Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 39-40 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο βιβλίο του Ιώβ ο Κύριος απευθύνεται στον δούλο Του από τον ανεμοστρόβιλο όχι για να ικανοποιήσει την περιέργεια αλλά για να δείξει τα όρια της κτιστής γνώσης απέναντι στην άπειρη τάξη της θείας πρόνοιας. Τα κεφάλαια τριάντα εννέα και σαράντα συνεχίζουν αυτή τη διδασκαλία κατευθύνοντας την προσοχή του Ιώβ στα άγρια πλάσματα και στους διορισμένους τρόπους τους, καθένα από τα οποία κυβερνάται από το ίδιο χέρι που στηρίζει τον λαό της διαθήκης. Οι ερωτήσεις που τίθενται δεν προέρχονται από καμία έλλειψη στον Παντοδύναμο αλλά χρησιμεύουν για να αποκαλύψουν τα όρια της ανθρώπινης συμβουλής και για να υπενθυμίσουν στο πλάσμα τη σωστή του θέση. Μέσα στο πλαίσιο της διαθήκης οι εκλεκτοί λαμβάνουν το προνόμιο να ακούσουν τη φωνή του Δημιουργού τους, όμως αυτή η φωνή μεγαλύνει συνεχώς την κυριαρχία του Δημιουργού και όχι την κατανόηση του δούλου. Το απόσπασμα λοιπόν λειτουργεί ως διαρκές μάθημα ταπεινότητας, δείχνοντας ότι ο ίδιος Κύριος που εκλέγει και λυτρώνει στηρίζει επίσης την αδάμαστη τάξη του κόσμου χωρίς να χρειάζεται την άδεια ή τη βοήθεια των ανθρώπων. Αυτή η αποκάλυψη προετοιμάζει την καρδιά να αναπαυθεί στη σοφία που διατάσσει τόσο τη θλίψη όσο και τη διατήρηση σύμφωνα με σκοπούς που παραμένουν κρυμμένοι από την πεπερασμένη όραση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθώς διαβάζονται τα κεφάλαια, προσέξτε την ακολουθία των θείων ερωτήσεων που προχωρούν από το αγριόγιδο και τον άγριο όνο μέχρι το πολεμικό άλογο και τα αρπακτικά πουλιά, καταλήγοντας στην περιγραφή του βεεμώθ. Παρατηρήστε πώς κάθε παράδειγμα υπογραμμίζει τη μοναδική διακυβέρνηση του Κυρίου πάνω στα ένστικτα, στους βιότοπους και στις εποχές που βρίσκονται πέρα από την ανθρώπινη καθοδήγηση. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη έμφαση σε ό,τι ο Ιώβ δεν μπορεί να αριθμήσει, να λύσει ή να διατάξει, και σημειώστε τη μετάβαση από συγκεκριμένα πλάσματα στην ευρύτερη αξίωση ότι μόνο ο Δημιουργός διαθέτει την απαιτούμενη γνώση και δύναμη. Η ανάγνωση προσκαλεί τον ακροατή να μετρήσει τις δικές του αξιώσεις απέναντι σε αυτά τα συγκεκριμένα παραδείγματα προνοιακής φροντίδας που λειτουργούν ανεξάρτητα από την ανθρώπινη σοφία ή δύναμη.
Μελετήστε
Μελέτη
Το επιχείρημα αυτών των κεφαλαίων προχωρεί μέσω μιας σειράς στοχευμένων ερωτήσεων που αποδομούν συστηματικά κάθε ιδέα ότι ο Ιώβ θα μπορούσε να σταθεί ως σύμβουλος του Παντοδύναμου. Ξεκινώντας από τα άγρια γίδια του βράχου, ο Κύριος ρωτά ποιος ορίζει τις διορισμένες εποχές γέννησής τους και ποιος τους δίνει το ένστικτο να φέρνουν τα μικρά τους σε ασφάλεια. Ο άγριος όνος παρουσιάζεται στη συνέχεια ως ζώο απελευθερωμένο από την ανθρώπινη δουλεία αλλά εφοδιασμένο με την άγονη στέπα για οίκο του και τη γη του αλατιού για βοσκή του· η ελευθερία του δεν είναι επανάσταση αλλά το μερίδιο που του έχει δοθεί από τον Δημιουργό. Ο άγριος βους επίσης αρνείται τον ζυγό, όμως η δύναμή του είναι γνωστή μόνο στον Θεό και η υπηρεσία του δεν επιβάλλεται ποτέ από τον άνθρωπο. Σε κάθε περίπτωση το κείμενο υπογραμμίζει ότι ο τρόπος ζωής του πλάσματος, η τροφή του και η αναπαραγωγή του στηρίζονται εξ ολοκλήρου στο διάταγμα που θεμελίωσε τον κόσμο. Η στρουθοκάμηλος αναφέρεται για την φαινομενική έλλειψη σοφίας της να αφήνει τα αυγά της στη γη, όμως ακόμη και αυτή η φαινομενική αμέλεια δείχνεται ότι είναι ταγμένη μέσα στη μεγαλύτερη οικονομία όπου ο Κύριος στερεί την κατανόηση από ένα πλάσμα και δίνει ταχύτητα σε άλλο. Το άλογο, ντυμένο με δύναμη και πρόθυμο για μάχη, δεν τρέμει μπροστά στον αναβάτη αλλά μπροστά στον τρόμο που μόνο ο Κύριος μπορεί να εμφυσήσει. Το γεράκι και ο αετός πετούν ψηλά με ικανότητες που δόθηκαν από πάνω, οι φωλιές τους τοποθετημένες σε ύψη χωρίς κανέναν ανθρώπινο αρχιτέκτονα. Όταν η διδασκαλία στρέφεται στον βεεμώθ, η περιγραφή συγκεντρώνει αυτά τα νήματα σε ένα ενιαίο πρόσωπο τεράστιας δύναμης του οποίου τα οστά είναι σαν σωλήνες χαλκού και η ουρά του παρομοιάζεται με κέδρο· όμως ακόμη και αυτό το φοβερό θηρίο δηλώνεται ότι είναι έργο των χεριών του Θεού, τρεφόμενο από το χορτάρι που το ίδιο χέρι παρέχει και υποκείμενο στο θείο θέλημα που μόνο μπορεί να το βγάλει έξω. Σε όλη τη διάρκεια το κείμενο αρνείται να δώσει στον Ιώβ οποιοδήποτε μερίδιο στη γνώση ή τη δύναμη που απαιτείται για να επιβλέψει αυτά τα έργα. Το σωρευτικό αποτέλεσμα είναι να πιέσει τον αναγνώστη ότι η ίδια κυριαρχία που κυβερνά την αδάμαστη δημιουργία κυβερνά επίσης τις υποθέσεις των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της οδύνης που έφερε τον Ιώβ σε αυτό το σημείο. Κανένα κτιστό δικαίωμα σε σοφία ή δικαιοσύνη δεν μπορεί να σταθεί όταν μετρηθεί απέναντι σε Εκείνον που θεμελιώνει και διατηρεί ολόκληρη την τάξη. Ο δούλος της διαθήκης διδάσκεται έτσι ότι η αληθινή κατανόηση αρχίζει με την αναγνώριση ότι μόνο ο Κύριος είναι σοφός και ότι οι οδοί Του, αν και συχνά ακατανόητοι, είναι πάντοτε συνεπείς με τον αμετάβλητο χαρακτήρα Του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αυτό το τμήμα του Ιώβ βρίσκεται σε στενή σχέση με άλλες μαρτυρίες της Γραφής που μεγαλύνουν την αποκλειστική κυριαρχία του Δημιουργού πάνω στα έργα των χεριών Του. Ο ψαλμωδός στον εκατοστό τέταρτο ψαλμό παρακολουθεί έναν παρόμοιο κατάλογο πλάσματος των οποίων η καθημερινή πρόνοια και οι διορισμένες συνήθειες διακηρύσσουν τη σοφία του ίδιου Κυρίου. Ο προφητικός λόγος στον Ησαΐα επίσης αντιμετωπίζει την ανθρώπινη αυθάδεια ρωτώντας ποιος μέτρησε τα νερά ή ζύγισε τα βουνά, τοποθετώντας έτσι τις ερωτήσεις του Ιώβ μέσα σε ένα ευρύτερο πρότυπο θείας αυτοαποκάλυψης. Μέσα στην ερμηνευτική κληρονομιά της Μεταρρύθμισης το απόσπασμα διαβαζόταν σταθερά ως παράδειγμα της διδασκαλίας περί πρόνοιας, όπου το διάταγμα που εκλέγει έναν λαό επεκτείνεται επίσης στα ελάχιστα από τα θηρία και στις πορείες των άστρων. Τέτοια διδασκαλία χρησίμευε για να παρηγορεί τους θλιμμένους διαβεβαιώνοντάς τους ότι οι δοκιμασίες τους δεν ήταν προϊόν τύχης ή κάποιας δύναμης ανεξάρτητης από τον Κύριο της διαθήκης. Προειδοποιούσε επίσης ενάντια στη θεολογία της εικασίας που θα επιζητούσε να ανέλθει στη θεία βουλή αντί να δεχθεί ό,τι έχει αποκαλυφθεί στον λόγο και στα έργα της δημιουργίας. Η ίδια έμφαση εμφανίζεται σε επεξεργασίες του ενάτου κεφαλαίου της Προς Ρωμαίους, όπου ο απόστολος επικαλείται το δικαίωμα του αγγειοπλάστη πάνω στον πηλό, μια αρχή που ήδη εικονογραφείται στις ερωτήσεις που τίθενται στον Ιώβ.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση βρίσκεσαι να υποθέτεις ότι συμβουλεύεις τον Κύριο σχετικά με την τάξη της ζωής σου ή των ζωών άλλων; Πώς αλλάζει η αναγνώριση ότι το ίδιο χέρι κυβερνά τόσο τον άγριο βου όσο και τον λαό της διαθήκης τον τρόπο με τον οποίο δέχεσαι ανεξήγητη θλίψη; Πού στην καθημερινή σου πορεία μπορεί ο φόβος του Κυρίου, που αφυπνίζεται από αυτά τα κεφάλαια, να εκτοπίσει την επιθυμία να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου ενώπιόν Του ή ενώπιον ανθρώπων;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ της διαθήκης, που μόνο Εσύ ορίζεις τους καιρούς και τα όρια κάθε ζωντανού πράγματος, δώσε μας να δεχθούμε τον λόγο Σου με την ταπεινότητα που απαιτούν αυτά τα κεφάλαια. Αναγνωρίζουμε ότι η γνώση μας είναι μόνο ένα μικρό μέρος των οδών Σου και ότι η δύναμή μας δεν μπορεί να προσθέσει ούτε μία πήχη στην τάξη που Εσύ έχεις θεμελιώσει. Φύλαξέ μας από την ανοησία να αντιδικούμε με τον Δημιουργό μας, και δίδαξέ μας μάλλον να αναπαυόμαστε στη σοφία που μας έχει καλέσει σε διαθήκη με τον Εαυτό Σου. Στήριξέ μας στις θλίψεις που Εσύ διορίζεις, και ας επιβεβαιώσει η θέα της κυρίαρχης φροντίδας Σου πάνω στα πλάσματα του αγρού την εμπιστοσύνη μας ότι Εσύ στηρίζεις ομοίως τον λαό Σου. Είθε η ίδια φωνή που μίλησε στον Ιώβ να συνεχίσει να διδάσκει την Εκκλησία Σου, ώστε να πορευόμαστε ενώπιόν Σου με τον φόβο που Σε αναγνωρίζει ως τον μόνο σοφό Θεό. Διά του Χριστού του Λυτρωτή μας το ζητούμε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.