← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Η Καταστροφή της Εδέμ και ο Υποσχεμένος Σπόρος

Γένεσις 3-4Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στα γραπτά της για τα πρώτα κεφάλαια της Γένεσης, η Έλεν Γ. Γουάιτ ανιχνεύει τις πρώτες κινήσεις της μεγάλης διαμάχης και την αυγή της ελπίδας της λύτρωσης. Δείχνει πώς η πτώση των πρώτων γονέων μας άνοιξε ένα χάσμα που καμία ανθρώπινη προσπάθεια δεν μπορούσε να γεφυρώσει, όμως η θεία αγάπη κινήθηκε αμέσως για να γεφυρώσει εκείνο το χάσμα με την υπόσχεση ενός ερχόμενου Λυτρωτή. Τα λόγια της μας προσκαλούν να δούμε τόσο την τραγωδία της αμαρτίας όσο και τη βεβαιότητα της νίκης του Χριστού, κρατώντας τον σταυρό πάντα ενώπιόν μας ως την απάντηση στη θλίψη της Εδέμ. Μέσα από αυτές τις σελίδες λάμπει η μακάρια ελπίδα: ο Σπόρος της γυναίκας θα συντρίψει τον όφι και θα αποκαταστήσει ό,τι χάθηκε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στη Γένεση 3 και 4. Διάβασε αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση του πειρασμού, της παρακοής, της κρίσης και των πρώτων θυσιών να μιλήσει στην καρδιά σου. Πρόσεξε τις ερωτήσεις που θέτει ο Θεός, τις δικαιολογίες που προσφέρονται και τις πρώτες νύξεις ελέους που δείχνουν προς τα εμπρός προς τον Αμνό.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Γουάιτ πρώτα αποκαλύπτει τον φθόνο που οδήγησε τον εχθρό στην Εδέμ: Μπορούσε πραγματικά να υπάρχει κάτι τόσο κακό στο να φάει κανείς τον απαγορευμένο καρπό; Εικονογράφηση © Review and Herald Publ. Assoc. Μη πλέον ελεύθερος να υποκινήσει επανάσταση στον ουρανό, η έχθρα του Σατανά κατά του Θεού βρήκε νέο πεδίο σχεδιάζοντας την καταστροφή του ανθρώπινου γένους. Στην ευτυχία και την ειρήνη του αγίου ζεύγους στην Εδέμ είδε ένα όραμα της μακαριότητας που γι' αυτόν είχε χαθεί για πάντα. Κινούμενος από φθόνο, αποφάσισε να τους παρακινήσει σε παρακοή και να φέρει επάνω τους την ενοχή και την ποινή της αμαρτίας. Θα άλλαζε την αγάπη τους σε δυσπιστία και τα άσματα αίνου τους σε μομφές κατά του Δημιουργού τους. Έτσι δεν θα βύθιζε μόνο αυτά τα αθώα όντα στην ίδια δυστυχία που υπέμενε ο ίδιος, αλλά θα έριχνε ατιμία στον Θεό και θα προκαλούσε λύπη στον ουρανό. Έπειτα εφιστά την προσοχή μας στον μόνο Ικανό να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του παραβεβλημένου νόμου: Ο Υιός του Θεού, ο ένδοξος Αρχιστράτηγος του ουρανού, συγκινήθηκε από οίκτο για την πεσμένη φυλή. Η καρδιά Του κινήθηκε από άπειρη ευσπλαχνία καθώς τα δεινά του χαμένου κόσμου υψώθηκαν ενώπιόν Του. Αλλά η θεία αγάπη είχε συλλάβει ένα σχέδιο με το οποίο ο άνθρωπος μπορούσε να λυτρωθεί. Ο παραβεβλημένος νόμος του Θεού απαιτούσε τη ζωή του αμαρτωλού. Σε όλο το σύμπαν δεν υπήρχε παρά ένας που μπορούσε, εκ μέρους του ανθρώπου, να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του. Εφόσον ο θείος νόμος είναι τόσο ιερός όσο ο ίδιος ο Θεός, μόνο ένας ίσος με τον Θεό μπορούσε να κάνει εξιλέωση για την παράβασή του. Κανείς άλλος εκτός από τον Χριστό δεν μπορούσε να λυτρώσει τον πεσμένο άνθρωπο από την κατάρα του νόμου και να τον επαναφέρει σε αρμονία με τον ουρανό. Ο Χριστός θα έπαιρνε επάνω Του την ενοχή και την ντροπή της αμαρτίας—αμαρτία τόσο προσβλητική για έναν άγιο Θεό ώστε έπρεπε να χωρίσει τον Πατέρα και τον Υιό Του. Ο Χριστός θα έφτανε στα βάθη της δυστυχίας για να σώσει την κατεστραμμένη φυλή. Για την κατανόηση του Άβελ σχετικά με την ερχόμενη θυσία, στοχάζεται: 'Με πίστη ο Άβελ πρόσφερε στον Θεό θυσία πιο εξαιρετική από τον Κάιν.' Εβραίους 11:4. Ο Άβελ κατανόησε τις μεγάλες αρχές της λύτρωσης. Είδε τον εαυτό του αμαρτωλό, και είδε την αμαρτία και την ποινή της, τον θάνατο, να στέκονται ανάμεσα στην ψυχή του και την κοινωνία με τον Θεό. Έφερε το σφαγιασμένο θύμα, τη θυσιασμένη ζωή, αναγνωρίζοντας έτσι τις απαιτήσεις του νόμου που είχε παραβιαστεί. Μέσα από το χυμένο αίμα κοίταξε προς τη μελλοντική θυσία, τον Χριστό που πέθαινε στον σταυρό του Γολγοθά· και εμπιστευόμενος στην εξιλέωση που επρόκειτο να γίνει εκεί, είχε τη μαρτυρία ότι ήταν δίκαιος και η προσφορά του δεκτή.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας στην άπειρη ευσπλαχνία που συνέλαβε το σχέδιο της λύτρωσης: Ο Θεός επρόκειτο να φανερωθεί εν Χριστώ, 'συμφιλιώνοντας τον κόσμο με τον εαυτό Του.' Β΄ Κορινθίους 5:19. Ο άνθρωπος είχε γίνει τόσο υποβαθμισμένος από την αμαρτία ώστε ήταν αδύνατο γι' αυτόν, από μόνος του, να έρθει σε αρμονία με Εκείνον του οποίου η φύση είναι καθαρότητα και αγαθότητα. Αλλά ο Χριστός, αφού λύτρωσε τον άνθρωπο από την καταδίκη του νόμου, μπορούσε να μεταδώσει θεία δύναμη για να ενωθεί με την ανθρώπινη προσπάθεια. Έτσι, με μετάνοια προς τον Θεό και πίστη στον Χριστό, τα πεσμένα τέκνα του Αδάμ μπορούσαν για άλλη μια φορά να γίνουν 'τέκνα Θεού.' Α΄ Ιωάννου 3:2.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού έχω επιτρέψει στη δυσπιστία προς τον λόγο του Θεού να ανοίξει την πόρτα στον εχθρό; Με ποιους τρόπους εξακολουθώ να πειράζομαι να προσφέρω τα δικά μου έργα αντί να στηρίζομαι ολοκληρωτικά στο αίμα του Χριστού; Πώς η υπόσχεση του ερχόμενου Σπόρου ενισχύει την ελπίδα μου σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε που αποκάλυψες μέσω της δούλης Σου το βάθος της πτώσης μας και το ύψος της λυτρωτικής Σου αγάπης. Φύλαξέ μας από τις απάτες που άρχισαν στην Εδέμ και οδήγησέ μας καθημερινά στον Αμνό του οποίου το αίμα μόνο μπορεί να καθαρίσει. Ας γίνει ισχυρότερη στις καρδιές μας η έχθρα που έθεσες ανάμεσα στον όφι και τον Σπόρο, ώστε να σταθούμε με τον Χριστό ενάντια σε κάθε ψέμα. Γέμισέ μας με την ίδια πίστη που κοίταζε πέρα από την πρώτη θυσία προς τον Γολγοθά. Μέχρι την ημέρα που όλα θα αποκατασταθούν, κράτησέ μας στην μακάρια ελπίδα του δεύτερου Αδάμ που ανακτά ό,τι ο πρώτος Αδάμ έχασε. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, αμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →