Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 4 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την επεξεργασία του 4ου κεφαλαίου του Μάρκου. Η προσεκτική, στίχο προς στίχο, προτεσταντική τους έκθεση ανοίγει τις παραβολές της βασιλείας και της καταπράυνσης της θύελλας, δείχνοντας πώς λαμβάνεται ο λόγος και πώς εκδηλώνεται η εξουσία του Χριστού. Ακούμε με ευλάβεια, επιτρέποντας στις γνώσεις τους να κατευθύνουν τις καρδιές μας στον Σωτήρα που σπέρνει και καταπραΰνει.
Διαβάστε
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα ολόκληρο το 4ο κεφάλαιο του Μάρκου. Αφήστε τα λόγια του Ευαγγελιστή σχετικά με τον σπορέα, τα εδάφη, τον αναπτυσσόμενο σπόρο, τον σπόρο του σιναπιού και την καταπράυνση της τρικυμίας να εισχωρήσουν ήσυχα στο μυαλό. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το Πνεύμα σας ωθεί, και ετοιμαστείτε να ακούσετε τον σχολιασμό που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Jamieson, ο Fausset και ο Brown ανοίγουν την έκθεσή τους για την παραβολή σε αυτό το σημείο.
Εδάφιο 14. 14. Ο σπορέας σπέρνει τον λόγο —ή, όπως στον Λουκά ( Λουκάς 8:11 ), «Τώρα η παραβολή είναι αυτή: Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού.» Αλλά ποιος είναι «ο σπορέας;» Αυτό δεν εκφράζεται εδώ, διότι αν «ο λόγος του Θεού» είναι ο σπόρος, κάθε διασκορπιστής αυτού του πολύτιμου σπόρου πρέπει να θεωρείται σπορέας. Είναι αλήθεια ότι στην παραβολή των ζιζανίων λέγεται, «Αυτός που σπέρνει τον καλό σπόρο είναι ο Υιός του ανθρώπου», όπως «Αυτός που σπέρνει τα ζιζάνια είναι ο διάβολος» ( Ματθαίος 13:37 ; Ματθαίος 13:38 ). Αλλά αυτοί είναι μόνο οι μεγάλοι αόρατοι παράγοντες, που αγωνίζονται σε αυτόν τον κόσμο για την κατοχή του ανθρώπου. Ο καθένας από αυτούς έχει τους πράκτορές του μεταξύ των ίδιων των ανθρώπων. και οι πράκτορες του Χριστού στη σπορά του καλού σπόρου είναι οι κήρυκες του λόγου. Έτσι, όπως σε όλες τις περιπτώσεις που πρόκειται να περιγραφούν, ο σπορέας είναι ο ίδιος, και ο σπόρος είναι ο ίδιος. ενώ το αποτέλεσμα είναι εντελώς διαφορετικό, όλη η διαφορά πρέπει να βρίσκεται στα εδάφη, που σημαίνουν τις διαφορετικές καταστάσεις της ανθρώπινης καρδιάς. Και έτσι, το μεγάλο γενικό μάθημα που παρουσιάζεται σε αυτή την παραβολή του σπορέα είναι, ότι όσο πιστός κι αν είναι ο κήρυκας, και όσο αγνό κι αν είναι το μήνυμά του, το αποτέλεσμα του κηρύγματος του λόγου εξαρτάται από την κατάσταση της καρδιάς του ακροατή. Τώρα ακολουθούν οι περιπτώσεις. Βλέπε στο Μάρκος 4:4 .Στη συνέχεια εξετάζουν το πρώτο από τα άγονα εδάφη.
Εδάφιο 15. 15. Και αυτοί είναι εκείνοι που είναι στην άκρη του δρόμου, όπου σπέρνεται ο λόγος. αλλά, όταν ακούσουν, κ.λπ. —ή, πιο πλήρως ( Ματθαίος 13:19 ), «Όταν κάποιος ακούει τον λόγο της βασιλείας, και δεν τον κατανοεί, τότε έρχεται ο πονηρός, και αρπάζει αυτό που σπάρθηκε στην καρδιά του.» Η μεγάλη αλήθεια που διδάσκεται εδώ είναι, ότι οι καρδιές που είναι εντελώς άθραυστες και σκληρές δεν είναι κατάλληλο έδαφος για τη σωτήρια αλήθεια. Δεν την κατανοούν ( Ματθαίος 13:19 ) ως μέσο του Θεού για να τους αποκαταστήσει στον Εαυτό Του. δεν διεισδύει, δεν κάνει καμία εντύπωση, αλλά βρίσκεται χαλαρά στην επιφάνεια της καρδιάς, μέχρι που ο πονηρός —φοβούμενος να χάσει ένα θύμα με την «πίστη του για σωτηρία» ( Λουκάς 8:12 ) —βρίσκει κάποιο επιπόλαιο θέμα με μεγαλύτερες ελκυστικές δυνάμεις για να αποσπάσει την προσοχή, και αμέσως εξαφανίζεται. Πόσων ακροατών του λόγου είναι αυτή η γραφική αλλά οδυνηρή ιστορία!Οι συγγραφείς φτάνουν στη συνέχεια στην περιγραφή του καλού εδάφους.
Εδάφιο 20. 20. Και αυτοί είναι εκείνοι που σπέρνονται σε καλό έδαφος. αυτοί που ακούν τον λόγο, και τον δέχονται, και φέρνουν καρπό, άλλοι τριάντα, άλλοι εξήντα, και άλλοι εκατό —Μια καρδιά μαλακή και τρυφερή, αναταραγμένη στα βάθη της για τα μεγάλα πράγματα της αιωνιότητας, και ζηλότυπα φυλαγμένη από κοσμικές απασχολήσεις, μόνο αυτή είναι η «έντιμη και καλή καρδιά» ( :- ), η οποία «κρατά», δηλαδή, «διατηρεί» τον σπόρο του λόγου, και φέρει καρπό ακριβώς ανάλογα με το πόσο τέτοια καρδιά είναι. Τέτοιοι «φέρνουν καρπό με υπομονή» ( :- ), ή συνέχεια, «υπομένοντας μέχρι τέλους». σε αντίθεση με εκείνους στους οποίους ο λόγος «πνίγεται» και δεν φέρνει καρπό σε τελειότητα. Το «τριάντα» έχει σχεδιαστεί για να εκφράσει τον χαμηλότερο βαθμό καρποφορίας. το «εκατό» τον υψηλότερο. και το «εξήντα» τους ενδιάμεσους βαθμούς καρποφορίας. Καθώς το «εκατό», αν και όχι ανήκουστο ( Γένεση 26:12 ), είναι σπάνια απόδοση στη φυσική γεωργία, έτσι και οι υψηλότεροι βαθμοί πνευματικής καρποφορίας σπάνια παρατηρούνται. Τα τελευταία λόγια αυτής της εισαγωγικής παραβολής φαίνεται να έχουν σχεδιαστεί για να εφιστήσουν την προσοχή στον θεμελιώδη και καθολικό χαρακτήρα της.
Σκεφτείτε
Στην απάντηση των μαθητών στο θαύμα, πιέζουν την τελική ερώτηση.
Εδάφιο 41. 41. Και φοβήθηκαν υπερβολικά —χτυπήθηκαν από βαθύ δέος. και είπαν ο ένας στον άλλο, Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός, που ακόμη και ο άνεμος και η θάλασσα τον υπακούουν; —«Τι είναι αυτό; Ο Ισραήλ τραγουδούσε συνεχώς για τον ΙΕΧΩΒΑ, 'Εσύ κυβερνάς την οργή της θάλασσας: όταν τα κύματά της σηκώνονται, Εσύ τα καταπραΰνεις!' 'Ο Κύριος εν ύψος είναι ισχυρότερος από τον θόρυβο πολλών υδάτων, ναι, από τα ισχυρά κύματα της θάλασσας!' ( Ψαλμοί 89:9 ; Ψαλμοί 93:4 ). Αλλά, ιδού, σε αυτή την ίδια βάρκα μας είναι Ένας από τη σάρκα και το αίμα μας, ο οποίος με τον λόγο της εντολής Του έκανε το ίδιο! Εξαντλημένος από τις κόπωσης της ημέρας, ήταν μόλις πριν από λίγο σε βαθύ ύπνο, ανενόχλητος από την ουρλιάζουσα τρικυμία, και έπρεπε να τον ξυπνήσουμε με την κραυγή του τρόμου μας. αλλά σηκώνοντας στο κάλεσμά μας, η μεγαλοπρέπειά Του έγινε αισθητή από τα οργισμένα στοιχεία, διότι αμέσως σιώπησαν —'ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ;'»
Απαντήστε
1. Ποιο έδαφος περιγράφει πιο πιστά την τρέχουσα κατάσταση της καρδιάς μου προς τον λόγο;
2. Πώς η εξουσία του Χριστού πάνω στον άνεμο και το κύμα ενισχύει την εμπιστοσύνη μου όταν προκύπτουν δοκιμασίες;
3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να σπείρω τον λόγο πιστά ανεξάρτητα από τα ορατά αποτελέσματα;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, σπεῖρον τὸν λόγον σου ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ὡς ἀγαθὴν γῆν, ἵνα ῥιζώσῃ βαθέως καὶ καρποφορήσῃ ἐν ὑπομονῇ πρὸς δόξαν σου. Λάλησον εἰρήνην εἰς πᾶσαν θύελλαν ἀπειλοῦσαν τὴν πίστιν ἡμῶν, διότι καὶ οἱ ἄνεμοι καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν εἰς τὸν Υἱόν σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῷ εὐαγγελίῳ, ἵνα λάμπωμεν ὡς φῶτα ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ μέχρις οὗ ἔλθῃ ἡ βασιλεία ἐν πληρότητι. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →