Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Γαλάτες 2 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Με τη θερμή αφοσίωση του πρώιμου Μεθοδισμού ανοίγουμε το Σχολιασμό του Τόμας Κόουκ στην Αγία Γραφή. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλεϋ και πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ μας καθοδηγεί μέσα από τον ζωντανό λόγο με ποιμαντική φροντίδα και ευαγγελική σαφήνεια. Σήμερα η έκθεσή του στο δεύτερο κεφάλαιο των Γαλατών μας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε την υπεράσπιση της ευαγγελικής ελευθερίας από τον απόστολο Παύλο και να λάβουμε εκ νέου τη χάρη που δικαιώνει τους αμαρτωλούς μόνο μέσω της πίστης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το δεύτερο κεφάλαιο των Γαλατών, ακούγοντας το Πνεύμα που κάποτε οδήγησε τον Παύλο στην Ιερουσαλήμ και που εξακολουθεί να οδηγεί την εκκλησία στην ελευθερία του Χριστού. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο ιερό κείμενο να ερευνήσει την καρδιά και να αφυπνίσει την ευγνωμοσύνη για το ευαγγέλιο που εμπιστεύτηκε στους αποστόλους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κόουκ ξεκινάει καθορίζοντας το ιστορικό πλαίσιο της δεύτερης επίσκεψης του Παύλου στην Ιερουσαλήμ.
Εισαγωγή. ΚΕΦ. ΙΙ. Μιλάει για το ότι ανέβηκε πάλι στην Ιερουσαλήμ, και για ποιο σκοπό: ότι ο Τίτος δεν περιτμήθηκε: και ότι αντιστάθηκε στον Πέτρο, και του είπε τον λόγο, γιατί αυτός και άλλοι, όντες Ιουδαίοι, πιστεύουν ότι δικαιώνονται εν Χριστώ διά της πίστεως, και όχι διά των έργων: και ότι δεν ζουν εν αμαρτία, όσοι δικαιώνονται έτσι. Έτος Κυρίου 49. Από την ιστορία που έδωσε ο Απόστολος για τον εαυτό του στους Γαλάτες, στο προηγούμενο κεφάλαιο, φαίνεται ότι, από την εποχή της μεταστροφής του μέχρι την άφιξή του με τον Βαρνάβα από την Ταρσό στην Αντιόχεια, δεν είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους αποστόλους ως σώμα· συνεπώς, σε εκείνη την περίοδο δεν έγινε Απόστολος από αυτούς.Στη συνέχεια δείχνει πώς η περίπτωση του Τίτου επιβεβαίωσε την έγκριση των αποστόλων για το ευαγγέλιο του Παύλου.
—Και για να δείξει ότι οι απόστολοι, στους οποίους κοινοποίησε το ευαγγέλιό του, το ενέκριναν, είπε στους Γαλάτες ότι ούτε καν ο Τίτος, που ήταν μαζί του, αν και ειδωλολάτρης πριν από τη μεταστροφή του, δεν αναγκάστηκε από τους αποστόλους να περιτμηθεί, αν και επιμένονταν από τους ψευδαδέλφους, οι οποίοι προσπαθούσαν να υποδουλώσουν τους Εθνικούς στον νόμο, Γαλάτες 2:3-4.—Και ότι αυτός και ο Τίτος δεν υποχώρησαν καθόλου σε αυτούς τους ψευδαδέλφους, υπακούοντας σε οποιοδήποτε μέρος του νόμου ως προϋπόθεση σωτηρίας, ούτε για μία ώρα, ώστε η αλήθεια του ευαγγελίου να παραμείνει στους Γαλάτες, και σε όλους τους Εθνικούς, Γαλάτες 2:5.—Στη συνέχεια, για να δείξει ότι οι απόστολοι της μεγαλύτερης φήμης δεν ήταν σε καμία περίπτωση ανώτεροι από αυτόν, ο Άγιος Παύλος επιβεβαίωσε ότι από αυτούς δεν έλαβε τίποτα. Διότι, όσο κι αν είχαν τιμηθεί από τον Διδάσκαλό τους, αυτοί οι απόστολοι δεν πρόσθεσαν τίποτα ούτε στη γνώση του ούτε στη δύναμή του, ούτε στην εξουσία του ως αποστόλου, Γαλάτες 2:6.Ο Κόουκ στη συνέχεια αφηγείται τη δημόσια στάση που πήρε ο Παύλος στην Αντιόχεια για την αλήθεια του ευαγγελίου.
—Το μόνο πράγμα που ζήτησαν από αυτόν ήταν να προτρέψει τους Εθνικούς να συνεισφέρουν για την ανακούφιση των φτωχών, Γαλάτες 2:10. Επιπλέον, για να κάνει τους Γαλάτες να αντιληφθούν πλήρως την εξουσία του ως αποστόλου, και τη γνώση του στο ευαγγέλιο, ο Παύλος τους είπε ότι όταν ο Πέτρος ήρθε στην Αντιόχεια, μετά τη σύνοδο, τον αντιτάχθηκε ανοιχτά, επειδή ήταν άξιος μομφής, Γαλάτες 2:11.—Διότι, πριν έρθουν στην Αντιόχεια από τον Ιάκωβο κάποιοι ζηλωτές του νόμου, ο Πέτρος, ο οποίος είχε διδαχθεί από όραμα να μην αποκαλεί κανέναν ακάθαρτο, έτρωγε με τους μεταστραφέντες ειδωλολάτρες Εθνικούς: αλλά όταν ήρθαν αυτοί οι ζηλωτές Ιουδαίοι πιστοί, αποσύρθηκε φοβούμενος τη δυσαρέσκειά τους, Γαλάτες 2:12.—Και άλλοι αδελφοί ομοίως υποκρίθηκαν· τόσο πολύ που ακόμη και ο Βαρνάβας παρασύρθηκε από την υποκρισία τους, Γαλάτες 2:13.
Σκεφτείτε
Ο Κόουκ κλείνει την ενότητα τονίζοντας την ταπεινωτική αλήθεια ότι η γνώση από μόνη της δεν μπορεί να εμποδίσει τον πιστό να πέσει.
Η συμπεριφορά του Πέτρου προς τους προσήλυτους Εθνικούς στην Αντιόχεια, που δεν προήλθε από άγνοια της αλήθειας του ευαγγελίου, αλλά από έναν παράλογο φόβο της δυσαρέσκειας των ζηλωτών Ιουδαίων πιστών, χρησιμεύει για να μας δείξει ότι η γνώση κάποιου δεν είναι πάντα από μόνη της επαρκής για να τον εμποδίσει να πέσει στην αμαρτία· όπως η άρνηση του Διδασκάλου του σε προηγούμενη περίσταση, δείχνει ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται με τη δική μας δύναμη δεν θα μας ωφελήσουν, όσα μέτρα χάριτος κι αν έχουμε προηγουμένως βιώσει· αλλά ότι, σε κάθε περίπτωση, η βοήθεια του Θεού είναι απαραίτητη για να καταστήσει τη γνώση κάποιου για το τι είναι σωστό, και τον σκοπό του να το κάνει, αποτελεσματική στην πράξη: και ότι το πρόσωπο που έχει κάνει τη μεγαλύτερη πρόοδο στη γνώση και την αγιότητα πρέπει να είναι επιφυλακτικό με τον εαυτό του, και ταπεινό, σύμφωνα με το ρητό του Σολομώντα, Παροιμίες 28:14. Μακάριος ο άνθρωπος που φοβάται πάντοτε.
Απαντήστε
Σε ποιο σημείο της ζωής μου μπαίνω στον πειρασμό να προσθέσω ανθρώπινες απαιτήσεις στο τελειωμένο έργο του Χριστού; Πώς η ανάμνηση του παραπατήματος του Πέτρου με ενθαρρύνει να βασίζομαι καθημερινά στη θεία χάρη και όχι στη δική μου αποφασιστικότητα; Με ποιους τρόπους μπορώ να προσφέρω το χέρι της φιλίας σε εκείνους που ο Θεός έχει σαφώς καλέσει δίπλα μου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου σου Τόμας Κόουκ. Δώσε μας το ίδιο θάρρος που έδειξε ο Παύλος στην Αντιόχεια, ώστε να μην συμβιβάσουμε ποτέ την ελευθερία με την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε. Κράτησέ μας από το να εμπιστευόμαστε τη γνώση ή τη δύναμή μας· μάλλον, ας μας βοηθάει συνεχώς το Πνεύμα σου να περπατάμε άξια του ευαγγελίου. Είθε οι εκκλησίες αυτής της γενιάς να βιώσουν ξανά τη δύναμη του σταυρού και την ενότητα του Πνεύματος, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →