Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 15 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στον πλούσιο αμπελώνα του κεφαλαίου 15 του Ιωάννη, όπου ο Ιησούς αυτοανακηρύσσεται η αληθινή άμπελος. Ο μεταρρυθμιστής του δέκατου έκτου αιώνα Ιωάννης Καλβίνος μας καθοδηγεί μέσα από αυτούς τους στίχους με ποιμαντική σαφήνεια και δογματική ακρίβεια, δείχνοντας πώς κάθε κλάδος αντλεί ζωή μόνο από τον Χριστό. Το σχόλιό του μας καλεί να εξετάσουμε τη δική μας ένωση με τον Σωτήρα, την αναγκαιότητα της παραμονής και το προσεκτικό κλάδεμα του Πατέρα. Καθώς ακούμε την έκθεση του Καλβίνου, ας αφυπνίσει το Πνεύμα φρέσκια εξάρτηση από την ζωντανή Άμπελο και ας μας παρακινήσει να καρποφορήσουμε προς δόξα του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σταματήστε τώρα και διαβάστε το κεφάλαιο 15 του Ιωάννη αργά και προσευχητικά. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση του Χριστού να παραμείνετε, την προειδοποίησή του για άκαρπους κλάδους και την υπόσχεσή του για απαντημένη προσευχή. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφείτε στην προσεκτική έκθεση του Καλβίνου για το ίδιο απόσπασμα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά θέτοντας το γενικό νόημα της σύγκρισης με την άμπελο.
1. Εγώ είμαι η αληθινή Άμπελος. Το γενικό νόημα αυτής της σύγκρισης είναι ότι είμαστε εκ φύσεως άκαρποι και ξηροί εκτός εάν έχουμε εμβολιαστεί στον Χριστό και αντλούμε από Αυτόν μια δύναμη που είναι νέα και που δεν προέρχεται από τον εαυτό μας. Ακολούθησα άλλους σχολιαστές αποδίδοντας το αμπέλος με βίτις μια άμπελος και το κλήματα με πάλμιτες κλάδοι. Τώρα το βίτις μια άμπελος δηλώνει αυστηρά το ίδιο το φυτό και όχι ένα χωράφι φυτεμένο με αμπέλους το οποίο οι Λατίνοι συγγραφείς ονομάζουν βινέα έναν αμπελώνα αν και μερικές φορές λαμβάνεται για βινέα έναν αμπελώνα όπως για παράδειγμα όταν ο Κικέρων αναφέρει με την ίδια πνοή παουπέρουμ αγκέλλος ετ βιτικούλας τα μικρά χωράφια και τους μικρούς αμπελώνες των φτωχών. Οι πάλμιτες κλάδοι είναι αυτό που μπορεί να ονομαστεί τα χέρια του δέντρου τα οποία στέλνει πάνω από το έδαφος. Αλλά καθώς η ελληνική λέξη κλόμα μερικές φορές δηλώνει μια άμπελο και το αμπέλος έναν αμπελώνα είμαι περισσότερο διατεθειμένος να υιοθετήσω τη γνώμη ότι ο Χριστός συγκρίνει τον εαυτό Του με ένα χωράφι φυτεμένο με αμπέλους και μας συγκρίνει με τα ίδια τα φυτά. Σε αυτό το σημείο όμως δεν θα μπω σε συζήτηση με κανέναν μόνο επιθυμώ να υπενθυμίσω στον αναγνώστη ότι οφείλει να υιοθετήσει εκείνη τη θέα η οποία φαίνεται σε αυτόν να αντλεί μεγαλύτερη πιθανότητα από το πλαίσιο.Εκείνος στη συνέχεια τονίζει ότι ο Χριστός μόνος παρέχει όλο τον ζωτικό χυμό και τη δύναμη.
Δεν υπάρχει σχεδόν κανείς που να ντρέπεται να αναγνωρίσει ότι κάθε καλό πράγμα που κατέχει προέρχεται από τον Θεό αλλά αφού κάνει αυτή την αναγνώριση φαντάζονται ότι η καθολική χάρη έχει δοθεί σε αυτούς σαν να είχε εμφυτευθεί σε αυτούς εκ φύσεως. Αλλά ο Χριστός εστιάζει κυρίως σε αυτό ότι ο ζωτικός χυμός δηλαδή όλη η ζωή και η δύναμη προέρχεται από Αυτόν μόνο. Εξ αυτού έπεται ότι η φύση του ανθρώπου είναι άκαρπη και στερημένη από κάθε καλό επειδή κανείς δεν έχει τη φύση μιας αμπέλου έως ότου εμφυτευθεί σε Αυτόν. Αλλά αυτό δίνεται στους εκλεκτούς μόνο με ειδική χάρη. Έτσι λοιπόν ο Πατήρ είναι ο πρώτος Δημιουργός όλων των ευλογιών ο οποίος μας φυτεύει με το χέρι Του αλλά η αρχή της ζωής είναι στον Χριστό αφού αρχίζουμε να ριζώνουμε σε Αυτόν. Όταν ονομάζει τον εαυτό Του την αληθινή άμπελο το νόημα είναι Εγώ είμαι αληθώς η άμπελος και επομένως οι άνθρωποι κοπιάζουν χωρίς αποτέλεσμα αναζητώντας δύναμη οπουδήποτε αλλού διότι από κανέναν δεν θα προέλθει χρήσιμος καρπός παρά μόνο από τους κλάδους που θα παραχθούν από Εμένα.Στο εδάφιο πέντε ο Καλβίνος αναιρεί κάθε έννοια ανθρώπινης συνεργασίας εκτός από τον Χριστό.
5. Χωρίς Εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Αυτό είναι το συμπέρασμα και η εφαρμογή όλης της παραβολής. Εφόσον είμαστε χωρισμένοι από Αυτόν δεν φέρουμε καρπό που είναι καλός και αποδεκτός στον Θεό διότι είμαστε ανίκανοι να κάνουμε οτιδήποτε καλό. Οι Παπικοί όχι μόνο ελαχιστοποιούν αυτή τη δήλωση αλλά καταστρέφουν την ουσία της και πράγματι την παρακάμπτουν εντελώς διότι αν και με λόγια αναγνωρίζουν ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα χωρίς τον Χριστό εντούτοις φαντάζονται ανόητα ότι κατέχουν κάποια δύναμη η οποία δεν είναι επαρκής από μόνη της αλλά βοηθούμενη από τη χάρη του Θεού συνεργάζεται όπως λένε δηλαδή εργάζεται μαζί της διότι δεν μπορούν να αντέξουν να αφανιστεί ο άνθρωπος τόσο πολύ ώστε να μην κάνει τίποτα από τον εαυτό του. Αλλά αυτά τα λόγια του Χριστού είναι πολύ σαφή για να παρακαμφθούν τόσο εύκολα όσο υποθέτουν. Η διδασκαλία που επινοήθηκε από τους Παπικούς είναι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα χωρίς τον Χριστό αλλά ότι βοηθούμενοι από Αυτόν έχουμε κάτι από τον εαυτό μας επιπλέον της χάρης Του. Αλλά ο Χριστός από την άλλη δηλώνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από τον εαυτό μας. Ο κλάδος λέει δεν φέρει καρπό από τον εαυτό του και επομένως όχι μόνο εξυμνεί τη βοήθεια της συνεργαζόμενης χάρης Του αλλά μας στερεί εντελώς από κάθε δύναμη εκτός από αυτήν που μας μεταδίδει. Συνεπώς αυτή η φράση χωρίς Εμένα πρέπει να εξηγηθεί ως σημαίνουσα εκτός από Εμένα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναπτύσσει πώς η αγάπη του Πατέρα φτάνει σε εμάς μέσω της ένωσης με τον αγαπημένο Υιό.
9. Καθώς ο Πατέρας με αγάπησε. Σκόπευε να εκφράσει κάτι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι συνήθως υποτίθεται· γιατί όσοι νομίζουν ότι μιλά τώρα για την ιερή αγάπη του Θεού Πατέρα, την οποία πάντα είχε προς τον Υιό, φιλοσοφούν μακριά από το θέμα· γιατί ήταν μάλλον ο σχεδιασμός του Χριστού να θέσει, όπως ήταν, στον κόρφο μας ένα σίγουρο ενέχυρο της αγάπης του Θεού προς εμάς. Εκείνη η αφηρημένη έρευνα, ως προς τον τρόπο με τον οποίο ο Πατέρας πάντα αγαπούσε τον εαυτό του στον Υιό, δεν έχει καμία σχέση με το παρόν απόσπασμα. Αλλά η αγάπη που αναφέρεται εδώ πρέπει να νοηθεί ως αναφερόμενη σε εμάς, επειδή ο Χριστός μαρτυρεί ότι ο Πατέρας τον αγαπά, καθώς είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας. Και αυτό είναι ιδιαίτερα απαραίτητο για εμάς· γιατί αυτός που χωρίς Μεσίτη, ερωτά πώς αγαπιέται από τον Θεό, τον εμπλέκει σε λαβύρινθο, στον οποίο δεν θα ανακαλύψει ούτε την είσοδο, ούτε τα μέσα να απελευθερωθεί. Οφείλουμε λοιπόν να στρέψουμε τα μάτια μας στον Χριστό, στον οποίο θα βρεθεί η μαρτυρία και το ενέχυρο της αγάπης του Θεού· γιατί η αγάπη του Θεού χύθηκε πλήρως επάνω του, ώστε από αυτόν να ρέει στα μέλη του. Διακρίνεται από αυτόν τον τίτλο, ότι είναι ο αγαπημένος Υιός, στον οποίο η θέληση του Πατέρα ικανοποιείται, (Ματθαίος 3:17.) Αλλά οφείλουμε να παρατηρήσουμε τον σκοπό, ο οποίος είναι, ότι ο Θεός να μας δεχθεί σε αυτόν. Έτσι, λοιπόν, μπορούμε να ενατενίσουμε σε αυτόν, όπως σε καθρέφτη, την πατρική αγάπη του Θεού προς όλους μας· επειδή δεν αγαπιέται χωριστά, ή για το δικό του ιδιωτικό όφελος, αλλά για να μας ενώσει μαζί του με τον Πατέρα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αισθάνομαι το κλάδεμα του Πατέρα στη ζωή μου αυτή τη στιγμή; Σε ποιους τομείς προσπαθώ ακόμα να καρποφορήσω χωρίς να παραμένω στον Χριστό; Πώς αλλάζει τον τρόπο που προσεύχομαι και υπακούω σήμερα το να γνωρίζω την αγάπη του Πατέρα για εμένα στον Υιό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε που μας εμβολίασες στον Υιό σου, την αληθινή άμπελο. Φύλαξέ μας από κάθε υπερήφανο λογισμό ότι μπορούμε να παράγουμε καρπό από μόνοι μας. Κλάδεψε μακριά ό,τι είναι άκαρπο ή αυτοδύναμο, και κάνε τη ζωή σου να ρέει ελεύθερα μέσα από εμάς. Ας υπερχειλίσει η αγάπη που έχεις χύσει στον Χριστό σε εμάς και μέσω ημών ο ένας στον άλλον. Δώσε μας χάρη να παραμένουμε, να ζητούμε στο όνομά του και να καρποφορούμε που σου φέρνει δόξα. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →