Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησ 5-6 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον Ησαΐα 5–6 προσφέρει μια διεισδυτική ερμηνεία της παραβολής του αμπελώνα και των αμαρτιών που προκάλεσαν τη θεία κρίση. Η προσεκτική ερμηνεία του κατά στίχο αποκαλύπτει τόσο την τρυφερότητα της φροντίδας του Θεού όσο και την αυστηρότητα της δικαιοσύνης Του. Το σημερινό μάθημα μας καλεί να καθίσουμε με τις γνώσεις του Χένρι ώστε οι προειδοποιήσεις που απευθύνθηκαν στην αρχαία Ιουδαία να ερευνήσουν τις δικές μας καρδιές. Θα παρακολουθήσουμε τη δομή της παραβολής, την εύστοχη εφαρμογή της και τις σοβαρές συνέπειες που ακολουθούν. Είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει αυτούς τους στοχασμούς για να βαθύνει τη μετάνοια και να ανανεώσει την αγάπη μας για τον Κύριο του αμπελώνα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τον Ησαΐα 5 και 6 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε το άσμα του αμπελώνα, τον κατάλογο των αμαρτιών και το μεταμορφωτικό όραμα του προφήτη για τον Κύριο ενθρονισμένο. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν στραφείτε στην ερμηνεία του Χένρι, ζητώντας από το Πνεύμα να ανοίξει την κατανόησή σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά σημειώνοντας την ποικιλία των μεθόδων που χρησιμοποιεί ο Θεός για να αφυπνίσει τους αμαρτωλούς.
Δείτε τι ποικιλία μεθόδων χρησιμοποιεί ο μεγάλος Θεός για να αφυπνίσει τους αμαρτωλούς σε μετάνοια πείθοντάς τους για την αμαρτία και δείχνοντάς τους την αθλιότητα και τον κίνδυνο εξαιτίας της. Για αυτόν τον σκοπό μιλάει άλλοτε με απλούς όρους και άλλοτε με παραβολές, άλλοτε σε πεζό λόγο και άλλοτε σε στίχο, όπως εδώ. «Προσπαθήσαμε να συζητήσουμε μαζί σας (κεφ. α΄ 18)· τώρα ας βάλουμε την υπόθεσή σας σε ένα ποίημα, αφιερωμένο στην τιμή του αγαπημένου μου». Ο Θεός Πατέρας το υπαγορεύει προς τιμήν του Χριστού του αγαπημένου Του Υιού, τον οποίο έχει καταστήσει Κύριο του αμπελώνα. Ο προφήτης το ψάλλει και αυτός προς τιμήν του Χριστού, γιατί είναι ο αγαπημένος του. Οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης ήταν φίλοι του νυμφίου. Ο Χριστός είναι ο αγαπημένος Υιός του Θεού και ο αγαπημένος Σωτήρας μας. Ό,τι λέγεται ή ψάλλεται για την Εκκλησία πρέπει να αποσκοπεί στον έπαινό Του, ακόμη και αυτό που (όπως τούτο) τείνει προς την ντροπή μας. Αυτή η παραβολή τέθηκε σε άσμα για να είναι πιο συγκινητική και επηρεαστική, για να μαθαίνεται πιο εύκολα και να θυμάται ακριβώς, και για να μεταδίδεται καλύτερα στους μεταγενέστερους· και αποτελεί ερμηνεία του άσματος του Μωυσή (Δευτ. λβ΄), δείχνοντας ότι όσα προφητεύθηκαν τότε εκπληρώθηκαν τώρα. Ο Ιερώνυμος λέει ότι ο Χριστός ο αγαπημένος ουσιαστικά έψαλλε αυτό το θρηνητικό άσμα όταν είδε την Ιερουσαλήμ και έκλαψε γι’ αυτήν (Λουκ. ιθ΄ 41), και αναφέρθηκε σε αυτό στην παραβολή του αμπελώνα (Ματθ. κα΄ 33 κ.ε.), μόνο που εδώ το σφάλμα ήταν στα κλήματα, εκεί στους γεωργούς. Εδώ έχουμε,Στη συνέχεια στρέφεται στις προσεκτικές πρόνοιες που έγιναν για τον αμπελώνα.
Ι. Τα μεγάλα πράγματα που έκανε ο Θεός για την ιουδαϊκή Εκκλησία και έθνος. Όταν ο υπόλοιπος κόσμος βρισκόταν σε κοινή κατάσταση, μη καλλιεργημένος από θεία αποκάλυψη, εκείνος ήταν ο αμπελώνας Του, ήταν ο ιδιαίτερος λαός Του. Τους αναγνώρισε ως δικούς Του, τους ξεχώρισε για τον εαυτό Του. Το έδαφος στο οποίο φυτεύθηκαν ήταν εξαιρετικό· ήταν ένας πολύ καρποφόρος λόφος, το κέρας του υιού του ελαίου· έτσι είναι στο περιθώριο. Υπήρχε αφθονία, ένα κέρας αφθονίας· και υπήρχε εκλεκτότητα: έτρωγαν εκεί το πάχος και έπιναν το γλυκό, και έτσι εφοδιάστηκαν με αφθονία αγαθών για να τιμήσουν τον Θεό με θυσίες και εθελούσιες προσφορές. Τα πλεονεκτήματα της θέσης μας θα λογιστούν μια άλλη ημέρα. Παρατηρήστε περαιτέρω τι έκανε ο Θεός για αυτόν τον αμπελώνα. 1. Τον περιφράκτωσε, τον έθεσε υπό την ιδιαίτερη προστασία Του, τον φύλαγε νύχτα και ημέρα υπό το δικό Του βλέμμα, μήπως κάποιος τον βλάψει, κεφ. κζ΄ 2, 3. Αν δεν είχαν ρίξει οι ίδιοι τον φράχτη τους, καμία εισβολή δεν θα μπορούσε να γίνει εναντίον τους, Ψαλμ. ρκε΄ 2· ρλα΄ 4. 2. Μάζεψε τις πέτρες από αυτόν, ώστε, όπως τίποτα από έξω δεν θα τον έβλαπτε, έτσι τίποτα μέσα δεν θα εμπόδιζε την καρποφορία του. Πρόσφερε τη χάρη Του για να αφαιρέσει την πέτρινη καρδιά. 3. Τον φύτεψε με το εκλεκτότερο κλήμα, εγκατέστησε μια καθαρή θρησκεία μεταξύ τους, τους έδωσε έναν εξαιρετικό νόμο, θέσπισε διατάξεις πολύ κατάλληλες για τη διατήρηση της γνωριμίας τους με τον Θεό, Ιερ. β΄ 21. 4. Έκτισε έναν πύργο στο μέσο αυτού, είτε για άμυνα κατά της βίας είτε για να διανυκτερεύουν οι καλλιεργητές του αμπελώνα· ή μάλλον ήταν για τον ιδιοκτήτη του αμπελώνα να καθίσει, για να δει τα κλήματα (Άσμ. ζ΄ 12) — ένα θερινό σπίτι. Ο ναός ήταν αυτός ο πύργος, γύρω από τον οποίο διέμεναν οι ιερείς, και όπου ο Θεός υποσχέθηκε να συναντήσει τον λαό Του, και τους έδωσε τα σημεία της παρουσίας Του μεταξύ τους και της ευαρέσκειάς Του σε αυτούς. 5. Έκανε ένα πατητήρι μέσα σε αυτόν, έστησε το θυσιαστήριό Του, στο οποίο οι θυσίες, ως καρποί του αμπελώνα, θα έφερναν.Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την απογοήτευση των δικαίων προσδοκιών του ιδιοκτήτη.
ΙΙ. Η απογοήτευση των δικαίων προσδοκιών Του από αυτούς: Προσδοκούσε ότι θα έφερνε σταφύλια, και είχε πολλή λογική για αυτήν την προσδοκία. Σημειώστε, ο Θεός προσδοκά καρπό αμπελώνα από εκείνους που απολαμβάνουν προνόμια αμπελώνα, όχι μόνο φύλλα, όπως Μάρκ. ια΄ 12. Μια γυμνή ομολογία, έστω και τόσο πράσινη, δεν αρκεί: πρέπει να υπάρχει περισσότερο από μπουμπούκια και άνθη. Οι καλές προθέσεις και οι καλές αρχές είναι καλά πράγματα, αλλά δεν αρκούν· πρέπει να υπάρχει καρπός, καλή καρδιά και καλή ζωή, καρπός αμπελώνα, σκέψεις και συναισθήματα, λόγια και πράξεις, σύμφωνα με το Πνεύμα, που είναι η παχύτητα του αμπελώνα (Γαλ. ε΄ 22, 23), ανταποκρινόμενος στις διατάξεις, που είναι οι καλλιέργειες του αμπελώνα, ευάρεστος στον Θεό, τον Κύριο του αμπελώνα, και καρπός σύμφωνα με την εποχή. Τέτοιο καρπό προσδοκά ο Θεός από εμάς, σταφύλια, τον καρπό της αμπέλου, με τον οποίο τιμούν τον Θεό και τον άνθρωπο (Κριτ. θ΄ 13)· και οι προσδοκίες Του δεν είναι ούτε υψηλές ούτε σκληρές, αλλά δίκαιες και πολύ λογικές. Ωστόσο δείτε πώς οι προσδοκίες Του ματαιώνονται: Έφερε άγρια σταφύλια· όχι μόνο καθόλου καρπό, αλλά κακό καρπό, χειρότερο από κανέναν, σταφύλια Σοδόμων, Δευτ. λβ΄ 32. 1. Τα άγρια σταφύλια είναι οι καρποί της διεφθαρμένης φύσης, καρπός σύμφωνα με το άγριο υποκείμενο, όχι σύμφωνα με το εμβολιασμένο κλαδί, από τη ρίζα της πικρίας, Εβρ. ιβ΄ 15. Όπου η χάρη δεν εργάζεται, η διαφθορά θα εργαστεί. 2. Τα άγρια σταφύλια είναι υποκριτικές επιδόσεις στη θρησκεία, που μοιάζουν με σταφύλια, αλλά είναι ξινά ή πικρά, και είναι τόσο μακριά από το να ευαρεστούν τον Θεό ώστε προκαλούν, όπως εκείνα που αναφέρονται στο κεφ. α΄ 11. Οι πλαστές χάριτες είναι άγρια σταφύλια.Τέλος παρέχει το κλειδί που ξεκλειδώνει το νόημα της παραβολής.
Ε. Η εξήγηση αυτής της παραβολής, ή ένα κλειδί γι’ αυτήν (εδ. 7), όπου μας λέγεται, 1. Τι εννοείται με τον αμπελώνα (είναι ο οίκος του Ισραήλ, το σώμα του λαού, ενσωματωμένο σε μία Εκκλησία και πολιτεία), και τι με τα κλήματα, τα ευχάριστα φυτά, τα φυτά της ευαρέσκειας του Θεού, στα οποία είχε ευαρεστηθεί και ευχαριστηθεί κάνοντας καλό· είναι οι άνδρες του Ιούδα· αυτούς τους είχε μεταχειριστεί με χάρη, και από αυτούς προσδοκούσε κατάλληλες ανταποδόσεις. 2. Τι εννοείται με τα σταφύλια που προσδοκούνταν και τα άγρια σταφύλια που παράχθηκαν: Προσδοκούσε κρίση και δικαιοσύνη, ώστε ο λαός να είναι έντιμος σε όλες τις συναλλαγές του και οι άρχοντες να διοικούν αυστηρά τη δικαιοσύνη. Αυτό θα μπορούσε εύλογα να προσδοκηθεί μεταξύ ενός λαού που είχε τόσο εξαιρετικούς νόμους και κανόνες δικαιοσύνης δοσμένους (Δευτ. δ΄ 8)· αλλά το γεγονός ήταν εντελώς διαφορετικό· αντί για κρίση υπήρχε η σκληρότητα των καταπιεστών, και αντί για δικαιοσύνη η κραυγή των καταπιεσμένων. Όλα διευθετούνταν με θόρυβο και φασαρία, και όχι με ισότητα και σύμφωνα με τα προσόντα της υπόθεσης. Είναι θλιβερό με έναν λαό όταν η ανομία έχει σφετεριστεί τη θέση της κρίσης, Εκκλ. γ΄ 16. Είναι πολύ θλιβερό με μια ψυχή όταν αντί για τα σταφύλια της ταπεινοφροσύνης, της πραότητας, της υπομονής, της αγάπης και της περιφρόνησης του κόσμου, που ο Θεός προσδοκά, υπάρχουν τα άγρια σταφύλια της υπερηφάνειας, του πάθους, της δυσαρέσκειας, της κακίας και της περιφρόνησης του Θεού — αντί για τα σταφύλια της προσευχής και της δοξολογίας, τα άγρια σταφύλια της κατάρας και της ορκωμοσίας, που είναι μεγάλη προσβολή στον Θεό. Μερικοί από τους αρχαίους εφαρμόζουν αυτό στους Ιουδαίους στην εποχή του Χριστού, μεταξύ των οποίων ο Θεός προσδοκούσε δικαιοσύνη (δηλαδή να δεχθούν και να αγκαλιάσουν τον Χριστό), αλλά ιδού μια κραυγή, εκείνη η κραυγή, Σταύρωσον αυτόν, σταύρωσον αυτόν.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Χένρι στοχάζεται την ποινή που εκδόθηκε στον άκαρπο αμπελώνα.
Δ΄. Η καταδίκη τους διαβάστηκε, και μια δίκαιη ποινή εκδόθηκε εναντίον τους για την κακή συμπεριφορά τους προς τον Θεό (εδ. 5, 6): «Και τώρα πηγαίνετε, αφού τίποτα δεν μπορεί να προσφερθεί ως δικαιολογία του εγκλήματος ή αναστολή της κρίσης, θα σας πω τι είμαι τώρα αποφασισμένος να κάνω στον αμπελώνα μου. Δεν θα ενοχλούμαι και δεν θα ταλαιπωρούμαι πλέον μ’ αυτόν· αφού δεν θα είναι καλός για τίποτα, δεν θα είναι καλός για τίποτα· εν συντομία, θα παύσει να είναι αμπελώνας, και θα μετατραπεί σε έρημο: η Εκκλησία των Ιουδαίων θα αποεκκλησιαστεί· το καταστατικό τους θα αφαιρεθεί, και θα γίνουν λο-άμμι — όχι λαός μου». 1. «Δεν θα διακρίνονται πλέον ως ιδιαίτερος λαός, αλλά θα τεθούν σε κοινή κατάσταση: Θα αφαιρέσω τον φράχτη του, και τότε σύντομα θα φαγωθεί και θα γίνει τόσο γυμνός όσο άλλο έδαφος». Αναμίχθηκαν με τα έθνη και γι’ αυτό διασκορπίστηκαν δικαίως μεταξύ τους. 2. «Δεν θα προστατεύονται πλέον ως λαός του Θεού, αλλά θα αφεθούν εκτεθειμένοι. Ο Θεός δεν θα επιτρέψει μόνο στον τοίχο να φθαρεί, αλλά θα τον γκρεμίσει, θα αφαιρέσει όλες τις άμυνές τους από αυτούς, και τότε θα γίνουν εύκολη λεία στους εχθρούς τους, που περίμεναν καιρό για ευκαιρία να τους κάνουν κακό, και τώρα θα τους καταπατήσουν και θα τους ποδοπατήσουν». 3. «Δεν θα έχουν πλέον την όψη αμπελώνα, και τη μορφή και το σχήμα Εκκλησίας και πολιτείας, αλλά θα ισοπεδωθούν και θα ερημωθούν». Αυτό εκπληρώθηκε όταν η Ιερουσαλήμ για χάρη τους οργώθηκε ως χωράφι, Μιχ. γ΄ 12. 4. «Δεν θα ληφθούν πλέον μέριμνες γι’ αυτούς από άρχοντες ή λειτουργούς, τους καλλιεργητές και φύλακες του αμπελώνα τους· δεν θα κλαδευτεί ούτε θα σκαφτεί, αλλά όλα θα γίνουν άγρια, και τίποτα δεν θα φυτρώσει παρά αγκάθια και τριβόλια, τα προϊόντα της αμαρτίας και της κατάρας», Γεν. γ΄ 18. Όταν τα λάθη και οι διαφθορές, η κακία και η ανηθικότητα, προχωρούν χωρίς έλεγχο ή περιορισμό, χωρίς μαρτυρία εναντίον τους, χωρίς έλεγχο ή περιορισμό που τίθεται σε αυτά, ο αμπελώνας είναι ακλάδευτος, δεν καλλιεργείται, ούτε καθαρίζεται· και τότε σύντομα θα μοιάζει με τον αμπελώνα του ανθρώπου που στερείται κατανόησης, όλος καλυμμένος με αγκάθια. 5. «Αυτό που ολοκληρώνει τη συμφορά του είναι ότι οι δρόσοι του ουρανού θα παρακρατηθούν· αυτός που έχει το κλειδί των νεφών θα διατάξει αυτά να μη βρέχουν βροχή επάνω του, και αυτό μόνο αρκεί για να το μετατρέψει σε έρημο». Σημειώστε, ο Θεός με τρόπο δίκαιης κρίσης αρνείται τη χάρη Του σε εκείνους που την έχουν λάβει μάταια για πολύ καιρό. Το σύνολο όλων είναι ότι εκείνοι που δεν θα έφερναν καλό καρπό δεν θα έφερναν κανέναν. Η κατάρα της ακαρπίας είναι η τιμωρία της αμαρτίας της ακαρπίας, όπως Μάρκ. ια΄ 14. Αυτό είχε μερική εκπλήρωση στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Χαλδαίους, πλήρη εκπλήρωση στην τελική απόρριψη των Ιουδαίων, και έχει συχνή εκπλήρωση στην αποχώρηση του Πνεύματος του Θεού από εκείνα τα πρόσωπα που τον αντιστάθηκαν και αγωνίστηκαν εναντίον του για πολύ καιρό, και στην απομάκρυνση του ευαγγελίου Του από εκείνους τους τόπους που υπήρξαν για πολύ καιρό όνειδος γι’ αυτό, ενώ ήταν τιμή γι’ αυτούς. Δεν είναι απώλεια για τον Θεό να ερημώσει τον αμπελώνα Του· γιατί μπορεί, όταν θελήσει, να μετατρέψει μια έρημο σε καρποφόρο χωράφι· και όταν απογυμνώνει έτσι έναν αμπελώνα, είναι όπως έκανε με τον κήπο της Εδέμ, ο οποίος, όταν ο άνθρωπος είχε χάσει τη θέση του σε αυτόν εξαιτίας της αμαρτίας, ισοπεδώθηκε σύντομα με το κοινό έδαφος.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου βλέπω αποδείξεις προνομίων αμπελώνα χωρίς καρπό αμπελώνα; Πώς πειράζομαι να μεταχειρίζομαι την υπομονή του Θεού ως άδεια για να καθυστερώ τη μετάνοια; Ποιο συγκεκριμένο βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να ανταποκριθώ στις προειδοποιήσεις που τονίζει ο Χένρι;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τοῦ ἀμπελῶνος, ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν καθὼς ἐρεύνησας τὸν Ἰούδαν, ἀποκαλύπτων πᾶσαν ἀγρίαν σταφυλὴν ὑπερηφανίας καὶ ἀδιαφορίας ποὺ σὲ ἀτιμάζει. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ῥίζωσον ἡμᾶς ἐν Χριστῷ, ἵνα καρποφορήσωμεν τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν κρίσιν ποὺ ἐπιθυμεῖς. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ καταχρώμεθα τῆς μακροθυμίας σου, καὶ κάμε τὴν ζωήν μας χαρὰν εἰς τὸν Ἀγαπητόν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →