Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 11 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή, για την ανάλυση στίχο προς στίχο του 11ου κεφαλαίου του Ιωάννη. Η έκθεσή τους παρακολουθεί την ανάσταση του Λαζάρου με προσεκτική προσοχή στο κείμενο, στην καρδιά του Σωτήρα και στις αναπτυσσόμενες συνέπειες για την πίστη και την αντίθεση. Ακούμε καθώς αυτοί οι έμπιστοι οδηγοί ανοίγουν το κεφάλαιο, παραμένουν στις κεντρικές του διακηρύξεις και αναδεικνύουν τις διαρκείς επιπτώσεις του για κάθε πιστό.
Διαβάστε
Προετοιμάστε την καρδιά σας να ακούσει το ενδέκατο κεφάλαιο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Διαβάστε αργά την αφήγηση της ασθένειας, του θανάτου και της ανάστασης του Λαζάρου, σημειώνοντας τις συνομιλίες με τις αδελφές, τα δάκρυα του Ιησού και την αποφασιστική εντολή που φέρνει τους νεκρούς στη ζωή. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, ώστε το βάρος της να πέσει πάνω σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο εκθέτοντας τον δηλωμένο σκοπό της ασθένειας.
Στίχος 4. 4. Όταν ο Ιησούς το άκουσε, είπε, 'Αυτή η ασθένεια δεν είναι προς θάνατον' —για να καταλήξει σε θάνατο. 'αλλά για τη δόξα του Θεού, για να δοξαστεί ο Υιός του Θεού δι' αυτής' —δηλαδή, από αυτή τη δόξα του Θεού. (Βλέπε Ελληνικά.) Αξιοσημείωτη γλώσσα αυτή, η οποία από χείλη πλάσματος θα ήταν αφόρητη. Σημαίνει ότι η δόξα του ΘΕΟΥ που εκδηλώθηκε στην ανάσταση του νεκρού Λαζάρου θα αποδεικνυόταν ότι είναι η δόξα, προσωπικά και άμεσα, του ΥΙΟΥ.Στη μεγάλη αξίωση του Ιησού, προχωρούν με την ακόλουθη έκθεση.
Στίχος 25. 25. Ο Ιησούς είπε, 'Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή' —'Όλη η δύναμη να αποκαταστήσει, να δώσει και να διατηρήσει τη ζωή, κατοικεί σε Εμένα.' (Βλέπε στο :- ; Ιωάννης 5:21). Ποια υψηλότερη αξίωση για υπέρτατη θεότητα από αυτό το μεγαλειώδες ρητό μπορεί να συλληφθεί; 'όποιος πιστεύει σε εμένα, αν και . . . νεκρός . . . θα ζήσει' —δηλαδή, Ο θάνατος του πιστού θα καταποθεί από τη ζωή, και η ζωή του δεν θα βυθιστεί ποτέ στο θάνατο. Καθώς ο θάνατος έρχεται από την αμαρτία, είναι δικό Του να τον διαλύσει· και καθώς η ζωή ρέει μέσω της δικαιοσύνης Του, είναι δικό Του να την επικοινωνήσει και να την διατηρήσει αιώνια (Ρωμαίους 5:21). Ο προσωρινός χωρισμός ψυχής και σώματος θεωρείται εδώ ότι ούτε καν διακόπτει, πολύ λιγότερο βλάπτει, τη νέα και αιώνια ζωή που μεταδίδει ο Ιησούς στους πιστούς Του ανθρώπους. 'Πιστεύεις αυτό;' —Μπορείς να το καταλάβεις;Στη συνέχεια στρέφουν την προσοχή τους στην ορατή συγκίνηση του Σωτήρα στον τάφο.
Στίχος 35. 35. Ο Ιησούς έκλαψε —Αυτό αποδίδει όμορφα τη μεγαλειώδη συντομία των δύο πρωτότυπων λέξεων· αλλιώς το 'έριξε δάκρυα' θα μπορούσε να είχε αποδώσει καλύτερα τη διαφορά μεταξύ της λέξης που χρησιμοποιείται εδώ και αυτής που χρησιμοποιείται δύο φορές στο :- , και εκεί αποδίδεται σωστά ως 'κλαίω', υποδηλώνοντας τον δυνατό θρήνο για τους νεκρούς, ενώ αυτό του Ιησού αποτελούνταν από σιωπηλά δάκρυα. Είναι για το τίποτα που ο Ευαγγελιστής, περίπου εξήντα χρόνια αφότου συνέβη, προβάλλει σε όλες τις εποχές με τέτοια συγκινητική συντομία το μεγαλειώδες θέαμα του Υιού του Θεού να κλαίει; Τι σφραγίδα της τέλειας ενότητάς Του με εμάς στο πιο λυτρωτικό χαρακτηριστικό της πληγωμένης ανθρωπότητάς μας! Αλλά υπήρχε τίποτα σε αυτά τα δάκρυα πέρα από τη θλίψη για τον ανθρώπινο πόνο και το θάνατο; Μπορούσαν αυτές οι επιπτώσεις να Τον συγκινήσουν χωρίς να υποδηλώνουν την αιτία; Ποιος μπορεί να αμφιβάλλει ότι στο αυτί Του κάθε χαρακτηριστικό της σκηνής διακήρυττε αυτόν τον αυστηρό νόμο της Βασιλείας, 'Ο μισθός της αμαρτίας είναι ο θάνατος' ( :- ), και ότι αυτό το στοιχείο στην ορατή συγκίνησή Του υποκρυπτόταν σε όλα τα υπόλοιπα;Τέλος περιγράφουν την ενέργεια που επιφυλάσσεται μόνο στον Χριστό αφού αφαιρεθεί η πέτρα.
Στίχος 44. 44. Ο Ιησούς τους λέει, 'Λύστε τον και αφήστε τον να φύγει' —Ο Ιησούς δεν θα το κάνει αυτό ούτε ο ίδιος ούτε θα κυλήσει την πέτρα. Το ένα ήταν η απαραίτητη προετοιμασία για την ανάσταση, το άλλο η απαραίτητη συνέπεια αυτής. ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ ΤΗΝ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΕΙ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ. Έτσι και στην αναζωογόνηση των νεκρών σε πνευματική ζωή, η ανθρώπινη παρέμβαση χρησιμοποιείται πρώτα για να προετοιμάσει το δρόμο, και μετά για να τον αξιοποιήσει.
Σκεφτείτε
Συμπερασματικά ζυγίζουν τη δημόσια επίδραση του θαύματος σε φίλους και εχθρούς εξίσου.
Στίχος 45. 45, 46. πολλοί . . . οι οποίοι . . . είχαν δει . . . πίστεψαν . . . Αλλά κάποιοι . . . πήγαν . . . στους Φαρισαίους και τους είπαν τι είχε κάνει ο Ιησούς —οι δύο τάξεις που επανεμφανίζονται συνεχώς στην ιστορία του Ευαγγελίου· ούτε υπάρχει ποτέ κανένα μεγάλο έργο του Θεού που να μην παράγει και τις δύο. 'Είναι αξιοσημείωτο ότι σε κάθε μία από τις τρεις περιπτώσεις στις οποίες ο Κύριός μας ανέστησε νεκρούς, συγκεντρώθηκε μεγάλος αριθμός ατόμων. Σε δύο περιπτώσεις, την ανάσταση του γιου της χήρας και του Λαζάρου, όλοι αυτοί ήταν μάρτυρες του θαύματος· στην τρίτη (της κόρης του Ιαείρου) ήταν αναγκαστικά ενήμεροι γι' αυτό. Ωστόσο, αυτή η σημαντική περίσταση σε κάθε περίπτωση σημειώνεται μόνο παρεμπιπτόντως από τους ιστορικούς, δεν προβάλλεται ούτε επικαλείται ως απόδειξη της ειλικρίνειάς τους. Όσον αφορά αυτό το θαύμα, παρατηρούμε μεγαλύτερο βαθμό προετοιμασίας, τόσο στην προνοητική διευθέτηση των γεγονότων, όσο και στις πράξεις και τα λόγια του Κυρίου μας από ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο. Το προηγούμενο θαύμα (θεραπεία του εκ γενετής τυφλού) διακρίνεται από όλα τα άλλα από την ανοιχτή και επίσημη διερεύνηση των γεγονότων του. Και αυτά τα δύο θαύματα, τα πιο δημόσια και καλύτερα τεκμηριωμένα από όλα, αφηγείται ο Ιωάννης, ο οποίος έγραψε πολύ μετά τους άλλους Ευαγγελιστές' [WEBSTER και WILKINSON].
Απαντήστε
Πού στις παρούσες σας συνθήκες ο Κύριος καθυστερεί σκόπιμα ώστε να αποκαλυφθεί μεγαλύτερη δόξα; Πώς η δήλωση 'Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή' αναμορφώνει την άποψή σας τόσο για τον θάνατο όσο και για την καθημερινή ζωή; Με ποιους τρόπους τα σιωπηλά δάκρυα ή η ήσυχη υπακοή θα μπορούσαν να δείξουν καλύτερα την καρδιά του Χριστού από τη βιαστική δράση;
Προσευχηθείτε
Κύριε Ιησού, ανάσταση και ζωή, σε ευχαριστούμε που καμία καθυστέρηση στην έλευσή Σου δεν είναι χωρίς σκοπό και ότι κάθε θλίψη έχει οριστεί για να δείξει τη δόξα Σου. Χάρισέ μας την πίστη της Μάρθας να πιστεύουμε ακόμα και όταν η όραση αποτυγχάνει, και την τρυφερή καρδιά που κλαίει με αυτούς που κλαίνε. Κράτησέ μας από το να υπαγορεύουμε στη δύναμή Σου· αντίθετα δίδαξέ μας να περιμένουμε, να εμπιστευόμαστε και να υπακούμε όταν μιλάς. Είθε η ίδια φωνή που κάλεσε τον Λάζαρο να αναζωογονεί τις ψυχές μας καθημερινά, και είθε οι ζωές μας να μαρτυρούν ότι Εσύ μόνος δίνεις ζωή που ο θάνατος δεν μπορεί να νικήσει. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →