Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξ 21-22 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για την Έξοδο 21–22 μας προσκαλεί να παραμείνουμε στις αρχαίες κρίσεις που αναπτύσσουν τον ηθικό νόμο. Το σχόλιό του αποκαλύπτει πώς αυτά τα διατάγματα, αν και δόθηκαν σε θεοκρατικό πλαίσιο, εξακολουθούν να φωτίζουν τη δικαιοσύνη, το έλεος και την ανθρώπινη ευθύνη σήμερα. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του Χένρι, ανακαλύπτουμε νέους λόγους για να σεβόμαστε τον Θεό που προστατεύει τους ευάλωτους και καλεί τον λαό του σε ευθύ συμπεριφορά. Αυτό το μάθημα μας καθοδηγεί μέσα από επιλεγμένες παραγράφους ώστε το βάρος αυτών των εντολών να διαμορφώσει τις καρδιές και τις πράξεις μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε ολόκληρα τα κεφάλαια 21 και 22 της Εξόδου. Προσέξτε τις προσεκτικές διακρίσεις μεταξύ σκόπιμης βλάβης και τυχαίου τραυματισμού, τις προστασίες που επεκτείνονται στους δούλους και τα αγέννητα, και την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση για αποζημίωση. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Χένρι για τους ίδιους αυτούς στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει παραθέτοντας τον γενικό τίτλο και τον σκοπό των νόμων που περιέχονται σε αυτά τα κεφάλαια.
Ο πρώτος στίχος είναι ο γενικός τίτλος των νόμων που περιέχονται σε αυτό και στα δύο επόμενα κεφάλαια, μερικοί από τους οποίους σχετίζονται με τη θρησκευτική λατρεία του Θεού, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς σχετίζονται με ζητήματα μεταξύ ανθρώπου και ανθρώπου. Η διακυβέρνησή τους ήταν καθαρά μια θεοκρατία, έτσι ώστε αυτό που σε άλλα κράτη πρέπει να διευθετείται με ανθρώπινη φρόνηση να κατευθύνεται μεταξύ τους με θεία διάταξη, ώστε το σύνταγμα της διακυβέρνησής τους να είναι ιδιαιτέρως προσαρμοσμένο για να τους κάνει ευτυχισμένους. Αυτοί οι νόμοι ονομάζονται κρίσεις, επειδή διατυπώνονται με άπειρη σοφία και δικαιοσύνη, και επειδή οι άρχοντές τους έπρεπε να αποδίδουν κρίση σύμφωνα με τον λαό. Στις αμφίβολες περιπτώσεις που είχαν συμβεί μέχρι τότε, ο Μωυσής είχε ρωτήσει ιδιαιτέρως τον Θεό γι’ αυτές, όπως φάνηκε, κεφ. ιη΄. 15· αλλά τώρα ο Θεός του έδωσε γενικούς νόμους με τους οποίους να κρίνει συγκεκριμένες περιπτώσεις, τους οποίους ομοίως πρέπει να εφαρμόζει και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις που μπορεί να συμβούν, οι οποίες, υπαγόμενες στον ίδιο λόγο, υπάγονται στον ίδιο κανόνα. Αρχίζει με τους νόμους που αφορούν τους δούλους, προστάζοντας έλεος και μετριοπάθεια απέναντί τους. Οι Ισραηλίτες είχαν πρόσφατα γίνει οι ίδιοι δούλοι· και τώρα που είχαν γίνει, όχι μόνο κύριοι του εαυτού τους, αλλά και κύριοι δούλων επίσης, μήπως κακομεταχειριστούν τους δούλους τους, όπως οι ίδιοι είχαν κακομεταχειριστεί και κυβερνηθεί με σκληρότητα από τους Αιγύπτιους επιστάτες, προβλέφθηκε από αυτούς τους νόμους η ήπια και ευγενική μεταχείριση των δούλων. Σημείωσε, αν εκείνοι που είχαν εξουσία πάνω μας μας αδίκησαν, αυτό δεν θα μας δικαιολογήσει καθόλου αν εμείς με παρόμοιο τρόπο αδικήσουμε εκείνους που βρίσκονται υπό την εξουσία μας, αλλά μάλλον θα επιδεινώσει το έγκλημά μας, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, μπορούμε πιο εύκολα να βάλουμε τις ψυχές μας στη θέση της ψυχής τους. Εδώ είναι,Ο Χένρι στη συνέχεια πραγματεύεται τον νόμο σχετικά με τον φόνο και τις ποινές του.
Εδώ είναι, Ι. Ένας νόμος σχετικά με τον φόνο. Είχε πει πρόσφατα, δεν θα φονεύσεις· εδώ προβλέπει, 1. Για την τιμωρία του εκούσιου φόνου (εδ. 12): Εκείνος που χτυπά έναν άνθρωπο, είτε από ξαφνικό πάθος είτε με προμελετημένη κακία, ώστε να πεθάνει, η κυβέρνηση πρέπει να φροντίσει ώστε ο φονιάς να θανατωθεί, σύμφωνα με εκείνον τον αρχαίο νόμο (Γεν. θ΄. 6), Όποιος χύνει αίμα ανθρώπου, από άνθρωπο θα χυθεί το αίμα του. Ο Θεός, ο οποίος με την πρόνοιά του δίνει και διατηρεί τη ζωή, έτσι με τον νόμο του την προστατεύει· ώστε το έλεος που δείχνεται σε έναν εκούσιο φονιά είναι πραγματική σκληρότητα προς όλη την υπόλοιπη ανθρωπότητα: ένας τέτοιος, λέει εδώ ο Θεός, θα συλληφθεί ακόμη και από το θυσιαστήριό του (εδ. 14), στο οποίο μπορεί να καταφύγει για προστασία· και, αν ο Θεός δεν τον προστατεύσει, ας καταφύγει στον λάκκο, και ας μην τον συγκρατήσει κανείς. 2. Για την ανακούφιση εκείνων που σκότωσαν κατά ατύχημα, per infortunium—από ατυχία, ή τυχαία σύγκρουση, όπως εκφράζει ο νόμος μας, όταν ένας άνθρωπος, κάνοντας μια νόμιμη πράξη, χωρίς πρόθεση βλάβης σε κανέναν, συμβαίνει να σκοτώσει έναν άλλον, ή, όπως περιγράφεται εδώ, ο Θεός τον παραδίδει στο χέρι του· διότι τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία· αυτό που μας φαίνεται καθαρά τυχαίο διατάσσεται από τη θεία Πρόνοια, για σοφούς και αγίους σκοπούς κρυφούς από εμάς. Σε αυτή την περίπτωση ο Θεός προέβλεψε πόλεις καταφυγίου για την προστασία εκείνων των οποίων η δυστυχία ήταν, αλλά όχι το σφάλμα τους, να προκαλέσουν τον θάνατο ενός άλλου, εδ. 13. Σε εμάς, που δεν γνωρίζουμε άλλους εκδικητές αίματος παρά τους άρχοντες, ο ίδιος ο νόμος είναι επαρκές ιερό για εκείνους των οποίων το μυαλό είναι αθώο, αν και τα χέρια τους είναι ένοχα, και δεν χρειάζεται άλλο.Ο Χένρι στη συνέχεια εξετάζει την ειδική προστασία που δίνεται στις εγκύους γυναίκες.
Ι. Η ιδιαίτερη φροντίδα που έλαβε ο νόμος για τις εγκύους γυναίκες, ώστε να μην τους γίνει καμία βλάβη που θα μπορούσε να προκαλέσει αποβολή. Ο νόμος της φύσης μας υποχρεώνει να είμαστε πολύ τρυφεροί σε αυτή την περίπτωση, μήπως το δέντρο και ο καρπός καταστραφούν μαζί, εδ. 22, 23. Οι έγκυες γυναίκες, που τίθενται έτσι υπό την ειδική προστασία του νόμου του Θεού, αν ζουν με τον φόβο του, μπορούν ακόμη να πιστεύουν ότι βρίσκονται υπό την ειδική προστασία της πρόνοιας του Θεού, και να ελπίζουν ότι θα σωθούν κατά τον τοκετό. Με αυτή την ευκαιρία έρχεται εκείνος ο γενικός νόμος της ανταπόδοσης στον οποίο αναφέρεται ο Σωτήρας μας, Ματθ. ε΄. 38, Οφθαλμόν αντί οφθαλμού. Τώρα, 1. Η εκτέλεση αυτού του νόμου δεν τίθεται έτσι στα χέρια ιδιωτών, σαν να μπορούσε κάθε άνθρωπος να εκδικηθεί τον εαυτό του, κάτι που θα εισήγαγε καθολική σύγχυση, και θα έκανε τους ανθρώπους σαν τα ψάρια της θάλασσας. Η παράδοση των πρεσβυτέρων φαίνεται να έθεσε αυτή την διεφθαρμένη ερμηνεία επάνω του, σε αντίθεση με την οποία ο Σωτήρας μας μας προστάζει να συγχωρούμε τις αδικίες, και να μην μελετούμε εκδίκηση, Ματθ. ε΄. 39. 2. Ο Θεός συχνά το εκτελεί στην πορεία της πρόνοιάς του, κάνοντας την τιμωρία, σε πολλές περιπτώσεις, να αντιστοιχεί στην αμαρτία, όπως Κριτ. α΄. 7· Ησ. λγ΄. 1· Αβ. β΄. 13· Ματθ. κστ΄. 52. 3. Οι άρχοντες οφείλουν να έχουν υπόψη αυτόν τον κανόνα στην τιμωρία των παραβατών, και στην απόδοση δικαιοσύνης σε εκείνους που αδικούνται. Πρέπει να ληφθεί υπόψη η φύση, η ποιότητα και ο βαθμός της αδικίας που έγινε, ώστε να γίνει αποκατάσταση στο θιγόμενο μέρος, και να αποτραπούν άλλοι από το να κάνουν το ίδιο· είτε οφθαλμός θα πάει για οφθαλμό, είτε ο κατασχεθείς οφθαλμός θα εξαγοραστεί με ένα χρηματικό ποσό. Σημείωσε, εκείνος που αδικεί πρέπει να περιμένει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να λάβει σύμφωνα με την αδικία που έκανε, Κολ. γ΄. 25. Ο Θεός μερικές φορές φέρνει τις βίαιες πράξεις των ανθρώπων επάνω στα ίδια τους τα κεφάλια (Ψαλμ. ζ΄. 16)· και οι άρχοντες είναι σε αυτό οι υπηρέτες της δικαιοσύνης, ότι είναι εκδικητές (Ρωμ. ιγ΄. 4), και δεν θα φέρουν τη μάχαιρα μάταια.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα συνοψίζοντας το εύρος των νόμων που ακολουθούν στο κεφάλαιο 22.
Οι νόμοι αυτού του κεφαλαίου σχετίζονται, Ι. Με την όγδοη εντολή, σχετικά με την κλοπή (εδ. 1-4), την παράβαση από ζώα (εδ. 5), τη ζημιά από φωτιά (εδ. 6), τις εμπιστοσύνες (εδ. 7-13), τον δανεισμό ζώων (εδ. 14, 15), ή χρημάτων, εδ. 25-27. ΙΙ. Με την έβδομη εντολή. Εναντίον της πορνείας (εδ. 16, 17), της κτηνοβασίας, εδ. 19. ΙΙΙ. Με τον πρώτο πίνακα, απαγορεύοντας τη μαγεία (εδ. 18), την ειδωλολατρία, εδ. 20. Διατάσσοντας να προσφέρονται τα πρωτογεννήματα, εδ. 29, 30. IV. Στους φτωχούς, εδ. 21-24. V. Στην πολιτική κυβέρνηση, εδ. 28. VI. Στην ιδιαιτερότητα του εβραϊκού έθνους, εδ. 31.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού βλέπεις πιο καθαρά την έγνοια του Θεού για τους ευάλωτους σε αυτά τα κεφάλαια;
2. Πώς μπορεί η αρχή της αποζημίωσης να διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεσαι συγκρούσεις ή χρέη σήμερα;
3. Σε ποια περιοχή της ζωής σε καλεί ο Κύριος σε μεγαλύτερη φροντίδα ώστε να μην προέλθει βλάβη σε άλλους από αμέλεια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεός, οἱ δίκαιοι νόμοι σου ἐν τῇ Ἐξόδῳ ἀποκαλύπτουν τὴν καρδίαν σου περὶ δικαιοσύνης, περὶ προστασίας τῆς ζωῆς, καὶ τὴν κλῆσιν νὰ γίνηται πλήρης ἀποκατάστασις διὰ τὴν βλάβην τὴν γενομένην. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, μόρφωσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ἐκτιμῶμεν πᾶσαν ζωὴν τὴν ὁποίαν ἔπλασας, νὰ ἐνεργῶμεν μετὰ ἀκεραιότητος πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν φροντίδα ἡμῶν, καὶ νὰ ἀποκαθιστῶμεν ὅ,τι ἔχομεν συντρίψει. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ ἀπρόσεκτης ἀδικίας καὶ κάμε ἡμᾶς λαὸν ὁ ὁποῖος ἀγαπᾷ τὸ ἔλεος, πράττει δικαιοσύνην, καὶ περιπατεῖ ταπεινῶς ἐνώπιόν σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →