← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 11-12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιερεμίας 11-12Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 11 και 12 του Ιερεμία μας εισάγει στο σοβαρό βάρος της διαθήκης του Θεού με τον λαό του. Μέσα από προσεκτική ερμηνεία, ο Καλβίνος δείχνει πώς ο προφήτης αντιμετωπίζει ένα έθνος που επικαλείται το όνομα του Θεού ενώ παραβιάζει την πίστη προς τον νόμο του. Τα λόγια του μας καλούν να εξετάσουμε την δική μας ακρόαση της Γραφής και την απόκρισή μας στην φωνή του Κυρίου. Καθώς ακολουθούμε τον Καλβίνο μέσα από αυτά τα κεφάλαια, καλούμαστε να δούμε τόσο την αυστηρότητα της κατάρας για την ανυπακοή όσο και τις τρυφερές υποσχέσεις που συνοδεύουν την αληθινή υπακοή. Ας ενισχύσει αυτή η μελέτη την απόφασή μας να περπατούμε πιστά με τον Θεό που λυτρώνει και προστάζει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 11 και 12 του Ιερεμία αργά και προσευχητικά. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη κλήση να ακούσετε τα λόγια της διαθήκης και τις προειδοποιήσεις που ακολουθούν την απιστία του Ισραήλ. Προσέξτε πώς ο προφήτης επιστρέφει ξανά και ξανά στην εντολή του Κυρίου που δόθηκε κατά την έξοδο. Αφήστε το κείμενο να ερευνήσει την δική σας καρδιά καθώς σκέφτεστε τι σημαίνει να είστε λαός του Θεού που υπακούει αληθινά στην φωνή του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος αρχίζει θέτοντας την σημασία του λόγου. Εδώ ο Προφήτης μας διδάσκει ότι οι Ιουδαίοι, μολονότι συνέχιζαν να ομολογούν το άγιο όνομα του Θεού, ήταν όμως εντελώς άπιστοι και είχαν απομακρυνθεί εντελώς από τον νόμο. Η σημασία αυτού του λόγου είναι ότι οι Ιουδαίοι καυχώνταν στο όνομα του Θεού και όμως παραβίαζαν την διαθήκη του, διότι είχαν σπάσει την πίστη που είχαν δώσει στον Θεό και είχαν απορρίψει εντελώς την διδασκαλία του νόμου. Οι Ιουδαίοι, χωρίς αμφιβολία, εξοργίζονταν συχνά εναντίον του Ιερεμία, σαν να υποστήριζε την δική του υπόθεση: ήταν επομένως αναγκαίο να τους παρουσιάσει την απομάκρυνσή τους από τον νόμο, ώστε να πεισθούν ότι η διαμάχη τους δεν ήταν με τον Ιερεμία αλλά με τον Μωυσή και με τον ίδιο τον Θεό, τον συγγραφέα του νόμου. Αναμφίβολα εξοργίζονταν με την διδασκαλία του, αλλά ο Ιερεμίας δεν μπορούσε να τους λυπηθεί όταν έβλεπε ότι ήταν τόσο διεστραμμένοι. Ο Καλβίνος δείχνει έπειτα γιατί η κατάρα τοποθετείται στην αρχή. Αλλά αναφερόμενος στην κατάρα, ο σκοπός του ήταν αναμφίβολα να κάμψει την πείσμα του λαού. Αν οι Ιουδαίοι ήταν διδακτοί και υποτακτικοί, ο Θεός θα είχε χρησιμοποιήσει πιο ήπιο τόνο και θα τους είχε δελεάσει με λόγια καλοσύνης και αγάπης: αλλά επειδή είχε να κάνει με διεστραμμένα μυαλά, ήταν αναγκασμένος να τους απευθυνθεί με αυτόν τον τρόπο, για να τους τρομάξει και να τους κάνει πιο προσεκτικούς, και επίσης για να τους κάνει να ακούν με περισσότερη ευλάβεια, αφού συνήθως περιφρονούσαν όσα είχε πει προηγουμένως. Γι' αυτό βλέπουμε γιατί άρχισε με την αναφορά σε κατάρα. Ο Θεός ακολούθησε στον νόμο άλλη τάξη, διότι πρώτα εισήγαγε τον κανόνα της ζωής και πρόσθεσε επίσης υποσχέσεις για να κάνει τον λαό πρόθυμο να υπακούει, και έπειτα πρόσθεσε τις κατάρες. Αλλά ο Ιερεμίας εδώ αρχίζει λέγοντας: Καταραμένοι είναι όλοι όσοι δεν ακούν τα λόγια αυτής της διαθήκης. Γιατί έγινε αυτό; Ακριβώς επειδή είχε ήδη διαπιστώσει την σκληρότητα και την πεισματική κακία του λαού. Δεν προτείνει λοιπόν απλή διδασκαλία, αλλά πριν από όλα θέτει μπροστά τους την κατάρα του Θεού, σαν να έλεγε: 'Είναι πολύ παράξενο που δεν έχετε συγκινηθεί μέχρι τώρα, αφού η κατάρα του Θεού έχει τόσο συχνά αναγγελθεί σε σας: αφού λοιπόν είστε τόσο ανόητοι, πριν αρχίσω να μιλώ για τις εντολές του Θεού, η κατάρα του θα αναφερθεί για να ξυπνήσει την νάρκη σας.' Ο Καλβίνος προχωρεί να αναπτύξει την υπόσχεση που ακολουθεί την εντολή. Προσθέτει περαιτέρω μια υπόσχεση, η οποία έπρεπε να είχε μαλακώσει τις πέτρινες καρδιές τους: Θα είστε, λέει, για μένα λαός, και εγώ θα είμαι για σας Θεός. Ο Θεός θα μπορούσε να απαιτήσει θετικά από τους Ιουδαίους αυτό που είναι ενσωματωμένο σε όλους από την φύση, διότι όσοι δεν διδάχθηκαν ποτέ αναγνωρίζουν ότι ο Θεός πρέπει να λατρεύεται, και ο σωστός τρόπος να τον λατρεύουμε είναι όταν υπακούμε στις εντολές του. Ο Θεός λοιπόν θα μπορούσε να τους είχε διατάξει έτσι σύμφωνα με την υπέρτατη εξουσία του. Οι εντολές των βασιλέων, όπως λέγεται, είναι σύντομες, διότι δεν είναι καθησυχαστικές εκφράσεις, ούτε συλλογίζονται, ούτε χρησιμοποιούν πειστική γλώσσα. Πόσο μεγαλύτερη είναι η εξουσία του Θεού, ο οποίος μπορεί με ένα νεύμα να δηλώσει τι θέλει και τι απαιτεί; Αλλά σαν να κατέβαινε από τον υψηλό θρόνο του, ζητά με υποσχέσεις να συνδέσει τον λαό με τον εαυτό του, ώστε να υπακούουν πρόθυμα. Έτσι ο Θεός συνιστά τον νόμο του φανερώνοντας την εύνοιά του και δεν ισχυρίζεται απλώς την δική του εξουσία. Αφού λοιπόν ο Θεός απευθύνεται έτσι ευγενικά στον λαό του και υπόσχεται τόσο μεγάλη ανταμοιβή στην υπακοή, πόσο ταπεινωτική και αποτρόπαια είναι η απείθεια των ανθρώπων όταν απορρίπτουν τον νόμο του. Γι' αυτό ο Προφήτης δείχνει εδώ πιο καθαρά γιατί άρχισε λέγοντας: Καταραμένος είναι καθένας που δεν υπακούει κ.λπ.: διότι η καλοσύνη δεν ωφέλησε τίποτα, φιλικά και τρυφερά λόγια, η πατρική πρόσκληση του Θεού, δεν παρήγαγαν κανένα αποτέλεσμα, σαν να έλεγε: 'Ο Θεός δεν θα μπορούσε, αναμφίβολα, να σας είχε μεταχειριστεί πιο ήπια και ευγενικά παρά υπενθυμίζοντάς σας με πατρικό τρόπο το καθήκον σας και προσθέτοντας υποσχέσεις αρκετές για να μαλακώσουν ακόμα και τις πιο σκληρές καρδιές, αλλά αφού αυτό έγινε χωρίς αποτέλεσμα, τι μένει τώρα για τον Θεό να κάνει παρά να βροντήσει και να αναγγείλει μόνο τις κατάρες του;'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος στρέφεται στο βαθύτερο έργο του Πνεύματος στην καρδιά. Τώρα καταλαβαίνουμε τι είχε υπόψη ο Προφήτης. Αλλά μπορεί να αντιταχθεί εδώ ότι όλα αυτά ήταν άχρηστα και χωρίς κανένα όφελος, διότι οι Ιουδαίοι δεν μπορούσαν να αναλάβουν τον ζυγό του νόμου μέχρι να εγγραφεί στις καρδιές τους. Σε αυτό απαντώ ότι ακριβώς γι' αυτό το πράγμα τους υπενθυμίζονταν εδώ ταυτόχρονα: διότι μολονότι η διδασκαλία του γράμματος δεν μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο παρά να καταδικάσει τον λαό, και γι' αυτό λέγεται από τον Παύλο ότι είναι αυτό που φέρνει θάνατο (Β' Κορινθίους 3:6), όμως οι πιστοί γνώριζαν ότι το Πνεύμα της αναγέννησης δεν θα τους αρνιόταν, αν το ζητούσαν από τον Θεό. Τότε, πρώτον, ήταν δικό τους σφάλμα που ο νόμος δεν εγγράφηκε στις καρδιές τους, και δεύτερον, προστέθηκε ελεύθερη υπόσχεση συγχώρεσης, διότι γιατί υπήρχαν εκείνες οι θυσίες και οι εξιλασμοί υπό τον νόμο και τόσες πολλές τελετές που είχαν σχέση με την συμφιλίωσή τους με τον Θεό, παρά για να αισθάνεται ο λαός βέβαιος ότι ο Θεός θα ήταν ελεήμων και ιλαστός προς αυτούς, μολονότι δεν μπορούσαν να ικανοποιήσουν τον νόμο; Αυτή η διδασκαλία λοιπόν δεν ήταν άχρηστη για τους πιστούς, διότι ο Θεός, όταν απαιτούσε από τους Ισραηλίτες αυτό που έπρεπε να κάνουν, ήταν ταυτόχρονα έτοιμος να εγγράψει τον νόμο στις καρδιές τους και επίσης να συγχωρήσει τις αμαρτίες τους. Αλλά όταν μέσω πεισματικής κακίας απέρριψαν ολόκληρο τον νόμο, ο Προφήτης δικαίως δηλώνει εδώ ότι η κατάρα του Θεού ήταν επάνω τους, διότι απέρριψαν βάναυσα τις υποσχέσεις του Θεού, με τις οποίες μαρτυρούσε την πατρική του καλοσύνη προς αυτούς.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην ζωή μου επικαλούμαι το όνομα του Θεού ενώ αντιστέκομαι στις σαφείς εντολές του; Πώς η πραγματικότητα της κατάρας της διαθήκης με κινεί σε μεγαλύτερη ευλάβεια για τον λόγο του Θεού; Ποια βήματα μπορώ να κάνω σήμερα για να αποκριθώ με πρόθυμη καρδιά στην κλήση του Κυρίου να ακούσω και να υπακούσω;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ καθιδρύσας τὴν διαθήκην σου μετὰ τοῦ λαοῦ σου καὶ κυριαρχικῶς καλεῖς αὐτοὺς νὰ περιπατῶσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς σου, δώρησαι ἡμῖν χάριν νὰ ὑπακούωμεν εἰς τὴν φωνήν σου ἐκ καρδίας καὶ νὰ μὴ ἐκκλίνωμεν κατόπιν τῆς σκληροκαρδίας τῶν ἰδίων θελημάτων ἡμῶν. Διὰ τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος, σύνδεσον τὰς καρδίας ἡμῶν πρὸς τὰς πιστάς σου ὑποσχέσεις, ἵνα σοὶ ἐμπιστευώμεθα ἐν μέσῳ κρίσεως καὶ εὐλογίας ὁμοίως, καὶ ζῶμεν ὡς οἱ ὄντες σοὶ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →