← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 83-84 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 83-84Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στη σοφία του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει τις Γραφές στους Ψαλμούς 83 και 84. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου αποκαλύπτει πώς ο λαός του Θεού πάντοτε αντιμετώπιζε σφοδρή αντίθεση αλλά παραμένει ασφαλής υπό τη θεία προστασία. Τα λόγια του μας οδηγούν να δούμε τόσο την επείγουσα ανάγκη της προσευχής στη θλίψη όσο και την αδιάλειπτη ελπίδα που βρίσκεται στην πιστότητα της διαθήκης του Θεού. Μέσα από αυτή τη μελέτη καλούμαστε να φέρουμε τις δικές μας δοκιμασίες ενώπιον του Κυρίου με ανανεωμένη εμπιστοσύνη. Οι γνώσεις του Καλβίνου μας βοηθούν να θυμηθούμε ότι η ιστορία της Εκκλησίας είναι ιστορία απελευθέρωσης από το χέρι του Υψίστου. Ας μας οδηγήσει η ερμηνεία του βαθύτερα στην καρδιά αυτών των ψαλμών.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τους Ψαλμούς 83 και 84 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις κραυγές για βοήθεια ανάμεσα σε εχθρούς που περιβάλλουν στο κεφάλαιο 83 και τον βαθύ πόθο για την κατοικία του Θεού στο κεφάλαιο 84. Αφήστε τα λόγια να διεγείρουν την καρδιά σας προς ειλικρινή ικεσία και χαρούμενη εμπιστοσύνη. Καθώς διαβάζετε, σκεφθείτε πώς αυτά τα αρχαία άσματα μιλούν ακόμη στους παρόντες αγώνες και ελπίδες μας. Αφιερώστε χρόνο για να παραμείνετε στις υποσχέσεις και τους θρήνους που περιέχουν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας το ιστορικό πλαίσιο πίσω από τον ψαλμό. 1 Ω Θεέ! μη σιωπήσεις. Είναι γενικά αποδεκτό μεταξύ των ερμηνευτών ότι αυτός ο ψαλμός συντέθηκε κατά τη βασιλεία του βασιλιά Ιωσαφάτ· και σε αυτή τη γνώμη συμφωνώ πρόθυμα. Εκείνος ο ευσεβής βασιλιάς, όπως είναι γνωστό, έπρεπε να εμπλακεί σε τρομερούς πολέμους εναντίον πολλαπλών στρατευμάτων εχθρών. Αν και οι Αμμωνίτες και οι Μωαβίτες ήταν οι αρχικοί εμπνευστές του κυρίου πολέμου στον οποίο ενεπλάκη, ωστόσο συγκέντρωσαν δυνάμεις όχι μόνο από τη Συρία αλλά και από μακρινές χώρες, και τα στρατεύματα που συγκεντρώθηκαν έτσι σχεδόν κατέκλυσαν την Ιουδαία με το πλήθος τους. Θα φαινόταν λοιπόν, από τον μακρύ κατάλογο εχθρών που απαριθμούνται εδώ και είχαν συνωμοτήσει μαζί για να καταστρέψουν τον λαό του Θεού, ότι η υπόθεση είναι καλά θεμελιωμένη η οποία αναφέρεται τη σύνθεση αυτού του ψαλμού σε εκείνη την περίσταση· [430] και η ιερή ιστορία μας πληροφορεί ότι ένας από τους Λευίτες, υπό την επίδραση του Πνεύματος της προφητείας, έδωσε στον βασιλιά διαβεβαίωση νίκης, [431] και ότι οι Λευίτες έψαλλαν ενώπιον του Κυρίου. Μέσα σε τόσο μεγάλους κινδύνους, ολόκληρο το έθνος, καθώς και ο άγιος βασιλιάς, πρέπει να είχαν εμπλακεί στη βαθύτερη θλίψη· και, κατά συνέπεια, έχουμε εδώ μια προσευχή γεμάτη σοβαρότητα και μέριμνα. Αυτά τα συναισθήματα προκάλεσαν την επανάληψη των λέξεων που εμφανίζονται ακριβώς στην αρχή του ψαλμού, Μη σιωπήσεις, Μη σιωπάς, μη ησυχάζεις. Με αυτό, οι πιστοί θα υπαινίσσονταν ότι αν ο Θεός σκόπευε να τους βοηθήσει, έπρεπε να βιαστεί, αλλιώς η ευκαιρία για να το κάνει θα χανόταν. Είναι αναμφίβολα καθήκον μας να περιμένουμε υπομονετικά όταν ο Θεός κάποτε καθυστερεί τη βοήθειά Του· αλλά, συγκαταβαίνοντας στην αδυναμία μας, μας επιτρέπει να Τον ικετεύουμε να βιαστεί. Αυτό που έχω αποδώσει, μη σιωπάς με τον εαυτό σου, είναι κυριολεκτικά μη σιωπάς στον εαυτό σου, το οποίο μερικοί μεταφράζουν με την παράφραση, Μη σιωπάς στην ίδια σου την υπόθεση, — μια ερμηνεία που είναι πολύ εκλεπτυσμένη για να παρατηρηθεί πιο ιδιαίτερα. Αυτή η μορφή έκφρασης ισοδυναμεί με το να λέμε, Μη κρατάς τον εαυτό σου μέσα. Ίσως το μόριο είναι εδώ περιττό, όπως είναι σε πολλά άλλα μέρη. Ο Καλβίνος στη συνέχεια περιγράφει τις βίαιες και δόλιες επιθέσεις των εχθρών. 2 Διότι, ιδού! οι εχθροί σου είναι ταραχώδεις. Ως επιχείρημα για την ενίσχυση της προσευχής του προηγούμενου εδαφίου, διαβεβαιώνεται ότι οι πιστοί καταπιέζονται τόσο από την ορμητική βία όσο και από την πονηρή πολιτική των εχθρών τους, η οποία, κατά πάσα ανθρώπινη εμφάνιση, καθιστούσε την απόδρασή τους από τον θάνατο εντελώς απελπιστική. Όταν λέγεται ότι είναι ταραχώδεις και υψώνουν το κεφάλι, εννοείται ότι βασιζόμενοι στη δική τους δύναμη συμπεριφέρονται αλαζονικά και υπερήφανα. Με αυτή τη συμπεριφορά εκ μέρους των εχθρών τους, τα πνεύματα του λαού του Θεού καταθλίβονται πολύ, και ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούν να λάβουν ανακούφιση είναι κάνοντας τον θρήνο τους σε Εκείνον του οποίου το συνεχές έργο είναι να καταστέλλει τους υπερήφανους. Όταν, επομένως, οι άγιοι ικετεύουν τη βοήθειά Του, είναι η συνηθισμένη πορεία τους να θέτουν ενώπιόν Του την πονηρία των εχθρών τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνοι που ενοχλούν την Εκκλησία ονομάζονται εχθροί του Θεού. Στο επόμενο εδάφιο ο Καλβίνος δείχνει ότι εκείνοι που ταράζουν τον λαό του Θεού αντιτίθενται στον ίδιο τον Θεό. Μας παρέχει όχι μικρό έδαφος εμπιστοσύνης το ότι εκείνοι που είναι εχθροί μας είναι επίσης εχθροί του Θεού. Αυτός είναι ένας από τους καρπούς της ελεύθερης και γεμάτης χάρη διαθήκης Του, στην οποία έχει υποσχεθεί να είναι εχθρός σε όλους τους εχθρούς μας, — μια υπόσχεση για την οποία υπάρχει καλή αιτία, όταν ληφθεί υπόψη ότι η ευημερία του λαού Του, τον οποίο έχει λάβει υπό την προστασία Του, δεν μπορεί να προσβληθεί χωρίς να γίνει ταυτόχρονα αδικία και στη δική Του μεγαλειότητα. Εν τω μεταξύ, ας ζούμε εν ειρήνη με όλους τους ανθρώπους, όσο εξαρτάται από εμάς, και ας προσπαθούμε να ασκούμε ευθύτητα σε όλη μας τη συμπεριφορά, ώστε να μπορούμε με εμπιστοσύνη να επικαλούμαστε τον Θεό, ότι όταν υποφέρουμε από τα χέρια των ανθρώπων, υποφέρουμε άδικα. Η υπερηφάνεια και οι βίαιες επιθέσεις των εχθρών μας μπορεί να συνδυάζονται με πονηρία. Αλλά όταν συμβαίνει αυτό, μας αρμόζει να αποδώσουμε στον Θεό την τιμή που Του ανήκει, αναπαυόμενοι ικανοποιημένοι ότι Εκείνος μπορεί να μας βοηθήσει· διότι να σπάσει τους υπερήφανους που αφρίζουν από τον θυμό τους, και να πιάσει τους πονηρούς στην ίδια τους την πονηρία, είναι έργο που Εκείνος έχει συνηθίσει να εκτελεί σε όλες τις εποχές. Για να μας εμποδίσει να νομίζουμε ότι εγκαταλειπόμαστε στις παγίδες και τις παγίδες των εχθρών μας, ο προφήτης εδώ εύστοχα θέτει ενώπιόν μας μια σκέψη ικανή να χορηγήσει την υψηλότερη παρηγοριά και ελπίδα, όταν μας αποκαλεί κρυμμένους του Θεού. Αυτή η έκφραση γίνεται αντιληπτή από μερικούς ως έννοια ότι η βοήθεια και η προστασία που ο Θεός μας παρέχει δεν είναι φανερή στο μάτι της αίσθησης και της λογικής· όπως λέγεται αλλού για τη ζωή του λαού του Θεού, ότι είναι κρυμμένη, (Κολοσσαείς 3:3.) Αλλά αυτή η ερμηνεία είναι πολύ βεβιασμένη, και εντελώς ασυνεπής τόσο με το πεδίο του εδαφίου όσο και με τη φυσική κατασκευή των λέξεων. Ο σκοπός τους είναι απλώς να διδάξει ότι είμαστε κρυμμένοι υπό τη σκιά των πτερύγων του Θεού· διότι αν και εξωτερικά φαινόμαστε ανοιχτοί, και εκτεθειμένοι στη θέληση των πονηρών και των υπερήφανων, διατηρούμαστε από την κρυμμένη δύναμη του Θεού. [432] Συνεπώς, λέγεται σε έναν άλλο Ψαλμό, (27:5,) Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξηγεί την ασφάλεια εκείνων που ο Θεός κρύβει υπό τις πτέρυγές Του. Είναι, ωστόσο, ταυτόχρονα να παρατηρηθεί ότι κανείς δεν κρύβεται υπό τη φύλαξη και την προστασία του Θεού παρά εκείνοι που, απαρνούμενοι κάθε εξάρτηση από τη δική τους δύναμη, καταφεύγουν σε Αυτόν με φόβο και τρόμο. Τέτοιοι που υπό την επίδραση μιας κολακευτικής πίστης στην επάρκεια της δικής τους δύναμης να αντισταθούν, εισέρχονται τολμηρά στη σύγκρουση, και, σαν να στερούνται κάθε φόβου, γίνονται ασελγείς, θα υποστούν τελικά τις συνέπειες που προκύπτουν από ανεπαρκείς πόρους. [433] Θα συμβουλευτούμε τότε καλύτερα τη δική μας ασφάλεια παίρνοντας καταφύγιο υπό τη σκιά του Παντοδύναμου, και, συνειδητοποιώντας την αδυναμία μας, εμπιστευόμενοι τη σωτηρία μας σε Αυτόν, ρίχνοντάς την, ας πούμε, στον κόλπο Του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος αντλεί μια διαρκή σύνδεση μεταξύ των δοκιμασιών της Εκκλησίας σε κάθε εποχή και της δύναμης του Θεού να απελευθερώσει. Θα είναι σε όχι μικρό βαθμό ωφέλιμο για εμάς να στοχαστούμε αυτό ως παράδειγμα στο οποίο μας παρουσιάζεται, σαν σε καθρέφτη, ποια ήταν η μοίρα της Εκκλησίας του Θεού από την αρχή. Αυτό, αν αντικατοπτριστεί σωστά, θα μας κρατήσει σήμερα από το να αποκαρδιωνόμαστε υπερβολικά όταν βλέπουμε ολόκληρο τον κόσμο παραταγμένο εναντίον μας. Βλέπουμε πώς ο Πάπας έχει ανάψει ολόκληρο τον κόσμο εναντίον μας με διαβολική οργή. Εξαιτίας αυτού, σε όποια κατεύθυνση και αν στρέψουμε τα μάτια μας, συναντάμε ακριβώς τόσους εχθρικούς στρατούς για να μας καταστρέψουν. Αλλά όταν φτάσουμε μια φορά σε μια σταθερή πεποίθηση ότι δεν μας συμβαίνει τίποτε παράξενο, ο στοχασμός της κατάστασης της Εκκλησίας στον παλιό καιρό θα μας ενισχύσει για να συνεχίσουμε στην άσκηση της υπομονής μέχρι ο Θεός να επιδείξει ξαφνικά τη δύναμή Του, η οποία είναι τέλεια ικανή, χωρίς καμία δημιουργημένη βοήθεια, να ματαιώσει όλες τις προσπάθειες του κόσμου.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας αισθάνεστε την ανάγκη ο Θεός να ενεργήσει γρήγορα εναντίον της αντίθεσης; Πώς αλλάζει τον τρόπο που προσεύχεστε το να γνωρίζετε ότι οι εχθροί σας είναι επίσης εχθροί του Θεού; Με ποιους τρόπους μαθαίνετε να αναπαύεστε ως κρυμμένος υπό την προστασία του Κυρίου αντί να βασίζεστε στη δική σας δύναμη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ βασιλεύων ἐν κυρίαρχος μεγαλειότητι ἐπὶ τῶν ἐθνῶν, ἄκουσον τὰς κραυγὰς τοῦ λαοῦ τῆς διαθήκης Σου ὅταν οἱ ἐχθροὶ συνωμοτοῦν νὰ ἐξαλείψουν τὸ ὄνομά Σου. Ἀνάστηθι ἐν τῇ δυνάμει Σου, διασκόρπισον τὰ σχέδιά των ὡς ἄχυρον πρὸ ἀνέμου, καὶ ἄφες αὐτοὺς νὰ γνωρίσουν ὅτι Σὺ μόνος εἶσαι ὁ Ὕψιστος ἐπὶ πάσης τῆς γῆς. Σκέπασον ἡμᾶς ὑπὸ τὴν σκιὰν τῶν πτερύγων Σου, στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς ἀμετακινήτου χάριτός Σου, καὶ ποίησον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ἀναπαύωνται ὁλοψύχως ἐν τῇ ἀκαταλύτῳ πιστότητί Σου, ἵνα ἡ δόξα Σου κηρυχθῇ μεταξὺ τῶν λαῶν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →