← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 25-26 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 25-26Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 25 και 26 προσφέρει ένα πλούσιο παράθυρο στη ζωή της προσευχής και της ακεραιότητας. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Δαβίδ δείχνει πώς να φέρνουμε κάθε φόβο, αποτυχία και πόθο ενώπιον του Κυρίου με ειλικρινή πίστη. Οι σκέψεις του Χένρι μας βοηθούν να δούμε τη σταθερή πορεία από την ταπεινή ομολογία στην πεποίθηση εξάρτηση από το έλεος και την καθοδήγηση του Θεού. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του ανακαλύπτουμε νέα ενθάρρυνση να υψώσουμε τις ψυχές μας στον Κύριο και να περπατούμε ενώπιόν του με αδιαίρετες καρδιές. Το σημερινό μάθημα μας καλεί να παραμείνουμε σε αυτά τα αρχαία λόγια και να τα αφήσουμε να διαμορφώσουν την καθημερινή μας πορεία με τον Θεό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 25 και 26 αργά. Προσέξτε πώς ο Δαβίδ εναλλάσσει μεταξύ επειγουσών ικεσιών για έλεος και σταθερών δηλώσεων εμπιστοσύνης. Αφήστε τον ρυθμό της ομολογίας, του αιτήματος και της ελπίδας να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να τονίσει μια φράση που σας συναντά εκεί όπου βρίσκεστε σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ερρίκος ξεκινά σημειώνοντας τις ομολογίες του Δαυίδ για επιθυμία προς τον Θεό και εξάρτηση από Αυτόν. Εδώ έχουμε τις ομολογίες του Δαυίδ για επιθυμία προς τον Θεό και εξάρτηση από Αυτόν. Συχνά αρχίζει τους ψαλμούς του με τέτοιες ομολογίες όχι για να κινήσει τον Θεό αλλά για να κινήσει τον εαυτό του και να δεσμεύσει τον εαυτό του να ανταποκριθεί σε αυτές τις ομολογίες. Ο Ερρίκος συνεχίζει με μια προσεκτική ματιά στην ύψωση της ψυχής στον στίχο 1. Ι. Ομολογεί την επιθυμία του προς τον Θεό Προς Εσένα Κύριε υψώνω την ψυχή μου στίχος 1. Στον προηγούμενο ψαλμό στίχος 4 έγινε χαρακτηριστικό του καλού ανθρώπου ότι δεν έχει υψώσει την ψυχή του προς τη ματαιότητα και δόθηκε μια πρόσκληση στις αιώνιες πύλες να υψώσουν τα κεφάλια τους για να εισέλθει ο Βασιλεύς της δόξης στίχος 1. Σε αυτόν τον χαρακτήρα σε αυτήν την πρόσκληση ο Δαυίδ εδώ απαντά Κύριε υψώνω την ψυχή μου όχι προς τη ματαιότητα αλλά προς Εσένα. Σημείωσε Όταν λατρεύουμε τον Θεό πρέπει να υψώνουμε τις ψυχές μας προς Αυτόν. Η προσευχή είναι η ανάβαση της ψυχής προς τον Θεό ο Θεός πρέπει να στοχεύεται και η ψυχή να απασχολείται. Σούρσουμ κόρδα Υψώστε τις καρδιές σας χρησιμοποιούνταν αρχαία ως κάλεσμα προς την ευλάβεια. Με μια ιερή περιφρόνηση του κόσμου και των πραγμάτων του με μια σταθερή σκέψη και ενεργή πίστη πρέπει να θέσουμε τον Θεό ενώπιόν μας και να αφήσουμε τις επιθυμίες μας προς Αυτόν ως την πηγή της ευτυχίας μας. Ο Ερρίκος στρέφεται έπειτα στην έντονη παράκληση του Δαυίδ για θεία καθοδήγηση. ΙΙΙ. Ζητά καθοδήγηση από τον Θεό στον δρόμο του καθήκοντός του στίχοι 4 5. Μία και δύο φορές εδώ προσεύχεται στον Θεό να τον διδάξει. Ήταν άνθρωπος που γνώριζε ο ίδιος αλλά ο πιο έξυπνος ο πιο παρατηρητικός και οι δύο χρειάζονται και επιθυμούν να διδαχθούν από τον Θεό από Αυτόν πρέπει να μαθαίνουμε πάντα. Παρατήρησε Ο Ερρίκος εξερευνά στη συνέχεια την ειδική παράκληση για την άφεση της αμαρτίας. V. Είναι με ειδικό τρόπο έντονος για την άφεση των αμαρτιών του στίχος 7 Ω θυμήσου όχι τις αμαρτίες της νεότητάς μου Κύριε θυμήσου τα ελέη σου στίχος 6 που μιλούν για μένα και όχι τις αμαρτίες μου που μιλούν εναντίον μου. Εδώ είναι 1. Μια σιωπηρή ομολογία αμαρτίας προσδιορίζει ιδιαίτερα τις αμαρτίες της νεότητάς του. Σημείωσε Τα νεανικά σφάλματα και οι ανοησίες μας πρέπει να είναι θέμα της μετάνοιάς μας και της ταπείνωσής μας πολύ αργότερα επειδή ο χρόνος δεν φθείρει την ενοχή της αμαρτίας. Οι ηλικιωμένοι πρέπει να πενθούν για την αμαρτωλή ευθυμία και να πονάνε για τις αμαρτωλές ηδονές της νεότητάς τους. Βαρύνει τις αμαρτίες του αποκαλώντας τις παραβάσεις του και όσο πιο άγιος δίκαιος και αγαθός είναι ο νόμος τον οποίο η αμαρτία παραβαίνει τόσο πιο υπερβολικά αμαρτωλή πρέπει να φαίνεται σε εμάς. 2. Μια ρητή αίτηση για έλεος 1. Να απαλλαγεί από την ενοχή Μην θυμάσαι τις αμαρτίες της νεότητάς μου δηλαδή μην τις θυμάσαι εναντίον μου μην τις καταλογίζεις σε μένα μην εισέρχεσαι σε κρίση μαζί μου γι αυτές. Όταν ο Θεός συγχωρεί την αμαρτία λέγεται ότι δεν τη θυμάται πλέον το οποίο δηλώνει πλήρη άφεση συγχωρεί και ξεχνά. 2. Να γίνει δεκτός ενώπιον του Θεού Θυμήσου εμένα σκέψου με για το καλό και έλα εγκαίρως για τη βοήθειά μου. Δεν χρειαζόμαστε να επιθυμούμε τίποτε περισσότερο για να μας κάνει ευτυχισμένους από το να μας θυμάται ο Θεός με εύνοια. Η παράκλησή του είναι σύμφωνα με το έλεός σου και για χάρη της αγαθότητάς σου. Σημείωσε Είναι η αγαθότητα του Θεού και όχι η δική μας το έλεός του και όχι η δική μας αξία που πρέπει να είναι η παράκλησή μας για την άφεση της αμαρτίας και για κάθε αγαθό που χρειαζόμαστε. Σε αυτήν την παράκληση πρέπει πάντα να στηριζόμαστε ως εκείνοι που αντιλαμβάνονται τη φτώχεια και την αναξιότητά μας και ως εκείνοι που είναι ικανοποιημένοι από τον πλούτο του ελέους και της χάριτος του Θεού.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει την ενότητα τοποθετώντας τον ψαλμό στην ευρύτερη ζωή της ακεραιότητας και της κοινωνίας με τον Θεό. Ο άγιος Δαβίδ σε αυτόν τον ψαλμό θέτει τον εαυτό του σε μια επίσημη δοκιμασία, όχι από τον Θεό και τη χώρα του, αλλά από τον Θεό και τη συνείδησή του, προς τα οποία και τα δύο επικαλείται σχετικά με την ακεραιότητά του (εδ. 1, 2), για την απόδειξη της οποίας προβάλλει, Ι. Τη σταθερή του προσοχή στον Θεό και τη χάρη του, εδ. 3. ΙΙ. Την ριζωμένη του απέχθεια προς την αμαρτία και τους αμαρτωλούς, εδ. 4, 5. ΙΙΙ. Τη ειλικρινή του αγάπη προς τις διατάξεις του Θεού, και τη φροντίδα του γι' αυτές, εδ. 6-8. Έχοντας έτσι αποδείξει την ακεραιότητά του, 1. Αποστρέφεται την καταδίκη των ασεβών, εδ. 9, 10. 2. Ρίχνει τον εαυτό του στο έλεος και τη χάρη του Θεού, με απόφαση να κρατήσει σταθερά την ακεραιότητά του, και την ελπίδα του στον Θεό, εδ. 11, 12. Καθώς ψάλλουμε αυτόν τον ψαλμό πρέπει να διδάσκουμε και να νουθετούμε τον εαυτό μας, και ο ένας τον άλλον, τι πρέπει να είμαστε και να κάνουμε ώστε να έχουμε την εύνοια του Θεού, και παρηγοριά στις δικές μας συνειδήσεις, και να παρηγορούμαστε με αυτό, όπως κάνει ο Δαβίδ, αν μπορούμε να πούμε ότι σε κάποιο μέτρο έχουμε, μέσω της χάριτος, ανταποκριθεί σε αυτούς τους χαρακτήρες. Ο λόγιος Αμυράλδος, στο επιχείρημά του για αυτόν τον ψαλμό, υποδηλώνει ότι ο Δαβίδ εδώ, από το πνεύμα της προφητείας, οδηγείται να μιλήσει για τον εαυτό του ως τύπο του Χριστού, για τον οποίο όσα λέει εδώ για την άσπιλη αθωότητά του, ήταν πλήρως και εξέχοντα αληθινά, και μόνο για αυτόν, και σε αυτόν μπορούμε να το εφαρμόσουμε ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό. «Είμαστε τέλειοι σε αυτόν».
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας αυτή τη στιγμή χρειάζεστε περισσότερο να υψώσετε την ψυχή σας στον Κύριο; Πώς θα μπορούσε μια βαθύτερη εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις παρούσες δυσκολίες σας; Ποιο βήμα ακεραιότητας σας καλεί το Πνεύμα να κάνετε σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Θεέ μου, ἐλεήμον, ἀναπέμπομεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν πρὸς σὲ μόνον καὶ ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν ἀμετάβλητον ἀγάπην σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ὁδήγησον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, συγχώρησον τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ φύλαξον τὰ βήματά μας ἐν ἀκεραιότητι, ἐκσπῶν τοὺς πόδας ἡμῶν ἀπὸ παντὸς δικτύου. Λύτρωσον ἡμᾶς ἀπὸ πασῶν τῶν θλίψεών μας καὶ χάρισον ἡμῖν τὴν γαλήνιον χαρὰν τοῦ κατοικεῖν ἐν ἀνέσει ἐν τῇ παρουσίᾳ σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →