← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Εξ 35-36 — με τον Ματθαίο Χένρι

Έξοδος 35-36Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις ήσυχες ώρες της περισυλλογής, στρεφόμαστε για άλλη μια φορά στις διαχρονικές γνώσεις του Ματθαίου Χένρι καθώς αυτός αναλύει την ανανέωση των οδηγιών λατρείας στην Έξοδο. Το σχόλιό του αποκαλύπτει πώς ο Θεός αποκαθιστά την τάξη μετά την αναστάτωση και προσκαλεί τον λαό Του σε πρόθυμη, επιδέξια υπηρεσία. Μέσα από την προσεκτική ερμηνεία του Χένρι διακρίνουμε την ομορφιά της ανάπαυσης του Σαββάτου, των γενναιόδωρων καρδιών και της χειροτεχνίας που ενδυναμώνεται από το Πνεύμα. Ας διαμορφώσουν αυτά τα αρχαία πρότυπα τη δική μας ευσέβεια σήμερα, φέρνοντάς μας πιο κοντά στον Κύριο που ακόμη καλεί τον λαό Του να οικοδομήσει ό,τι Τον τιμά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου για να συναντήσεις τα κεφάλαια 35 και 36 της Εξόδου. Καθώς διαβάζεις, παρατήρησε την ανανεωμένη πρόσκληση στην τήρηση του Σαββάτου, τις εκούσιες προσφορές που φέρθηκαν με χαρούμενες καρδιές και τα επιδέξια χέρια που ορίστηκαν να κατασκευάσουν τη σκηνή. Ας διεγείρει η αφήγηση ευγνωμοσύνη για την οργανωμένη λατρεία του Θεού και το προνόμιο της συμμετοχής στο έργο Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι αρχίζει με τις ανανεωμένες οδηγίες που παρέδωσε ο Μωυσής στη συναγωγή. ΙΙΙ. Αρχίζει με τον νόμο του Σαββάτου, επειδή αυτός τονίστηκε πολύ στις οδηγίες που είχε λάβει (εδ. 2, 3): Έξι ημέρες ας γίνεται έργο, έργο για τη σκηνή, το έργο της ημέρας που έπρεπε τώρα να γίνει στην ημέρα της· και δεν είχαν τίποτε άλλο να κάνουν εδώ στην έρημο, όπου δεν είχαν ούτε γεωργία ούτε εμπόριο, ούτε τροφή να αποκτήσουν ούτε ρούχα να φτιάξουν· αλλά την έβδομη ημέρα δεν πρέπει να χτυπήσεις ούτε ένα χτύπημα, ούτε καν στο έργο της σκηνής· η τιμή του Σαββάτου ήταν πάνω από αυτή του αγιαστηρίου, πιο αρχαία και πιο διαρκής· αυτό πρέπει να είναι για σένα ημέρα αγία, αφιερωμένη στον Θεό, και να μην ξοδεύεται σε κοινές ασχολίες. Είναι Σάββατο αναπαύσεως. Είναι Σάββατο σαββάτων (έτσι το διαβάζουν μερικοί), πιο έντιμο και εξαίρετο από οποιαδήποτε από τις άλλες εορτές, και πρέπει να επιζήσει όλων τους. Σάββατο σαββατισμού, έτσι το διαβάζουν άλλοι, όντας τυπικό εκείνου του σαββατισμού ή της αναπαύσεως, τόσο πνευματικής όσο και αιώνιας, που απομένει για τον λαό του Θεού, Εβρ. δ΄, 9. Είναι Σάββατο αναπαύσεως, δηλαδή στο οποίο μια ανάπαυση από κάθε κοσμικό μόχθο πρέπει να τηρείται πολύ προσεκτικά και αυστηρά. Είναι Σάββατο και μικρό Σάββατο, έτσι μερικοί από τους Ιουδαίους θα ήθελαν να διαβαστεί· όχι μόνο τηρώντας ολόκληρη την ημέρα ως Σάββατο, αλλά μία ώρα πριν από την αρχή του και μία ώρα μετά το τέλος του, τις οποίες προσθέτουν επιπλέον από τον δικό τους χρόνο, και το αποκαλούν μικρό Σάββατο, για να δείξουν πόσο χαίρονται για την προσέγγιση του Σαββάτου και πόσο απρόθυμοι είναι να αποχωριστούν από αυτό. Είναι Σάββατο αναπαύσεως, αλλά είναι ανάπαυση στον Κύριο, προς τιμήν του οποίου πρέπει να αφιερωθεί. Μια ποινή προσαρτάται εδώ στην παράβασή του: Όποιος κάνει έργο σε αυτό θα θανατωθεί. Επίσης μια ιδιαίτερη απαγόρευση του ανάμματος πυρών την ημέρα του Σαββάτου για οποιοδήποτε δουλικό έργο, όπως έργο σιδηρουργού ή υδραυλικού κ.λπ. Ο Χένρι στη συνέχεια αναπτύσσει την αρχή των εκούσιων συνεισφορών για το αγιαστήριο. 1. Όλοι όσοι ήταν ικανοί έπρεπε να συνεισφέρουν: Λάβετε από ανάμεσά σας προσφορά, εδ. 5. Η σκηνή έπρεπε να αφιερωθεί στην τιμή του Θεού και να χρησιμοποιηθεί στην υπηρεσία Του· και επομένως ό,τι φερνόταν για την ανέγερση και τον εξοπλισμό της ήταν προσφορά στον Κύριο. Η καλοσύνη μας δεν εκτείνεται στον Θεό, αλλά ό,τι δαπανάται για την υποστήριξη της βασιλείας Του και του συμφέροντός Του μεταξύ των ανθρώπων ευαρεστείται να το δεχθεί ως προσφορά προς τον εαυτό Του· και απαιτεί τέτοιες ομολογίες της λήψης των πάντων από Αυτόν και τέτοια παραδείγματα της αφιέρωσης των πάντων σε Αυτόν. Ο κανόνας είναι: Όποιος είναι πρόθυμης καρδιάς ας φέρει. Δεν επρόκειτο να είναι φόρος που επιβαλλόταν σε αυτούς, αλλά ευεργεσία ή εκούσια συνεισφορά, για να υποδείξει σε εμάς, (1.) Ότι ο Θεός δεν έκανε τον ζυγό μας βαρύ. Είναι άρχοντας που δεν επιβαρύνει τους υπηκόους του με φόρους, ούτε τους κάνει να υπηρετούν με προσφορά, αλλά έλκει με τα σχοινιά του ανθρώπου, και αφήνει σε εμάς να κρίνουμε τι είναι σωστό· η διακυβέρνησή Του είναι τέτοια που δεν υπάρχει λόγος να παραπονεθούμε, γιατί δεν κυβερνά με αυστηρότητα. (2.) Ότι ο Θεός αγαπά τον πρόθυμο δότη, και ευαρεστείται περισσότερο με την εκούσια προσφορά. Εκείνες οι υπηρεσίες είναι αποδεκτές σε Αυτόν που προέρχονται από την πρόθυμη καρδιά ενός πρόθυμου λαού, Ψαλμ. 110:3. Ο Χένρι παρουσιάζει στη συνέχεια τον θεϊκό διορισμό και τον εξοπλισμό των αρχιτεχνιτών. Εδώ είναι ο θεϊκός διορισμός των αρχιτεχνιτών, ώστε να μην υπάρχει διαμάχη για το αξίωμα, και ώστε όλοι όσοι απασχολούνταν στο έργο να λαμβάνουν οδηγίες από αυτούς τους γενικούς επιθεωρητές και να λογοδοτούν σε αυτούς· γιατί ο Θεός είναι Θεός τάξεως και όχι σύγχυσης. Παρατήρησε, 1. Εκείνους που ο Θεός κάλεσε ονομαστικά σε αυτή την υπηρεσία τους γέμισε με το Πνεύμα του Θεού, για να τους καταστήσει ικανούς γι' αυτήν, εδ. 30, 31. Η ικανότητα σε κοσμικές απασχολήσεις είναι δώρο του Θεού, και έρχεται από πάνω, Ιακ. α΄, 17. Από Αυτόν είναι η ικανότητα, και η βελτίωσή της. Προς τιμήν Του επομένως πρέπει να αφιερωθεί κάθε γνώση, και πρέπει να μελετούμε πώς να Τον υπηρετούμε με αυτήν. Το έργο ήταν έκτακτο για το οποίο προοριζόταν ο Βεσελεήλ, και επομένως προσόντα με έκτακτο τρόπο γι' αυτό· έτσι όταν οι απόστολοι διορίστηκαν να είναι αρχιτέκτονες στην ανέγερση της ευαγγελικής σκηνής γεμίστηκαν με το Πνεύμα του Θεού σε σοφία και κατανόηση. 2. Διορίστηκαν, όχι μόνο να σχεδιάζουν, αλλά να εργάζονται (εδ. 32), να εργάζονται κάθε είδους έργο, εδ. 35. Εκείνοι που έχουν εξέχοντα χαρίσματα, που είναι ικανοί να κατευθύνουν άλλους, δεν πρέπει να νομίζουν ότι αυτά θα τους απαλλάξουν από την αργία. Πολλοί είναι αρκετά ευφυείς στο να κόβουν έργο για άλλους ανθρώπους, και μπορούν να πουν τι πρέπει να κάνει αυτός και εκείνος, αλλά τα βάρη που δένουν στους άλλους δεν θα τα αγγίξουν ούτε με ένα από τα δάχτυλά τους. Αυτοί θα πέσουν κάτω από τον χαρακτήρα των οκνηρών δούλων. 3. Δεν έπρεπε μόνο να σχεδιάζουν και να εργάζονται οι ίδιοι, αλλά έπρεπε να διδάσκουν άλλους, εδ. 34. Όχι μόνο είχε ο Βεσελεήλ εξουσία να διατάζει, αλλά έπρεπε να κοπιάζει για να διδάσκει. Εκείνοι που κυβερνούν πρέπει να διδάσκουν· και εκείνοι στους οποίους ο Θεός είχε δώσει γνώση πρέπει να είναι πρόθυμοι να την κοινοποιούν προς όφελος των άλλων, χωρίς να επιθυμούν να την μονοπωλήσουν.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα σημειώνοντας πώς η γενναιοδωρία του λαού απαιτούσε μια χαριτωμένη συγκράτηση. ΙΙ. Οι συνεισφορές συγκρατήθηκαν. Ο λαός συνέχισε να φέρνει εκούσιες προσφορές κάθε πρωί, εδ. 3. Σημείωσε, Πρέπει πάντα να κάνουμε έργο του πρωινού μας να φέρνουμε τις προσφορές μας στον Κύριο· ακόμη και τις πνευματικές προσφορές της προσευχής και της δοξολογίας, και μια συντετριμμένη καρδιά παραδομένη ολοκληρωτικά στον Θεό. Αυτό είναι που απαιτεί το καθήκον κάθε ημέρας. Τα σπλάχνα του Θεού είναι νέα κάθε πρωί, και έτσι πρέπει να είναι και το καθήκον μας προς Αυτόν. Πιθανώς υπήρχαν μερικοί που ήταν διστακτικοί στην αρχή να φέρουν την προσφορά τους, αλλά η προθυμία των γειτόνων τους τους παρακίνησε και τους έκανε να ντραπούν. Ο ζήλος μερικών προκάλεσε πολλούς. Υπάρχουν εκείνοι που θα είναι ικανοποιημένοι να ακολουθούν αλλά δεν ενδιαφέρονται να ηγούνται σε ένα καλό έργο. Είναι καλύτερο να είσαι προοδευτικός, αλλά καλύτερα αργά παρά ποτέ. Ή ίσως μερικοί που είχαν προσφέρει στην αρχή, έχοντας ευχαρίστηση να το αναλογίζονται, πρόσφεραν περισσότερο· τόσο μακριά ήταν από το να γογγύζουν για ό,τι είχαν συνεισφέρει, ώστε διπλασίασαν τη συνεισφορά τους. Έτσι, στη φιλανθρωπία, δώσε μερίδα σε επτά, και επίσης σε οκτώ· έχοντας δώσει πολύ, δώσε περισσότερο. Τώρα παρατήρησε, 1. Την εντιμότητα των εργατών. Όταν είχαν κόψει το έργο τους, και βρήκαν πώς κρατούσε το υλικό τους, και ότι ο λαός ήταν ακόμη προοδευτικός στο να φέρνει περισσότερο, πήγαν όλοι μαζί στον Μωυσή για να του πουν ότι δεν χρειαζόταν άλλες συνεισφορές, εδ. 4, 5. Αν αναζητούσαν τα δικά τους πράγματα, είχαν τώρα μια δίκαιη ευκαιρία να πλουτίσουν από τα δώρα του λαού· γιατί θα μπορούσαν να έχουν ολοκληρώσει το έργο τους, και να μετατρέψουν το πλεόνασμα σε δική τους χρήση, ως προνόμια της θέσης τους. Αλλά ήταν άνθρωποι ακεραιότητας, που περιφρονούσαν να κάνουν τόσο ταπεινό πράγμα όσο να εκμεταλλευτούν τον λαό, και να πλουτίσουν οι ίδιοι με αυτό που προσφέρθηκε στον Κύριο. Εκείνοι είναι οι μεγαλύτεροι απατεώνες που εξαπατούν το κοινό. Αν το να δολοφονήσεις πολλούς είναι χειρότερο από το να δολοφονήσεις έναν, με τον ίδιο κανόνα το να απατήσεις κοινότητες, και να ληστέψεις την εκκλησία ή το κράτος, είναι πολύ μεγαλύτερο έγκλημα από το να κλέψεις την τσέπη ενός μόνο προσώπου. Αλλά αυτοί οι εργάτες δεν ήταν μόνο πρόθυμοι να λογοδοτήσουν για όλα όσα έλαβαν, αλλά δεν ήταν πρόθυμοι να λάβουν περισσότερα από όσα είχαν ανάγκη, μήπως έρθουν είτε στον πειρασμό είτε υπό την υποψία ότι τα παίρνουν για τον εαυτό τους. Αυτοί ήταν άνθρωποι που ήξεραν πότε είχαν αρκετά. 2. Τη γενναιοδωρία του λαού. Αν και είδαν τι αφθονία συνεισφέρθηκε, όμως συνέχισαν να προσφέρουν, μέχρι που απαγορεύτηκαν με διακήρυξη, εδ. 6, 7. Σπάνιο παράδειγμα! Οι περισσότεροι χρειάζονται ένα κέντρισμα για να επιταχύνουν τη φιλανθρωπία τους· λίγοι χρειάζονται ένα χαλινάρι για να το συγκρατήσουν, όμως αυτοί το χρειάστηκαν. Αν ο Μωυσής στόχευε να πλουτίσει τον εαυτό του, θα μπορούσε να τους είχε επιτρέψει ακόμη να φέρνουν τις προσφορές τους· και όταν το έργο ολοκληρώθηκε θα μπορούσε να είχε πάρει το υπόλοιπο για τον εαυτό του· αλλά και αυτός προτίμησε το κοινό από το δικό του ιδιωτικό συμφέρον, και ήταν έτσι καλό παράδειγμα για όλους σε δημόσιες εμπιστοσύνες. Λέγεται (εδ. 6), Ο λαός συγκρατήθηκε από το να φέρνει· το θεώρησαν ως συγκράτηση πάνω τους το να μην τους επιτρέπεται να κάνουν περισσότερα για τη σκηνή· τέτοιος ήταν ο ζήλος εκείνου του λαού, που έδωσαν κατά τη δύναμή τους, ναι, και πέρα από τη δύναμή τους, παρακαλώντας τους συλλέκτες με πολλή ικεσία να δεχθούν το δώρο, Β΄ Κορ. η΄, 3, 4. Αυτοί ήταν οι καρποί μιας πρώτης αγάπης· στις τελευταίες ημέρες η φιλανθρωπία έχει γίνει πολύ ψυχρή για να περιμένουμε τέτοια πράγματα από αυτήν.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς μπορεί μια ανανεωμένη έμφαση στην ανάπαυση του Σαββάτου να αναδιατάξει τις εβδομαδιαίες προτεραιότητές σου; 2. Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους μπορείς να καλλιεργήσεις μια πιο πρόθυμη καρδιά προς το έργο του Θεού; 3. Πού έχει τοποθετήσει ο Θεός τόσο ικανότητα όσο και ευκαιρία για να υπηρετήσεις τον λαό Του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τῷ φωτὶ τοῦ Λόγου Σου ἐν Ἐξόδῳ κεφ. 35 καὶ 36, Σε παρακαλοῦμε νὰ ξεχωρίσεις τὸ Σάββατο ὡς ἁγία ἀνάπαυση ἐνώπιόν Σου καὶ νὰ κινήσεις τὶς καρδιές μας διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ προσφέρουμε πρόθυμες προσφορὲς γιὰ χάρη τῆς κατοίκησής Σου ἀνάμεσά μας. Ἐξόπλισε κάθε παραδομένη ζωὴ μὲ τὴν δεξιότητα καὶ τὴν ταπεινοφροσύνη ποὺ προέρχονται ἀπὸ Σένα μόνο, ὥστε νὰ οἰκοδομήσουμε αὐτὸ ποὺ Σὲ εὐαρεστεῖ καὶ νὰ συγκρατήσουμε κάθε ὑπερβολὴ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. Κάνε τὶς ζωές μας ζωντανὰ ἁγιάσματα ὅπου ἀναπαύεται ἡ δόξα Σου, μέχρι νὰ δοῦμε τὴν μεγαλύτερη σκηνὴ νὰ ἐκπληρώνεται στὸν Υἱό Σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →