Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 10 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ. Στο δέκατο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους ο απόστολος εκφράζει τόσο τρυφερή αγάπη για τον Ισραήλ όσο και τη σαφή διάκριση μεταξύ δικαιοσύνης έργων και δικαιοσύνης πίστεως. Η προσεκτική ερμηνεία του Γκιλ κατά στίχο μας καθοδηγεί μέσα από το επιχείρημα του Παύλου ότι ο Χριστός είναι το τέλος του νόμου και ότι η σωτηρία έρχεται με την ομολογία ότι αυτός είναι Κύριος και με την πίστη στην καρδιά ότι ο Θεός τον ανέστησε. Καθώς ακούμε την έκθεση του Γκιλ, καλούμαστε να εξετάσουμε τον δικό μας ζήλο, την κατανόησή μας για τη δικαιοσύνη του Θεού και την απλότητα της πίστεως που δέχεται το δώρο της σωτηρίας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το δέκατο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Ακούστε την προσωπική λαχτάρα του Παύλου, τη διάγνωσή του για τον παραπλανημένο ζήλο και την όμορφη απλότητα του λόγου της πίστεως που βρίσκεται κοντά μας. Αφήστε το κεφάλαιο να μιλήσει πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά εκφράζοντας την εγκάρδια επιθυμία του αποστόλου για τη σωτηρία του Ισραήλ.
Τώρα δηλώνει σε αυτούς τους ανθρώπους ότι η «επιθυμία [της καρδιάς του]» ήταν προς τον Ισραήλ, έτρεφε καλή θέληση προς αυτούς, ο νους του ήταν καλά διατεθειμένος και επηρεασμένος υπέρ τους, είχε εγκάρδιο, ειλικρινή και θερμό σεβασμό προς αυτούς· και τόσο μακριά ήταν από το να είναι εχθρός τους, ώστε τους έφερε συνεχώς στον νου του στον θρόνο της χάριτος· και η προσευχή του προς τον Θεό για τον Ισραήλ [ήταν], να σωθούν· όχι μόνο να σωθούν με προσωρινή έννοια, από αυτές τις βαρύτατες συμφορές και τις σκληρές κρίσεις που έβλεπε να έρχονται επάνω τους, τις οποίες είχε λόγο να πιστεύει ότι θα κατέληγαν στην καταστροφή τους ως έθνους και εκκλησίας· αλλά να μεταστραφούν πνευματικά, να αποστραφούν από τους πονηρούς τρόπους τους και να οδηγηθούν να πιστέψουν στον Χριστό, τον οποίο είχαν περιφρονήσει και απορρίψει, και έτσι να σωθούν εν Κυρίω με αιώνια σωτηρία· αυτό μπορούσε να το επιθυμεί όχι μόνο από φυσική στοργή προς αυτούς, αλλά ως υπηρέτης του Ευαγγελίου, ο οποίος δεν μπορεί παρά να εύχεται όλοι όσοι τον ακούν να μεταστραφούν και να σωθούν· και ως πιστός στον Χριστό μπορούσε να προσεύχεται γι’ αυτό υποτασσόμενος στο θέλημα του Θεού· και ιδιαίτερα καθώς γνώριζε ότι υπήρχε σπέρμα, υπόλοιπο κατά την εκλογή της χάριτος, εκείνη την παρούσα στιγμή μεταξύ τους, που θα σωζόταν, μολονότι ο μεγαλύτερος αριθμός τους είχε αποκοπεί.Ο Γκιλ στη συνέχεια μαρτυρεί τον ζήλο τους για τον Θεό.
Στίχος 2. Διότι μαρτυρώ γι’ αυτούς ότι έχουν ζήλο Θεού,.... Ζήλο για τον Θεό· για την ύπαρξη και την ενότητα του Θεού, εναντίον της πολυθεΐας και της ειδωλολατρίας των εθνών· για τον λόγο του Θεού, τα συγγράμματα της Παλαιάς Διαθήκης, των οποίων ήταν ζηλωτές υπερασπιστές και φύλακες, και τα οποία διάβαζαν και άκουγαν με επιμέλεια να εξηγούνται, και με τα οποία νόμιζαν ότι θα αποκτήσουν αιώνια ζωή· για τον νόμο του Θεού, ηθικό και τελετουργικό, ιδιαίτερα για τα τυπικά της Μωσαϊκής οικονομίας· για την υπηρεσία και τη λατρεία του Θεού, δεν φείδονταν κόπων, αλλά περιέτρεχαν θάλασσα και ξηρά για να προσελκύσουν προσηλύτους στη θρησκεία τους· όλα αυτά ο απόστολος μπορούσε να τα μαρτυρήσει από τη δική του γνώση και από τη δική του πείρα, ο οποίος υπήρξε τόσο μεγάλος ζηλωτής όσο και οποιοσδήποτε από αυτούς.Ο Γκιλ προχωρεί να αποκαλύψει την άγνοιά τους για τη δικαιοσύνη του Θεού.
Στίχος 3. Διότι αγνοούντες τη δικαιοσύνη του Θεού,.... Είτε τη δικαιοσύνη του Θεού που αποκαλύπτεται στο Ευαγγέλιο, η οποία δεν είναι άλλη από τη δικαιοσύνη του Χριστού, και την οποία δεν γνώριζαν καθόλου, ολόκληρο το Ευαγγέλιο όντας σφραγισμένο βιβλίο και εντελώς κρυμμένο από αυτούς· είτε τη δικαιοσύνη του Θεού που απαιτείται στον νόμο, φανταζόμενοι ότι μόνο μια εξωτερική συμμόρφωση με τις εντολές του νόμου ήταν ό,τι χρειαζόταν για να επιτύχουν δικαιωτική δικαιοσύνη δι’ αυτού, μη γνωρίζοντας την πνευματικότητά του και ότι απαιτούσε συμμόρφωση καρδιάς και φύσεως, καθώς και ζωής και συμπεριφοράς· ή μάλλον το γνώρισμα της δικαιοσύνης του Θεού, την αυστηρότητα της δικαιοσύνης του, την καθαρότητα και την αγιότητα της φύσεώς του· διότι μολονότι γνώριζαν ότι είναι άγιος, δίκαιος και δίκαιος, εντούτοις δεν θεωρούσαν ότι είναι τόσο αυστηρός ώστε να επιμένει σε κάθε λεπτομέρεια και να προσέχει κάθε μικρή παράλειψη και έλλειψη στην υπακοή· και ιδιαίτερα ότι είχε οποιαδήποτε μέριμνα για την καρδιά και τις σκέψεις της, και απαιτούσε τέλεια καθαρότητα εκεί ή ότι θα δεχόταν τίποτε λιγότερο από μια απολύτως τέλεια και πλήρη δικαιοσύνη· ούτε θα δικαίωνε κανέναν χωρίς πλήρη ικανοποίηση της δικαιοσύνης του· εξαιτίας αυτού περιέτρεχαν για να στήσουν τη δική τους δικαιοσύνη· την οποία δεν θα έκαναν ποτέ, αν γνώριζαν τη δικαιοσύνη του Θεού, με οποιαδήποτε από τις παραπάνω έννοιες· το Αλεξανδρινό χειρόγραφο και μερικά άλλα παραλείπουν τη λέξη «δικαιοσύνη» και διαβάζουν μόνο «τη δική τους», αφήνοντας να εννοηθεί, και αυτό γίνεται εύκολα· και έτσι διαβάζει η Λατινική Βουλγάτα· με «τη δική τους δικαιοσύνη», σε αντίθεση με του Θεού, εννοείται η δικαιοσύνη των έργων, η υπακοή τους στον νόμο, μια εξωτερική συμμόρφωση με αυτόν, η τήρηση των τυπικών του και μια μικρή αρνητική αγιότητα.Ο Γκιλ δείχνει τον Χριστό ως το εκπληρωτικό τέλος του νόμου.
Στίχος 4. Διότι ο Χριστός είναι το τέλος του νόμου,.... Ο απόστολος εδώ παρατηρεί σε αυτούς αυτό που, αν το γνώριζαν, θα ρύθμιζε τον ζήλο τους, θα αφαίρεσε την άγνοιά τους και θα τους έθετε ορθά σε εκείνο στο οποίο σκόνταψαν και έπεσαν. Με τον «νόμο» εδώ δεν εννοείται ο τελετουργικός νόμος, για τον οποίο πράγματι ήταν όλοι πολύ ζηλωτές, και για τον οποίο ο Χριστός επίσης ήταν το τέλος σε πολλές απόψεις· ήταν η τελική αιτία του, ή εκείνο για χάρη του οποίου δόθηκε· δεν θα είχε δοθεί αν δεν ήταν για αυτόν· όλες οι διατάξεις, οι θεσμοί και οι θυσίες του ήταν εξαιτίας του· ήταν όλες σκιές αυτού, και αυτός το σώμα και η ουσία τους· ήταν το τέλος ή το σημείο και το πεδίο στο οποίο όλες στόχευαν· κάθε τύπος έβλεπε προς αυτόν, και κάθε προσφορά κατηύθυνε τον προσκυνητή προς αυτόν· ήταν το τέρμα του, στο οποίο έπρεπε να φθάσει, και πέρα από το οποίο δεν έπρεπε να προχωρήσει· ήταν παιδαγωγός για διδασκαλία και καθοδήγηση μέχρι να έλθει ο Χριστός, και όχι πέρα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει συνδέοντας την πίστη της καρδιάς και την ομολογία του στόματος με τη σωτηρία.
Στίχος 9. Ότι εάν ομολογήσεις με το στόμα σου τον Κύριο Ιησού,.... Δηλαδή, εάν ένας άνθρωπος κάνει καλή, ειλικρινή και θερμή ομολογία προς τον Θεό, ενώπιον της εκκλησίας και του λαού του Θεού, και ενώπιον του κόσμου, ότι ο Χριστός είναι Κύριος και Σωτήρας του, τον οποίο επιθυμεί να υπηρετεί και να σωθεί δι’ αυτού· και αυτό ως προερχόμενο από μια παρήγορη εμπειρία της χάριτος του Θεού στην ψυχή του, και από αληθινή πίστη στον Χριστό στην καρδιά του, γι’ αυτό ακολουθεί, και πιστεύσεις στην καρδιά σου ότι ο Θεός τον ανέστησε εκ νεκρών, θα σωθείς· διότι αυτό το άρθρο της αναστάσεως του Χριστού περιλαμβάνει τα διάφορα άλλα άρθρα της πίστεως· προϋποθέτει τον θάνατό του, και αυτό προϋποθέτει τη ζωή του, και την υπακοή αυτής· και η ζωή του συνεπάγεται την παρουσία του εδώ στη γη, και ότι κατέβηκε από τον ουρανό για να κάνει το θέλημα του Πατέρα του· και αυτό αναφέρεται μάλλον, το οποίο αποδίδεται εδώ στον Θεό Πατέρα, μολονότι όχι προς αποκλεισμό του Υιού και του Πνεύματος, επειδή ο Χριστός ανέστη εκ νέου για τη δικαίωσή μας, με την οποία η αληθινή πίστη ασχολείται κυρίως· διότι τέτοια πίστη εννοείται, όχι αυτή που έγκειται σε απλή συγκατάθεση στην αλήθεια αυτού ή οποιουδήποτε άλλου άρθρου της χριστιανικής θρησκείας· αλλά αυτή που ασχολείται με τον Χριστό για δικαιοσύνη, ζωή και δόξα· και με τέτοια πίστη η σωτηρία συνδέεται σίγουρα και αχώριστα. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου μπορεί να υπάρχει ζήλος αλλά όχι σύμφωνα με τη γνώση; Πώς πειράζομαι να στήσω τη δική μου δικαιοσύνη αντί να υποταχθώ στη δικαιοσύνη του Θεού; Ποια απλή ομολογία και πίστη με προσκαλεί σήμερα το Πνεύμα να ανανεώσω;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸν λόγον τῆς πίστεως, ὁ ὁποῖος εἶναι πλησίον μας, φέρων σωτηρίαν εἰς πάντας τοὺς ὁμολογοῦντας τὸν Ἰησοῦν Κύριον καὶ πιστεύοντας ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν ὅτι Σὺ ἤγειρας Αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. Χάρισον ἡμῖν καρδίας ποθούσας τὴν σωτηρίαν τῶν ἄλλων, καὶ διόρθωσον πᾶσαν ζῆλον ἐν ἡμῖν, ὅστις στερεῖται γνώσεως τῆς δικαιοσύνης Σου. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀναπαυώμεθα πλήρως ἐν Χριστῷ, ἵνα ὁ λόγος Αὐτοῦ κατοικῇ πλουσίως ἐν τοῖς στόμασιν καὶ ταῖς καρδίαις ἡμῶν καὶ ζῶμεν καθ' ἑκάστην ἡμέραν διὰ τῆς δυνάμεως τῆς ἀναστάσεως Αὐτοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →