← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους

Φιλιππησίους 2 — με τον Clarke

Φιλιππησίους 2Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Με την ήσυχη δύναμη της Γουεσλεϋανής χάριτος στρεφόμαστε σήμερα στο Σχόλιο του Adam Clarke για ολόκληρη την Αγία Γραφή. Με απλή γλώσσα και ένθερμη αγάπη για την Αγία Γραφή, ο Clarke ανοίγει το δεύτερο κεφάλαιο των Φιλιππησίων, ώστε κάθε πιστός να μπορεί να περπατήσει στην ταπεινοφροσύνη και την ενότητα του Χριστού. Τα λόγια του μας προσκαλούν να λάβουμε το φρόνημα που ήταν στον Ιησού, να εργαστούμε μαζί χωρίς φιλονικία, και να εργαστούμε τη σωτηρία μας με φόβο και τρόμο. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον απόστολο να καθοδηγήσει την ανάγνωση και τη ζωή μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το δεύτερο κεφάλαιο των Φιλιππησίων με ανοιχτές καρδιές. Ακούστε την τρυφερή έκκληση του αποστόλου για ομόνοια, την περιγραφή της αυτοκένωσης αγάπης του Χριστού, και την επείγουσα κλήση του να λάμψουμε ως φώτα ενώ εργαζόμαστε τη σωτηρία που ο ίδιος ο Θεός εργάζεται μέσα μας. Δεχτείτε το απόσπασμα αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να ερευνήσει και να παρηγορήσει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινά εξηγώντας την στοργική έκκληση του αποστόλου. Εν τω μεταξύ στέλνει τον Επαφρόδιτο, ο οποίος είχε πλησιάσει τον θάνατο, και τον οποίο τους παρακαλεί να δεχτούν με ιδιαίτερη τρυφερότητα, 25-30. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΙ. Στίχος Φιλιππησίους 2:1. Εάν λοιπόν υπάρχει κάποια παρηγοριά — Το ει, εάν, δεν εκφράζει καμία αμφιβολία εδώ, αλλά αντιθέτως πρέπει να θεωρηθεί ως ισχυρή επιβεβαίωση· καθώς υπάρχει παρηγοριά εν Χριστώ, καθώς υπάρχει παρηγοριά αγάπης, κ.λπ. Η λέξη παρακλησις, που μεταφράζεται εδώ παρηγοριά, σε άλλα μέρη αποδίδεται ως προτροπή, και από αρκετούς κριτικούς γίνεται κατανοητή έτσι εδώ, σαν να έλεγε: Εάν η προτροπή σας εν ονόματι Χριστού έχει κάποια επιρροή σε εσάς, κ.λπ. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδοθεί η δύναμη αυτών των εκφράσεων· περιέχουν έναν χείμαρρο από την πιο συγκινητική ευγλωττία, ο απόστολος εκχύνει όλη του την καρδιά σε έναν λαό τον οποίο με όλη του την καρδιά αγαπούσε, και ο οποίος ήταν άξιος της αγάπης ακόμη και ενός αποστόλου. Ο Clarke στη συνέχεια πιέζει την κλήση για ταπεινοφροσύνη μεταξύ των αδελφών. Στίχος 3. Στίχος Φιλιππησίους 2:3. Μηδέν κατά εριθείαν — Ποτέ να μην είστε αντίθετοι ο ένας στον άλλο· ποτέ να μην ενεργείτε από ξεχωριστά συμφέροντα· είστε όλοι αδελφοί, και ενός σώματος· επομένως ας αισθάνεται και ας εργάζεται κάθε μέλος για την ευημερία του συνόλου. Και, στην άσκηση των διαφόρων λειτουργιών σας, και στη χρήση των διαφόρων χαρισμάτων σας, μην κάνετε τίποτα για να προωθήσετε τη δική σας φήμη, ξεχωριστά θεωρούμενη από την άνεση, την τιμή και το πλεονέκτημα όλων. Αλλά με ταπεινοφροσύνη — Να έχετε πάντα μια ταπεινή άποψη για τον εαυτό σας, και αυτό θα σας οδηγήσει να προτιμάτε τους άλλους από τον εαυτό σας· διότι, καθώς γνωρίζετε τα δικά σας μυστικά ελαττώματα, η αγάπη θα σας οδηγήσει να υποθέσετε ότι οι αδελφοί σας είναι πιο άγιοι, και πιο αφοσιωμένοι στον Θεό από εσάς· και αυτοί θα σκέφτονται το ίδιο για εσάς, τα δικά τους μυστικά ελαττώματα επίσης γνωστά μόνο σε αυτούς. Ο Clarke στη συνέχεια στρέφει την προσοχή στο φρόνημα που ήταν στον Χριστό Ιησού. Στίχος 5. Στίχος 5. Τούτο φρονείτε εν υμίν, όπερ και εν Χριστώ Ιησού — Ο Χριστός δεν εργάστηκε για να προωθήσει κανένα ξεχωριστό συμφέρον· ως άνθρωπος προσπάθησε να προωθήσει τη δόξα του Θεού, και την ευημερία και τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους. Δείτε λοιπόν ότι έχετε την ίδια διάθεση που ήταν στον Ιησού: ήταν πάντα ταπεινός, αγαπητός, υπομονετικός και εργατικός· το φαγητό και το ποτό του ήταν να κάνει το θέλημα του Πατέρα του, και να τελειώσει το έργο του.
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Clarke καταλήγει ανιχνεύοντας την πλήρη κάθοδο του Χριστού στον σταυρό και το ένδοξο αποτέλεσμά της. Στίχος 8. Στίχος 8. Και σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος — Και σχηματι ευρεθείς ως άνθρωπος. Αυτή η πρόταση πρέπει να ενωθεί με την προηγούμενη, και να μεταφραστεί έτσι: Γενόμενος εν ομοιώματι ανθρώπου, και ευρέθη εν σχήματι ως άνθρωπος. Εταπείνωσεν εαυτόν — Έθεσε τον εαυτό του όσο το δυνατόν χαμηλότερα: 1. Αδειάζοντας τον εαυτό του — αφήνοντας την λάμψη της δόξας του. 2. Ενσαρκώνοντας — παίρνοντας την ανθρώπινη μορφή. 3. Γινόμενος δούλος — αναλαμβάνοντας τον χαμηλότερο αθώο χαρακτήρα, αυτόν του δούλου όλων. 4. Συγκαταβαίνοντας να πεθάνει, στο οποίο δεν ήταν φυσικά υποκείμενος, καθώς δεν είχε αμαρτήσει ποτέ, και επομένως είχε δικαίωμα στην ανθρώπινη φύση του στην αθανασία, χωρίς να περάσει κάτω από την κυριαρχία του θανάτου. 5. Συγκαταβαίνοντας, όχι μόνο στον θάνατο, αλλά στον χαμηλότερο και πιο ατιμωτικό είδος θανάτου, τον θάνατο του σταυρού· την τιμωρία των πιο ταπεινών δούλων και των χειρότερων κακοποιών. Τι πρέπει να ήταν η αμαρτία στα μάτια του Θεού, όταν απαιτούσε τέτοια ταπείνωση στον Ιησού Χριστό για να κάνει εξιλέωση γι' αυτήν, και να αναιρέσει την επιρροή και την κακία της!
Απαντήστε

Απάντηση

Σε ποιο σημείο της καθημερινής μου πορείας αναζητώ ακόμα τα δικά μου πράγματα αντί για τα πράγματα των άλλων; Πώς θα μπορούσε το φρόνημα του Χριστού να αναδιαμορφώσει μια σχέση που νιώθω τεταμένη σήμερα; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορώ να κρατήσω τον λόγο της ζωής ώστε να ελαφρυνθεί το βάρος κάποιου άλλου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Κύριε, που κένωσες τον εαυτό σου για χάρη μας, δώσε μας το ίδιο φρόνημα που ήταν στον Χριστό Ιησού. Ας μη μας διαιρέσει καμία φιλονικία ή κενοδοξία, αλλά ένωσε τις καρδιές μας σε ομόνοια. Εργάσου μέσα μας και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκία σου, ώστε να λάμψουμε ως φώτα και να τελειώσουμε τον αγώνα μας με χαρά. Κράτησέ μας άγρυπνους, ταπεινούς και γεμάτους αγάπη, μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →