Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
1 Βασιλειών 1-2 — με τον Σιμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις σελίδες των Ωρών Ομιλητικών του Καρόλου Σιμεών καλούμαστε να στοχαστούμε τα αρχικά κεφάλαια της Πρώτης Βασιλειών με σοβαρή ευλάβεια. Η ερμηνεία του Σιμεών για την πρώιμη βασιλεία του Σολομώντα μας εισάγει στο μυστήριο της θείας δικαιοσύνης και της ανθρώπινης ευθύνης, δείχνοντας πώς ο θρόνος του Δαβίδ εξασφαλίζεται υπό την χείρα του Θεού. Η μετρημένη αγγλικανική φωνή του μας καθοδηγεί μέσα από κείμενα που συχνά έχουν ταράξει τους αναγνώστες, οδηγώντας μας σε βαθύτερη εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη του Κυρίου. Καθώς αρχίζουμε αυτό το μάθημα, είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Σιμεών να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον λόγο με ταπείνωση και πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσεκτικό αυτί στα πρώτα δύο κεφάλαια της Πρώτης Βασιλειών. Σε αυτούς τους στίχους η βασιλεία περνά από τον Δαβίδ στον Σολομώντα εν μέσω συνωμοσιών, όρκων και πράξεων κρίσεως. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση να ξεδιπλώσει την περιγραφή της ελέους και της ανταπόδοσης. Ζητήστε από τον Κύριο να ησυχάσει κάθε βιαστική σκέψη ώστε η ιερή ιστορία να μιλήσει τον δικό της λόγο στη συνείδηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σιμεών αρχίζει διευκρινίζοντας πώς η ανταποδοτική δικαιοσύνη πρέπει να ασκείται από τους ανθρώπους.
Αλλά απαντώ ότι ο Δαβίδ ήταν εξίσου δεσμευμένος από τον όρκο του να μην προκαλέσει τον θάνατο του Σεμεΐ μέσω άλλου, όπως και να μην τον θανατώσει με το ίδιο του το χέρι. Ο αληθινός τρόπος να δικαιωθούν και ο Δαβίδ και ο Σολομώντας σε σχέση με όλες τις φαινομενικές πράξεις αυστηρότητας που συνιστώνταν από τον έναν και εκτελούνταν από τον άλλον, είναι να τις θεωρήσουμε ως πράξεις ανταποδοτικής δικαιοσύνης. Είναι υπό αυτό το φως που ο Σολομώντας ο ίδιος μιλά για την εκτέλεση του Σεμεΐ· και μάλιστα παρουσιάζει την τιμωρία ως επιβαλλόμενη όχι μόνο από τον ίδιο αλλά και από τον Θεό. Εξετάζοντας το θέμα της ανταποδοτικής δικαιοσύνης, θα δείξουμε, Ι. Πώς πρέπει να ασκείται από τους ανθρώπους — Από τους ανθρώπους στην ατομική τους ιδιότητα, δεν πρέπει να ασκείται καθόλου — [Απαγορευόμαστε να σκεφτούμε να ανταποδώσουμε μια αδικία ή να εκδικηθούμε καθόλου [Σημείωση: Παροιμίαι 24:29]. Μάλλον διδασκόμαστε να υπομένουμε υπομονετικά τις αδικίες [Σημείωση: Ματθαίος 5:38· Ματθαίος 5:41.Στη συνέχεια δείχνει τον κατάλληλο ρόλο των αρχόντων στην εκτέλεση αυτής της δικαιοσύνης.
]· και να τις ανταποδίδουμε τρυφερά με πράξεις καλοσύνης [Σημείωση: Ματθαίος 5:44]· και να επιμένουμε σε αυτή τη συμπεριφορά μέχρι να λιώσουμε τους αντιπάλους μας σε ντροπή και να τους νικήσουμε με αγάπη [Σημείωση: Ρωμαίους 12:19-21]. Ο ευλογημένος Κύριός μας, που πέθανε για τους ίδιους τους δολοφόνους του, «άφησε σε εμάς παράδειγμα για να ακολουθήσουμε τα βήματά του» [Σημείωση: Α' Πέτρου 2:21-24]. Αλλά, ως δημόσια πρόσωπα, μπορούμε και πρέπει να εκτελούμε δικαιοσύνη σε όσους παραβαίνουν τους νόμους — [Οι άρχοντες είναι επενδεδυμένοι με εξουσία από τον ίδιο τον Θεό για αυτόν ακριβώς τον σκοπό· και «δεν φέρουν μάταια την μάχαιρα»: πρέπει να είναι τρόμος για τους κακοποιούς, καθώς και προστασία για όσους κάνουν το καλό. Αυτό ρίχνει το αληθινό φως στη συμβουλή που έδωσε ο Δαβίδ στον Σολομώντα στο τέλος της ζωής του και στη συμπεριφορά που διατήρησε ο Σολομώντας.Στη συνέχεια ο Σιμεών εξετάζει την ιδιαίτερη περίπτωση του Σεμεΐ υπό το χέρι του Σολομώντα.
Γι' αυτό ο Σολομώντας τον συγχώρησε επίσης, υπό τον όρο ότι δεν θα έβγαινε ποτέ από την πόλη της Ιερουσαλήμ, όπου θα μπορούσε να βρίσκεται συνεχώς υπό το βλέμμα της κυβέρνησης. Αυτόν τον όρο τον αποδέχθηκε με ευγνωμοσύνη· αλλά μετά από τρία χρόνια τον παραβίασε και έτσι έχασε τη ζωή του, την οποία ο Σολομώντας επομένως, σύμφωνα με τη συμβουλή που του έδωσε ο Δαβίδ, απαίτησε από τα χέρια του. Τώρα, ενώ αναγνωρίζουμε ότι αυτές οι πράξεις ανταποδοτικής δικαιοσύνης θα ήταν κακές αν προέρχονταν από εκδικητικό πνεύμα, πρέπει να βεβαιώσουμε ότι ήταν και δίκαιες και αναγκαίες, για να αποτρέψουν ταραχές στο κράτος και να εξασφαλίσουν την ευημερία ολόκληρου του έθνους.] Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η ανταποδοτική δικαιοσύνη πρέπει να ασκείται από τον άνθρωπο. Ας εξετάσουμε τώρα, ΙΙ.Στη συνέχεια προχωρά στο να εξετάσει πώς η ίδια δικαιοσύνη ασκείται από τον Θεό στον παρόντα κόσμο.
Πώς θα ασκηθεί από τον Θεό — Ο Θεός είναι ο Κυρίαρχος του σύμπαντος· και μολονότι υπομένει μακροθυμία με τους επαναστατημένους υπηκόους του, συχνά εκτελεί εκδίκηση επάνω τους σε αυτόν τον κόσμο, ως προετοιμασία για τις κρίσεις που θα επιφέρει επάνω τους στον μέλλοντα κόσμο. Με ιδιαίτερο τρόπο, όπως εκφράζει το κείμενό μας, «επιστρέφει την κακία τους επάνω στο ίδιο τους το κεφάλι», 1. Εδώ — [Μερικές φορές πράγματι οι αμαρτωλοί αφήνονται, ως προς αυτό, ολοκληρωτικά στον εαυτό τους σε αυτόν τον κόσμο· αλλά ακόμη και αυτό είναι σημάδι της δυσαρέσκειας του Θεού εναντίον τους: «Ο Εφραΐμ», λέγει, «προσκολλήθηκε στα είδωλα· άφησέ τον μόνο» [Σημείωση: Ωσηέ 4:17]. Σκληρύνονται εναντίον του και τους παραδίδει σε δικαστική σκλήρυνση, όπως έκανε με τον Φαραώ παλαιότερα [Σημείωση: Ησαΐας 6:9-10]. «Δεν θα πιστέψουν τον λόγο του, για να σωθούν· και τους παραδίδει να πιστέψουν το ίδιο τους το ψέμα, για να κατακριθούν» [Σημείωση: Β' Θεσσαλονικείς 2:10-12].
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σιμεών πιέζει το καθήκον της επιείκειας όταν κρίνουμε τις πράξεις των άλλων.
Βλέπουμε μια πράξη, αλλά δεν εισερχόμαστε ακριβώς σε όλες τις περιστάσεις που της έδωσαν γέννηση· και επομένως κρίνουμε εσφαλμένα σχετικά με αυτήν. Αλλά πρέπει να αφήσουμε όλη την κρίση στον Κύριο, ο οποίος μόνος είναι ικανός να αποφασίσει για τα κίνητρα και τις αρχές από τις οποίες πηγάζει. Πράγματι, πρέπει εξ ανάγκης να κρίνουμε σε πολλές περιπτώσεις, όπου τα εγκλήματα είναι τόσο προφανή που δεν μπορούν να παρανοηθούν· αλλά όπου υπάρχει ο ελάχιστος λόγος για ευνοϊκή ερμηνεία, πρέπει να ασκούμε εκείνη την «αγάπη που ελπίζει τα πάντα και πιστεύει τα πάντα». Εκείνος ο κανόνας δεν μπορεί να τηρηθεί υπερβολικά αυστηρά: «Μη κρίνετε, για να μη κριθείτε».] 2. Να είμαστε αυστηροί στην κρίση του εαυτού μας — [Εδώ κινδυνεύουμε λίγο από υπερβολή. Ένα πρόσωπο με μελαγχολική διάθεση μπορεί πράγματι να γράψει πικρά πράγματα εναντίον του εαυτού του χωρίς αφορμή· αλλά, γενικά, η αυτοαγάπη θα μας οδηγήσει μάλλον να ελαττώσουμε οτιδήποτε είναι εσφαλμένο και να δικαιολογήσουμε πολλά πράγματα που ο Θεός θα καταδικάσει.Τέλος προτρέπει σε αυστηρότερη κρίση επάνω στον εαυτό μας υπό το φως της επερχόμενης ετυμηγορίας του Θεού.
Ας θυμηθούμε, λοιπόν, ότι ο Θεός δεν θα προσαρμόσει την κρίση του στη δική μας: «θα κρίνει δίκαιη κρίση»· «ενώπιόν του όλα τα πράγματα είναι γυμνά και ανοιχτά»· «τα μάτια του είναι ως φλόγα πυρός», που θα ερευνήσουν τα ενδότατα βάθη της καρδιάς και θα δοκιμάσουν κάθε διάθεση του νου. Ας προσπαθήσουμε να έχουμε κατά νου ότι το μάτι του είναι επάνω μας· και ας αγωνισθούμε να περπατούμε ως ενώπιόν του. Και ας ρυθμίζεται κάθε πράξη, λόγος και σκέψη μας από την σκέψη ότι η ώρα έρχεται γρήγορα, όταν κάθε ελάχιστη περίσταση της ζωής μας θα φανερωθεί και η αιώνια κατάστασή μας θα καθορισθεί από έναν δίκαιο και αλάνθαστο Θεό.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη δική μου ζωή έχω πειρασθεί να εκδικηθώ μια ιδιωτική αδικία αντί να αφήσω την κρίση στον Θεό;
2. Πώς μπορεί ο φόβος της δίκαιης κρίσεως του Κυρίου να διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο μιλώ για εκείνους που έχουν εξουσία;
3. Σε ποιο τομέα είμαι περισσότερο ροπής να δικαιολογώ τον εαυτό μου ενώ εύκολα κατακρίνω άλλον;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που είσαι Κριτής όλης της γης, χάρισε σε εμάς χάρη να περπατούμε ενώπιόν σου εν αληθεία. Φύλαξέ μας από το πνεύμα της εκδικήσεως και δίδαξέ μας να αφήνουμε όλη την ανταπόδοση στα χέρια σου. Όπου η δημόσια τάξη απαιτεί την εκτέλεση δικαιοσύνης, ανάστησε άρχοντες που ενεργούν με ισότητα και χωρίς κακία. Πάνω απ' όλα, ερεύνησε τις δικές μας καρδιές, ώστε να κρίνουμε τον εαυτό μας με ιερή αυστηρότητα και να επεκτείνουμε στους άλλους την αγάπη που ελπίζει τα πάντα. Προετοίμασέ μας για την ημέρα που κάθε κρυφό πράγμα θα φανερωθεί και στήριξε την ελπίδα μας μόνο στο έλεος του Συνηγόρου μας, Ιησού Χριστού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →