Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η σταθερή ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι στο Β' Σαμουήλ 3–4 μας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε πώς οι σκοποί του Θεού προχωρούν ακόμη και όταν οι ανθρώπινες καρδιές είναι διχασμένες και οι φιλοδοξίες συγκρούονται. Σε αυτά τα κεφάλαια ο μακρύς αγώνας μεταξύ του οίκου του Σαούλ και του οίκου του Δαβίδ φτάνει σε ένα σημείο καμπής που σημαδεύεται τόσο από την πιστότητα στη διαθήκη όσο και από αιφνίδια βία. Οι προσεκτικές σημειώσεις του Χένρι μας βοηθούν να ανιχνεύσουμε την αργή ενίσχυση της υπόθεσης του Δαβίδ ενώ αποκαλύπτουν την υπερηφάνεια και την εκδίκηση που εξακολουθούν να λειτουργούν μεταξύ εκείνων που βρίσκονται πλησιέστερα στον θρόνο. Καθώς ακούμε, μας υπενθυμίζεται ότι η βασιλεία του Θεού γίνεται ισχυρότερη και οι ασθενέστερες δυνάμεις εξασθενούν, όμως κάθε βήμα απαιτεί υπομονετική εμπιστοσύνη. Το σημερινό μάθημα φυτεύει αυτές τις αρχαίες παρατηρήσεις σαν σπόρους στο έδαφος της δικής μας καθημερινής πορείας με τον Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 3 και 4 του Β' Σαμουήλ, επιτρέποντας στην αφήγηση των μεταβαλλόμενων πιστοτήτων και της αιφνίδιας απώλειας να ξεδιπλωθεί. Προσέξτε πώς ο Δαβίδ επιδιώκει την ειρήνη ενώ άλλοι επιδιώκουν την εξουσία, και πώς η θλίψη ακολουθεί την προδοσία. Αφήστε πρώτα το κείμενο να μιλήσει· έπειτα επιστρέψτε στο σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για να δείτε τι τονίζει το Πνεύμα μέσω της πένας του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τον παρατεταμένο αγώνα μεταξύ των οίκων του Σαούλ και του Δαβίδ.
Εδώ είναι, Ι. Ο αγώνας που είχε ο Δαβίδ με τον οίκο του Σαούλ πριν ολοκληρωθεί η εγκατάστασή του στον θρόνο, εδ. 1. 1. Και οι δύο πλευρές αγωνίστηκαν. Ο οίκος του Σαούλ, αν και αποκεφαλισμένος και μειωμένος, δεν ήθελε να πέσει ατάραχα. Δεν είναι παράξενο μεταξύ τους, αλλά θα αναρωτιόταν κανείς ότι θα έπρεπε να είναι μακρύς πόλεμος, όταν ο οίκος του Δαβίδ είχε το δίκιο με το μέρος του, και επομένως τον Θεό με το μέρος του· αλλά, αν και η αλήθεια και η δικαιοσύνη θα θριαμβεύσουν στο τέλος, ο Θεός για σοφούς και αγίους σκοπούς παρέτεινε τη σύγκρουση. Το μήκος αυτού του πολέμου δοκίμασε την πίστη και την υπομονή του Δαβίδ, και έκανε την εγκατάστασή του στο τέλος πιο ευπρόσδεκτη γι' αυτόν. 2. Η πλευρά του Δαβίδ κέρδιζε έδαφος. Ο οίκος του Σαούλ γινόταν ασθενέστερος και ασθενέστερος, έχανε τόπους, έχανε άνδρες, βυθιζόταν στη φήμη του, γινόταν λιγότερο σημαντικός, και ηττάτο σε κάθε εμπλοκή. Αλλά ο οίκος του Δαβίδ γινόταν ισχυρότερος και ισχυρότερος. Πολλοί εγκατέλειψαν την παρακμάζουσα υπόθεση του οίκου του Σαούλ, και συνετά προσχώρησαν στο συμφέρον του Δαβίδ, πεπεισμένοι ότι αυτός θα κέρδιζε σίγουρα την ημέρα. Ο αγώνας μεταξύ χάριτος και διαφθοράς στις καρδιές των πιστών, που είναι αγιασμένοι μόνο εν μέρει, μπορεί εύστοχα να συγκριθεί με αυτό που καταγράφεται εδώ. Υπάρχει ένας μακρύς πόλεμος μεταξύ τους, η σάρκα επιθυμεί εναντίον του πνεύματος και το πνεύμα εναντίον της σάρκας· αλλά, καθώς το έργο του αγιασμού προχωρά, η διαφθορά, όπως ο οίκος του Σαούλ, γίνεται ασθενέστερη και ασθενέστερη· ενώ η χάρις, όπως ο οίκος του Δαβίδ, γίνεται ισχυρότερη και ισχυρότερη, μέχρι να φτάσει σε τέλειο άνθρωπο, και η κρίση να εκδοθεί σε νίκη.Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς τη ρήξη του Αβενήρ με τον Ισβοσθέ εξαιτίας προσωπικής προσβολής.
Εδώ, Ι. Ο Αβενήρ ρήγνυται με τον Ισβοσθέ, και εγκαταλείπει το συμφέρον του, εξαιτίας μιας μικρής πρόκλησης που του έδωσε απερίσκεπτα ο Ισβοσθέ. Ο Θεός μπορεί να υπηρετήσει τους δικούς του σκοπούς μέσω των αμαρτιών και των ανοησιών των ανθρώπων. 1. Ο Ισβοσθέ κατηγόρησε τον Αβενήρ για έγκλημα όχι λιγότερο από το να διαφθείρει μία από τις παλλακίδες του πατέρα του, εδ. 7. Είτε ήταν έτσι είτε όχι δεν φαίνεται, ούτε τι έδαφος είχε για την υποψία· αλλά, οπωσδήποτε, θα ήταν φρόνιμο του Ισβοσθέ να σιωπήσει, λαμβάνοντας υπόψη πόσο πολύ ήταν προς το συμφέρον του να μην δυσαρεστήσει τον Αβενήρ. Αν το πράγμα ήταν ψευδές, και η ζήλεια του αβάσιμη, ήταν πολύ ανέντιμο και αχάριστο να τρέφει άδικες υποψίες για κάποιον που είχε διακινδυνεύσει τα πάντα γι' αυτόν, και ήταν σίγουρα ο καλύτερος φίλος που είχε στον κόσμο. 2. Ο Αβενήρ δυσαρεστήθηκε πολύ έντονα με την κατηγορία. Είτε ήταν ένοχος του σφάλματος σχετικά με αυτή τη γυναίκα είτε όχι δεν λέει (εδ. 8), αλλά υποπτευόμαστε ότι ήταν ένοχος, γιατί δεν το αρνείται ρητά· και, αν και ήταν, αφήνει τον Ισβοσθέ να γνωρίζει, (1.) Ότι περιφρονούσε να του γίνει επίπληξη από αυτόν, και δεν θα δεχόταν επίπληξη από τα χέρια του. «Τι!» λέει ο Αβενήρ, «Είμαι κεφάλι σκύλου, ένα άθλιο και περιφρονητέο ζώο, που με εκθέτεις έτσι; εδ. 8. Αυτή είναι η ανταπόδοσή μου για την καλοσύνη που έδειξα σε σένα και στον οίκο του πατέρα σου, και τις καλές υπηρεσίες που σου έκανα;» Μεγαλύνει την υπηρεσία με αυτό, ότι ήταν εναντίον του Ιούδα, της φυλής στην οποία είχε εγκατασταθεί το στέμμα, και που σίγουρα θα το είχε στο τέλος, ώστε, υποστηρίζοντας τον οίκο του Σαούλ, ενήργησε τόσο εναντίον της συνειδήσεώς του όσο και εναντίον του συμφέροντός του, για το οποίο άξιζε καλύτερη ανταπόδοση από αυτή· και όμως, ίσως, δεν θα ήταν τόσο ζηλωτής για τον οίκο του Σαούλ αν δεν ικανοποιούσε έτσι τη δική του φιλοδοξία και δεν ήλπιζε να βρει το δικό του λογαριασμό σε αυτό. Σημείωσε, οι υπερήφανοι άνθρωποι δεν ανέχονται να ελέγχονται, ιδιαίτερα από εκείνους που νομίζουν ότι έχουν υποχρεώσει. (2.) Ότι σίγουρα θα εκδικηθεί εναντίον του, εδ. 9, 10.Στη συνέχεια, ο Χένρι αποκαλύπτει τον προδοτικό φόνο που διέπραξε ο Ιωάβ.
ΙΙ. Αυτός πολύ προδοτικά έστειλε να καλέσει πίσω τον Αβενήρ, και, με πρόσχημα μια ιδιωτική συνομιλία μαζί του, τον σκότωσε βάρβαρα με το ίδιο του το χέρι. Ότι χρησιμοποίησε το όνομα του Δαβίδ, με πρόφαση να του δώσει περαιτέρω οδηγίες, υπονοείται σε αυτό, αλλά ο Δαβίδ δεν το γνώριζε, εδ. 26. Ο Αβενήρ, χωρίς να σχεδιάζει κακό, δεν φοβήθηκε τίποτα, αλλά πολύ αθώα επέστρεψε στη Χεβρών, και, όταν βρήκε τον Ιωάβ να τον περιμένει στην πύλη, απομακρύνθηκε μαζί του για να μιλήσει ιδιωτικά, ξεχνώντας αυτό που ο ίδιος είχε πει όταν σκότωσε τον Ασαήλ, Πώς θα μπορέσω να υψώσω το πρόσωπό μου στον Ιωάβ τον αδελφό σου; (κεφ. ii. 22), και εκεί ο Ιωάβ τον δολοφόνησε (εδ. 27), και υπονοείται (εδ. 30) ότι ο Αβισαί ήταν συνένοχος στο σχέδιο, και βοηθούσε και συνεργούσε, και θα ερχόταν σε βοήθεια του αδελφού του αν υπήρχε ανάγκη· γι' αυτό κατηγορείται ως συνεργός: Ο Ιωάβ και ο Αβισαί σκότωσαν τον Αβενήρ, αν και ίσως μόνο αυτός γνώριζε που είναι μυστικός στις σκέψεις και τις προθέσεις των καρδιών των ανθρώπων. Τώρα σε αυτό, 1. Είναι βέβαιο ότι ο Κύριος ήταν δίκαιος. Ο Αβενήρ είχε κακόβουλα, και εναντίον των πεποιθήσεων της συνειδήσεώς του, αντιταχθεί στον Δαβίδ. Είχε τώρα προδοτικά εγκαταλείψει τον Ισβοσθέ, και τον πρόδωσε, με πρόφαση σεβασμού προς τον Θεό και τον Ισραήλ, αλλά πραγματικά από αρχή υπερηφάνειας, και εκδίκησης, και ανυπομονησίας ελέγχου. Ο Θεός δεν θα χρησιμοποιήσει επομένως έναν τόσο κακό άνθρωπο, αν και ο Δαβίδ μπορούσε, σε ένα τόσο καλό έργο όπως η ένωση του Ισραήλ. Κρίσεις είναι προετοιμασμένες για τέτοιους χλευαστές όπως ήταν ο Αβενήρ. Αλλά, 2. Είναι εξίσου βέβαιο ότι ο Ιωάβ ήταν άδικος, και, σε αυτό που έκανε, έπραξε πονηρά.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ερρίκος καταλήγει αναλογιζόμενος τη σοφή συνθήκη του Δαβίδ με τον Αβενήρ.
Ε΄. Ο Δαβίδ καταλήγει τη συνθήκη με τον Αβενήρ· και έπραξε σοφά και καλώς εν τούτω· διότι, οτιδήποτε παρώτρυνε τον Αβενήρ εις αυτό, ήτο καλόν έργον να θέση τέλος εις τον πόλεμον, και να εγκαταστήση τον κεχρισμένον του Κυρίου επί του θρόνου· και ήτο τόσον νόμιμον διά τον Δαβίδ να κάμη χρήσιν της υπηρεσίας αυτού όσον είναι διά πένητα άνθρωπον να δέχηται ελεημοσύνας από Φαρισαίον, όστις δίδει αυτάς εν υπερηφανεία και υποκρίσει. Ο Αβενήρ ανήγγειλε προς τον Δαβίδ την γνώμην του λαού και την επιτυχίαν των επικοινωνιών αυτού μετ' αυτών, εδ. 19. Ήλθεν ήδη, ουχί ως εν αρχή ιδιωτικώς, αλλά μετά συνοδείας είκοσι ανδρών, και ο Δαβίδ εφιλοξένησεν αυτούς διά συμποσίου (εδ. 20) εις ένδειξιν συμφιλιώσεως και χαράς και ως ενέχυρον της συμφωνίας μεταξύ αυτών· ήτο συμπόσιον επί συνθήκης, όμοιον με εκείνο, Γεν. κστ΄ 30. Εάν πεινά ο εχθρός σου, τρέφε αυτόν· αλλά, εάν υποταχθή, συμπόσιαζε αυτόν. Ο Αβενήρ, ευχαριστηθείς εκ της φιλοξενίας αυτού, εκ της προλήψεως της πτώσεως αυτού μετά του οίκου του Σαούλ (ήτις θα ήτο αναπόφευκτος εάν δεν είχε λάβει την πορείαν ταύτην), και πολύ περισσότερον εκ της προοπτικής την οποίαν είχεν περί προαγωγής υπό τον Δαβίδ, αναλαμβάνει εν ολίγω χρόνω να τελειοποιήση την επανάστασιν, και να φέρη όλον τον Ισραήλ εις υπακοήν προς τον Δαβίδ, εδ. 21. Λέγει προς τον Δαβίδ ότι θα βασιλεύση επί πάντων όσα η καρδία αυτού επεθύμει. Εγνώριζεν ότι η έγερσις του Δαβίδ προήλθεν εκ του διορισμού του Θεού, όμως υπαινίσσεται ότι ανεφύη εκ της ιδίας αυτού φιλοδοξίας και επιθυμίας εξουσίας· ούτω (καθώς κακοί άνθρωποι συχνά πράττουσι) εμέτρησε τον αγαθόν εκείνον άνθρωπον δι' εαυτού. Όμως, ο Δαβίδ και αυτός εχωρίσθησαν πολύ καλοί φίλοι, και η υπόθεσις μεταξύ αυτών ετακτοποιήθη καλώς. Ούτω πρέπει πάντες οι φοβούμενοι τον Θεόν και φυλάττοντες τας εντολάς αυτού να αποφεύγωσι την έριδα, ακόμη και μετά των πονηρών, να ζώσιν εν ειρήνη μετά πάντων των ανθρώπων, και να δείκνυσιν εις τον κόσμον ότι είναι τέκνα του φωτός.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε τη χάρη να γίνεται ισχυρότερη ενώ τα παλιά πρότυπα εξασθενούν; Πώς μπορείτε να αντιδράσετε όταν άλλοι ενεργούν από υπερηφάνεια ή εκδίκηση και όχι από τον σαφή λόγο του Θεού; Σε ποιες σχέσεις σας προσκαλεί ο Κύριος να επιδιώξετε την ειρήνη ακόμη και όταν το κόστος φαίνεται υψηλό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πιστέ Κύριε, φύτεψε αυτά τα αρχαία μαθήματα βαθιά στις καρδιές μας ώστε να γινόμαστε ισχυρότεροι στη χάρη ενώ οι κατώτερες αγάπες ξεθωριάζουν. Φύλαξέ μας από την υπερηφάνεια που μετατρέπει συμμάχους σε εχθρούς και από την εκδίκηση που λερώνει ακόμη και καλές υποθέσεις. Δίδαξέ μας να επιδιώκουμε την ειρήνη όπως την επιδίωξε ο Δαβίδ, όμως να εμπιστευόμαστε Εσένα όταν η προδοσία ακόμη πληγώνει. Κάθε διαθήκη που κάνουμε ας αντανακλά τη δική Σου ακλόνητη αγάπη, και η θλίψη μας για την αμαρτία ας μας οδηγεί πιο κοντά στον θρόνο του ελέους. Αύξησε μέσα μας την ήσυχη δύναμη που ανήκει σε εκείνους που περιμένουν τη βασιλεία Σου να έρθει πλήρης. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →