← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 31-32 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)

Έξοδος 31-32Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Φίλε, αυτά τα κεφάλαια μοιάζουν με επιστολή γραμμένη κατευθείαν στην καρδιά οποιουδήποτε έχει γνωρίσει την εγγύτητα του Θεού μόνο και μόνο για να δει την καρδιά του να περιπλανιέται. Η Έξοδος 31 κλείνει τη μακρά συνομιλία στο βουνό με προσεκτικές οδηγίες για τη σκηνή και μια νέα πρόσκληση να τηρείται το Σάββατο ως σημείο ανήκειν. Έπειτα το κεφάλαιο 32 ανοίγει την πόρτα στην κοιλάδα κάτω και μας δείχνει τι συμβαίνει όταν η αναμονή μετατρέπεται σε φόβο και ο φόβος σε είδωλα. Ο ίδιος λαός που είπε «θα κάνουμε όλα όσα είπε ο Κύριος» τώρα λιώνει το χρυσάφι του και το πλάθει σε μοσχάρι. Ωστόσο ακόμα και εδώ η ιστορία δεν τελειώνει σε απόγνωση. Ο Κύριος που έδωσε τα σχέδια για την κατοικία του είναι ο ίδιος Κύριος που δεν θα αφήσει τον λαό του να φύγει. Συναντά την επανάστασή τους με άγια οργή και με εκπληκτικό έλεος, και ολόκληρη η σκηνή δείχνει μπροστά προς Εκείνον που θα έφερε κάποτε την περιπλάνησή μας στο ίδιο του το σώμα ώστε να μπορέσουμε να επιστρέψουμε στο σπίτι.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιέρωσε χρόνο σε αυτά τα δύο κεφάλαια. Παρατήρησε πώς ο Κύριος ονομάζει τους τεχνίτες που έχει ήδη γεμίσει με το Πνεύμα και τη σοφία του για το έργο της σκηνής. Άκουσε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στο Σάββατο ως σημείο διαθήκης. Έπειτα νιώσε την ξαφνική διακοπή όταν ο λαός γίνεται ανήσυχος και ζητά θεούς που μπορεί να δει. Παρακολούθησε τον Μωυσή στο βουνό και πάλι στους πρόποδες του βουνού, να στέκεται ανάμεσα στον Κύριο και τον λαό. Ζήτα από το Πνεύμα να σου δείξει πού η δική σου καρδιά γίνεται ανήσυχη ενώ περιμένεις και πού το έλεος του Ιησού εξακολουθεί να σε συναντά στη μέση της ιστορίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κύριος δεν αφήνει τον λαό του χωρίς χαρίσματα ή κατεύθυνση. Ονομάζει τον Βεσελεήλ και τον γεμίζει με το Πνεύμα του Θεού για κάθε είδος τέχνης, έπειτα δίνει στον Οολιάβ την ίδια σοφία ώστε το έργο να μοιραστεί. Κάθε λεπτομέρεια της σκηνής προορίζεται να εκτελεστεί από ανθρώπους που ο ίδιος ο Κύριος έχει εξοπλίσει. Ο ίδιος Θεός που δίνει ικανότητα δίνει και τον ρυθμό της ανάπαυσης: έξι ημέρες εργασίας, έπειτα ένα Σάββατο που σημαδεύει τον λαό του ως δικό του. Αυτό το σημείο δεν είναι μια μεταγενέστερη σκέψη· είναι υφασμένο στην ίδια την υφή της ταυτότητάς τους. Όταν οι σαράντα ημέρες παρατείνονται και ο λαός φοβάται, μετατρέπουν τον χρυσό που ο Κύριος τους είχε δώσει σε μια εικόνα που μπορούν να ελέγξουν. Δεν παύουν να πιστεύουν σε θεό· απλώς θέλουν έναν που μπορούν να διαχειριστούν. Ο Ααρών προσπαθεί να διατηρήσει την ειρήνη πλάθοντας το μοσχάρι και κηρύττοντας γιορτή, αλλά η γιορτή γίνεται γρήγορα ανοιχτή απόρριψη του Κυρίου που τους έβγαλε από την Αίγυπτο. Στο βουνό ο Μωυσής λαμβάνει τις πέτρινες πλάκες γραμμένες από το δάχτυλο του Θεού, όμως πρέπει να κατέβει βιαστικά επειδή η διαθήκη ήδη παραβιάζεται. Ο Κύριος λέει στον Μωυσή τι έκαναν οι άνθρωποι και προσφέρεται να ξεκινήσει ξανά μόνο μαζί του, αλλά ο Μωυσής ικετεύει για τον ίδιο τον λαό που έχει απομακρυνθεί. Υπενθυμίζει στον Κύριο τις δικές του υποσχέσεις προς τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Ο Κύριος υποχωρεί. Ο Μωυσής κατεβαίνει, βλέπει το μοσχάρι με τα ίδια του τα μάτια και ρίχνει κάτω τις πλάκες, σπάζοντάς τες μπροστά στον λαό ως ορατή εικόνα αυτού που έκανε η αμαρτία τους. Καίει το μοσχάρι, το αλέθει σε σκόνη και κάνει τον λαό να το πιει. Έπειτα στέκεται στην πύλη και καλεί όποιον ανήκει ακόμα στον Κύριο να έρθει κοντά του. Οι Λευίτες ανταποκρίνονται και στέλνονται μέσα στο στρατόπεδο με σπαθιά. Την επόμενη ημέρα ο Μωυσής λέει στον λαό ότι έχουν διαπράξει μεγάλη αμαρτία και ανεβαίνει πάλι στο βουνό για να μεσιτεύσει ξανά, προσφέροντας ακόμα και να σβηστεί αν μόνο ο Κύριος τους συγχωρήσει. Ο Κύριος απαντά ότι θα σβήσει εκείνους που αμάρτησαν εναντίον του, όμως υπόσχεται επίσης να συνεχίσει με τον λαό που έχει εκλέξει. Η ιστορία μας αφήνει να κοιτάζουμε τόσο τις σπασμένες πλάκες όσο και τον άνθρωπο που στέκεται στο χάσμα, και ψιθυρίζει ότι μόνο ένας μεγαλύτερος Μεσίτης θα φέρει κάποτε το πλήρες βάρος της επανάστασής μας και θα φέρει διαρκή συγχώρεση.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αυτό το πρότυπο χαρισματικής εργασίας, σημείου διαθήκης και ξαφνικής ειδωλολατρίας διατρέχει ολόκληρη την Αγία Γραφή. Οι ίδιες καρδιές που λαμβάνουν τον νόμο εξακολουθούν να λαχταρούν κάτι που μπορούν να αγγίξουν. Αργότερα οι προφήτες θα συνεχίσουν να προειδοποιούν τον Ισραήλ ενάντια στα μοσχάρια στη Βαιθήλ και στη Δαν, και η Καινή Διαθήκη θα μιλήσει για την απληστία ως ειδωλολατρία και για τον ζωντανό Θεό που δεν θα μοιραστεί τη δόξα του. Ωστόσο κάθε προειδοποίηση περιβάλλεται από την υπόσχεση ενός Σωτήρα που τηρεί τη διαθήκη όταν εμείς δεν μπορούμε. Ο Ιησούς εισέρχεται στην ιστορία όχι ως ένας άλλος Μωυσής που ικετεύει από έξω αλλά ως εκείνος που παίρνει τη θέση μας, φέρει την κρίση μας και γράφει τον νόμο σε καρδιές που έγιναν νέες. Η ανάπαυση του Σαββάτου που εκπληρώνει γίνεται η ανάπαυση στην οποία εισερχόμαστε με πίστη, και το Πνεύμα που χύνει εξοπλίζει απλούς ανθρώπους για το έργο της οικοδόμησης της κατοικίας του, της εκκλησίας. Αυτό που ξεκίνησε στο βουνό ως προσεκτικές οδηγίες και μια σπασμένη διαθήκη βρίσκει την απάντησή του στον σταυρό όπου το έλεος και η αλήθεια συναντώνται.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην τωρινή σου αναμονή πειράζεσαι περισσότερο να πλάσεις κάτι που μπορείς να ελέγξεις αντί να εμπιστευτείς τον Κύριο που εξακολουθεί να εργάζεται; Πώς το ολοκληρωμένο έργο του Ιησού αλλάζει τον τρόπο που ακούς την πρόσκληση να αναπαυθείς και να εργαστείς με τα χαρίσματα που έχει τοποθετήσει μέσα σου; Ποιος στη ζωή σου χρειάζεται να σταθείς στο χάσμα με προσευχή όπως έκανε ο Μωυσής, αρνούμενος να αφήσεις την περιπλάνησή τους να έχει τον τελευταίο λόγο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που μας συναντάς ακριβώς στους τόπους όπου γινόμαστε ανήσυχοι και απλώνουμε το χέρι σε ό,τι μπορούμε να διαχειριστούμε. Σε ευχαριστούμε για το Πνεύμα που χύνεις ώστε συνηθισμένα χέρια να μπορούν να κάνουν το έργο που έχεις ετοιμάσει. Φύλαξέ μας από το να μετατρέπουμε τα χαρίσματά σου σε είδωλα και δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε στο ολοκληρωμένο έργο που είναι ήδη δικό μας. Όταν περιπλανιόμαστε, στάσου ανάμεσά μας και στην κρίση που μας αξίζει. Γράψε τη διαθήκη σου στις καρδιές μας ώστε να ανήκουμε σε εσένα όχι μόνο κατ' όνομα αλλά με τον τρόπο που ζούμε κάθε συνηθισμένη ημέρα. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.