← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 3-4 — με τον Κόουκ

Ιώβ 3-4Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της πρώιμης Μεθοδιστικής αφοσίωσης, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Τόμας Κόουκ για την Αγία Γραφή. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλεϋ και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ φέρνει τόσο επιστημονική φροντίδα όσο και θερμή ποιμαντική καρδιά στο ιερό κείμενο. Η προσέγγισή του στα κεφάλαια τρία και τέσσερα του Ιώβ μας καλεί να καθίσουμε με έναν πάσχοντα άγιο, να ακούσουμε την ειλικρινή κραυγή θρήνου και να δεχτούμε τον ερευνητικό λόγο που ακολουθεί. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Κόουκ να ανοίξει τώρα τις καρδιές μας για να δεχτούμε τόσο παρηγοριά όσο και πεποίθηση από αυτά τα αρχαία λόγια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια τρία και τέσσερα του Ιώβ. Αφήστε τον μετρημένο ρυθμό της ποίησης να σας μεταφέρει στην αγωνία του Ιώβ και στην μετρημένη απάντηση του φίλου του Ελιφάζ. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το βάρος της θλίψης ή το βάρος της συμβουλής πιέζει πιο έντονα, και ζητήστε από τον Κύριο να κάνει τον αρχαίο θρήνο και την αρχαία προειδοποίηση ζωντανά λόγια για την ψυχή σας σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ξεκινά σημειώνοντας τη στιγμή που τελειώνει η μακρά σιωπή του Ιώβ. Στίχος 1. ΚΕΦ. Γ'. Ο Ιώβ απεχθάνεται την ημέρα της γέννησής του· εύχεται να μην είχε γεννηθεί ποτέ, και παραπονιέται ότι αυτό που φοβόταν έχει έρθει πάνω του. Πριν από τον Χριστό 1645. Ιώβ 3:1. Μετά από αυτό άνοιξε ο Ιώβ το στόμα του — Οι ημέρες του πένθους έχοντας πλέον τελειώσει, και χωρίς να εμφανίζονται ελπίδες για βελτίωση του Ιώβ, αλλά οι δοκιμασίες του μάλλον αυξανόμενες, ξεσπά σε έναν σκληρό θρήνο, και εύχεται να μην είχε υπάρξει ποτέ, ή ότι ο θάνατός του είχε ακολουθήσει αμέσως τη γέννησή του· η ζωή, κάτω από ένα τέτοιο βάρος συμφοράς, του φαινόταν η μεγαλύτερη δυνατή δοκιμασία. Μπορεί να είναι σκόπιμο να σημειωθεί, ότι το μετρικό μέρος του βιβλίου αρχίζει από τον τρίτο στίχο αυτού του κεφαλαίου. Ο Κόουκ στη συνέχεια εισάγει τον Ελιφάζ και την αλλαγή στην προσέγγιση των φίλων. Στίχος 1. ΚΕΦ. Δ'. Ο Ελιφάζ επιπλήττει τον Ιώβ, ο οποίος, έχοντας παρηγορήσει άλλους στην αντιξοότητα, εντούτοις απελπίζεται ο ίδιος. Βεβαιώνει, ότι ήταν κάτι ανήκουστο, να χαθεί ένας αθώος άνθρωπος· αντιθέτως, ότι οι ασεβείς χάνονται με την πνοή του Θεού, και καταστρέφονται για πάντα. Πριν από τον Χριστό 1645. Ιώβ 4:1. Τότε ο Ελιφάζ ο Θαιμανίτης — Οι τρεις φίλοι που ήρθαν να παρηγορήσουν τον Ιώβ, αηδιασμένοι, όπως φαίνεται, από την πικρία του παραπόνου του, αλλάζουν τον σκοπό τους, και, αντί για παρηγοριά, εκφράζουν τις πιο σκληρές επιπλήξεις εναντίον του. Ο μεγαλύτερος από αυτούς τους τρεις εξαιρετικούς παρηγορητές καταδικάζει την ανυπομονησία του· ζητά από τον Ιώβ να αναλογιστεί· να μην υποχωρήσει σε άκαρπους θρήνους, αλλά να εφαρμόσει στην πράξη αυτά τα μαθήματα που είχε συχνά συστήσει σε άλλους· Ιώβ 4:3-6. Του υπενθυμίζει αυτό το (όπως νόμιζαν) αλάνθαστο αξίωμα, ότι 'όσοι θερίζουν δυστυχία πρέπει να έχουν σπείρει ανομία'· ένα αξίωμα που επιβεβαιώνει με τη δική του ιδιαίτερη εμπειρία, και το οποίο υποθέτει ότι συμφωνούσαν όλοι οι άνθρωποι: και, στην επίδειξη αυτού του αξιώματος, προσθέτει πολλές από τις ιδιαίτερες περιστάσεις που συνοδεύουν τη συμφορά του Ιώβ· υπονοώντας, ότι πρέπει να ήταν ένας μεγάλος, αν και μυστικός καταπιεστής, και ότι επομένως η πνοή του Θεού τον είχε καταστρέψει αμέσως, Ιώβ 4:7-11· και επιβεβαιώνει την αλήθεια των αρχών του με μια αποκάλυψη που λέει ότι του έγινε σε ένα όραμα· Ιώβ 4:12 έως το τέλος. Βλέπε Επίσκοπο Λόουθ και Χιθ. Ο Κόουκ στη συνέχεια αναλογίζεται το μείγμα αδυναμίας και πίστης που είναι ορατό στον Ιώβ. Μεγάλες θλίψεις ρέουν στα χείλη του· και, νιώθοντας την αθλιότητά του, ο Ιώβ καταράστηκε την ημέρα που έφερε για πρώτη φορά στη ζωή ένα άθλιο ον, καταδικασμένο σε τέτοια βασανιστική αγωνία. Εδώ επικράτησε η διαφθορά· σκόνταψε, αλλά όχι τόσο ώστε να πέσει. Γενικά, εξακολουθεί να αποτελεί τον θαυμασμό μας· και θα τον δούμε να ανακτά την υποταγή του, την αμαρτία του συγχωρεμένη, την ψυχή του αποκατεστημένη, και την κατηγορία του Σατανά εναντίον του ως υποκριτή σαφώς διαψευσμένη· και, αν και περιτριγυρισμένος από αδυναμίες, στο σύνολό του βρίσκεται πιστός και ευθύς, και σταθερός στην προσκόλλησή του στον Θεό. Σημείωση· Η ημέρα της γέννησής μας πρέπει να τηρείται με ταπείνωση, όταν θυμόμαστε την αμαρτία της σύλληψής μας, και το κακό των ετών μας· αλλά δεν πρέπει ποτέ να καταριέται, αφού υπάρχει μια τόσο ευλογημένη ελπίδα μπροστά μας, σε εκείνο το Παιδί που γεννήθηκε για εμάς, και μέσω του οποίου έχουμε τώρα μια προοπτική ατελείωτης δόξας. Ο Κόουκ κλείνει την ενότητα καταγράφοντας το επίσημο μήνυμα που παραδόθηκε σε όραμα. Σημείωση· (1.) Αν και οι εμφανίσεις, γενικά, είναι δημιουργήματα φόβου και ανοησίας, γιατί να θεωρηθεί απίστευτο ότι ο Θεός μπορεί σε σημαντικές περιστάσεις να στείλει έτσι από τον κόσμο των πνευμάτων; (2.) Η αδυναμία της φύσης μας ανατριχιάζει, και η συνείδηση της ενοχής μας τρομάζει, στην προσδοκία μιας επίσκεψης από τον αόρατο κόσμο. (3.) Όταν ο Θεός πρόκειται να μιλήσει, η σιωπή και η προσοχή γίνονται οι προσκυνημένες ψυχές μας ενώπιόν Του. 3. Το μήνυμα είναι βαρύ και σημαντικό: θα είναι ο θνητός άνθρωπος, αμαρτωλός, και επομένως αδύναμος και εύθραυστος, πιο δίκαιος από τον Θεό, ή μάλλον θα είναι δίκαιος ενώπιον του Θεού, θα προσποιείται αθωότητα, ή θα σταθεί στο δικαστήριό Του ως δίκαιος;
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Κόουκ πιέζει την ερευνητική ερώτηση που σιωπά κάθε ισχυρισμό ανθρώπινης δικαιοσύνης. Σημείωση· (1.) Αν και οι εμφανίσεις, γενικά, είναι δημιουργήματα φόβου και ανοησίας, γιατί να θεωρηθεί απίστευτο ότι ο Θεός μπορεί σε σημαντικές περιστάσεις να στείλει έτσι από τον κόσμο των πνευμάτων; (2.) Η αδυναμία της φύσης μας ανατριχιάζει, και η συνείδηση της ενοχής μας τρομάζει, στην προσδοκία μιας επίσκεψης από τον αόρατο κόσμο. (3.) Όταν ο Θεός πρόκειται να μιλήσει, η σιωπή και η προσοχή γίνονται οι προσκυνημένες ψυχές μας ενώπιόν Του. 3. Το μήνυμα είναι βαρύ και σημαντικό: θα είναι ο θνητός άνθρωπος, αμαρτωλός, και επομένως αδύναμος και εύθραυστος, πιο δίκαιος από τον Θεό, ή μάλλον θα είναι δίκαιος ενώπιον του Θεού, θα προσποιείται αθωότητα, ή θα σταθεί στο δικαστήριό Του ως δίκαιος; Ο Κόουκ τέλος αντλεί τον παρηγορητικό λόγο για την αγία ψυχή που εξακολουθεί να περιβάλλεται από προβλήματα. Είναι παρηγοριά για την αγία ψυχή που κατοικεί σε αυτόν τον ατακτοποιημένο κόσμο, ταραγμένη από την επικοινωνία των ασεβών, ότι ακόμα μια στιγμή, και θα πάψουν για πάντα να ενοχλούν.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού, στις παρούσες μου περιστάσεις, μπαίνω στον πειρασμό να καταραστώ την ημέρα αντί να εμπιστευτώ τον Κύριο που μετρά τις ημέρες μου; 2. Πώς η ανάμνηση των συμβουλών που έχω δώσει σε άλλους μπορεί τώρα να δοκιμάσει την ειλικρίνεια της δικής μου πορείας με τον Θεό; 3. Με ποιους τρόπους ο λόγος του οράματος, ότι ο θνητός άνθρωπος δεν μπορεί να είναι δίκαιος ενώπιον του Θεού, με οδηγεί σε βαθύτερη ταπείνωση και σταθερότερη ελπίδα μόνο στον Χριστό;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευγενικέ Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την ειλικρινή καταγραφή της θλίψης του Ιώβ και για τον πιστό σχολιασμό του δούλου σου Τόμας Κόουκ. Κράτησέ μας από την αμαρτία της απελπισίας, ενώ αναγνωρίζουμε την αδυναμία του σώματός μας. Δώσε να εκθέσει το ερευνητικό φως του λόγου σου κάθε κρυφή εμπιστοσύνη στη δική μας δικαιοσύνη και να μας οδηγήσει ολοκληρωτικά στο έλεος του Χριστού. Παρηγόρησε κάθε κουρασμένο προσκυνητή με την υπόσχεση της ανάπαυσης πέρα από τον τάφο, και ενδυνάμωσέ μας να υπομείνουμε την παρούσα δοκιμασία με υπομονή μέχρι η πίστη να δώσει τη θέση της στην όραση. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →