← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 3 — με αλ.)

Ρωμαίους 3Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Με την απλή ζεστασιά της πεποίθησης της Μεταρρύθμισης ανοίγουμε τις Περιθωριακές Σημειώσεις της Βίβλου της Γενεύης του 1599 στο κεφάλαιο 3 των Ρωμαίων. Ο Θεόδωρος Μπέζα, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνάδελφοί τους σχολιαστές παρακολουθούν το επιχείρημα του αποστόλου ότι κάθε στόμα σιωπά και ότι η δικαιοσύνη βρίσκεται μόνο στον Χριστό που λαμβάνεται με πίστη. Οι σημειώσεις τους διατηρούν την εστίαση στην ελεύθερη χάρη του Θεού και στην ταπεινή βεβαιότητα του πιστού.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε το κεφάλαιο 3 των Ρωμαίων αργά και με ευλάβεια, ακούγοντας τη φωνή που σιωπά κάθε αξίωση αξίας και μας δείχνει αποκλειστικά τον Λυτρωτή. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά στην ίδια αλήθεια που αγάπησαν οι σχολιαστές της Γενεύης.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι σχολιαστές στρέφονται πρώτα στην ετυμηγορία των προφητών τόσο για τους Εβραίους όσο και για τους Εθνικούς. Εδάφιο 9. 3:9 {4} Τι λοιπόν; είμαστε καλύτεροι [από αυτούς]; Όχι, σε καμία περίπτωση: διότι έχουμε ήδη αποδείξει τόσο τους Ιουδαίους όσο και τους Εθνικούς, ότι όλοι είναι {κ} υπό την αμαρτία. (4) Μια άλλη απάντηση στην πρώτη αντίρρηση: ότι οι Ιουδαίοι, αν θεωρηθούν από μόνοι τους, δεν είναι καλύτεροι από τους άλλους ανθρώπους: όπως έχει προαναγγελθεί εδώ και πολύ καιρό από το στόμα των Προφητών. (κ) Είναι ένοχοι αμαρτίας. Στη συνέχεια πιέζουν την αδυναμία οποιασδήποτε σάρκας να δικαιωθεί από το νόμο. Εδάφιο 20. 3:20 Διότι {ο} έργα νόμου δεν θα {π} δικαιωθεί καμία {q} σάρκα ενώπιον {ρ} αυτού: διότι διά του νόμου [είναι] η γνώση της αμαρτίας. (ο) Με εκείνα τα έργα με τα οποία ο νόμος μπορεί να γίνει από εμάς. (π) Σάρκα εδώ λαμβάνεται για τον άνθρωπο, όπως σε πολλά άλλα μέρη, και επιπλέον έχει μεγαλύτερη δύναμη εδώ: διότι δίνεται για να δείξει την αντίθεση μεταξύ Θεού και ανθρώπου: σαν να έλεγε κανείς, 'Ο άνθρωπος, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα κομμάτι σάρκας μολυσμένο με αμαρτία, και ο Θεός, που είναι ο πιο αγνός και ο πιο τέλειος στον εαυτό του.' (q) Αθωωμένος ενώπιον του δικαστηρίου του Θεού. (ρ) Ο Παύλος έχει κατά νου μια αντίθεση της δικαιοσύνης ενώπιον των ανθρώπων, όσο δίκαιοι κι αν είναι, έναντι της δικαιοσύνης που μπορεί να σταθεί ενώπιον του Θεού: τώρα δεν υπάρχει δικαιοσύνη που μπορεί να σταθεί ενώπιον του Θεού, εκτός από τη δικαιοσύνη του Χριστού και μόνο. Στη συνέχεια εκθέτουν τη δικαιοσύνη που τώρα εκδηλώνεται ανεξάρτητα από τα έργα. Εδάφιο 21. 3:21 {7} Τώρα όμως η δικαιοσύνη του Θεού χωρίς νόμο φανερώθηκε, μαρτυρούμενη από τον νόμο και τους προφήτες. (7) 'Επομένως', λέει ο απόστολος, 'ώστε οι άνθρωποι να μην χαθούν, ο Θεός τώρα εκθέτει αυτό που υποσχέθηκε από αρχαιοτάτων χρόνων, δηλαδή, έναν τρόπο με τον οποίο μπορούμε να ιδρυθούμε και να σωθούμε ενώπιόν του χωρίς νόμο.' Σχετικά με τη δικαίωση σημειώνουν την εντελώς χαρισματική της βάση. Εδάφιο 24. 3:24 {9} Δικαιούμενοι {υ} δωρεάν με τη χάρη του διά της απολύτρωσης που είναι εν Χριστώ Ιησού. (9) Επομένως, αυτή η δικαιοσύνη που αποκτούμε δίνεται εντελώς δωρεάν, διότι η βάση της είναι πάνω σε πράγματα που δεν έχουμε κάνει εμείς οι ίδιοι, αλλά μάλλον σε εκείνα που ο Χριστός υπέφερε για χάρη μας, για να μας ελευθερώσει από την αμαρτία. (υ) Με το δωρεάν δώρο του, και τη γενναιοδωρία του.
Σκεφτείτε
Ολοκληρώνουν αποκλείοντας κάθε λόγο καυχησιολογίας. Εδάφιο 27. 3:27 {11} Πού λοιπόν [είναι] η καύχηση; Αποκλείεται. Με ποιον {ε} νόμο; των έργων; Όχι: αλλά με τον νόμο της πίστης. (11) Ένα επιχείρημα για να αποδείξει αυτό το συμπέρασμα, ότι δικαιωνόμαστε με πίστη χωρίς έργα, λαμβανόμενο από το αποτέλεσμα της δικαίωσης. Το αποτέλεσμα της δικαίωσης είναι η δόξα του Θεού και μόνο: επομένως δικαιωνόμαστε με πίστη χωρίς έργα: διότι αν δικαιωνόμασταν είτε μόνο με τα δικά μας έργα, είτε εν μέρει με πίστη και εν μέρει με έργα, η δόξα αυτής της δικαίωσης δεν θα δινόταν εξ ολοκλήρου στον Θεό. (ε) Με ποια διδασκαλία; Τώρα η διδασκαλία των έργων έχει αυτή την προϋπόθεση, δηλαδή, 'αν κάνεις', και η διδασκαλία της πίστης έχει αυτή την προϋπόθεση, δηλαδή, 'αν πιστεύεις'. Τέλος επιβεβαιώνουν ότι η πίστη υποστηρίζει και όχι ακυρώνει το νόμο. Εδάφιο 31. 3:31 {13} Ακυρώνουμε λοιπόν {η} τον νόμο διά της πίστης; Μη γένοιτο: μάλιστα, {θ} εδραιώνουμε τον νόμο. (13) Η άρση μιας αντίρρησης: όμως ο νόμος δεν καταργείται γι' αυτό, αλλά μάλλον εδραιώνεται, όπως θα δηλωθεί στην κατάλληλη θέση του. (η) Μάταιος, άκυρος, χωρίς σκοπό, και χωρίς δύναμη. (θ) Κάνουμε τον νόμο αποτελεσματικό και ισχυρό.
Απαντήστε
Πού έχω αναζητήσει θέση ενώπιον του Θεού με οτιδήποτε άλλο εκτός από τον Χριστό και μόνο; Πώς η μαρτυρία της Γενεύης για την ελεύθερη δικαίωση βαθαίνει την ευγνωμοσύνη μου; Σε ποιον τομέα της ζωής μου εξακολουθώ να μπαίνω στον πειρασμό να καυχιέμαι για τα έργα αντί να αναπαύομαι στη χάρη;
Προσευχηθείτε
Ὦ δίκαιε Πάτερ, ὁ ἀποκαλύψας τὴν δικαιοσύνην σου καὶ τὸ ἔλεός σου ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Υἱοῦ σου, σίγησον πᾶσαν καύχησιν ἐν τῇ σαρκὶ ἡμῶν καὶ δώρησαι ἡμῖν πίστιν τοῦ δέξασθαι τὴν ἀπολύτρωσιν τὴν οὖσαν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μόνῳ. Στήριξον τὸν νόμον σου καθὼς δικαιοῖς τοὺς ἀσεβεῖς, ἵνα ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι δι’ ἧς εἶ καὶ δίκαιος καὶ ὁ δικαιῶν τοὺς πιστεύοντας. Διατήρησον ἡμᾶς ἀκλινεῖς ἐν ταύτῃ τῇ χάριτι, εἰς ἔπαινον τῆς κυριαρχικῆς σου δόξης. Ἀμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →