← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ

Απολογία — Περί Εκκλησιαστικής Εξουσίας — Βιβλίο της Ομολογίας

Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ 25Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord)18 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στην Απολογία της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ στο άρθρο της Περί Εκκλησιαστικής Εξουσίας. Αυτό το τμήμα των Λουθηρανικών Ομολογιών πραγματεύεται τα ορθά όρια της εκκλησιαστικής αυθεντίας και υπερασπίζεται τη χριστιανική ελευθερία υπό το Ευαγγέλιο. Απευθύνεται άμεσα στο πώς οι πιστοί κατανοούν τον ρόλο των επισκόπων και των ανθρώπινων παραδόσεων υπό το φως της δικαίωσης μόνο διά της πίστεως. Για τον Λουθηρανό αναγνώστη αυτή η διδασκαλία φυλάττει τη συνείδηση και διατηρεί την Εκκλησία προσανατολισμένη στον Χριστό αντί σε ανθρώπινες απαιτήσεις. Οι προσεκτικές διακρίσεις της παραμένουν ζωτικές για την πίστη και την πράξη σε κάθε γενιά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο Περί Εκκλησιαστικής Εξουσίας από την Απολογία της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ. Το κείμενο στηρίζεται ιδιαίτερα σε χωρία όπως Ματθαίος 15:11, Ρωμαίους 14:17, Πράξεις 15:9, Γαλάτας 5:1, Κολοσσαείς 2:20, Εβραίους 13:17 και Πράξεις 5:29. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε πώς η Απολογία απαντά στην Αντίκρουση ενώ ομολογεί την ελευθερία που έχουν οι πιστοί εν Χριστώ.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία ανοίγει προσδιορίζοντας την κεντρική διαμάχη που εγέρθηκε στην Αντίκρουση. Αλλά μολονότι στην Ομολογία έχουμε περιλάβει σε αυτό το άρθρο διάφορα θέματα, οι αντίπαλοι δεν δίνουν καμία απάντηση [ενεργούν με αληθινό παπικό τρόπο], παρά μόνο ότι οι επίσκοποι έχουν την εξουσία της διακυβέρνησης και της καταναγκαστικής διόρθωσης, για να κατευθύνουν τους υπηκόους τους προς τον σκοπό της αιώνιας μακαριότητας· και ότι η εξουσία της διακυβέρνησης απαιτεί την εξουσία να κρίνουν, να ορίζουν, να διακρίνουν και να καθορίζουν εκείνα τα πράγματα που είναι ωφέλιμα ή συντελούν στον προαναφερθέντα σκοπό. Αυτά είναι τα λόγια της Αντίκρουσης, στα οποία οι αντίπαλοι μας διδάσκουν [αλλά δεν αποδεικνύουν] ότι οι επίσκοποι έχουν την αυθεντία να διατυπώνουν νόμους (χωρίς την αυθεντία του Ευαγγελίου] χρήσιμους για την απόκτηση αιώνιας ζωής. Η διαμάχη αφορά αυτό το άρθρο. Στη συνέχεια εκθέτει τη διδασκαλία που πρέπει να διατηρηθεί στην Εκκλησία. [Σχετικά με αυτό το ζήτημα υποβάλλουμε τα εξής:] Αλλά πρέπει να διατηρήσουμε στην Εκκλησία αυτή τη διδασκαλία, δηλαδή ότι λαμβάνουμε την άφεση των αμαρτιών δωρεάν για χάρη του Χριστού, διά της πίστεως. Πρέπει επίσης να διατηρήσουμε αυτή τη διδασκαλία, δηλαδή ότι οι ανθρώπινες παραδόσεις είναι άχρηστες υπηρεσίες, και επομένως ούτε αμαρτία ούτε δικαιοσύνη πρέπει να τοποθετούνται στο φαγητό, στο ποτό, στα ρούχα και σε παρόμοια πράγματα, η χρήση των οποίων ο Χριστός θέλησε να αφεθεί ελεύθερη, αφού λέει, Ματθ. 15:11: Δεν μολύνει τον άνθρωπο αυτό που μπαίνει στο στόμα· και ο Παύλος, Ρωμ. 14:17: Η βασιλεία του Θεού δεν είναι φαγητό και ποτό. Επομένως οι επίσκοποι δεν έχουν δικαίωμα να διατυπώνουν παραδόσεις επιπλέον του Ευαγγελίου, ώστε να κερδίζουν την άφεση των αμαρτιών, ώστε να είναι υπηρεσίες που ο Θεός θα εγκρίνει ως δικαιοσύνη, και που βαρύνουν τις συνειδήσεις, σαν να ήταν αμαρτία να τις παραλείπουν. Όλα αυτά διδάσκονται από εκείνο το ένα χωρίο στις Πράξεις 15:9, όπου οι απόστολοι λένε [ο Πέτρος λέει] ότι οι καρδιές καθαρίζονται διά της πίστεως. Και τότε απαγορεύουν την επιβολή ζυγού, και δείχνουν πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος αυτός, και επεκτείνονται στην αμαρτία εκείνων που βαρύνουν την Εκκλησία. Η Ομολογία στη συνέχεια εκθέτει την εξουσία που το Ευαγγέλιο πράγματι παρέχει στους επισκόπους. Επιπλέον, έχουμε δηλώσει στην Ομολογία ποια εξουσία αποδίδει το Ευαγγέλιο στους επισκόπους. Εκείνοι που είναι τώρα επίσκοποι δεν εκτελούν τα καθήκοντα των επισκόπων σύμφωνα με το Ευαγγέλιο· μολονότι, πράγματι, μπορεί να είναι επίσκοποι σύμφωνα με την κανονική πολιτεία, την οποία δεν κατακρίνουμε. Αλλά μιλούμε για επίσκοπο σύμφωνα με το Ευαγγέλιο. Και μας αρέσει η αρχαία διαίρεση της εξουσίας σε εξουσία της τάξεως και εξουσία της δικαιοδοσίας [δηλαδή, η διαχείριση των Μυστηρίων και η άσκηση πνευματικής δικαιοδοσίας]. Επομένως ο επίσκοπος έχει την εξουσία της τάξεως, δηλαδή τη διακονία του Λόγου και των Μυστηρίων· έχει επίσης την εξουσία της δικαιοδοσίας, δηλαδή την αυθεντία να αφορίζει εκείνους που είναι ένοχοι φανερών εγκλημάτων, και πάλι να τους απολύει αν μετανοήσουν και ζητήσουν άφεση. Αλλά η εξουσία τους δεν πρέπει να είναι τυραννική, δηλαδή χωρίς σταθερό νόμο· ούτε βασιλική, δηλαδή πάνω από τον νόμο· αλλά έχουν σταθερή εντολή και σταθερό Λόγο του Θεού, σύμφωνα με τον οποίο οφείλουν να διδάσκουν, και σύμφωνα με τον οποίο οφείλουν να ασκούν τη δικαιοδοσία τους. Διευκρινίζει περαιτέρω μέχρι πού επιτρέπεται να διατυπώνονται παραδόσεις χωρίς να βαρύνονται οι συνειδήσεις. Μολονότι στην Ομολογία έχουμε επίσης προσθέσει μέχρι πού είναι νόμιμο γι' αυτούς να διατυπώνουν παραδόσεις, δηλαδή όχι ως αναγκαίες υπηρεσίες, αλλά ώστε να υπάρχει τάξη στην Εκκλησία, για χάρη της ηρεμίας. Και αυτές οι παραδόσεις δεν πρέπει να ρίχνουν παγίδες στις συνειδήσεις, σαν να επιτάσσουν αναγκαίες υπηρεσίες· όπως διδάσκει ο Παύλος όταν λέει, Γαλ. 5:1: Στέκετε λοιπόν σταθεροί στην ελευθερία με την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε, και μην εμπλέκεστε πάλι με ζυγό δουλείας. Η χρήση τέτοιων διατάξεων πρέπει επομένως να αφήνεται ελεύθερη, υπό τον όρο ότι αποφεύγονται τα σκάνδαλα, και ότι δεν κρίνονται ως αναγκαίες υπηρεσίες· όπως ακριβώς οι απόστολοι οι ίδιοι διέταξαν [για χάρη της καλής πειθαρχίας] πάρα πολλά πράγματα που έχουν αλλάξει με τον χρόνο. Ούτε τα παρέδωσαν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επιτρέπεται να αλλάξουν. Διότι δεν διαφώνησαν με τα ίδια τους τα γραπτά, στα οποία κοπιάζουν πολύ για να μην βαρύνεται η Εκκλησία με την άποψη ότι οι ανθρώπινες τελετές είναι αναγκαίες υπηρεσίες.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Η Ομολογία κλείνει θέτοντας ολόκληρη την απάντησή της ενώπιον της κρίσεως των ευσεβών. Αυτά έχουμε απαντήσει προς το παρόν στην Αντίκρουση. Τώρα τα αφήνουμε στην κρίση όλων των ευσεβών αν οι αντίπαλοι έχουν δίκιο που καυχώνται ότι έχουν πράγματι αναιρέσει την Ομολογία μας από τις Γραφές.
Απαντήστε

Απάντηση

Πώς η διάκριση μεταξύ της εξουσίας της τάξεως και της εξουσίας της δικαιοδοσίας διαμορφώνει τον τρόπο που βλέπετε την ποιμαντική αυθεντία σήμερα; Σε ποιους τομείς της χριστιανικής ζωής αισθάνεστε τον πειρασμό να θεωρείτε τις ανθρώπινες παραδόσεις αναγκαίες για τη δικαιοσύνη; Πού χρειάζεστε περισσότερο την παρηγοριά ότι οι παραδόσεις δεν μπορούν να κερδίσουν την άφεση των αμαρτιών;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της Απολογίας σχετικά με την εκκλησιαστική εξουσία. Κράτησέ μας σταθερούς στη διδασκαλία ότι η άφεση λαμβάνεται δωρεάν για χάρη του Χριστού διά της πίστεως. Φύλαξε την Εκκλησία Σου από κάθε βάρος που θα συσκότιζε αυτό το Ευαγγέλιο. Δώσε πιστούς επισκόπους και ποιμένες που διδάσκουν και ασκούν αυθεντία σύμφωνα μόνο με τον Λόγο Σου. Διατήρησε τη χριστιανική ελευθερία ώστε οι συνειδήσεις να μην εμπλέκονται από ανθρώπινες παραδόσεις. Ας βασιλεύει μεταξύ μας η ειρήνη και η ενότητα που πηγάζουν από τη δικαίωση διά της χάριτος. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →