← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεσις 41-42 — με τον Μπάρνς

Γένεσις 41-42Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις Σημειώσεις για τη Βίβλο του Άλμπερτ Μπάρνς ο αναγνώστης καλείται να ανιχνεύσει το κυρίαρχο χέρι του Θεού μέσα από τη ζωή του Ιωσήφ. Αυτές οι προσεκτικές ερμηνείες ανοίγουν το αρχαίο κείμενο με σαφήνεια και ευλάβεια, δείχνοντας πώς τα όνειρα, οι δοκιμασίες και οι απρόσμενες προαγωγές υπηρετούν τον θείο σκοπό. Καθώς στρεφόμαστε στη Γένεση 41-42 παρακολουθούμε την από καιρό υποσχεμένη εξύψωση να ξεδιπλώνεται και τις πρώτες κινήσεις συμφιλίωσης ανάμεσα στους γιους του Ιακώβ. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από τα όνειρα του Φαραώ, την άνοδο του Ιωσήφ και το ταξίδι των αδελφών στην Αίγυπτο με τη σταθερή ερμηνευτική φροντίδα που από καιρό θρέφει τους Πρεσβυτεριανούς και ευαγγελικούς αναγνώστες. Το έργο του μας καλεί να δούμε τόσο την ιστορική λεπτομέρεια όσο και το διαρκές πνευματικό πρότυπο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες από προσευχή, ας διαβάσουμε τη Γένεση 41 και 42 σε μία μόνο συνεδρία. Ακούστε την κίνηση από τα ταραγμένα όνειρα του Φαραώ στην ξαφνική ανύψωση του Ιωσήφ, και έπειτα από την πείνα που ωθεί τους αδελφούς προς νότον στην πρώτη τεταμένη συνάντησή τους με τον αγνώριστο κυβερνήτη. Προσέξτε την προσεκτική καταγραφή ονομάτων, τίτλων και ετών που αγκυρώνουν την αφήγηση στην πραγματική ιστορία. Επιτρέψτε στο κείμενο να μιλήσει για την κρυμμένη πρόνοια του Θεού που εργάζεται μέσα από βασιλικές αυλές και οικογενειακή θλίψη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς στρέφεται από τα ίδια τα όνειρα στη συμβουλή του Ιωσήφ για την επερχόμενη κρίση. «Και μπήκαν μέσα τους» — μέσα στο στομάχι τους. Γένεσις 41:25-36 Ο Ιωσήφ προχωρεί τώρα να ερμηνεύσει το όνειρο και να προσφέρει συμβουλή κατάλληλη για την έκτακτη ανάγκη. «Ό,τι ο Θεός πρόκειται να κάνει.» Ο Θεός, ο ένας αληθινός, ζωντανός, αιώνιος Θεός, σε αντίθεση με όλους τους ψεύτικους θεούς. «Και επειδή το όνειρο επαναλήφθηκε.» Αυτό εξηγείται για να δηλώσει τη βεβαιότητα και την αμεσότητα του γεγονότος. Η όμορφη διασαφήνιση του ονείρου δεν χρειάζεται σχόλιο. Ο Ιωσήφ περνά τώρα φυσικά από τον ερμηνευτή στον σύμβουλο. Είναι ο εαυτός του ολόκληρος σε αυτή την κρίσιμη περίσταση. Η ψυχραιμία του δεν τον εγκαταλείπει ποτέ. Η ανοιχτή καρδιά και η ετοιμότητα λόγου, για τις οποίες διακρινόταν από νωρίς, τον εξυπηρετούν τώρα καλά. Η πλήρης αυτοκυριαρχία του προέρχεται από το ότι ρίχνεται αυθόρμητα, με όλη του την καρδιά, στην μεγάλη εθνική έκτακτη ανάγκη που βρίσκεται μπροστά στο νου του. Ο Μπάρνς περιγράφει την άφιξη των αδελφών ενώπιον του κυβερνήτη της Αιγύπτου. Οι δέκα αδελφοί αποστέλλονται, και ο Βενιαμίν, ο νεότερος, παραμένει, όχι μόνο λόγω της νεότητάς του, γιατί ήταν τώρα είκοσι τεσσάρων ετών, αλλά επειδή ήταν ο γιος του γήρατος του πατέρα του, ο μόνος γιος της Ραχήλ που ήταν τώρα μαζί του, και ο μόνος αδελφός εξ αίματος του χαμένου Ιωσήφ. «Μήπως συμβεί κακό σε αυτόν,» και έτσι να μην μείνει κανένα παιδί της Ραχήλ. «Ανάμεσα σε εκείνους που πήγαν.» Η έλλειψη ήταν ευρέως διαδεδομένη στη γη της Χαναάν. Γένεσις 42:6-17 Οι δέκα αδελφοί συναντούν σκληρή υποδοχή από τον άρχοντα της γης. «Ο κυβερνήτης» — ο σουλτάνος. Αυτό, βλέπουμε, είναι τίτλος μεγάλης αρχαιότητας στην Αίγυπτο ή την Αραβία. Ο Ιωσήφ προήδρευε στην αγορά σιτηρών του βασιλείου. «Έσκυψαν ενώπιόν του με τα πρόσωπά τους στη γη.» Καλά θα μπορούσε ο Ιωσήφ να σκεφτεί εκείνα τα αλησμόνητα όνειρα στα οποία τα δεμάτια και τα άστρα έσκυψαν ενώπιόν του. «Και τους γνώρισε.» Ο Μπάρνς σημειώνει την απρόσμενη αναφορά του Ιωσήφ στον Θεό που φοβάται. Δεν μπορούν να πεισθούν να συμφωνήσουν σε αυτό το σχέδιο. Γρηγορότερα θα πάνε όλοι στη φυλακή, όπως και γίνεται. Ο Ιωσήφ δεν είναι χωρίς ισχυρή πεποίθηση καθήκοντος σε όλα αυτά. Γνωρίζει ότι έχει τεθεί στη θέση κυρίου επί των αδελφών του κατά την προδιάταξη του Θεού, και αισθάνεται δεσμευμένος να κάνει αυτή την εξουσία πραγματικότητα για το ηθικό τους καλό. Γένεσις 42:18-25 Μετά από τρεις ημέρες, ο Ιωσήφ αντιστρέφει τους αριθμούς, επιτρέποντας σε εννέα να επιστρέψουν στο σπίτι, και κρατώντας έναν. «Κάντε αυτό και ζήστε.» Ο Ιωσήφ, παρά την αυθαίρετη εξουσία που του επέτρεπε το αξίωμά του να ασκεί, αποδεικνύεται ελεύθερος από ιδιοτροπία και περιττή αυστηρότητα. Τους παρέχει μια δίκαιη ευκαιρία να αποδείξουν τα λόγια τους αληθινά, πριν τους θανατώσει με υποψία κατασκοπείας. «Τον Θεό φοβούμαι.» Μια παράξενη πρόταση από τον υπέρτατο άρχοντα της Αιγύπτου! Υπονοεί ότι ο αληθινός Θεός δεν ήταν ακόμη άγνωστος στην Αίγυπτο.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μπάρνς στοχάζεται τη μακρά σιωπή του Ιωσήφ προς τον πατέρα του. «Καρποφόρος στη γη της θλίψης μου.» Είναι ακόμη, αντιλαμβανόμαστε, η γη της θλίψης του. Αλλά γιατί δεν πηγαίνει κανένα μήνυμα από τον Ιωσήφ στον πενθούντα πατέρα του; Για πολλούς λόγους. Πρώτον, δεν γνωρίζει την κατάσταση των πραγμάτων στο σπίτι. Δεύτερον, μπορεί να μην επιθυμεί να αποκαλύψει τη σκοτεινή και αιματηρή προδοσία των αδελφών του στον ηλικιωμένο γονέα του. Αλλά, τρίτον, έχει κατά νου εκείνα τα πρώιμα όνειρα της παιδικής του ηλικίας. Όλη η μεταγενέστερη εμπειρία του τον έχει επιβεβαιώσει στην πίστη ότι κάποια ημέρα θα εκπληρωθούν. Αλλά αυτή η εκπλήρωση συνεπάγεται την υποταγή όχι μόνο των αδελφών του, αλλά και του πατέρα του. Αυτό είναι πολύ λεπτό ζήτημα για να παρέμβει ο ίδιος. Θα το αφήσει εξ ολοκλήρου στην πάνσοφη πρόνοια του Θεού του να φέρει αυτό το παράξενο αποτέλεσμα. Ο Ιωσήφ, επομένως, είναι πιστός στον χαρακτήρα της ζωής του. Αφήνει τα πάντα στο χέρι του Θεού, και περιμένει με αγωνία, αλλά σιωπηλή ελπίδα, τις ημέρες που θα δει τον πατέρα του και τους αδελφούς του. Ο Μπάρνς καταγράφει την πρώτη ανοιχτή ομολογία ενοχής ανάμεσα στους αδελφούς. Το αίμα του αδελφού τους απαιτείται· γιατί φόνος είχε σκοπό, και όταν πουλήθηκε ο θάνατός του προσποιήθηκε. «Ο διερμηνέας ήταν ανάμεσά τους.» Ο δραγουμάνος χρησιμοποιήθηκε για να συνομιλήσει μαζί τους. Αλλά ο Ιωσήφ άκουσε τις αυθόρμητες εκφράσεις μεταμέλειας, που έρχονταν χωρίς προτροπή από τα χείλη τους. Η πηγή της στοργής αναδεύεται βαθιά. Δεν μπορεί να συγκρατήσει το δάκρυ που ανεβαίνει. Πρέπει να αποσυρθεί για λίγο για να ανακτήσει την ψυχραιμία του. Παίρνει τώρα, όχι τον Ρουβήν, που δεν ήταν ένοχος, αλλά τον Συμεών, τον επόμενο μεγαλύτερο, και τον δένει ενώπιόν τους: μια ομιλούσα πράξη. Έπειτα δίνει εντολές να τους εφοδιάσουν με σιτηρά, να καταθέσουν τα χρήματά τους στους σάκους τους χωρίς τη γνώση τους, και να τους προμηθεύσουν με τρόφιμα για τον δρόμο. Ο Ιωσήφ αισθάνεται, ίσως, ότι δεν μπορεί να πάρει χρήματα από τον πατέρα του. Θα πληρώσει για τα σιτηρά από τα δικά του κεφάλαια. Αλλά δεν μπορεί να επιστρέψει ανοιχτά τα χρήματα στους αδελφούς του χωρίς περισσότερη εξήγηση από ό,τι επιθυμεί να δώσει προς το παρόν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η άρνηση του Ιωσήφ να εξαναγκάσει τα γεγονότα αμφισβητεί την ίδια μας την επιθυμία να διαχειριζόμαστε τα αποτελέσματα; Με ποιους τρόπους μπορεί η αυξανόμενη μεταμέλεια των αδελφών να μιλήσει για σχέσεις που ακόμη σημαδεύονται από παλιές πληγές; Πού βλέπουμε τον ίδιο Θεό που διαφύλαξε τον Ιωσήφ να εργάζεται στις παρούσες περιστάσεις μας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σε υμνούμε για την κυρίαρχη σοφία σου με την οποία εξύψωσες τον Ιωσήφ και διατήρησες τον λαό σου μέσω του λιμού, εκπληρώνοντας κάθε υπόσχεση στον καθορισμένο σου χρόνο. Χάρισέ μας υπομονετική εμπιστοσύνη στην πρόνοιά σου όταν δεν μπορούμε να δούμε το αποτέλεσμα, και με το Πνεύμα σου μαλάκωσε τις καρδιές μας προς εκείνους από τους οποίους έχουμε αποξενωθεί, οδηγώντας μας σε μετάνοια και συμφιλίωση. Είθε η ίδια χάρη που στήριξε τον Ιωσήφ να μας αγκυροβολήσει στο ευαγγέλιο του Χριστού μέχρι να ολοκληρωθούν όλοι οι σκοποί σου. Αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →