Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 1-2 — με τον Brown
Άνοιγμα
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το Σχόλιο στην Πλήρη Βίβλο των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown. Η συνοπτική, στίχο προς στίχο επεξεργασία τους των κεφαλαίων 1 και 2 του Ιώβ μας εισάγει στον πρόλογο αυτού του αρχαίου βιβλίου, όπου η αγιότητα ενός ανθρώπου αντιπαρατίθεται στις κατηγορίες του αντιπάλου. Στο πνεύμα της προτεσταντικής ευαγγελικής ερμηνείας, το έργο τους τονίζει την κυριαρχία του Θεού και την πραγματικότητα της δοκιμασίας της πίστης. Καθώς ακούμε τα λόγια τους, είθε το Πνεύμα να μας δώσει αυτιά να ακούσουμε τι δηλώνει η Γραφή για την ακεραιότητα, τον πόνο και την εμπιστοσύνη στον Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 1 και 2 του Ιώβ ολόκληρα. Αυτά τα αρχικά κεφάλαια παρουσιάζουν τον άνδρα από την Ουζ, το ουράνιο συμβούλιο και την ξαφνική έναρξη μιας σοβαρής δοκιμασίας. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας τις επανειλημμένες επιβεβαιώσεις του φόβου του Ιώβ προς τον Θεό και την ταχεία διαδοχή των απωλειών. Αφήστε το κείμενο να σταθεί από μόνο του πριν στραφούμε στο σχόλιο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Jamieson ανοίγει την έκθεση του πρώτου κεφαλαίου.
Στίχος 1. 1. Ουζ —βόρεια της Αραβίας-Ερήμου, προς τον Ευφράτη. Σε αυτή τη γειτονιά, και όχι σε εκείνη της Ιδουμαίας, κατοικούσαν οι Χαλδαίοι και οι Σαβαίοι που τον λεηλάτησαν. Οι Άραβες διαιρούν τη χώρα τους σε βόρεια, που ονομάζεται Σαμ, ή 'αριστερά', και νότια, που ονομάζεται Υεμένη, ή 'δεξιά'· γιατί κοιτούσαν ανατολικά· και έτσι η δύση ήταν στα αριστερά τους, και ο νότος στα δεξιά τους. Η Αραβία-Έρημος ήταν στα ανατολικά, η Αραβία-Πετραία στα δυτικά, και η Αραβία-Ευτυχής στα νότια. Ιώβ —Το όνομα προέρχεται από μια αραβική λέξη που σημαίνει 'επιστρέφω', δηλαδή στον Θεό, 'μετανοώ', αναφερόμενο στο τέλος του [EICHORN]· ή μάλλον από μια εβραϊκή λέξη που σημαίνει αυτόν στον οποίο δείχθηκε εχθρότητα, 'πολύ δοκιμασμένος' [GESENIUS]. Σημαντικά ονόματα δίνονταν συχνά μεταξύ των Εβραίων, από κάποιο γεγονός της μετέπειτα ζωής (συγκρίνετε Γένεση 4:2, Άβελ—'βοσκός' προβάτων). Έτσι ο εμίρης της Ουζ ονομάστηκε με γενική συναίνεση Ιώβ, λόγω των 'δοκιμασιών' του. Το μόνο άλλο πρόσωπο που ονομάστηκε έτσι ήταν ένας γιος του Ισσάχαρ (Γένεση 4:2- : ). τέλειος —όχι απόλυτη ή άψογη τελειότητα (συγκρίνετε Ιώβ 9:20· Εκκλησιαστής 7:20), αλλά ακεραιότητα, ειλικρίνεια και συνέπεια συνολικά, σε όλες τις σχέσεις της ζωής (Γένεση 6:9· Γένεση 17:1· Παροιμίες 10:9· Ματθαίος 5:48). Ήταν ο φόβος του Θεού που κράτησε τον Ιώβ από το κακό (Ματθαίος 5:48- : ).Ο Fausset προχωρά στην ουράνια συνέλευση ενώπιον του Κυρίου.
Στίχος 6. 6. υιοί του Θεού —άγγελοι (Ιώβ 38:7· Α' Βασιλέων 22:19). Παρουσιάζονται για να δώσουν λογαριασμό της 'διακονίας' τους σε άλλα μέρη του σύμπαντος (Εβραίους 1:14). ο Κύριος — Εβραϊκά, ΙΕΧΩΒΑ, ο αυτοϋπάρχων Θεός, πιστός στις υποσχέσεις Του. Ο Θεός λέει (Εβραίους 1:14- : ) ότι δεν ήταν γνωστός στους πατριάρχες με αυτό το όνομα. Αλλά, καθώς το όνομα εμφανίζεται προηγουμένως στο Εβραίους 1:14- :, κ.λπ., αυτό που πρέπει να εννοείται είναι, όχι μέχρι την εποχή της απελευθέρωσης του Ισραήλ από τον Μωυσή ήταν γνωστός ιδιαιτέρως και δημοσίως με τον χαρακτήρα που σημαίνει το όνομα, δηλαδή, 'να κάνει τα πράγματα να είναι', εκπληρώνοντας τις υποσχέσεις που δόθηκαν στους προγόνους τους. Αυτό το όνομα, λοιπόν, εδώ, δεν αποτελεί αντίρρηση κατά της αρχαιότητας του Βιβλίου του Ιώβ. Σατανάς —Η παράδοση ήταν ευρέως διαδεδομένη ότι ήταν ο παράγοντας στον πειρασμό του Αδάμ. Ως εκ τούτου, το όνομά του δίνεται χωρίς σχόλιο.Ο Brown στη συνέχεια αναπτύσσει την απάντηση του Ιώβ στις απώλειές του.
Στίχος 21. 21. Γυμνός — ( :- ). 'Μήτρα μητέρας' είναι ποιητικά η γη, η παγκόσμια μητέρα (Εκκλησιαστής 5:15· Εκκλησιαστής 12:7· Ψαλμοί 139:15). Ο Ιώβ εδώ συνειδητοποιεί τη δήλωση του Θεού (Ψαλμοί 139:15- : ) έναντι του Σατανά (Ψαλμοί 139:15- : ). Αντί να καταριέται, ευλογεί το όνομα του ΙΕΧΩΒΑ (Εβραϊκά). Το όνομα του Ιεχωβά, είναι ο ίδιος ο Ιεχωβά, όπως μας φανερώνεται στα χαρακτηριστικά Του (Ψαλμοί 139:15- : ).
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Brown καταλήγει ζυγίζοντας την κατηγορία της ανοησίας εναντίον του Θεού.
Στίχος 22. 22. ούτε απέδωσε στον Θεό ανοησία —μάλλον, 'δεν επέτρεψε στον εαυτό του να διαπράξει ανοησία εναντίον του Θεού' [UMBREIT]. Το Ιώβ 2:10 αποδεικνύει ότι αυτό είναι το νόημα. Όχι όπως στο περιθώριο 'δεν απέδωσε ανοησία στον Θεό'. Οι βιαστικές λέξεις εναντίον του Θεού, αν και φυσικές στην πικρία της θλίψης, είναι ανοησία· κυριολεκτικά, ένα 'άνοστο, άγευστο' πράγμα (Ιώβ 6:6· Ιερεμίας 23:13, περιθώριο). Η ανοησία στη Γραφή είναι συνεχώς ισοδύναμη με την κακία. Διότι όταν ο άνθρωπος αμαρτάνει, είναι ο ίδιος, όχι ο Θεός, τον οποίο βλάπτει (Παροιμίες 8:36). Πρέπει να υποτασσόμαστε στις δοκιμασίες, όχι επειδή βλέπουμε τους λόγους για αυτές, ούτε σαν να ήταν θέματα τύχης, αλλά επειδή ο Θεός τις θέλει, και έχει το δικαίωμα να τις στείλει, και έχει τους δικούς Του καλούς λόγους για να τις στείλει.
Απαντήστε
Απάντησε
Πώς διαμορφώνει ο φόβος του Θεού τις καθημερινές σου επιλογές όταν η ευημερία φαίνεται ασφαλής; Με ποιους τρόπους μπορεί να μπεις στον πειρασμό να μετρήσεις την πίστη μόνο με την εξωτερική ευλογία; Πού σε καλεί ο Κύριος να ευλογήσεις το όνομά Του ακόμα και όταν κάθε ορατή υποστήριξη αφαιρείται;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Πάτερ φιλάνθρωπε, χάρισέ μας την ακλόνητη ακεραιότητα που σε φοβάται πάνω απ’ όλα, ώστε όταν έρθουν απώλειες και δοκιμασίες να μπορέσουμε να σηκωθούμε και να λατρέψουμε, ευλογώντας το άγιο όνομά σου αντί να σε κατηγορούμε για ανοησία. Με το Πνεύμα σου φύλαξέ μας από το ψέμα του εχθρού ότι η αληθινή ευσέβεια πρέπει να αγοραστεί με την ευκολία, και ενίσχυσε τα νοικοκυριά μας να περπατούν με ειλικρίνεια ενώ μεσιτεύουμε ο ένας για τον άλλον. Στήριξε την ελπίδα μας στο ευαγγέλιο του Χριστού, ο οποίος μόνος του συντηρεί όσους σε εμπιστεύονται μέσα από κάθε θλίψη. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →