Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 129-130 — με τον Σίμεων
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σίμεων, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας. Μέσα από τους λόγους του στους Ψαλμούς, καλούμαστε να εισέλθουμε στα βάθη της μετάνοιας και στα ύψη της ελπίδας, μαθαίνοντας πώς ο λαός του Θεού πάντα βρήκε καταφύγιο στο αλάνθαστο έλεος του Κυρίου. Η προσεκτική έκθεση του Σίμεων μας καθοδηγεί να προσευχόμαστε, να περιμένουμε και να ελπίζουμε με την ίδια σταθερή πίστη που χαρακτήριζε την ίδια την εμπειρία του ψαλμωδού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας προσέξουμε τώρα το ορισμένο μέρος της Αγίας Γραφής. Με ήσυχες καρδιές διαβάζουμε τους Ψαλμούς 129 και 130, επιτρέποντας στους εμπνευσμένους λόγους να μας προετοιμάσουν για την διδασκαλία που ακολουθεί. Ο Κύριος ας μας δώσει αυτιά να ακούσουμε και ψυχές έτοιμες να δεχθούν την αλήθεια του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σίμεων ανοίγει εισάγοντας την κραυγή του ψαλμωδού από τα βάθη.
Στίχοι 1-4. ΟΜΙΛΙΑ: 722 ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ Ψαλμοί 130:1-4 . Από τα βάθη εκραύγασα προς σε, Κύριε. Κύριε, άκουσε την φωνή μου: ας γίνουν τα ώτα σου προσεκτικά εις την φωνήν των δεήσεών μου. Εάν συ, Κύριε, παρατηρήσης ανομίας, Κύριε, τις θέλει σταθή; Αλλά παρ' σοι είναι συγχώρησις, διά να σε φοβώνται. Εν καιροίς θλίψεως, είναι μεγάλη παρηγορία να βλέπη τις πώς άλλοι εν ομοίαις περιστάσεσιν εύρον ανακούφισιν. Είναι υπό την έννοιαν ταύτην ότι η βιογραφία είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα· και η βιογραφία της Γραφής περισσότερον ιδιαιτέρως, διότι είναι αυθεντικωτέρα εν εαυτή, και ασφαλεστέρα βάσις διά σοφάς και ωφελίμους παρατηρήσεις. Οι Ψαλμοί είναι πλούσιον αποταμιευτήριον τοιαύτης διδασκαλίας. Ο Δαβίδ ήτο άνθρωπος βαθείας πείρας. Αι θλίψεις αυτού, και αι πρόσκαιροι και αι πνευματικαί, ήσαν πολύ άφθονοι· και, καθώς αύται διηγούνται πιστώς εις ημάς, ούτω βλέπομεν υπ' αυτάς τας ενεργείας του νου αυτού. Εν τω χωρίω όπερ ανεγνώσθη βλέπομεν, Ι.Έπειτα αναπτύσσει την ενθάρρυνσιν την αντληθείσαν από το έλεος του Θεού.
],' και ότι 'οι ουρανοί δεν είναι καθαροί ενώπιον αυτού·' πόσον ολιγώτερον δύναται ο άνθρωπος να είναι καθαρός, όστις εκ φύσεως προέρχεται από διεφθαρμένην πηγήν· και, εκ πράξεως, πίνει ανομίαν ως ύδωρ [Σημείωσις: Ιώβ 15:14-16 .]; Ο Ιώβ ήτο ο τελειότερος άνθρωπος της εποχής αυτού· όμως λέγει, 'Εάν είπω ότι είμαι τέλειος, η ιδία μου γλώσσα θέλει με αποδείξει διεστραμμένον [Σημείωσις: Ιώβ 9:2-3 · Ιώβ 9:20 .].' Και πας ζων άνθρωπος πρέπει να αποστρέφηται το να κριθή κατά τας απαιτήσεις της αυστηράς δικαιοσύνης, λέγων, 'Μη εισέλθης εις κρίσιν μετά του δούλου σου, Κύριε· διότι ενώπιόν σου δεν θέλει δικαιωθή πας ζων [Σημείωσις: Ψαλμοί 143:2 .].' Η μόνη αυτού ελπίς εθεμελιούτο επί του ελέους του Θεού αυτού— [Το έλεος είναι ουσιώδης τελειότης της θείας φύσεως, και, συνεπώς, αχώριστον από του Θεού. Αλλά η έκφρασις, 'Παρ' σοι είναι συγχώρησις,' υποδηλοί, ότι αύτη είναι θησαυρισμένη, ως είπει τις, εν τω θείω κόλπω, έτοιμη να δοθή εις πᾶσαν μετανοούσαν ψυχήν.Ο Σίμεων έπειτα συνιστά την υπομονητικήν αναμονήν την υποδειχθείσαν υπό του Δαβίδ.
Στίχοι 5-6. ΟΜΙΛΙΑ: 723 ΑΝΑΜΟΝΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ψαλμοί 130:5-6 . Περιμένω τον Κύριον, η ψυχή μου περιμένει, και εις τον λόγον αυτού ελπίζω. Η ψυχή μου περιμένει τον Κύριον περισσότερον ή οι φυλάττοντες την πρωΐαν· λέγω, περισσότερον ή οι φυλάττοντες την πρωΐαν. ΠΟΛΛΟΙ εκ των ανθρώπων του Θεού είναι ενίοτε εις μεγάλας στενοχωρίας, είτε διά της βίας του διωγμού είτε διά της δυνάμεως του πειρασμού· και, υπό τοιαύτας περιστάσεις, ποίαν καταφυγήν έχουσιν, ειμή εις τον Θεόν; Είναι μάταιον δι' αυτούς να αποβλέπωσιν εις το κτίσμα· και ενίοτε φαίνεται εις αυτούς άνευ σκοπού να περιμένωσιν έστω και επί του Θεού, διότι η ποθουμένη ανακούφισις βραδύνει τόσον. Ο Δαβίδ, υπό βραδύνσεις τοιαύτας, ήτο ενίοτε αθυμών· αλλά, οιαδήποτε και αν ήσαν τα βάθη εις τα οποία είχεν εμπέσει επί της παρούσης περιστάσεως, είναι φανερόν ότι ερρίφθη επί του ελέους του Θεού αυτού, και απεφάσισε να 'κρατήση στερεώς τον Θεόν,' και να διατηρήση την πεποίθησιν αυτού εις αυτόν μέχρι τέλους. Θέλω, Ι.Τέλος εκθέτει το καθήκον της ελπίδος εις τον Κύριον.
Στίχοι 7-8. ΟΜΙΛΙΑ: 724 ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ Ψαλμοί 130:7-8 . Ας ελπίζη ο Ισραήλ εις τον Κύριον· διότι παρά τω Κυρίω είναι έλεος, και παρ' αυτώ είναι πλουσία απολύτρωσις. Και αυτός θέλει απολυτρώσει τον Ισραήλ από πασών των ανομιών αυτού. Η συμβουλή αύτη η προερχομένη εκ πείρας είναι πάντοτε αξία ιδιαιτέρας προσοχής ημών. Υπό την έννοιαν ταύτην οι λόγοι του κειμένου ημών αξιούσιν ιδιαιτέραν προσοχήν. Ο Δαβίδ, εν τω ψαλμώ προ ημών, αναφέρει πολύ σημαντικήν απελευθέρωσιν την οποίαν είχεν προσφάτως πειραθή, πιθανώς από υπερβολικήν αίσθησιν της ιδίας ενοχής και διαφθοράς· και, αφού μας εφανέρωσε ποίας μεθόδους μετεχειρίσθη διά να αποκτήση απελευθέρωσιν, και πόσον αποτελεσματικαί απεδείχθησαν διά την αποκατάστασιν αυτού εις ευτυχίαν, συνιστά την υιοθέτησιν αυτών εις πάντα τον λαόν του Θεού υπό πάσας τας δυσχερείας οιασδήποτε· και βεβαιοί αυτούς, ότι δεν θέλουσιν εν ουδεμιά περιπτώσει αποτύχει της επιτυχίας· 'Ας ελπίζη ο Ισραήλ,' κ.λ.π. Θέτει ενώπιον ημών, Ι.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σίμεων πιέζει την βεβαίαν προσδοκίαν την δοθείσαν εις την περιμένουσαν ψυχήν.
Αλλά εν τω μέλλοντι κόσμω, δύναται τις να αμφιβάλλη περί της αποδοχής μετανοούσης, συντετριμμένης και πιστευούσης ψυχής; Θα ηδύνασθε εξίσου να αμφιβάλλητε περί της υπάρξεως του Θεού αυτού· διότι είπεν, ότι 'θέλομεν θερίσει εάν μη αποκάμωμεν [Σημείωσις: Γαλάτες 6:9 .]·' και εις πάντα τον πιστεύοντα Ισραήλ αυτού ηγγυήθη, ότι 'θέλουσι σωθή εν τω Κυρίω μετά αιωνίου σωτηρίας, και δεν θέλουσιν αισχυνθή ουδέ συγχυθή εις τον αιώνα [Σημείωσις: Ησαΐας 45:17 .].'Κλείει επιβάλλων το καθήκον με τελικόν λόγον εφαρμογής.
Αλλά εν τω Θεώ δεν λείπει ουδέν· έχει το δίκαιον, την δύναμιν, και την θέλησιν να μας απολυτρώση. Ούτε, εάν εμπιστευθώμεν εις αυτόν, θέλομεν ποτέ συγχυθή [Σημείωσις: Ησαΐας 45:17 .]. Ας μη περιορίσωμεν λοιπόν ούτε το έλεος ούτε την δύναμιν του Θεού ημών· αλλά απομακρύνοντες πάσας τας αυτοδικαίας ελπίδας [Σημείωσις: Φιλιππησίους 3:3 .], ή τας απίστους φόβους [Σημείωσις: Ψαλμοί 42:11 .], ας αναπαύσωμεν απεριόριστον πεποίθησιν εις τον ελεήμονα και πιστόν Λυτρωτήν ημών.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού εν ταις παρούσαις περιστάσεσιν υμών χρειάζεσθε περισσότερον να κραυγάσητε προς τον Κύριον από τα βάθη; Πώς η πρακτική της υπομονητικής αναμονής επί του Θεού δύναται να μεταμορφώση τας καθημερινάς προσευχάς υμών; Εις ποίαν περιοχήν της ζωής ο Κύριος σας προσκαλεί να θέσητε στερεωτέραν ελπίδα εις την πλουσίαν απολύτρωσιν αυτού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, όστις εθησαύρισας έλεος και πλουσίαν απολύτρωσιν εν τω αγαπητώ Σου Υιώ, δός ημίν χάριν να κραυγάσωμεν προς σε από τα βάθη και να αναμένωμεν επί του λόγου σου μετά υπομονητικής ελπίδος. Ενίσχυσον τας καρδίας ημών να αναπαυθώσιν εις τας επαγγελίας σου, ώστε να μη αποκάμωμεν ουδέ να αποκάμωμεν. Το αυτό Πνεύμα το οδηγήσαν τον δούλον σου Δαβίδ ας οδηγήση και ημάς, ώστε εν πάση δοκιμασία να σε εύρωμεν καταφύγιον ημών και υπερβαλλόντως μέγαν μισθόν· διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →