Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Πέτρου
Α' Πέτρου 1 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο πρώτο κεφάλαιο της Α' Πέτρου προσφέρει διαχρονική διορατικότητα στην κλήση, την ελπίδα και την υπομονή του πιστού. Σε αυτό το μάθημα ακούμε προσεκτικά καθώς ο Καλβίνος ερμηνεύει τα εναρκτήρια λόγια του αποστόλου, ανιχνεύοντας τη σωτηρία από την αιώνια βουλή του Θεού μέχρι τις ζωντανές της επιδράσεις στις ζωές των εκλεκτών. Η προσεκτική του προσοχή τόσο στο κρυφό διάταγμα όσο και στον ορατό καρπό του μας βοηθά να κρατήσουμε μαζί την εκλογή και την καθημερινή πίστη χωρίς σύγχυση. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του, καλούμαστε να δούμε πώς η χάρη πολλαπλασιάζεται και πώς οι δοκιμασίες υπηρετούν για να αποδείξουν την αληθινή πίστη. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του Καλβίνου βαθύτερα στην ζωντανή ελπίδα που αγκυρώνει κάθε χριστιανό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της Α' Πέτρου. Παρατηρήστε πώς ο Πέτρος χαιρετά τους διεσπαρμένους πιστούς θεμελιώνοντας την ταυτότητά τους στην εκλεκτική αγάπη του Θεού, στο αγιαστικό έργο του Πνεύματος και σε μια κληρονομιά που φυλάσσεται στον ουρανό. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας τη λέξη 'εκλεκτοί' και τη σχέση της με την ορατή κλήση.
Προς τους εκλεκτούς, ή τους εκλεγμένους. Μπορεί να ερωτηθεί, πώς θα μπορούσε αυτό να γίνει γνωστό, διότι η εκλογή του Θεού είναι κρυμμένη και δεν μπορεί να γίνει γνωστή χωρίς την ειδική αποκάλυψη του Πνεύματος· και όπως ο καθένας βεβαιώνεται για τη δική του εκλογή από τη μαρτυρία του Πνεύματος, έτσι δεν μπορεί να γνωρίζει τίποτε βέβαιο για τους άλλους. Σε αυτό απαντώ ότι δεν πρέπει να ερευνούμε περιέργως για την εκλογή των αδελφών μας, αλλά αντίθετα οφείλουμε να θεωρούμε την κλήση τους, ώστε όλοι όσοι γίνονται δεκτοί με πίστη στην εκκλησία να λογίζονται ως εκλεκτοί· διότι ο Θεός έτσι τους χωρίζει από τον κόσμο, που είναι σημείο εκλογής. Δεν αποτελεί αντίρρηση το ότι πολλοί απομακρύνονται, έχοντας μόνο την ομοιότητα· διότι είναι κρίση αγάπης και όχι πίστης, όταν θεωρούμε εκλεκτούς όλους εκείνους στους οποίους εμφανίζεται το σημείο της υιοθεσίας του Θεού. Και ότι δεν αντλεί την εκλογή τους από την κρυμμένη βουλή του Θεού, αλλά τη συλλέγει από το αποτέλεσμα, είναι φανερό από το πλαίσιο· διότι αργότερα τη συνδέει με τον αγιασμό του Πνεύματος. Όσο λοιπόν απέδειξαν ότι αναγεννήθηκαν από το Πνεύμα του Θεού, τόσο τους θεώρησε εκλεκτούς του Θεού, διότι ο Θεός δεν αγιάζει κανέναν παρά μόνο εκείνους που έχει προηγουμένως εκλέξει.Ο Καλβίνος δείχνει στη συνέχεια πώς η εκλογή αναγνωρίζεται μέσω των αποτελεσμάτων της και όχι μόνο από την κρυμμένη βουλή.
Καθώς όμως στην εκλογή μας αποδίδει την πρώτη θέση στην άδολη εύνοια του Θεού, έτσι πάλι θέλει να τη γνωρίζουμε από τα αποτελέσματα, διότι τίποτε δεν είναι πιο επικίνδυνο ή πιο παράλογο από το να παραβλέπουμε την κλήση μας και να ζητούμε τη βεβαιότητα της εκλογής μας στην κρυμμένη πρόγνωση του Θεού, που είναι ο βαθύτερος λαβύρινθος. Για να αποφύγουμε λοιπόν αυτόν τον κίνδυνο, ο Πέτρος παρέχει την καλύτερη διόρθωση· διότι αν και πρώτα θέλει να θεωρήσουμε τη βουλή του Θεού, της οποίας η αιτία είναι μόνο στον εαυτό του· όμως μας προσκαλεί να προσέξουμε το αποτέλεσμα, με το οποίο εκθέτει και μαρτυρεί την εκλογή μας. Αυτό το αποτέλεσμα είναι ο αγιασμός του Πνεύματος, δηλαδή η αποτελεσματική κλήση, όταν η πίστη προστίθεται στο εξωτερικό κήρυγμα του ευαγγελίου, πίστη που γεννιέται από την εσωτερική ενέργεια του Πνεύματος.Για τις φράσεις 'υπακοή' και 'ραντισμός του αίματος', ο Καλβίνος σχολιάζει άμεσα.
Προς υπακοή Προσθέτει δύο πράγματα στον αγιασμό, και φαίνεται να εννοεί την καινότητα της ζωής με την υπακοή, και με τον ραντισμό του αίματος του Χριστού την άφεση των αμαρτιών. Αλλά αν αυτά είναι μέρη ή αποτελέσματα του αγιασμού, τότε ο αγιασμός πρέπει να λαμβάνεται εδώ κάπως διαφορετικά από ό,τι εννοείται όταν χρησιμοποιείται από τον Παύλο, δηλαδή πιο γενικά. Ο Θεός λοιπόν μας αγιάζει με αποτελεσματική κλήση· και αυτό γίνεται όταν ανανεωνόμαστε σε υπακοή στη δικαιοσύνη του, και όταν ραντιζόμαστε από το αίμα του Χριστού, και έτσι καθαριζόμαστε από τις αμαρτίες μας. Και φαίνεται να υπάρχει υπαινιγμός στην αρχαία ιεροτελεστία του ραντισμού που χρησιμοποιούνταν υπό τον νόμο. Διότι όπως τότε δεν αρκούσε να σφαγιαστεί το θύμα και να χυθεί το αίμα, εκτός αν ραντιζόταν ο λαός· έτσι τώρα το αίμα του Χριστού που χύθηκε δεν θα ωφελήσει τίποτε, εκτός αν οι συνειδήσεις μας καθαριστούν από αυτό. Υπάρχει λοιπόν εδώ να εννοηθεί αντίθεση, ότι, όπως παλαιότερα υπό τον νόμο ο ραντισμός του αίματος γινόταν από το χέρι του ιερέα· έτσι τώρα το Άγιο Πνεύμα ραντίζει τις ψυχές μας με το αίμα του Χριστού για την εξιλέωση των αμαρτιών μας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συγκεντρώνει τα νήματα σε μια σύντομη δήλωση του όλου ζητήματος.
Ας δηλώσουμε τώρα την ουσία του όλου· ότι η σωτηρία μας πηγάζει από την άδολη εκλογή του Θεού· αλλά ότι πρέπει να βεβαιώνεται από την εμπειρία της πίστης, διότι μας αγιάζει με το Πνεύμα του· και έπειτα ότι υπάρχουν δύο αποτελέσματα ή σκοποί της κλήσης μας, δηλαδή η ανανέωση σε υπακοή και ο καθαρισμός με το αίμα του Χριστού· και περαιτέρω, ότι και τα δύο είναι έργο του Αγίου Πνεύματος. [6] Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι η εκλογή δεν πρέπει να χωρίζεται από την κλήση, ούτε η άδολη δικαιοσύνη της πίστης από την καινότητα της ζωής.Ο Καλβίνος αργότερα εφαρμόζει την ίδια αλήθεια στην παρούσα ασφάλεια του πιστού.
Και πράγματι, βλέπουμε ότι υπό τον Παπισμό επικρατεί μια διαβολική γνώμη, ότι οφείλουμε να αμφιβάλλουμε για την τελική μας επιμονή, διότι είμαστε αβέβαιοι αν θα είμαστε αύριο στην ίδια κατάσταση χάριτος. Αλλά ο Πέτρος δεν μας άφησε έτσι σε αμφιβολία· διότι μαρτυρεί ότι στεκόμαστε με τη δύναμη του Θεού, μήπως κάποια αμφιβολία που προκύπτει από τη συνείδηση της δικής μας αδυναμίας μας ταράξει. Όσο αδύναμοι και αν είμαστε τότε, όμως η σωτηρία μας δεν είναι αβέβαιη, διότι στηρίζεται από τη δύναμη του Θεού. Καθώς λοιπόν γεννιόμαστε από πίστη, έτσι η ίδια η πίστη λαμβάνει τη σταθερότητά της από τη δύναμη του Θεού. Εξ ου και η ασφάλειά της, όχι μόνο για το παρόν, αλλά και για το μέλλον.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς επηρεάζει τον τρόπο που βλέπετε την πίστη σας σήμερα το να γνωρίζετε ότι η εκλογή σας στηρίζεται αποκλειστικά στην πρόγνωση του Θεού; Σε ποια περιοχή της ζωής χρειάζεστε περισσότερο την υπενθύμιση ότι η κληρονομιά σας φυλάσσεται από τη δύναμη του Θεού και όχι από τη δική σας λαβή; Πού μπορεί το Πνεύμα να σας προσκαλεί να αφήσετε τις δοκιμασίες να αποδείξουν και όχι να καταστρέψουν την ελπίδα σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἀναπαυόμεθα ἐν τῇ ἐκλεκτικῇ σου ἀγάπῃ, ἣν ἀπεκάλυψας διὰ τοῦ ἁγιαστικοῦ ἔργου τοῦ Πνεύματος καὶ τοῦ ῥαντισμοῦ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Φύλαξον ἡμᾶς διὰ τῆς δυνάμεώς σου διὰ πίστεως εἰς τὴν κληρονομίαν τὴν τετηρημένην ἐν οὐρανῷ, καὶ πᾶσα δοκιμασία ἂς καθαίρῃ μᾶλλον ἢ ἂς καταστρέφῃ τὴν πίστιν ἣν ἔδωκας. Πλήρωσον τὰς καρδίας ἡμῶν τῆς ζώσης ἐλπίδος τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος, ἵνα ἀγαλλιώμεθα ἐν τῷ ἐλέει τῆς διαθήκης σου μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →