← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Μίλα Μόνο τον Λόγο

Λουκάς 7Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο κλασικό της έργο The Desire of Ages, η Έλεν Γ. Γουάιτ ανοίγει το παράθυρο του Λουκά 7 ώστε να δούμε τον Ιησού να συναντά έναν Ρωμαίο στρατιώτη και μια συντετριμμένη χήρα. Οι σελίδες της ιχνηλατούν τα βήματα του Σωτήρα από την Καπερναούμ στη Ναΐν, αποκαλύπτοντας πώς η πίστη και η συμπόνια συναντώνται στον θρόνο της χάριτος. Σήμερα ακούμε καθώς μας καθοδηγεί μέσα από αυτές τις συναντήσεις που ακόμη μιλούν σε κάθε αναζητούντα καρδιά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στον Λουκά 7 και διάβασε σιωπηλά τα δύο θαύματα. Άσε την ικεσία του εκατόνταρχου και τα δάκρυα της χήρας να παραμείνουν στο νου σου. Ζήτα από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σου για τον ζωντανό λόγο που ακόμη θεραπεύει και ανασταίνει.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Γουάιτ πρώτα μας οδηγεί στην προσέγγιση του εκατόνταρχου: Illustration © Review and Herald Publ. Assoc. Ο Χριστός είχε πει στον ευγενή του οποίου τον γιο θεράπευσε, 'Εάν δεν ίδητε σημεία και τέρατα, ου μη πιστεύσητε.' Ιωάννης 4:48. Λυπήθηκε που το έθνος Του απαιτούσε αυτά τα εξωτερικά σημεία της Μεσσιανικής Του ιδιότητας. Πάλι και πάλι είχε θαυμάσει την απιστία τους. Αλλά θαύμασε την πίστη του εκατόνταρχου που ήλθε σε Αυτόν. Ο εκατόνταρχος δεν αμφισβήτησε τη δύναμη του Σωτήρα. Δεν ζήτησε ούτε καν να έλθει Αυτός προσωπικά για να επιτελέσει το θαύμα. 'Μίλα τον λόγον μόνον,' είπε, 'και ο δούλος μου θέλει ιατρευθή.' Ο δούλος του εκατόνταρχου είχε προσβληθεί από παράλυση και βρισκόταν στο σημείο του θανάτου. Μεταξύ των Ρωμαίων οι δούλοι ήταν σκλάβοι, αγοραζόμενοι και πωλούμενοι στις αγορές και μεταχειριζόμενοι με κακοποίηση και σκληρότητα· αλλά ο εκατόνταρχος ήταν τρυφερά προσκολλημένος στον δούλο του και πολύ επιθυμούσε την ανάρρωσή του. Πίστευε ότι ο Ιησούς μπορούσε να τον θεραπεύσει. Δεν είχε δει τον Σωτήρα, αλλά οι αναφορές που άκουσε τον είχαν εμπνεύσει με πίστη. Παρά τον φορμαλισμό των Ιουδαίων, αυτός ο Ρωμαίος πείσθηκε ότι η θρησκεία τους ήταν ανώτερη από τη δική του. Έπειτα δείχνει πώς ο εκατόνταρχος ικετεύει για τη δική του αναξιότητα: Οι Ιουδαίοι πρεσβύτεροι που συνέστησαν τον εκατόνταρχο στον Χριστό είχαν [317] δείξει πόσο μακριά ήταν από το να κατέχουν το πνεύμα του ευαγγελίου. Δεν αναγνώρισαν ότι η μεγάλη μας ανάγκη είναι η μόνη αξίωσή μας στο έλεος του Θεού. Στη δική τους αυτοδικαιοσύνη συνέστησαν τον εκατόνταρχο εξαιτίας της εύνοιας που είχε δείξει 'στο έθνος μας.' Αλλά ο εκατόνταρχος είπε για τον εαυτό του, 'Δεν είμαι άξιος.' Η καρδιά του είχε αγγιχθεί από τη χάρη του Χριστού. Είδε τη δική του αναξιότητα· όμως δεν φοβήθηκε να ζητήσει βοήθεια. Δεν εμπιστεύθηκε στη δική του καλοσύνη· το επιχείρημά του ήταν η μεγάλη του ανάγκη. Η πίστη του άρπαξε τον Χριστό στον αληθινό Του χαρακτήρα. Δεν πίστεψε σε Αυτόν απλώς ως εργάτη θαυμάτων, αλλά ως φίλο και Σωτήρα της ανθρωπότητας. Η Γουάιτ μας φέρνει κατόπιν στην πύλη της Ναΐν: Ήταν θέαμα ικανό να αφυπνίσει συμπάθεια. Ο αποθανών ήταν ο μόνος υιός της μητέρας του, και αυτή χήρα. Η μοναχική πενθούσα ακολουθούσε στον τάφο τη μόνη επίγεια υποστήριξη και παρηγοριά της. 'Όταν ο Κύριος την είδε, εσπλαγχνίσθη επ' αυτής.' Καθώς προχωρούσε τυφλά, κλαίγοντας, χωρίς να προσέξει την παρουσία Του, Αυτός ήλθε κοντά της και είπε απαλά, 'Μη κλαίης.' Ο Ιησούς επρόκειτο να μετατρέψει τη λύπη της σε χαρά, όμως δεν μπορούσε να παραλείψει αυτή την έκφραση τρυφερής συμπάθειας. Τέλος μας δείχνει τη δύναμη που ακόμη εργάζεται σήμερα: Εκείνος που στάθηκε δίπλα στη θλιμμένη μητέρα στην πύλη της Ναΐν, παρακολουθεί με κάθε πενθούντα δίπλα στο φορείο. Συγκινείται από συμπάθεια για τη λύπη μας. Η καρδιά Του, που αγάπησε και εσπλαγχνίσθη, είναι καρδιά αμετάβλητης τρυφερότητας. Ο λόγος Του, που κάλεσε τον νεκρό στη ζωή, δεν είναι λιγότερο αποτελεσματικός τώρα από όταν ειπώθηκε στον νέο της Ναΐν. Λέγει, 'Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης.' Ματθαίος 28:18. Εκείνη η δύναμη δεν μειώνεται από την πάροδο των ετών, ούτε εξαντλείται από την αδιάκοπη δραστηριότητα της υπερχειλίζουσας χάριτός Του. Σε όλους όσοι πιστεύουν σε Αυτόν είναι ακόμη ζωντανός Σωτήρας. [320]
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας στην άπειρη ελπίδα που μόνο ο Χριστός μπορεί να δώσει: Ο Ιησούς μετέτρεψε τη λύπη της μητέρας σε χαρά όταν επέστρεψε τον υιό της· όμως ο νέος κλήθηκε μόνο σε αυτή την επίγεια ζωή, για να υπομείνει τις λύπες της, τους κόπους της και τους κινδύνους της, και να περάσει πάλι υπό τη δύναμη του θανάτου. Αλλά ο Ιησούς παρηγορεί τη λύπη μας για τους νεκρούς με μήνυμα άπειρης ελπίδας: 'Εγώ είμαι ο ζων και εγενόμην νεκρός, και ιδού, ζων είμαι εις τους αιώνας των αιώνων, . . . και έχω τας κλείδας του άδου και του θανάτου.' 'Επειδή λοιπόν τα παιδία μετέλαβον σαρκός και αίματος, και αυτός ομοίως μετέλαβε των αυτών, διά να καταργήση διά του θανάτου τον έχοντα το κράτος του θανάτου, τουτέστι τον διάβολον· και να ελευθερώση εκείνους όσοι διά τον φόβον του θανάτου ήσαν διά παντός του βίου υποκείμενοι εις δουλείαν.' Αποκάλυψις 1:18· Εβραίους 2:14, 15.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεσαι τη δική σου μεγάλη ανάγκη να σε προσκαλεί να εμπιστευθείς μόνο τον Ιησού; Πώς η συμπόνια Του για τους πενθούντες παρηγορεί μια λύπη που φέρεις σήμερα; Σε ποια περιοχή της ζωής είσαι έτοιμος να πεις, 'Μίλα τον λόγον μόνον';
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, ευχαριστούμε Σε για την πίστη που έφτασε σε Σένα χωρίς να απαιτεί σημεία. Ευχαριστούμε Σε για την καρδιά που ακόμη κλαίει με κάθε χήρα και ακόμη μιλά ζωή στους νεκρούς. Δώσε μας την ίδια ταπεινή τόλμη που λέει, 'Δεν είμαι άξιος, όμως έρχομαι.' Άς υψώσει ο λόγος Σου κάθε μέρος μας που έχει παγώσει. Κράτα μας σε εγρήγορση για την επιστροφή Σου όταν οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν και η λύπη θα φύγει για πάντα. Εν ονόματί Σου του ισχυρού προσευχόμαστε, αμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →