Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 12 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed βασισμένο στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 12 της Προς Ρωμαίους. Ο Μακλάρεν γεφυρώνει με μαεστρία τα δογματικά θεμέλια της επιστολής με την πρακτική της εφαρμογή, δείχνοντας πώς η πίστη και η συμπεριφορά παραμένουν αδιαχώριστα συνδεδεμένες. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα ακούσουμε την προσεκτική του έκθεση της κλήσης να προσφέρουμε τα σώματά μας ως ζωντανές θυσίες και να μεταμορφωθούμε με την ανανέωση του νου. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του σε βαθύτερη παράδοση και σαφέστερη όραση της χριστιανικής ζωής.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο κεφάλαιο 12 της Προς Ρωμαίους και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Προσέξτε πώς ο Παύλος μεταβαίνει από τα ελέη του Θεού σε συγκεκριμένες οδηγίες για την καθημερινή ζωή. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν, η οποία ανοίγει το πρακτικό τμήμα του κεφαλαίου και ανιχνεύει τις συνέπειές του τόσο για την εσωτερική ανανέωση όσο και για την εξωτερική συμπεριφορά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά ανιχνεύοντας το σημαντικό «άρα» που συνδέει τα δογματικά και πρακτικά μισά της επιστολής.
Στο πρώτο μέρος αυτής της επιστολής ο Απόστολος έχει οικοδομήσει μια ογκώδη δομή δόγματος, η οποία άντεξε στη φθορά των αιώνων και στις επιθέσεις των εχθρών και υπήρξε κατοικία ευσεβών ψυχών. Τώρα περνά να μιλήσει για την πράξη και συνδέει τα δύο μισά της επιστολής του αδιαχώριστα με εκείνο το σημαντικό «άρα», το οποίο δεν κοιτάζει μόνο πίσω στο τελευταίο ειπωμένο πράγμα αλλά σε ολόκληρο το προηγούμενο τμήμα της επιστολής. «Ό,τι ο Θεός συνέζευξε ας μη χωρίζει άνθρωπος». Η χριστιανική ζωή συνδέεται αδιαχώριστα με τη χριστιανική πίστη. Πιθανώς το σφάλμα των προγόνων μας ήταν ότι αποσύνδεσαν υπερβολικά την πίστη από την πράξη και υπέθεσαν ότι μια ορθόδοξη πίστη αρκούσε, αν και νομίζω ότι η έκταση στην οποία το υπέθεσαν έχει υπερβολικά διογκωθεί. Ο πειρασμός αυτής της ημέρας είναι ακριβώς ο αντίθετος. «Η συμπεριφορά είναι τα τρία τέταρτα της ζωής», λέει ένας από τους δασκάλους μας. Ναι. Αλλά τι γίνεται με το τέταρτο τέταρτο που υποστηρίζει τη συμπεριφορά; Ο τρόπος του Παύλου είναι ο σωστός τρόπος. Θέστε πλατιά και βαθιά τα θεμέλια των γεγονότων του Θεού που μας αποκαλύφθηκαν και πάνω σε αυτά οικοδομήστε τον ιστό μιας ευγενούς ζωής. Αυτή η γενιά επιφανειακά τείνει να αποσυνδέσει την πράξη από την πίστη και έτσι να περιμένει σταφύλια από αγκάθια και σύκα από τριβόλια. Η λανθασμένη σκέψη δεν θα οδηγήσει σε ορθή πράξη. «Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, να προσφέρετε τα σώματά σας θυσία ζωντανή».Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη μεταφορά της θυσίας που διέπει την εξωτερική ζωή.
Τώρα πρέπει να σημειωθεί ότι η μεταφορά της θυσίας διατρέχει ολόκληρη τη φρασεολογία του κειμένου μου. Η λέξη που αποδίδεται «προσφέρετε» είναι τεχνική έκφραση για την ιερατική ενέργεια της προσφοράς. Σχεδιάζεται μια σιωπηρή αντίθεση μεταξύ της θυσιαστικής τελετουργίας, που ήταν οικεία στους Ρωμαίους όπως και στους Ιουδαίους, και της αληθινής χριστιανικής θυσίας και υπηρεσίας. Στην πρώτη μεγάλο μέρος των θυσιών αποτελούνταν από ζώα που σφάζονταν. Η δική μας πρέπει να είναι «θυσία ζωντανή». Στην πρώτη η προσφορά παρουσιαζόταν στη Θεότητα και γινόταν ιδιοκτησία Της. Στη χριστιανική υπηρεσία το δώρο περνά με παρόμοιο τρόπο από την κατοχή του προσκυνητή και αφιερώνεται για τις χρήσεις του Θεού, γιατί αυτό είναι το ορθό νόημα της λέξης «άγιο». Η εξωτερική θυσία έδινε οσμή ευωδίας, η οποία με ισχυρή μεταφορά δηλωνόταν ότι ήταν ευάρεστη στα ρουθούνια της Θεότητας. Παρομοίως, η χριστιανική θυσία είναι «ευπρόσδεκτη στον Θεό». Οι άλλες θυσίες ήταν καθαρά εξωτερικές και δεν αντλούσαν καμία αποτελεσματικότητα από τη διάθεση του προσκυνητή. Η θυσία μας, αν και το υλικό της προσφοράς είναι σωματικό, είναι πράξη του εσωτερικού ανθρώπου και γι’ αυτό ονομάζεται «λογική» παρά «εύλογη», όπως έχει η Μετάφρασή μας, ή όπως σε άλλα μέρη της Γραφής, «πνευματική». Και η τελευταία λέξη του κειμένου μου, «υπηρεσία», διατηρεί την ιερατική αναφορά, γιατί δεν σημαίνει την υπηρεσία δούλου ή οικιακού αλλά εκείνη του ιερέα.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια προσδιορίζει το συνολικό κίνητρο που στηρίζει ολόκληρη την προτροπή.
«Σας παρακαλώ από τα ελέη του Θεού». Αυτός ο πληθυντικός δεν σημαίνει ότι ο Απόστολος επεκτείνει την όρασή του σε ολόκληρο το ευρύ πεδίο της θείας ευεργεσίας, αλλά μάλλον ότι θεωρεί το ένα περιεκτικό έλεος για το οποίο το πρώτο μέρος της επιστολής του υπήρξε εύγλωττο, δηλαδή το δώρο του Χριστού, και το θεωρεί στην πολλαπλότητα των ευλογιών που απορρέουν από αυτό. Τα ελέη του Θεού που κινούν τον άνθρωπο να παραδώσει τον εαυτό του ως θυσία δεν είναι οι διάχυτες ευεργεσίες της πρόνοιάς Του αλλά η συγκεντρωμένη αγάπη που βρίσκεται στο πρόσωπο και το έργο του Υιού Του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν κλείνει δείχνοντας πώς η συγκρατητική αγάπη του Χριστού μόνη παρέχει δύναμη για την απαιτούμενη παράδοση.
Τίποτε άλλο, αδελφοί, όπως σας έχει διδάξει η δική σας πείρα και όπως επιβεβαιώνει η πείρα του κόσμου, τίποτε άλλο δεν θα δέσει τον Βεεμώθ και δεν θα βάλει αγκίστρι στη μύτη του. Χωρίς το συγκρατητικό κίνητρο της αγάπης του Χριστού, όλα τα σχοινιά της φρονήσεως, της συνειδήσεως, του συμφέροντος, με τα οποία οι άνθρωποι προσπαθούν να δέσουν τα άτακτα πάθη τους και να δεσμεύσουν τη σάρκα που επιμένει, είναι σαν τις αλυσίδες στους καρπούς του δαιμονισμένου: «Και πολλές φορές είχε δεθεί με αλυσίδες και οι αλυσίδες είχαν σπάσει». Αλλά το μεταξωτό λουρί με το οποίο η ωραία Ούνα στο ποίημα οδηγεί το λιοντάρι, το μεταξωτό λουρί της αγάπης θα δέσει τον ισχυρό άνδρα και θα μας δώσει τη δυνατότητα να κυβερνήσουμε τον εαυτό μας. Αν ανοίξουμε τις καρδιές μας στη θυσία του Χριστού, θα μπορέσουμε να προσφέρουμε τον εαυτό μας ως ευχαριστήριες προσφορές. Αν αφήσουμε την αγάπη Του να κυβερνήσει τις θελήσεις και τις συνειδήσεις μας, Εκείνος θα δώσει στις θελήσεις και τις συνειδήσεις μας δύναμη να κυριαρχήσουν και να προσφέρουν τη σάρκα μας. Και η μεγάλη αλλαγή, σύμφωνα με την οποία θα αλλάξει κάποτε το σώμα της ταπεινώσεώς μας σε ομοίωση του σώματος της δόξας Του, θα αρχίσει μέσα μας, αν ζούμε υπό την επίδραση του κινήτρου και της εντολής που αυτός ο Απόστολος ένωσε στο κείμενό μας και στα άλλα μεγάλα λόγια του: «Δεν είστε δικοί σας· αγοραστήκατε με τιμή· δοξάστε λοιπόν τον Θεό στο σώμα και το πνεύμα σας, που είναι δικά Του».
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις καθημερινές μου ρουτίνες εξακολουθώ να αντιμετωπίζω το σώμα μου ως δικό μου και όχι ως ζωντανή θυσία προσφερόμενη στον Θεό; Ποια νέα πεποίθηση για τα ελέη του Θεού εν Χριστώ πιέζει σήμερα το Πνεύμα στον νου μου; Πώς θα μπορούσα να φέρω συνειδητά μία συνηθισμένη δραστηριότητα υπό την ανανεωτική επίδραση αυτών των αληθειών αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τῶν ἐλέων τοῦ Θεοῦ τῶν ἀποκαλυφθέντων ἐν Χριστῷ, παραστήσατε τὰ σώματα ἡμῶν θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν καὶ εὐάρεστον ὑμῖν. Ἀνακαινίσατε τὸν νοῦν ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα μεταμορφωθῶμεν μᾶλλον ἢ συσχηματισθῶμεν τῷ αἰῶνι τούτῳ, καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ἀναγκάτω πᾶσαν δύναμιν καὶ ἐνέργειαν τῆς ζωῆς ἡμῶν, ἵνα ἡ πᾶσα λατρεία ἡμῶν δοξάζῃ μόνους Ὑμᾶς. Ἐνισχύσατε ἡμᾶς καθ' ἡμέραν εἰς τὸ ὁμοιοῦσθαι τῷ Ἰησοῦ, ἕως ἂν ἴδωμεν αὐτὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →