← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες

Προς Γαλάτας 4 — με τον Γκιλ

Γαλάτες 4John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε την Ειδική Βαπτιστική Εξήγηση του Τζον Γκιλ για ολόκληρη τη Βίβλο στο κεφάλαιο 4 των Γαλατών. Η προσεκτική ερμηνεία του Γκιλ στίχο προς στίχο μας καθοδηγεί μέσα από τη διδασκαλία του αποστόλου σχετικά με τη μετάβαση από τη δουλεία υπό τον νόμο στην ελευθερία της υιοθεσίας. Η εξήγησή του τονίζει την καθορισμένη στιγμή που ο Θεός έστειλε τον Υιό του και τη μαρτυρία του Πνεύματος που επιβεβαιώνει την υιοθεσία μας. Καθώς ακολουθούμε τα σχόλια του Γκιλ, καλούμαστε να ιχνηλατήσουμε πώς η πληρότητα του χρόνου βγάζει τους πιστούς από κάτω από παιδαγωγούς και επιστάτες στην κληρονομιά που ετοιμάστηκε για τα παιδιά του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 4 των Γαλατών. Ακούστε την κίνηση από την παιδική ηλικία υπό τον νόμο στην κραυγή του Πνεύματος που ονομάζει τον Θεό Πατέρα. Προσέξτε τη γλώσσα της απολύτρωσης, της υιοθεσίας και της κληρονομιάς που διατρέχει το κεφάλαιο. Αφήστε το κείμενο να ηρεμήσει πριν στραφούμε στην εξήγηση του Γκιλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ανοίγει θέτοντας τον καθορισμένο χρόνο της αποστολής από τον Πατέρα. Στίχος 4. Αλλά όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου,.... Ο χρόνος που συμφωνήθηκε και καθορίστηκε μεταξύ του Θεού και του Υιού του από την αιωνιότητα, στο συμβούλιο και τη διαθήκη της ειρήνης, όταν ο Υιός του Θεού θα αναλάμβανε την ανθρώπινη φύση· ο οποίος χρόνος ερευνήθηκε επιμελώς από τους προφήτες, αποκαλύφθηκε σε αυτούς και προφητεύθηκε από αυτούς· γενικότερα ότι θα ήταν πριν παύσει η πολιτική διακυβέρνηση από τον Ιούδα και πριν την καταστροφή του δεύτερου ναού· και πιο συγκεκριμένα από τον Δανιήλ στην προφητεία του για τις «εβδομήντα εβδομάδες», προς και περί το τέλος των οποίων υπήρχε γενική προσδοκία μεταξύ των Ιουδαίων για τον ερχομό του Μεσσία· και ήταν το πλήρωμα του χρόνου που αναφέρεται εδώ, και αυτό που ονομάζεται μερικές φορές η οικονομία του πληρώματος του χρόνου, το τέλος της Μωσαϊκής οικονομίας και της Ιουδαϊκής εκκλησιαστικής κατάστασης, οι τελευταίες ημέρες εκείνης της κατάστασης, και το τέλος του Ιουδαϊκού κόσμου, όσον αφορά την εκκλησιαστική και πολιτική τους πολιτεία. Ο Γκιλ στη συνέχεια ξεδιπλώνει την αποστολή του Υιού που έγινε από γυναίκα και έγινε υπό τον νόμο. Ο Θεός απέστειλε τον Υιό του· ο Θεός όχι απολύτως και ουσιαστικά, αλλά προσωπικά και σχετικά θεωρούμενος, εννοείται εδώ, δηλαδή ο Θεός ο Πατέρας, όπως φαίνεται από τη σχέση στην οποία στέκεται το αποσταλμένο πρόσωπο προς αυτόν, «ο Υιός του»· όχι κατά τη δημιουργία, όπως οι άγγελοι, ο Αδάμ και όλοι οι άνθρωποι είναι υιοί του Θεού· ούτε κατά την υιοθεσία, όπως οι άγιοι· ή κατά το αξίωμα, όπως οι άρχοντες· ή εξαιτίας της ενσάρκωσής του ή της ανάστασής του από τους νεκρούς, γιατί ήταν Υιός του Θεού πριν από αυτά· αλλά κατά τη θεία γέννηση, όντας ο μονογενής του Πατέρα, από τη θεία φύση και ουσία του, ίσος με αυτόν και ένας με αυτόν· και ο οποίος «απεστάλη» από αυτόν, όχι από ασέβεια προς αυτόν, αλλά από αγάπη προς εμάς· ούτε χωρίς τη συγκατάθεσή του ή ενάντια στη θέλησή του, συμφωνώντας πρόθυμα και ειλικρινά σε αυτό· ούτε συνεπάγεται τοπική κίνηση ή αλλαγή τόπου, αλλά μόνο σχεδιάζει την ανάληψη της ανθρώπινης φύσης· ούτε υποθέτει κάποια υπεροχή και κατωτερότητα, γιατί αν και ο Χριστός, ως άνθρωπος, και στην ικανότητα του αξιώματός του, ως Μεσίτης, είναι κατώτερος του Πατέρα, όμως όχι ως προς τη θεία φύση του, ή ως Υιός του Θεού· αλλά υποδηλώνει ότι υπήρχε πριν αποσταλεί, και ότι ως πρόσωπο, και ως διακριτό πρόσωπο από τον Πατέρα, αλλιώς δεν θα μπορούσε με καμία ευπρέπεια να λεχθεί ότι απεστάλη από αυτόν· και επίσης ότι υπήρχε πλήρης αρμονία και συμφωνία μεταξύ τους σε αυτό το θέμα, ο Πατέρας συμφώνησε να αποστείλει τον Υιό του, και ο Υιός συμφώνησε να αποσταλεί· και ότι ως προς την ανάληψη του αξιώματος του Μεσίτη, και την ανάληψη της ανθρώπινης φύσης προκειμένου να επιτύχει αιώνια απολύτρωση· όλα αυτά δεν έγιναν από τον εαυτό του, αλλά έγιναν σε συμφωνία με τον Πατέρα του, από τον οποίο ως Μεσίτης είχε την αποστολή και την εντολή του· έγινε από γυναίκα· «έγινε», όχι δημιουργήθηκε όπως ο Αδάμ· ούτε γεννήθηκε από άνδρα, όπως οι άνθρωποι συνήθως· ούτε λέγεται ότι γεννήθηκε, αν και πραγματικά ήταν, αλλά «έγινε»· η οποία λέξη το Άγιο Πνεύμα επιλέγει, για να εκφράσει τη μεγάλη δύναμη του Θεού, στην μυστηριώδη ενσάρκωσή του, τη θαυμαστή σύλληψη και γέννηση· αν και μερικά αντίγραφα διαβάζουν, «γεννημένος από γυναίκα»· και έτσι η Αραβική και Αιθιοπική μετάφραση· «από γυναίκα»· του οποίου το σπέρμα ειπώθηκε από την αρχή ότι ήταν· από γυναίκα, χωρίς άνδρα· από γυναίκα, παρθένο, όπως προφητεύθηκε· και όχι μόνο έγινε και διαμορφώθηκε σε αυτήν, αλλά από αυτήν, από τη σάρκα και το αίμα της, από τα οποία έλαβε μέρος· και το οποίο δηλώνει τη χαμηλή κατάσταση και τη μεγάλη ταπείνωση του Χριστού, και δείχνει ότι όπως η αμαρτία ήλθε στον κόσμο μέσω της γυναίκας, έτσι ήλθε και ο Σωτήρας από την αμαρτία τον ίδιο τρόπο· έγινε υπό τον νόμο· υπό τον πολιτικό και δικαστικό νόμο ως Ιουδαίος, στον οποίο υποτάχθηκε, πληρώνοντας φόρο στους εισπράκτορες αυτού· και το οποίο ήταν αναγκαίο· ώστε να φανεί ότι προερχόταν από εκείνο το έθνος, στο οποίο υποσχέθηκε· και ότι ήλθε πριν τελειώσει η πολιτική διακυβέρνηση εκείνου του λαού· και για να μας διδάξει υποταγή στον πολιτικό άρχοντα· και ως γιος του Αβραάμ έγινε υπό τον τελετουργικό νόμο, περιτμήθηκε την όγδοη ημέρα, τηρούσε τις διάφορες εορτές των σκηνών, του πάσχα, κ.λπ. Ο Γκιλ στη συνέχεια δείχνει πώς η απολύτρωση οδηγεί στην λήψη της υιοθεσίας των τέκνων. Οι εκλεκτοί μεταξύ των Ιουδαίων φαίνεται να σχεδιάζονται κυρίως εδώ· η απολύτρωσή τους, η οποία είναι ο σκοπός της αποστολής του Χριστού, εννοεί όχι μόνο μια απελευθέρωσή τους από την αμαρτία και τον Σατανά, και τον κόσμο, στους οποίους ήταν σε δουλεία, αλλά από τον νόμο υπό τον οποίο ήταν· από τη δουλεία του τελετουργικού, και από την κατάρα και την καταδίκη του ηθικού νόμου· ώστε να λάβουμε την υιοθεσία των τέκνων· με την οποία μπορεί να εννοηθεί, τόσο η χάρη, η ευλογία και το προνόμιο της υιοθεσίας, όσο και η κληρονομιά στην οποία υιοθετήθηκαν· και τα δύο λαμβάνονται, και αυτό ως συνέπεια της απολύτρωσης από τον Χριστό· και όσοι λαμβάνουν το ένα θα λάβουν και το άλλο. Ο Γκιλ κλείνει το τμήμα περιγράφοντας το Πνεύμα του Υιού που αποστέλλεται στην καρδιά. Η συνέπεια, και έτσι η απόδειξη αυτού, ακολουθεί, ο Θεός απέστειλε το Πνεύμα του Υιού του στις καρδιές σας, κράζον Αββά, Πατέρα. Οι Συριακές και Αραβικές μεταφράσεις διαβάζουν, «Πατέρα μας»· και τα τρία θεία πρόσωπα εμφανίζονται εδώ, ως έχοντα μέριμνα σε αυτό το έργο, όπως παρατηρήθηκε προηγουμένως· εδώ είναι ο Θεός και ο Υιός του, και το Πνεύμα του Υιού του, που λέγεται ότι αποστέλλεται· με τον οποίο εννοείται όχι κάποιο έργο του στην καρδιά, ούτε κάποια από τα δώρα και τις χάρες του· αλλά ο ίδιος προσωπικά, ακόμη και το ίδιο Πνεύμα του Θεού που κινήθηκε πάνω στην επιφάνεια των υδάτων κατά τη δημιουργία του κόσμου, και κίνησε αγίους ανθρώπους του Θεού να γράψουν τις Γραφές· ο οποίος διαμόρφωσε και γέμισε την ανθρώπινη φύση του Χριστού, και κατέβηκε σε αυτόν ως περιστέρι· και μέσω του οποίου ο Χριστός και οι απόστολοί του έκαναν τα θαύματά τους· και ο οποίος ονομάζεται Πνεύμα του Υιού του· όπως ονομάζεται συχνά από τους Ιουδαίους γ, רוחו של מלך משיח, «το Πνεύμα του Βασιλιά Μεσσία»· και μερικές φορές ח רוח מימריה, «το Πνεύμα του λόγου του», ο ουσιαστικός λόγος του Θεού· επειδή προέρχεται από αυτόν όπως από τον Πατέρα, και επειδή κατοικεί σε αυτόν, με εξέχοντα τρόπο, ως Μεσίτης, και αποστέλλεται δυνάμει της μεσιτείας και της μεσιτείας του· και αναφέρεται μάλλον υπό αυτόν τον χαρακτήρα, επειδή η υιοθεσία προχωράει πάνω στη φυσική υιοθεσία του Χριστού, και είναι αυτό που είναι το ιδιαίτερο έργο του Πνεύματος να μαρτυρεί.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Γκιλ αντλεί το συμπέρασμα ότι ο πιστός δεν είναι πλέον δούλος αλλά υιός. Στίχος 7. Επομένως δεν είσαι πλέον δούλος,.... Αυτό είναι ένα όφελος που προκύπτει από την υιοθεσία, και την εκδήλωσή της στα τέκνα του Θεού, και υποθέτει ότι ήταν προηγουμένως δούλοι· καθώς ενώ σε φυσική κατάσταση ήταν δούλοι της αμαρτίας, υποτελείς του Σατανά, σκλάβοι του κόσμου, και των επιθυμιών του, και σε δουλεία στον νόμο· αλλά τώρα που δηλώθηκαν ότι είναι υιοί του Θεού υπό τις μαρτυρίες του Πνεύματος, απελευθερώνονται από τη δουλεία της αμαρτίας, από την αιχμαλωσία του Σατανά, από τη δουλεία του κόσμου, και ιδιαίτερα από τον νόμο, και εκείνο το πνεύμα της δουλείας που έφερε επάνω τους, το οποίο κυρίως σχεδιάζεται· και από το οποίο απελευθερώνονται από το πνεύμα της υιοθεσίας, που τους δίνει τη δυνατότητα και τους ενθαρρύνει να κράζουν «Αββά», Πατέρα· ώστε να μην είναι πλέον υπό το προηγούμενο δουλικό πνεύμα, το πνεύμα του δούλου, αλλά υιός· του οποίου το πνεύμα, η κατάσταση, και η περίπτωση, είναι τελείως διαφορετικά από εκείνα του δούλου· ο δούλος δεν έχει εκείνο το ενδιαφέρον στις στοργές του κυρίου του όπως έχει ο υιός· ούτε εκείνη την ελευθερία πρόσβασης σε αυτόν· ούτε τρέφεται και ντύνεται όπως αυτός, ή μοιράζεται τα ίδια προνόμια που έχει αυτός· ούτε η υπακοή του εκτελείται με τον ίδιο ελεύθερο γενναιόδωρο τρόπο, από αρχή αγάπης και ευγνωμοσύνης, αλλά με δουλικό και μισθοφορικό τρόπο· και αν και μπορεί να περιμένει τον μισθό του, δεν μπορεί να ελπίζει στην κληρονομιά· ούτε παραμένει πάντα στο σπίτι όπως ο υιός. Ο Γκιλ τελειώνει επιβεβαιώνοντας ότι η υιοθεσία φέρει την κληρονομιά του Θεού μέσω του Χριστού. Και αν υιός, τότε κληρονόμος του Θεού μέσω του Χριστού· το οποίο είναι ένα άλλο όφελος που προκύπτει από την υιοθεσία. Όσοι είναι τέκνα του Θεού, είναι κληρονόμοι του ίδιου του Θεού· αυτός είναι η μερίδα τους και η υπερβολικά μεγάλη ανταμοιβή τους· οι ιδιότητές του είναι με το μέρος τους, και δεσμεύονται για το καλό τους· όλοι οι σκοποί του τρέχουν προς την ίδια κατεύθυνση, και όλες οι υποσχέσεις του ανήκουν σε αυτούς· είναι κληρονόμοι όλων των ευλογιών της χάριτος και της δόξας, της δικαιοσύνης, της ζωής, της σωτηρίας, και βασιλείας και δόξας· και θα κληρονομήσουν τα πάντα, και όλα «μέσω του Χριστού»· αυτός είναι ο μεγάλος κληρονόμος των πάντων· είναι συγκληρονόμοι με αυτόν· η υιοθεσία τους είναι μέσω αυτού, και έτσι είναι η κληρονομιά και η κληρονομιά τους· η κληρονομιά τους είναι στην κατοχή του, είναι αποθηκευμένη ασφαλής σε αυτόν· και από αυτόν, και με αυτόν θα την απολαύσουν. Το Αλεξανδρινό αντίγραφο, και μερικά άλλα, διαβάζουν μόνο, «κληρονόμος μέσω του Θεού», και έτσι η Λατινική Βουλγάτα· και η Αιθιοπική μετάφραση μόνο, «κληρονόμος του Θεού».
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεσαι το Πνεύμα να διεγείρει την κραυγή 'Αββά, Πατέρα' στη δική σου ζωή σήμερα; Πώς η μετατόπιση από δούλο σε υιό αναδιαμορφώνει τον τρόπο που προσεγγίζεις την υπακοή και την προσευχή; Σε ποια περιοχή ζεις ακόμη σαν να είσαι υπό παιδαγωγούς αντί ως κληρονόμος με τον Χριστό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τῷ πληρώματι τοῦ χρόνου ἀπέστειλας τὸν Υἱόν σου ἵνα λυτρώσῃ ἡμᾶς ἐκ τῆς δουλείας τοῦ νόμου καὶ δώσῃ ἡμῖν τὸ Πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας, ἵνα κράζωμεν Ἀββᾶ μετὰ τῆς χαρμόσυνης πεποιθήσεως υἱῶν καὶ κληρονόμων. Φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πάσης ἐπιστροφῆς εἰς δουλείαν καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀναπαυώμεθα ὁλοψύχως ἐν τῇ κληρονομίᾳ τῇ ἀγορασθείσῃ διὰ τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ. Ἐνίσχυσον τὴν καθ’ ἡμέραν πίστιν ἡμῶν εἰς Αὐτόν, ἵνα περιπατῶμεν ὡς τὰ ἀγαπητὰ τέκνα σου, ἐλεύθερα καὶ ἠγαπημένα. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →