← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ζαχαρίας

Ζαχαρίας 13-14 — με τον Benson

Ζαχαρίας 13-14Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Οι προσεκτικές, κορεσμένες με Γραφή σημειώσεις του Μπένσον για τον Ζαχαρία 13-14 μας προσκαλούν να ανιχνεύσουμε τη γραμμή από την εξιλεωτική πηγή μέχρι την έλευση του Κυρίου με όλους τους αγίους του. Η ποιμαντική του έκθεση κρατά τον σταυρό στο κέντρο, ενώ μας δείχνει προς εκείνη την τελική ημέρα που ο Κύριος θα είναι βασιλιάς σε όλη τη γη. Καθώς ακούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον προφήτη να ζωογονήσει τις καρδιές μας για να δεχτούμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την υπόσχεση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στον λόγο του Κυρίου στα κεφάλαια 13 και 14 του Ζαχαρία. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην προφητική εικόνα της ανοιγμένης πηγής, του πληγωμένου ποιμένα και της ερχόμενης ημέρας του Κυρίου να εδραιωθεί στην καρδιά. Δεχτείτε τόσο τις επίσημες προειδοποιήσεις όσο και τις λαμπρές διαβεβαιώσεις ως προσωπική προσφώνηση από τον Θεό που εξακολουθεί να καθαρίζει τον λαό του και μια μέρα θα βασιλεύσει ορατά σε όλη τη γη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ανοίγει το κεφάλαιο με μια συνοπτική δήλωση των δύο μεγάλων κινήσεών του. Εισαγωγή. Α.Μ. 3494. Π.Χ. 510. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, (1,) Μια γενική υπόσχεση συγχώρεσης που διακηρύσσεται στους Ιουδαίους κατά τη μεταστροφή τους, και του καθαρισμού τους από την ειδωλολατρία, και τις ψευδείς αξιώσεις για προφητεία, κατά την πίστη τους στον Χριστό, Ζαχαρίας 13:1-6. (2,) Μια σαφής πρόβλεψη των παθών του Χριστού, της καταστροφής του μεγαλύτερου μέρους του ιουδαϊκού έθνους, και του καθαρισμού ενός υπολείμματος, Ζαχαρίας 13:7-9. Σχετικά με την πηγή του καθαρισμού, τονίζει τη σύνδεση μεταξύ της εξιλεωτικής θυσίας και της υπόσχεσης συγχώρεσης. Εδάφιο 1. Ζαχαρίας 13:1. Εν εκείνη τη ημέρα Όταν ο Αμνός του Θεού θα προσφερθεί ως θυσία για την ανθρωπότητα, και το ευαγγέλιο θα κηρυχθεί, στο οποίο δημοσιεύονται τα χαρμόσυνα νέα της λύτρωσής μας. Αυτό φαίνεται να είναι συνέχεια της προφητείας που άρχισε στο ένατο εδάφιο του προηγούμενου κεφαλαίου· και η σημασία είναι ότι, μέσω της εξιλεωτικής θυσίας του Μεσσία, η μετάνοια και η ταπείνωση που περιγράφονται εκεί θα γίνονταν δεκτές από τον Θεό, και θα ακολουθούνταν από πλήρη συγχώρεση και ευγενική επικοινωνία αγιαστικής χάριτος στον μετανοούντα. Θα ανοιχθεί πηγή 'Το αίμα του Χριστού, το οποίο καθαρίζει από κάθε αμαρτία, (Α' Ιωάννου 1:7,) προφανώς εννοείται εδώ, καθώς οι Ιουδαίοι, μετά τη μετάνοια και τη μεταστροφή τους, θα γίνονταν δεκτοί σε όλα τα προνόμια της χριστιανικής διαθήκης.' Πιθανώς να υπάρχει μια υπαινιγμός στα λόγια 'στη μία μεγάλη πηγή στην Ιερουσαλήμ, (που αναφέρεται στον Ησαΐα 7:3,) η οποία εξυπηρετούσε τις ανάγκες του βασιλιά και του λαού.' Στρέφοντας στα πάθη του Ποιμένα, ο Benson εδραιώνει σταθερά την προφητεία στην εφαρμογή του κειμένου από τον ίδιο τον Χριστό. Εδάφια 7-9. Ζαχαρίας 13:7-9. Ξύπνα, ξίφος, εναντίον του ποιμένα μου Εδώ 'ο προφήτης επιστρέφει στο μεγάλο θέμα της προφητείας, τον Μεσσία, αφού προείπε κάποια γεγονότα μεταγενέστερα της εμφάνισής του· και στη συνέχεια προχωρά σε άλλα γεγονότα που ακολουθούν αυτή τη μεγάλη εποχή στην ιστορία των Ιουδαίων και της ανθρωπότητας· κάποια κοντά σε αυτήν, και κάποια απομακρυσμένα.' Newcome. Ότι τα πάθη και ο θάνατος του Χριστού προλέγονται εδώ, είναι βέβαιο από το ότι ο Χριστός εφάρμοσε αυτή την προφητεία στον εαυτό του, λίγες ώρες πριν συλληφθεί για να θανατωθεί, όπως ο Άγιος Ματθαίος (Ματθαίος 26:31) και ο Άγιος. Ο Benson στη συνέχεια εισάγει το περαιτέρω όραμα του κεφαλαίου 14 με μια σαφή περίληψη των έξι διαδοχικών σκηνών του. Εισαγωγή. Α.Μ. 3494. Π.Χ. 510. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε συνέχεια της προφητείας που άρχισε στα δύο τελευταία εδάφια του προηγούμενου κεφαλαίου. Εδώ είναι (1,) Η κατάληψη και λεηλασία της Ιερουσαλήμ από πολλούς και σκληρούς εχθρούς, Ζαχαρίας 14:1, Ζαχαρίας 14:2. (2,) Ο Κύριος που βγαίνει να πολεμήσει εναντίον των εθνών που ήταν τα όργανα της εκδίκησής του, Ζαχαρίας 14:3, Ζαχαρίας 14:4. (3,) Η εκδήλωση της βασιλείας του Θεού, και η μεγάλη αύξηση του πνευματικού φωτός και της χάριτος, μέχρι το όνομα και η μεγαλοπρέπεια του Ιεχωβά να αναγνωριστούν σε όλη τη γη, Ζαχαρίας 14:5-9. (4,) Η ανοικοδόμηση, ο εμπλουτισμός και η τελική εγκαθίδρυση της Ιερουσαλήμ σε ασφάλεια, Ζαχαρίας 14:10, Ζαχαρίας 14:11. (5,) Φοβερές κρίσεις που επιβλήθηκαν σε όλους όσους πολέμησαν εναντίον της, Ζαχαρίας 14:12-19. (6,) Η εξαιρετική αγιότητα της εκκλησίας στις έσχατες ημέρες, Ζαχαρίας 14:20, Ζαχαρίας 14:21.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Benson συγκεντρώνει τις διάφορες λεπτομέρειες του πληγωμένου Ποιμένα και του καθαρισμένου υπολείμματος σε μια συνεκτική μαρτυρία. Έτσι, ο αριθμός των Ιουδαίων που θα παρέμεναν στην πίστη του ευαγγελίου είναι πολύ μικρός· πράγμα που το γεγονός αποδεικνύει επαρκώς, όπως μαθαίνουμε από τις Πράξεις των Αποστόλων: βλέπε Houbigant. Συνολικά μαθαίνουμε από αυτά τα εδάφια, όπως παρατηρεί ο Δρ. Sharpe, τα ακόλουθα: 'Ότι ο ποιμένας, που ονομάζεται ο σύντροφος του Θεού, επρόκειτο να πληγεί· τα πρόβατα επρόκειτο να διασκορπιστούν· δύο μέρη όλων όσων κατοικούσαν τη γη επρόκειτο να κοπούν, και να πεθάνουν· μόνο ένα τρίτο να μείνει, το οποίο επρόκειτο να περάσει μέσα από τη φωτιά, να καθαριστεί σαν ασήμι, και να δοκιμαστεί σαν χρυσός. Τότε ακολουθεί, Ζαχαρίας 13:9, Θα καλέσουν, κ.λπ. Παρόμοια γεγονότα συνέβησαν κάτω από το ευαγγέλιο: ο ποιμένας πληγώθηκε, τα πρόβατα διασκορπίστηκαν, επρόκειτο να υπομείνουν σκληρές δοκιμασίες, και η πίστη τους επρόκειτο να είναι πιο πολύτιμη από χρυσό δοκιμασμένο με φωτιά. Σχετικά με την τελική κατάσταση της εκκλησίας, ζυγίζει την υπόσχεση του αυξανόμενου φωτός μέχρι το βράδυ να γίνει σαν το πρωί. Μια παρατήρηση φαίνεται απαραίτητη εδώ: αν η ορατή και προσωπική έλευση του Χριστού εννοείται σε αυτά τα εδάφια, σίγουρα δεν μπορεί να είναι η έλευσή του για να αναστήσει τους νεκρούς και να κρίνει τον κόσμο με δικαιοσύνη, διότι αυτή η άποψη του χωρίου δεν θα ήταν, σε καμία περίπτωση, συνεπής με όσα λέγονται στα δύο επόμενα εδάφια σχετικά με το συνεχώς αυξανόμενο φως της γνώσης, της αγιότητας και της ευτυχίας στην εκκλησία του ευαγγελίου, μέχρι, τελικά, το βράδυ να γίνει εντελώς φως: αλλά πρέπει μάλλον να γίνει κατανοητή ως η έλευσή του για να εισαγάγει, να εγκαθιδρύσει και να τελειοποιήσει τη χιλιετή βασιλεία του, στην οποία πίστευε και την οποία περίμενε γενικά η πρώτη χριστιανική εκκλησία. Ο αναγνώστης θα εξετάσει αυτές τις διαφορετικές ερμηνείες, και φυσικά θα υιοθετήσει αυτήν που θεωρεί πιο πιθανή.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού χρειάζομαι περισσότερο την καθαριστική πηγή που ο Benson τόσο ξεκάθαρα μας παρουσιάζει; 2. Πώς η διασπορά των προβάτων και ο καθαρισμός του υπολείμματος μιλούν στις δικές μου δοκιμασίες πίστης; 3. Με ποιους τρόπους παρακολουθώ και προσεύχομαι για εκείνη την ημέρα που ο Κύριος θα είναι βασιλιάς σε όλη τη γη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Ιωσήφ Μπένσον. Μέσω της ερμηνείας του, μας έθεσες ξανά μπροστά μας την πηγή που άνοιξε για την αμαρτία και την ακαθαρσία και τον Ποιμένα που πληγώθηκε για το ποίμνιο. Χάρισε μας χάρη να καταφεύγουμε καθημερινά σε αυτή την πηγή και να αναγνωρίζουμε τις πληγές του Λυτρωτή μας ως το τίμημα της ειρήνης μας. Κράτησέ μας ανάμεσα στους μικρούς στους οποίους η χείρα σου στρέφεται με έλεος. Επίταχυνε την ημέρα που το φως της βασιλείας σου θα λάμψει χωρίς σύννεφο, όταν θα είσαι βασιλιάς σε όλη τη γη, και όταν η εκκλησία σου θα παρουσιαστεί σε σένα χωρίς κηλίδα ή ρυτίδα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →