← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ομολογία Πίστεως του Ουεστμίνστερ

Ομολογία του Γουέστμινστερ 1 — Περί της Αγίας Γραφής

Ομολογία Πίστεως του Ουεστμίνστερ 1Τα Ομολογιακά Κείμενα του Westminster15 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα ξεκινάμε μια εστιασμένη μελέτη του πρώτου κεφαλαίου της Ομολογίας Πίστεως του Γουέστμινστερ, με τίτλο Περί της Αγίας Γραφής. Αυτό το εισαγωγικό άρθρο των Προτύπων καθιερώνει την πεποίθηση της εκκλησίας για την Αγία Γραφή ως τη μόνη επαρκή και αυθεντική αποκάλυψη από τον Θεό για τη σωτηρία και τη ζωή. Κατά τα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε προσεκτικά τι δηλώνει αυτή η ομολογία, θα εξετάσουμε τις προσεκτικές της διακρίσεις και θα ρωτήσουμε πώς οι ισχυρισμοί της διαμορφώνουν την εμπιστοσύνη μας στον Λόγο του Θεού. Το μάθημα μας καλεί να δεχτούμε τη μαρτυρία της ομολογίας με ταπεινότητα και ευγνωμοσύνη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψτε τώρα στο πρώτο κεφάλαιο της Ομολογίας Πίστεως του Γουέστμινστερ και διαβάστε ολόκληρο το άρθρο. Η ομολογία βασίζει τη διδασκαλία της στη συνεπή μαρτυρία της ίδιας της Γραφής, ειδικά σε περάσματα που αντιπαραβάλλουν τη γενική αποκάλυψη με την αναγκαιότητα της ειδικής αποκάλυψης, επιβεβαιώνουν την έμπνευση και την επάρκεια του γραπτού Λόγου, και δηλώνουν την εσωτερική μαρτυρία του Πνεύματος. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας κάθε αριθμημένη παράγραφο με τη σειρά.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία ξεκινάει αναφερόμενη στην αναγκαιότητα της Γραφής. ΑΝ ΚΑΙ το φως της Φύσης και τα έργα της Δημιουργίας και της Πρόνοιας φανερώνουν σε τέτοιο βαθμό την αγαθότητα, τη σοφία και τη δύναμη του Θεού ώστε να αφήνουν τους ανθρώπους αναπολόγητους, εντούτοις δεν είναι επαρκή για να δώσουν εκείνη τη γνώση του Θεού και του θελήματός Του που είναι απαραίτητη για τη σωτηρία. Επομένως, ευαρεστήθηκε ο Κύριος σε διάφορες εποχές και με διάφορους τρόπους να αποκαλύψει τον εαυτό Του και να δηλώσει το θέλημά Του στην Εκκλησία Του, και αργότερα, για την καλύτερη διατήρηση και διάδοση της αλήθειας και για την πιο σίγουρη εγκαθίδρυση και παρηγοριά της Εκκλησίας ενάντια στη διαφθορά της σάρκας και την κακία του Σατανά και του κόσμου, να το αναθέσει εξ ολοκλήρου στη γραφή, γεγονός που καθιστά την Αγία Γραφή απολύτως απαραίτητη, καθώς οι προηγούμενοι τρόποι αποκάλυψης του Θεού του θελήματός Του στον λαό Του έχουν πλέον παύσει. 2 Στη συνέχεια δηλώνει την πηγή της εξουσίας της Γραφής. Η εξουσία της Αγίας Γραφής, για την οποία πρέπει να πιστεύεται και να υπακούεται, δεν εξαρτάται από τη μαρτυρία κανενός ανθρώπου ή Εκκλησίας, αλλά εξ ολοκλήρου από τον Θεό (ο οποίος είναι η ίδια η αλήθεια), τον συγγραφέα της, και επομένως πρέπει να γίνεται δεκτή επειδή είναι ο Λόγος του Θεού. 5 Στη συνέχεια εξηγεί πώς οι πιστοί λαμβάνουν πλήρη διαβεβαίωση αυτής της εξουσίας. Μπορεί να κινηθούμε και να παρακινηθούμε από τη μαρτυρία της Εκκλησίας σε υψηλή και ευλαβική εκτίμηση της Αγίας Γραφής. Και η ουράνια φύση του περιεχομένου, η αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας, η μεγαλοπρέπεια του ύφους, η συμφωνία όλων των μερών, ο σκοπός του συνόλου (που είναι να δώσει όλη τη δόξα στον Θεό), η πλήρης αποκάλυψη του μοναδικού τρόπου σωτηρίας του ανθρώπου, οι πολλές άλλες ασύγκριτες αρετές και η πλήρης τελειότητά της είναι επιχειρήματα με τα οποία αποδεικνύει άφθονα ότι είναι ο Λόγος του Θεού. Ωστόσο, η πλήρης πεποίθηση και διαβεβαίωσή μας για την αλάθητη αλήθεια και τη θεία εξουσία της προέρχεται από το εσωτερικό έργο του Αγίου Πνεύματος, που μαρτυρεί με και μέσω του Λόγου στις καρδιές μας. 6 Συνεχίζει εκθέτοντας την επάρκεια της Γραφής για την πίστη και τη ζωή. Ολόκληρη η βουλή του Θεού σχετικά με όλα τα πράγματα που είναι απαραίτητα για τη δική του δόξα, τη σωτηρία του ανθρώπου, την πίστη και τη ζωή, είτε αναφέρεται ρητά στη Γραφή είτε μπορεί να συναχθεί από τη Γραφή με καλή και αναγκαία συνέπεια, στην οποία τίποτα δεν πρέπει να προστεθεί ανά πάσα στιγμή, είτε με νέες αποκαλύψεις του Πνεύματος είτε με παραδόσεις ανθρώπων. Παρόλα αυτά, αναγνωρίζουμε ότι ο εσωτερικός φωτισμός του Πνεύματος του Θεού είναι απαραίτητος για τη σωτήρια κατανόηση τέτοιων πραγμάτων που αποκαλύπτονται στον λόγο, και ότι υπάρχουν ορισμένες περιστάσεις σχετικά με τη λατρεία του Θεού και τη διακυβέρνηση της Εκκλησίας, κοινές στις ανθρώπινες πράξεις και κοινωνίες, οι οποίες πρέπει να διευθετούνται από το φως της φύσης και τη χριστιανική φρόνηση σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες του λόγου, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται πάντοτε. 7
Σκεφτείτε
Η Ομολογία ολοκληρώνει την επεξεργασία της ονομάζοντας τον υπέρτατο κριτή σε όλες τις θρησκευτικές διαμάχες. Ο υπέρτατος κριτής με τον οποίο πρέπει να καθορίζονται όλες οι θρησκευτικές διαμάχες και να εξετάζονται όλα τα διατάγματα των Συμβουλίων, οι γνώμες των αρχαίων συγγραφέων, οι διδασκαλίες των ανθρώπων και τα ιδιωτικά πνεύματα, και στην απόφαση του οποίου πρέπει να αναπαυόμαστε, δεν μπορεί να είναι άλλος από το Άγιο Πνεύμα που μιλάει στη Γραφή
Απαντήστε
Πώς επηρεάζει ο αρχικός ισχυρισμός της ομολογίας σχετικά με τη γενική αποκάλυψη που αφήνει τους ανθρώπους αναπολόγητους τον τρόπο που εκτιμάτε τον γραπτό Λόγο; Με ποιους τρόπους το εσωτερικό έργο του Πνεύματος που περιγράφεται εδώ μπορεί να ενισχύσει την εμπιστοσύνη σας όταν ανακύπτουν αμφιβολίες; Ποια παράγραφος σας βοηθάει περισσότερο να καταλάβετε γιατί μόνο η Γραφή πρέπει να διέπει την πίστη και την πρακτική της εκκλησίας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε που ανέθεσες το θέλημά σου στη γραφή, ώστε ο λαός σου να κατέχει βέβαιη και επαρκή αλήθεια. Χάρισέ μας σεβασμό για τις Αγίες Γραφές ως τον δικό σου Λόγο, και με την εσωτερική μαρτυρία του Πνεύματός σου επιβεβαίωσε στις καρδιές μας τη θεία τους εξουσία. Κράτησέ μας από το να προσθέτουμε ή να αφαιρούμε από αυτά που έχεις αποκαλύψει. Ας κατοικούν οι Γραφές πλούσια μέσα μας, διαμορφώνοντας τη λατρεία μας, καθοδηγώντας τις αποφάσεις μας και αγκυροβολώντας την ελπίδα μας μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.

Τα Ομολογιακά Κείμενα του Westminster · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →