, όχι λιγότερο από τα πιο προχωρημένα μαθήματα που μεταδίδονται σε εκείνους που είναι ισχυρότεροι. Σε αυτό το σημείο διάβασε την 98η ομιλία του Αυγουστίνου στον Ιωάννη. Αυτό τείνει να αναιρέσει το φαινομενικό πρόσχημα ορισμένων, οι οποίοι, ενώ μουρμουρίζουν μόνο, από φόβο κινδύνου, κάτι από το ευαγγέλιο με ασαφή τρόπο, [148] προσποιούνται ότι έχουν το παράδειγμα του Παύλου εδώ. Εν τω μεταξύ, παρουσιάζουν τον Χριστό σε τέτοια απόσταση, και καλυμμένο, επιπλέον, με τόσες πολλές μεταμφιέσεις, ώστε κρατούν συνεχώς τους οπαδούς τους σε καταστροφική άγνοια. Δεν θα πω τίποτα για την ανάμειξη πολλών διαφθορών, την παρουσίαση του Χριστού όχι απλώς κατά το ήμισυ, αλλά κομματιασμένου, [149] την όχι μόνο απόκρυψη μιας τόσο χονδροειδούς ειδωλολατρίας, αλλά και την επιβεβαίωσή της με το δικό τους παράδειγμα, και, αν είπαν κάτι καλό, αμέσως να το μολύνουν με πολυάριθμα ψεύδη. Πόσο διαφορετικοί είναι από τον Παύλο είναι αρκετά φανερό· γιατί το γάλα είναι τροφή και όχι δηλητήριο, και τροφή κατάλληλη και χρήσιμη για την ανατροφή παιδιών μέχρι να προχωρήσουν περισσότερο. Στο εδάφιο 5, ο Καλβίνος στρέφεται στο ερώτημα ποιοι είναι πραγματικά ο Παύλος και ο Απολλώς. 5. Τι λοιπόν είναι ο Παύλος; Εδώ αρχίζει να πραγματεύεται την εκτίμηση στην οποία πρέπει να θεωρούνται οι διάκονοι, και τον σκοπό για τον οποίο έχουν ξεχωριστεί από τον Κύριο. Ονομάζει τον εαυτό του και τον Απολλώ μάλλον παρά άλλους, για να αποφύγει οποιαδήποτε εμφάνιση φθόνου. [156] «Τι άλλο,» λέει, «είναι διορισμένοι όλοι οι διάκονοι, παρά για να σας φέρουν στην πίστη μέσω του κηρύγματός τους;» Από αυτό ο Παύλος συμπεραίνει ότι κανείς δεν πρέπει να δοξάζεται, γιατί η πίστη δεν επιτρέπει καμία δόξα εκτός από τον Χριστό μόνο. Γι' αυτό εκείνοι που υψώνουν τους ανθρώπους υπερβολικά, τους αφαιρούν την αληθινή αξιοπρέπειά τους. Διότι η μεγάλη διάκριση όλων τους είναι ότι είναι διάκονοι πίστεως, ή, με άλλα λόγια, ότι κερδίζουν μαθητές για τον Χριστό, όχι για τον εαυτό τους. Τώρα, αν και φαίνεται με αυτόν τον τρόπο να υποτιμά την αξιοπρέπεια των διακόνων, όμως δεν της αποδίδει κατώτερη θέση από ό,τι πρέπει να κατέχει. Διότι λέει πολλά όταν λέει ότι λαμβάνουμε πίστη μέσω της διακονίας τους. Ακόμη περισσότερο, η αποτελεσματικότητα της εξωτερικής διδασκαλίας λαμβάνει εδώ εξαιρετικό έπαινο, όταν μιλάται ως όργανο του Αγίου Πνεύματος· και οι ποιμένες τιμούνται με όχι κοινό τίτλο διάκρισης, όταν ο Θεός λέγεται ότι τους χρησιμοποιεί ως διακόνους του, για τη διανομή του ανεκτίμητου θησαυρού της πίστεως.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος συνδέει περαιτέρω αυτό με την ενότητα των διακόνων ως συνεργατών του Θεού. 9. Διότι είμαστε συνεργάτες του Θεού. Εδώ είναι το καλύτερο επιχείρημα. Είναι έργο του Κυρίου αυτό στο οποίο απασχολούμαστε, και σε αυτόν έχουμε αφιερώσει τους κόπους μας· γι' αυτό, καθώς είναι πιστός και δίκαιος, δεν θα μας απογοητεύσει από την ανταμοιβή μας. Εκείνος ο άνθρωπος, κατά συνέπεια, πλανάται που κοιτάζει τους ανθρώπους, ή εξαρτάται μόνο από την αμοιβή τους. Εδώ έχουμε έναν θαυμαστό έπαινο της διακονίας — ότι ενώ ο Θεός θα μπορούσε να ολοκληρώσει το έργο εντελώς ο ίδιος, μας καλεί, μικρούς θνητούς, [165] να είμαστε κατά κάποιον τρόπο συνεργάτες του, και μας χρησιμοποιεί ως όργανα. Όσον αφορά τη διαστρέβλωση αυτής της δήλωσης από τους Παπικούς, για την υποστήριξη του συστήματός τους περί ελεύθερης βούλησης, είναι υπερβολικά ανόητη, διότι ο Παύλος δείχνει εδώ, όχι τι μπορούν να επιτύχουν οι άνθρωποι με τις φυσικές τους δυνάμεις, αλλά τι επιτελεί ο Κύριος μέσω αυτών με τη χάρη του. Όσον αφορά την ερμηνεία που δίνεται από μερικούς — ότι ο Παύλος, όντας εργάτης του Θεού, ήταν συνεργάτης με τους συναδέλφους του, δηλαδή με τους άλλους διδασκάλους — μου φαίνεται σκληρή και βεβιασμένη, και δεν υπάρχει τίποτα απολύτως στην περίπτωση που μας αναγκάζει να καταφύγουμε σε αυτή την εκλέπτυνση. Διότι αντιστοιχεί θαυμάσια με τον σκοπό του Αποστόλου να τον κατανοήσουμε ότι εννοεί, ότι, ενώ είναι ιδιαίτερα έργο του Θεού να οικοδομήσει τον ναό του, ή να καλλιεργήσει τον αμπελώνα του, καλεί διακόνους να είναι συνεργάτες, μέσω των οποίων εργάζεται μόνο αυτός· αλλά, ταυτόχρονα, με τέτοιο τρόπο, ώστε αυτοί με τη σειρά τους να εργάζονται από κοινού μαζί του. Όσον αφορά την ανταμοιβή των έργων, συμβουλευτείτε τις Ινστιτούτες μου [166]
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου ακόμη προσκολλώμαι σε σαρκικά πρότυπα που εμποδίζουν βαθύτερη υποδοχή του λόγου του Θεού; Πώς πειράζομαι να υψώσω ανθρώπινους ηγέτες πάνω από τον Κύριο που μόνο δίνει την αύξηση; Με ποιους τρόπους μπορώ να υπηρετήσω πιο πιστά ως συνεργάτης του Θεού αντί να επιδιώκω τη δική μου αναγνώριση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Πατέρα, διά τῆς χάριτος τοῦ Πνεύματός σου κάμε ἡμᾶς νὰ δεχθῶμεν τὸν λόγον σου μὲ παιδικὴν ταπεινοφροσύνην καὶ νὰ αὐξηθῶμεν ἀπὸ τὸ γάλα τῆς βρεφικῆς ἡλικίας εἰς τὴν πλήρη δύναμιν, ἡ ὁποία οἰκοδομεῖται μόνον ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ. Δὸς νὰ φυτεύωμεν καὶ νὰ ποτίζωμεν μὲ ἐπιμέλεια, ἐμπιστευόμενοι μόνον εἰς σέ, διὰ νὰ δώσῃς τὴν αὔξησιν, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνειαν ποὺ διαιρεῖ τὴν ἐκκλησίαν σου. Κάμε ἡμᾶς ζῶντας ναοὺς κατοικούμενους ἀπὸ τὸ Ἅγιόν σου Πνεῦμα, πρὸς ἔπαινον τῆς πιστότητος τῆς διαθήκης σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →