← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 17-18 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιώβ 17-18Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 17 και 18 του Ιώβ μας καλεί στην ωμή ειλικρίνεια του πόνου και στις οξείες ανταλλαγές φίλων που τον παρεξηγούν. Ο Χένρι ιχνηλατεί την ειλικρινή αντιμετώπιση του θανάτου από τον Ιώβ, το πλήγμα των άδικων κατηγοριών και την ήσυχη ελπίδα που υπερβαίνει κάθε επίγεια υπόσχεση. Καθώς ο Βιλδάδ επιστρέφει με ανανεωμένη κατηγορία, ο Χένρι δείχνει πώς τέτοια λόγια εκθέτουν καρδιές αντί να τις θεραπεύουν. Αυτό το μάθημα μας καθοδηγεί να καθίσουμε με τη θλίψη του Ιώβ χωρίς να βιαστούμε σε απαντήσεις, μαθαίνοντας να αγκυροβολούμε την εμπιστοσύνη μας πέρα από τον τάφο. Η προσεκτική έκθεση του Χένρι μας βοηθά να δούμε τόσο την αδυναμία της ανθρώπινης παρηγοριάς όσο και τη σταθερότητα των δικαίων που κρατούν τον δρόμο τους. Ας στερεώσουν τα λόγια του τις δικές μας καρδιές όταν οι δοκιμασίες πιέζουν σκληρά και οι φίλοι αποτυγχάνουν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στον Ιώβ 17–18 και άκουσε καθώς ο θλιμμένος άνθρωπος αντιμετωπίζει τόσο τη θνητότητά του όσο και τα άχρηστα λόγια των συντρόφων του. Παρατήρησε πώς ο Ιώβ περιγράφει τη φθίνουσα δύναμή του και τον τάφο που πλησιάζει, ενώ ο Βιλδάδ απαντά με οξύτερη επίπληξη. Άφησε το κείμενο να αποκαλύψει την ένταση μεταξύ του πόνου και της ρηχής παρηγοριάς. Διάβασε αργά, αφήνοντας το βάρος κάθε ανταλλαγής να κατασταλάξει. Ζήτα από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σου σε ό,τι αυτά τα κεφάλαια διδάσκουν για την ελπίδα που επιβιώνει από τη σκόνη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει σκιαγραφώντας την αξιοθρήνητη κατάσταση που υπομένει τώρα ο Ιώβ. Ι. Την αξιοθρήνητη κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο φτωχός Ιώβ, την οποία περιγράφει για να επιδεινώσει τη μεγάλη αχαριστία των φίλων του προς αυτόν και να δικαιολογήσει τα δικά του παράπονα. Ας δούμε ποια ήταν η περίπτωσή του. Ο Χένρι δείχνει στη συνέχεια την κακή χρήση που έκαναν οι φίλοι του Ιώβ στις δυστυχίες του. ΙΙ. Την κακή χρήση που έκαναν οι φίλοι του στις δυστυχίες του. Τον καταπατούσαν, τον περιγελούσαν και τον καταδίκαζαν ως υποκριτή, επειδή ήταν τόσο σκληρά θλιμμένος. Σκληρή μεταχείριση! Τώρα παρατηρήστε, Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην καλή χρήση που πρέπει να κάνουν οι δίκαιοι από τέτοιες θλίψεις. ΙΙΙ. Την καλή χρήση που πρέπει να κάνουν οι δίκαιοι από τις θλίψεις του Ιώβ από τον Θεό, από τους εχθρούς του και από τους φίλους του, εδ. 8, 9. Παρατηρήστε εδώ, Ο Χένρι κλείνει το κεφάλαιο εκθέτοντας την ανοησία των μάταιων ελπίδων των φίλων. Ι. Ότι ήταν ανοησία τους να μιλούν έτσι (εδ. 10): 'Επιστρέψτε και ελάτε τώρα, πειστείτε ότι βρίσκεστε σε πλάνη και αφήστε με να σας πείσω να συμφωνήσετε με τη γνώμη μου· διότι δεν μπορώ να βρω ούτε έναν σοφό άνθρωπο ανάμεσά σας, που να ξέρει πώς να εξηγήσει τις δυσκολίες της πρόνοιας του Θεού ή πώς να εφαρμόσει τις παρηγοριές των υποσχέσεών του.' Εκείνοι που δεν προχωρούν σοφά στο έργο της παρηγοριάς των θλιμμένων αντλούν τις παρηγοριές τους από τη δυνατότητα ανάρρωσης και διεύρυνσής τους σε αυτόν τον κόσμο· αν και αυτό δεν πρέπει να απελπίζεται, είναι στην καλύτερη περίπτωση αβέβαιο· και αν αποτύχει, όπως ίσως μπορεί, η παρηγοριά που χτίζεται πάνω του θα αποτύχει επίσης. Είναι επομένως σοφία μας να παρηγορούμε τον εαυτό μας και τους άλλους σε θλίψη με αυτό που δεν θα αποτύχει, την υπόσχεση του Θεού, την αγάπη και τη χάρη του και μια καλά θεμελιωμένη ελπίδα αιώνιας ζωής.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στοχάζεται πώς όλες οι εγκόσμιες ελπίδες κατεβαίνουν μαζί μας στον τάφο. (2.) Είδε όλες τις ελπίδες του από αυτόν τον κόσμο να πέφτουν στον τάφο μαζί του (εδ. 15, 16): «Βλέποντας ότι πρέπει σύντομα να αφήσω τον κόσμο, πού είναι τώρα η ελπίδα μου; Πώς μπορώ να περιμένω να ευημερήσω αυτός που δεν περιμένει να ζήσει;» Δεν είναι απελπισμένος, αλλά η ελπίδα του δεν είναι εκεί όπου θα ήθελαν να είναι. Αν μόνο σε αυτή τη ζωή είχε ελπίδα, ήταν από όλους τους ανθρώπους ο πιο άθλιος. «Όχι, όσον αφορά την ελπίδα μου, αυτή την ελπίδα με την οποία παρηγορώ και υποστηρίζω τον εαυτό μου, ποιος θα τη δει; Είναι κάτι εκτός όρασης που ελπίζω, όχι πράγματα που βλέπονται, που είναι πρόσκαιρα, αλλά πράγματα που δεν βλέπονται, που είναι αιώνια.» Τι είναι η ελπίδα του θα μας πει (κεφ. ιθ΄ 25), Δεν είναι θνητό αυτό που επιθυμώ, αθάνατο ζητώ—δεν επιζητώ αυτό που φθείρεται, αλλά αυτό που μένει για πάντα. «Αλλά, όσον αφορά τις ελπίδες με τις οποίες θα με ανυψώνατε, αυτές θα κατέβουν μαζί μου στις ράβδους του λάκκου. Εσείς είστε θνητοί άνθρωποι, και δεν μπορείτε να εκπληρώσετε τις υποσχέσεις σας. Εγώ είμαι θνητός άνθρωπος, και δεν μπορώ να απολαύσω το καλό που υπόσχεστε. Εφόσον, λοιπόν, η ανάπαυσή μας θα είναι μαζί στη σκόνη, ας αφήσουμε όλοι τις σκέψεις αυτού του κόσμου και ας στρέψουμε τις καρδιές μας σε άλλον.» Πρέπει σύντομα να είμαστε στη σκόνη, γιατί σκόνη είμαστε, σκόνη και στάχτη στον λάκκο, κάτω από τις ράβδους του λάκκου, κρατημένοι εκεί γερά, ποτέ να μην λύσουμε τους δεσμούς του θανάτου μέχρι την γενική ανάσταση. Αλλά θα αναπαυθούμε εκεί· θα αναπαυθούμε μαζί εκεί. Ο Ιώβ και οι φίλοι του δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν τώρα, αλλά και οι δύο θα είναι ήσυχοι στον τάφο· η σκόνη αυτού σύντομα θα σταματήσει τα στόματά τους και θα βάλει τέλος στη διαμάχη. Ας ψύξει η πρόβλεψη αυτού τη θερμότητα όλων των αντιμαχομένων και ας μετριάσει τους διαφωνούντες αυτού του κόσμου.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχεις τοποθετήσει ελπίδα που ο θάνατος θα μπορούσε ακόμη να εκπληρώσει; Πώς αποκρίνεσαι όταν οι φίλοι προσφέρουν παρηγοριά που χάνει τον πραγματικό σου πόνο; Πώς θα ήταν να κρατάς τον δρόμο σου πιο σταθερά επειδή άλλοι υπέφεραν άδικα πριν από σένα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ἐν μέσῳ τῶν δοκιμασιῶν ποὺ μᾶς πιέζουν πρὸς τὸ χῶμα, στερέωσε τὴν ἐλπίδα μας στὴν ζωὴ ποὺ δὲν δύναται νὰ ἀφαιρεθῇ, ἐξασφαλισμένη γιὰ μᾶς διὰ τοῦ Χριστοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου χάρισέ μας ὑπομονὴ νὰ διατηροῦμε τὴν ἀκεραιότητά μας ὅταν οἱ λέξεις ἀποτυγχάνουν καὶ οἱ φίλοι κλονίζονται, ἀριθμώντας τὰς ἡμέρας μας ἐν ὄψει τοῦ τάφου ἀλλὰ ἐμπιστευόμενοι τὴν ὑπόσχεσή Σου περὶ ἀναστάσεως. Ἐνίσχυσε τοὺς εὐθεῖς νὰ προχωροῦν, ἔχοντας τὰ μάτια τους στραμμένα ὄχι στὴν ἀνάκαμψη ἐδῶ ἀλλὰ στὴν αἰώνια κληρονομιὰ ποὺ μᾶς περιμένει. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →