Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Οι Πέντε Άρτοι και το Περπάτημα πάνω στο Νερό
Άνοιγμα
Ο Ηρώδης αποκεφαλίζει τον Πρόδρομο εξαιτίας ενός απερίσκεπτου όρκου· και ο Κύριος, αποσυρόμενος σε έναν έρημο τόπο, ακολουθείται από πλήθη που δεν μπορούν να αντέξουν να είναι μακριά Του. Έχει οίκτο, θεραπεύει τους αρρώστους τους και τρέφει πέντε χιλιάδες από πέντε άρτους και δύο ιχθύες, με δώδεκα καλάθια να περισσεύουν. Την ίδια νύχτα έρχεται στους μαθητές περπατώντας πάνω στη θάλασσα, και ο Πέτρος βγαίνει προς Αυτόν πάνω στο νερό — μέχρι που κοιτάζει τον άνεμο και αρχίζει να βυθίζεται. Η Χριστιανική Ανατολή βρίσκει σε αυτές τις σκηνές τόσο την αφθονία του ελέους του Χριστού όσο και όλο το δράμα της πίστης: περπατά, παραπαίει, και το χέρι του Κυρίου είναι πάντα κοντά. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τα αναπτύσσει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε Ματθαίος 14:13–33 — τη διατροφή των πέντε χιλιάδων (Εκείνος 'σήκωσε τα μάτια στον ουρανό και ευλόγησε'), και το περπάτημα πάνω στη θάλασσα, με το 'Κύριε, σώσε με' του Πέτρου και το 'Ολιγόπιστε, γιατί αμφίβαλες;' του Κυρίου. Συνέχισε ως 14:34–36 για τους αρρώστους που έγιναν ολόκληροι αγγίζοντας το κράσπεδο του ενδύματός Του.
Μελετήστε
Μελέτη
Δες πρώτα τι προσέλκυσε τα πλήθη ακόμη και μέσα από τη θλίψη τους για τον Ιωάννη — ο Χρυσόστομος θαυμάζει γι' αυτό:
Τόσο μεγάλο πράγμα είναι η έντονη επιθυμία, τόσο μεγάλο πράγμα είναι η αγάπη· έτσι υπερνικά και διαλύει όλους τους κινδύνους.Έπειτα, πριν πολλαπλασιάσει τους άρτους, ο Κύριος σήκωσε τα μάτια στον ουρανό και ευλόγησε — και ο Χρυσόστομος εξηγεί και γιατί το έκανε και τι διδάσκει:
στα μικρότερα πράγματα σήκωσε τα μάτια στον ουρανό, αλλά στα μεγαλύτερα ενεργεί με εξουσία· για να σε διδάξει και στα μικρότερα, ότι όχι σαν να λαμβάνει δύναμη από αλλού, αλλά ως τιμώντας Εκείνον που Τον γέννησε, έτσι ενεργεί.Και σε εκείνο το βλέμμα προς τα πάνω υπάρχει ένα μάθημα για το δικό μας τραπέζι:
μας διδάσκει να μην αγγίζουμε γεύμα, μέχρι να δώσουμε ευχαριστία σε Εκείνον που μας δίνει αυτή την τροφή.Ακόμη και τα περισσεύματα που μαζεύτηκαν κηρύττουν — τίποτα από την αφθονία του Θεού δεν σπαταλιέται, και κάθε μαθητής φέρει την απόδειξη:
Για αυτό επίσης προκάλεσε να περισσέψουν ακριβώς δώδεκα καλάθια, ώστε και ο Ιούδας να φέρει ένα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Έπειτα έρχεται η νύχτα, η θάλασσα και ο Πέτρος. Περπατά προς τον Χριστό και έπειτα βυθίζεται — και ο Χρυσόστομος εντοπίζει όλο το μάθημα σε εκείνη την πτώση: δεν ήταν ο άνεμος που τον ανέτρεψε, αλλά η αποτυχία της πίστης του. Το να είσαι κοντά στον Χριστό δεν ωφελεί τίποτα χωρίς πίστη:
Έτσι απολύτως τίποτα δεν ωφελεί το να είσαι κοντά στον Χριστό, αν δεν είσαι κοντά Του δια της πίστεως.Και εξάγει τον νόμο της χάριτος και τη δική μας συμμετοχή σε αυτόν:
Διότι σε αυτόν απαιτούνταν πίστη. Διότι όταν λείπει το δικό μας μέρος, τότε και το μέρος του Θεού σταματά.Ωστόσο δες πώς ο Κύριος απαντά στον βυθιζόμενο άνθρωπο — όχι με εγκατάλειψη, αλλά με την τρυφερότητα μητέρας:
Και όπως όταν ένα νεοσσός βγήκε από τη φωλιά πριν την ώρα του, και είναι έτοιμος να πέσει, η μητέρα του τον φέρει στις φτερούγες της, και τον φέρνει πίσω στη φωλιά· έτσι έκανε και ο Χριστός.Αφήνει τον άνεμο να συνεχίζει να φυσά ακόμη και αφού πιάσει τον Πέτρο — για να δείξει ότι ο κίνδυνος δεν ήταν ποτέ ο άνεμος, αλλά η αμφιβολία.
Απαντήστε
Απόκριση
Ας σε διδάξουν οι άρτοι ευγνωμοσύνη: πριν το επόμενο γεύμα σου, κάνε όπως έκανε ο Κύριός σου, και σήκωσε την καρδιά σου σε ευχαριστία προς Εκείνον που σε τρέφει — μια μικρή συνήθεια που σιωπηλά επαναδιατάσσει μια ζωή. Και ας μη σπαταληθεί τίποτα από τα δώρα Του μέσα σου. Έπειτα ας σε διδάξει ο Πέτρος για την πίστη. Πρόσεξε ότι δεν βυθίστηκε ενώ κοίταζε τον Χριστό· βυθίστηκε όταν κοίταξε τον άνεμο. Πού στη ζωή σου κοιτάς την καταιγίδα — τη διάγνωση, την προθεσμία, τον κίνδυνο — αντί για τον Κύριο που σε κάλεσε πάνω στο νερό; Θυμήσου τον λόγο του Χρυσοστόμου: όταν το δικό μας μέρος της πίστεως λείπει, ακόμη και η βοήθεια του Θεού σταματά· η πίστη είναι το χέρι που παίρνει το δικό Του. Όταν νιώθεις ότι βυθίζεσαι, κάνε ακριβώς αυτό που έκανε ο Πέτρος: φώναξε, 'Κύριε, σώσε με.' Το χέρι που τον έπιασε δεν έχει γίνει πιο κοντό· ήδη απλώνεται προς εσένα.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε του ελέους, που έθρεψες τα πλήθη από πέντε άρτους και μάζεψες ακόμη και τα κομμάτια, και που σήκωσες τα μάτια στον ουρανό για να μας διδάξεις ευχαριστία: κάνε με ευγνώμονα για κάθε δώρο από το χέρι Σου, μη σπαταλώντας τίποτα, και ποτέ μην αγγίζοντας τα αγαθά Σου χωρίς να Σε ευλογώ. Και όταν, όπως ο Πέτρος, βγαίνω στο λόγο Σου και έπειτα αρχίζω να βυθίζομαι — φοβισμένος από τον άνεμο και ξεχνώντας το πρόσωπό Σου — άπλωσε αμέσως το χέρι Σου, όπως μια μητέρα σηκώνει το πεσμένο μικρό της, και άκουσε την κραυγή μου: Κύριε, σώσε με. Χορήγησε την πίστη που το δικό μου μέρος τόσο συχνά στερείται, και κράτα τα μάτια μου σε Σένα και όχι στην καταιγίδα. Σε Σένα η δόξα, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →