← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Ο Σπορέας και η Καθησύχαση της Καταιγίδας: Ο Λόγος και η Βασιλεία

Μάρκος 4Catena Aurea — η Χρυσή Άλυσις των Πατέρων επί των Ευαγγελίων22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Παρά τη θάλασσα ο Ιησούς διδάσκει με παραβολές: ένας σπορέας σκορπίζει σπόρο σε τέσσερα είδη εδάφους· ένα λυχνάρι δεν ανάβεται για να κρυφτεί κάτω από μόδιο· ο σπόρος βλαστάνει κρυφά ενώ ο γεωργός κοιμάται· ο μικρότερος σπόρος γίνεται το μεγαλύτερο από τα λάχανα. Έπειτα έρχεται το βράδυ, λέει «Ας περάσουμε στην άλλη πλευρά» και αποκοιμιέται στην πρύμνη — μέχρι που μια καταιγίδα σχεδόν βυθίζει το πλοίο και οι τρομαγμένοι μαθητές τον ξυπνούν: «Δεν σε μέλει που χανόμαστε;» Επιτιμά τον άνεμο και τη θάλασσα και γίνεται μεγάλη γαλήνη. Ο Μάρκος 4 παραθέτει τη σιωπηλή, υπομονετική δύναμη του Λόγου δίπλα στην αιφνίδια, κυρίαρχη δύναμη του Λόγου σαρκωμένου και θέτει το ίδιο ερώτημα και στα δύο: πού είναι η πίστη σας;
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τον Μάρκον 4 — την παραβολή του σπορέα και την εξήγησή της· το λυχνάρι και το μέτρο· τον σπόρο που βλαστάνει κρυφά· τον κόκκο του σιναπιού· και την καθησύχαση της καταιγίδας στη λίμνη, που τελειώνει με τον θαυμασμό των μαθητών: «Τι άνθρωπος είναι αυτός, που και ο άνεμος και η θάλασσα τον υπακούν;» Προσέξτε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από τον σπόρο που σκορπίζεται στο έδαφος σε έναν λόγο που λέγεται πάνω από τα κύματα.
Μελετήστε

Μελέτη

Η παραβολή του σπορέα είναι η παραβολή για τις παραβολές, και ο Άγιος Θεοφύλακτος ονομάζει αμέσως τον σπόρο της: Και για να διεγείρει την προσοχή εκείνων που άκουγαν, η πρώτη παραβολή που προτείνει αφορά τον σπόρο, ο οποίος είναι ο λόγος του Θεού. Τα τέσσερα εδάφη είναι τέσσερις καρδιές· αλλά ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εμμένει στην υπομονή του Σπορέα, ο οποίος δεν φείδεται ούτε του εδάφους που αποτυγχάνει: Διότι η διαφορά των καρπών ακολουθεί την ποιότητα του εδάφους. Αλλά μεγάλη είναι η αγάπη του Σπορέα προς τους ανθρώπους, διότι τον πρώτο επαινεί, και τον δεύτερο δεν απορρίπτει, και δίνει τόπο στον τρίτο. Και όταν ο Ιησούς μιλά για εκείνους που «βλέποντες δεν βλέπουν», ο Θεοφύλακτος φροντίζει να αποδώσει την τύφλωση εκεί όπου ανήκει — όχι στον Θεό, που τους έδωσε μάτια, αλλά στη δική τους θέληση: Διότι ο Θεός τους έκανε να βλέπουν, δηλαδή να κατανοούν το καλό. Αλλά αυτοί οι ίδιοι δεν βλέπουν, με τη δική τους θέληση κάνοντας τον εαυτό τους να μην βλέπει, μήπως μετανοήσουν και διορθωθούν, σαν να δυσαρεστούνταν για τη δική τους σωτηρία.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Δύο παραβολές σπόρου ακολουθούν, και οι Πατέρες βρίσκουν τη ζωή της χάριτος και στις δύο. Για τον σπόρο που βλαστάνει ενώ ο άνθρωπος κοιμάται, ο Άγιος Γρηγόριος ερμηνεύει την κρυφή αύξηση μιας αγίας προθέσεως: Ή αλλιώς, ο άνθρωπος ρίχνει σπόρο στη γη, όταν τοποθετεί καλή πρόθεση στην καρδιά του· και κοιμάται, όταν ήδη αναπαύεται στην ελπίδα που συνοδεύει ένα καλό έργο. Για τον κόκκο του σιναπιού, ο Άγιος Θεοφύλακτος θαυμάζει ότι ο βραχύτατος λόγος της πίστεως θα έπρεπε να εξαπλωθεί σε όλη τη γη: Πολύ σύντομος είναι πράγματι ο λόγος της πίστεως· Πίστευε στον Θεό, και θα σωθείς. Και τότε ο ίδιος Λόγος που έσπερνε σηκώνεται στο πλοίο και σιγάζει τη θάλασσα. Ο Θεοφύλακτος βρίσκει ακόμη και έλεος στον τρόμο της καταιγίδας — ο Κύριος τους άφησε να φτάσουν στο χείλος ώστε να γνωρίσουν, στα ίδια τους τα σώματα, τη δύναμη που είχαν μόνο παρακολουθήσει να ενεργεί σε άλλους: Γι’ αυτό τους άφησε να πέσουν στον φόβο του κινδύνου, ώστε να βιώσουν τη δύναμή Του στον εαυτό τους, που είδαν άλλους να ωφελούνται από Αυτόν.
Απαντήστε

Απόκριση

Κάθε φορά που ο λόγος του Θεού σπέρνεται μέσα σας, γίνεστε ένα από τα τέσσερα εδάφη — και ποιο δεν καθορίζεται από τη μοίρα αλλά επιλέγεται από τη θέληση. Το μονοπάτι, οι πέτρες, τα αγκάθια έχουν το καθένα την αιτία του: καρδιά υπερβολικά πατημένη για να δεχθεί, υπερβολικά ρηχή για να ριζώσει, υπερβολικά γεμάτη για να καρποφορήσει. Ρωτήστε ποιο έδαφος είστε σήμερα, και αφήστε την υπομονετική αγάπη του Σπορέα, που «δεν απορρίπτει τον δεύτερο, και δίνει τόπο στον τρίτο», να σας καλέσει να γίνετε καλό έδαφος. Και όταν η καταιγίδα υψώνεται — όταν το πλοίο γεμίζει και ο Κύριος φαίνεται να κοιμάται — θυμηθείτε τον λόγο του Θεοφύλακτου: μπορεί να σας αφήνει να φτάσετε στο χείλος ώστε να γνωρίσετε τη δύναμή Του όχι από αναφορά αλλά στον εαυτό σας. Οι μαθητές νόμισαν ότι ο ύπνος Του σήμαινε ότι δεν νοιαζόταν· σήμαινε ότι δεν είχε φόβο, και τους δίδασκε να μην έχουν. «Γιατί είστε τόσο φοβισμένοι; πώς είναι που δεν έχετε πίστη;»
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού Χριστέ, Σπορέα του ζώντος λόγου, που σκορπίζεις τον σπόρο Σου ακόμη και στο σκληρότερο έδαφος και δεν απορρίπτεις κανέναν που θα μετανοήσει και θα καρποφορήσει: σπάσε το πατημένο μονοπάτι της καρδιάς μου, καθάρισε τις πέτρες και τα αγκάθια, και κάνε με καλό έδαφος που αποδίδει εκατονταπλάσιο. Άφησε τον μικρό σπόρο της πίστεως που φύτεψες μέσα μου να βλαστήσει κρυφά σε δέντρο όπου τα πουλιά του ουρανού να αναπαύονται. Και όταν οι καταιγίδες υψώνονται και Εσύ φαίνεσαι να κοιμάσαι, άφησέ με να μην κραυγάσω σαν να μην σε ένοιαζε, αλλά να εμπιστευθώ τη δύναμη που ακόμη και ο άνεμος και η θάλασσα υπακούν. Σήκω στο πλοίο της ψυχής μου και πες, «Ειρήνη, σιώπα», ώστε να γνωρίσω τη δύναμή Σου στον εαυτό μου και να μην φοβάμαι πλέον. Διότι σε Σένα ανήκει η δόξα, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Catena Aurea — η Χρυσή Άλυσις των Πατέρων επί των Ευαγγελίων · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →