Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στην Α' Κορινθίους 10 προσφέρει έναν νηφάλιο αλλά γεμάτο ελπίδα οδηγό για τους πιστούς σήμερα. Αντλώντας από το ταξίδι της ερήμου του Ισραήλ, ο Καλβίνος δείχνει πώς ο ίδιος Θεός που οδήγησε τον αρχαίο λαό Του συνεχίζει να καλεί την Εκκλησία Του σε πιστότητα μέσω των μυστηρίων. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι τα πνευματικά προνόμια δεν παρέχουν ποτέ ανοσία από τον πειρασμό ή την κρίση. Αντίθετα, μας καλούν σε ταπείνωση, επαγρύπνηση και ευγνωμοσύνη. Καθώς ακούμε τη φωνή του Καλβίνου, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας πορεία με τον Χριστό και να λάβουμε νέα χάρη για το ταξίδι που έρχεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψτε τώρα στην Α' Κορινθίους κεφάλαιο 10 και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Ακούστε τις προειδοποιήσεις που δίνει ο Παύλος από την ιστορία του Ισραήλ και την παρηγοριά που προσφέρει μέσω των μυστηρίων. Προσέξτε πώς ο απόστολος συνδέει τα αρχαία σημεία με την παρούσα ζωή μας εν Χριστώ. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει επιβεβαιώνοντας τη διδασκαλία του με παραδείγματα από την ιστορία του Ισραήλ.
Αυτό που είχε διδάξει προηγουμένως με δύο παρομοιώσεις, το επιβεβαιώνει τώρα με παραδείγματα. Οι Κορινθίοι έγιναν ασελγείς και καυχώνταν, σαν να είχαν υπηρετήσει τον χρόνο τους, ή τουλάχιστον είχαν τελειώσει τον δρόμο τους, ενώ μόλις είχαν αφήσει το σημείο εκκίνησης. Αυτή την μάταιη έπαρση και εμπιστοσύνη την καταστέλλει με αυτόν τον τρόπο -- «Καθώς βλέπω ότι αναπαύεστε ήσυχα ακριβώς στην αρχή του δρόμου σας, δεν θα ήθελα να αγνοείτε τι συνέβη στον λαό του Ισραήλ εξαιτίας αυτού, ώστε το παράδειγμά τους να σας αφυπνίσει.» Ωστόσο, καθώς προβάλλονται παραδείγματα, οποιαδήποτε διαφορά καταστρέφει τη δύναμη της σύγκρισης, ο Παύλος προϋποθέτει ότι δεν υπάρχει τέτοια ανομοιότητα μεταξύ μας και των Ισραηλιτών, ώστε η κατάστασή μας να διαφέρει από τη δική τους. Έχοντας κατά νου να απειλήσει τους Κορινθίους με την ίδια εκδίκηση που τους είχε πλήξει, αρχίζει με αυτόν τον τρόπο -- «Προφυλαχθείτε από το να καυχάστε σε οποιοδήποτε ιδιαίτερο προνόμιο, σαν να ήσασταν σε υψηλότερη εκτίμηση από ό,τι ήταν εκείνοι ενώπιον του Θεού.» Διότι ευνοήθηκαν με τα ίδια οφέλη που απολαμβάνουμε εμείς σήμερα· υπήρχε Εκκλησία του Θεού μεταξύ τους, όπως υπάρχει σήμερα μεταξύ μας· είχαν τα ίδια μυστήρια, ως σημεία της χάριτος του Θεού γι' αυτούς· αλλά, επειδή κατέχρησαν τα προνόμιά τους, δεν διέφυγαν την κρίση του Θεού. Φοβηθείτε, λοιπόν· διότι το ίδιο πράγμα επίκειται επάνω σας. Ο Ιούδας χρησιμοποιεί το ίδιο επιχείρημα στην Επιστολή του. (Ιούδα 1:5.)Σχετικά με το βάπτισμα, ο Καλβίνος γράφει στη συνέχεια.
1. Όλοι ήταν υπό τη νεφέλη. Ο σκοπός του Αποστόλου είναι να δείξει ότι οι Ισραηλίτες δεν ήταν λιγότερο λαός του Θεού από ό,τι είμαστε εμείς, ώστε να γνωρίζουμε ότι δεν θα διαφύγουμε ατιμώρητοι από το χέρι του Θεού, που τους τιμώρησε με τόση αυστηρότητα. Διότι το σύνολο είναι αυτό -- «Αν ο Θεός δεν λυπήθηκε εκείνους, ούτε θα λυπηθεί εσάς, διότι η κατάστασή σας είναι παρόμοια.» Αυτή την ομοιότητα την αποδεικνύει από το ότι είχαν τιμηθεί με τα ίδια σημεία της χάριτος του Θεού, διότι τα μυστήρια είναι διακριτικά σημάδια με τα οποία διακρίνεται η Εκκλησία του Θεού. Πραγματεύεται πρώτα το βάπτισμα και διδάσκει ότι η νεφέλη, που προστάτευε τους Ισραηλίτες στην έρημο από τη ζέστη του ήλιου και κατεύθυνε την πορεία τους, καθώς και η διέλευσή τους από τη θάλασσα, ήταν γι' αυτούς ως βάπτισμα· λέει επίσης ότι στο μάννα και στο νερό που έρεε από τον βράχο υπήρχε μυστήριο που αντιστοιχούσε στη θεία Ευχαριστία.Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στην πνευματική τροφή και πόση.
3. Την ίδια πνευματική τροφή Αναφέρει τώρα το άλλο μυστήριο, που αντιστοιχεί στη θεία Ευχαριστία του Κυρίου. «Το μάννα,» λέει, «και το νερό που έρεε από τον βράχο, δεν χρησίμευαν μόνο για την τροφή του σώματος, αλλά και για την πνευματική θρέψη των ψυχών.» Είναι αλήθεια ότι και τα δύο ήταν μέσα συντήρησης για το σώμα, αλλά αυτό δεν εμποδίζει να υπηρετούν και άλλο σκοπό. Ενώ, λοιπόν, ο Κύριος ανακούφιζε τις ανάγκες του σώματος, ταυτόχρονα πρόβλεπε για την αιώνια ευημερία των ψυχών. Αυτά τα δύο πράγματα θα ήταν εύκολα συμβατά, αν δεν παρουσιαζόταν δυσκολία στα λόγια του Χριστού, (Ιωάννης 6:31,) όπου κάνει το μάννα τη φθαρτή τροφή της κοιλιάς, την οποία αντιπαραβάλλει με την αληθινή τροφή της ψυχής. Αυτή η δήλωση φαίνεται να διαφέρει πολύ από ό,τι λέει εδώ ο Παύλος. Αυτός ο κόμπος, επίσης, λύνεται εύκολα. Είναι τρόπος της Γραφής, όταν πραγματεύεται τα μυστήρια ή άλλα πράγματα, να μιλά σε ορισμένες περιπτώσεις σύμφωνα με την ικανότητα των ακροατών, και σε αυτή την περίπτωση έχει υπόψη όχι τη φύση του πράγματος, αλλά την εσφαλμένη ιδέα των ακροατών. Έτσι, ο Παύλος δεν μιλά πάντα για την περιτομή με τον ίδιο τρόπο, διότι όταν έχει υπόψη τον διορισμό του Θεού σε αυτήν, λέγει ότι ήταν σφραγίδα της δικαιοσύνης της πίστεως, (Ρωμαίους 4:11,) αλλά όταν διαφιλονικεί με εκείνους που καυχώνταν σε ένα εξωτερικό και γυμνό σημείο και ανέπαυαν σε αυτό μια εσφαλμένη εμπιστοσύνη σωτηρίας, λέγει ότι είναι σημείο καταδίκης, διότι οι άνθρωποι δεσμεύονται με αυτό να τηρήσουν όλο τον νόμο (Γαλάτας 5:2, 3.) Διότι παίρνει απλώς τη γνώμη που είχαν γι' αυτό οι ψευδοαπόστολοι, διότι αντιμάχεται όχι κατά του καθαρού θεσμού του Θεού, αλλά κατά της εσφαλμένης άποψής τους. Με αυτόν τον τρόπο, καθώς το σαρκικό πλήθος προτιμούσε τον Μωυσή από τον Χριστό, επειδή είχε θρέψει τον λαό στην έρημο για σαράντα χρόνια, και δεν έβλεπε τίποτε άλλο στο μάννα παρά την τροφή της κοιλιάς, (καθώς πράγματι δεν ζητούσαν τίποτε άλλο,) ο Χριστός στην απάντησή του δεν εξηγεί τι εννοούνταν με το μάννα, αλλά, παραλείποντας όλα τα άλλα, προσαρμόζει τον λόγο του στην ιδέα που είχαν οι ακροατές του. «Ο Μωυσής κρατιέται από εσάς σε υψηλότατη εκτίμηση, και μάλιστα με θαυμασμό, ως εξέχων Προφήτης, επειδή γέμισε τις κοιλιές των πατέρων σας στην έρημο. Για αυτό το ένα πράγμα με κατηγορείτε: Λογίζομαι τίποτε από εσάς, επειδή δεν σας παρέχω τροφή για την κοιλιά. Αλλά αν λογαριάζετε τη φθαρτή τροφή τόσο σημαντική, τι πρέπει να σκέπτεστε για τον ζωοποιό άρτο, με τον οποίο οι ψυχές θρέφονται μέχρι αιώνιας ζωής;» Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Κύριος μιλά εκεί -- όχι σύμφωνα με τη φύση του πράγματος, αλλά μάλλον σύμφωνα με την αντίληψη των ακροατών του. Ο Παύλος, από την άλλη πλευρά, βλέπει εδώ -- όχι τον θεσμό του Θεού, αλλά την κατάχρησή του από τους ασεβείς.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος εφαρμόζει την προειδοποίηση σε κάθε γενιά πιστών.
5. Αλλά πολλοί από αυτούς. Έχουμε τώρα τον λόγο για τον οποίο ο Απόστολος έχει προϋποθέσει αυτά τα πράγματα -- ώστε να μην διεκδικούμε για τον εαυτό μας καμία αξιοπρέπεια ή υπεροχή πάνω από εκείνους, αλλά να πορευόμαστε με ταπείνωση και φόβο, διότι μόνο έτσι θα εξασφαλίσουμε ότι δεν ευνοηθήκαμε μάταια με το φως της αλήθειας και με τόση αφθονία ευεργεσιών χάριτος. «Ο Θεός,» λέει, «τους είχε εκλέξει όλους ως λαό Του, αλλά πολλοί από αυτούς έπεσαν από τη χάρη. Ας προσέξουμε, λοιπόν, μήπως συμβεί το ίδιο και σε εμάς, νουθετούμενοι από τόσα παραδείγματα, διότι ο Θεός δεν θα επιτρέψει να μείνει ατιμώρητο σε εμάς αυτό που τιμώρησε τόσο αυστηρά σε εκείνους.»
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή μου πειράζομαι να στηρίζομαι στη χάρη του Θεού; Πώς τα μυστήρια με ενισχύουν ενάντια σε αυτή την αυθάδεια; Ποιο βήμα ταπεινής υπακοής με προσκαλεί το Πνεύμα να κάνω σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Δέσποτα Κύριε, ὁ ὁδηγήσας τὸν Ἰσραὴλ διὰ τῆς ἐρήμου καὶ ποιήσας τὸν Χριστὸν τὴν Πέτραν ἐξ ἧς πίνομεν, δὸς ἡμῖν φυγεῖν τὴν εἰδωλολατρίαν καὶ μετασχεῖν τῶν μυστηρίων σου ἐν ἀληθινῇ πίστει. Διὰ τῆς χάριτος τῆς διαθήκης σου, διατήρησον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἀλαζονείας, ἐνίσχυσον ἡμᾶς ἐν πειρασμῷ, καὶ ποίησον ἡμᾶς ἵστασθαι διὰ τῆς πιστότητός σου μόνης. Διατήρησον τὴν ἐκκλησίαν σου ταπεινὴν καὶ ἁγίαν εἰς ἔπαινον τῆς δόξης σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →