← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 105-106 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 105-106Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί στους Ψαλμούς 105 και 106, δείχνοντας πώς η μακρά καταγραφή της διαθήκης πιστότητας του Θεού γίνεται καύσιμο για νέα δοξολογία. Η προσεκτική ερμηνεία του μας προσκαλεί να παραμείνουμε στην αρχαία ιστορία ώστε οι καρδιές μας να μάθουν τον ρυθμό της ανάμνησης και της ευχαριστίας. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του Χένρι ανακαλύπτουμε ότι κάθε γενιά καλείται να ψάλλει για τα θαύματα του Κυρίου με ανανεωμένη ευγνωμοσύνη. Η ιστορική επισκόπηση του ψαλμωδού γίνεται ζωντανό πρότυπο για την καθημερινή μας λατρεία. Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε και διδασκαλία και έμπνευση από αυτόν τον έμπειρο σχολιαστή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμαστείτε τώρα να διαβάσετε τους Ψαλμούς 105 και 106 αργά και προσευχητικά. Αφήστε την ευρεία αφήγηση των ισχυρών πράξεων του Θεού να σας περιβάλει. Προσέξτε πώς ο ψαλμωδός μετακινείται από την υπόσχεση της διαθήκης στην απελευθέρωση, από τη φροντίδα στην έρημο στην εγκατεστημένη κληρονομιά. Αφήστε κάθε θυμισμένο θαύμα να διεγείρει τη δική σας επιθυμία να δώσετε ευχαριστία και να επικαλεστείτε το όνομα του Κυρίου. Διαβάστε περιμένοντας το Πνεύμα να αφυπνίσει νέα δοξολογία μέσα σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει απαριθμώντας τα πολλά καθήκοντα που οδηγούν στο να δοθεί στον Θεό η δόξα που οφείλεται στο όνομά του. Ι. Τα καθήκοντα στα οποία καλούμαστε εδώ, και είναι πολλά, αλλά η τάση όλων τους είναι να δώσουμε στον Θεό τη δόξα που οφείλεται στο όνομά του. 1. Πρέπει να τον ευχαριστούμε, ως κάποιον που πάντα υπήρξε ο γενναιόδωρος ευεργέτης μας και απαιτεί μόνο να τον ευχαριστούμε για τις ευεργεσίες του — φτωχές ανταποδόσεις για πλούσιες λήψεις. 2. Επικαλεστείτε το όνομά του, ως κάποιον στον οποίο εξαρτάστε για περαιτέρω ευεργεσίες. Η προσευχή για περαιτέρω ελέη γίνεται δεκτή ως αναγνώριση προηγούμενων ελέων. Επειδή έγειρε το αυτί του σε εμένα, γι' αυτό θα τον επικαλεστώ. 3. Γνωστοποιήστε τις πράξεις του (εδ. 1), ώστε άλλοι να ενωθούν μαζί σας στην δοξολογία του. Μιλήστε για όλα τα θαυμαστά έργα του (εδ. 2), όπως μιλάμε για πράγματα με τα οποία είμαστε γεμάτοι και πολύ επηρεασμένοι, και επιθυμούμε να γεμίσουμε άλλους. Τα θαυμαστά έργα του Θεού πρέπει να είναι το θέμα των οικείων συνομιλιών μας με τις οικογένειες και τους φίλους μας, και πρέπει να μιλάμε γι' αυτά καθώς καθόμαστε στο σπίτι και καθώς πηγαίνουμε στον δρόμο (Δευτ. 6,7), όχι μόνο για ψυχαγωγία, αλλά για την διέγερση της ευλάβειας και την ενθάρρυνση της δικής μας και των άλλων πίστης και ελπίδας στον Θεό. Ακόμη και ιερά πράγματα μπορεί να είναι θέμα κοινής συζήτησης, αρκεί να γίνεται με την πρέπουσα ευλάβεια. 4. Ψάλλετε ψαλμούς προς τιμήν του Θεού, ως εκείνοι που χαίρονται σε αυτόν, και επιθυμούν να μαρτυρήσουν αυτή τη χαρά για την ενθάρρυνση των άλλων και να τη μεταδώσουν στην επόμενη γενιά, όπως τα αξιομνημόνευτα πράγματα παλαιότερα μεταδίδονταν με τραγούδια, όταν η γραφή ήταν σπάνια. 5. Καυχηθείτε στο άγιο όνομά του· ας καυχώνται εκείνοι που είναι διατεθειμένοι να καυχώνται όχι για τα δικά τους επιτεύγματα, αλλά για τη γνωριμία τους με τον Θεό και τη σχέση τους μαζί του, Ιερ. 9,23-24. Δοξολογείτε το άγιο όνομά του, λένε μερικοί· αλλά όλα καταλήγουν στο ίδιο, γιατί καυχώμενοι σε αυτόν δίνουμε δόξα σε αυτόν. 6. Ζητείτε αυτόν· τοποθετήστε την ευτυχία σας σε αυτόν, και έπειτα επιδιώξτε αυτή την ευτυχία σε όλους τους τρόπους που έχει ορίσει. Ζητείτε τον Κύριο και τη δύναμή του, δηλαδή την κιβωτό της δύναμής του· ζητείτε τον στο αγιαστήριο, στον τρόπο που μας έχει ορίσει να τον ζητούμε. Ζητείτε τη δύναμή του, δηλαδή τη χάρη του, τη δύναμη του Πνεύματός του να εργαστεί μέσα σας αυτό που είναι καλό, το οποίο δεν μπορούμε να κάνουμε παρά μόνο με δύναμη που προέρχεται από αυτόν, για την οποία θα ερωτηθεί. Ζητείτε τον Κύριο και ενισχυθείτε· έτσι το διαβάζουν διάφορες αρχαίες μεταφράσεις. Εκείνοι που θα ενισχυθούν στον εσωτερικό άνθρωπο πρέπει να αντλήσουν δύναμη από τον Θεό με πίστη και προσευχή. Ζητείτε τη δύναμή του, και έπειτα ζητείτε το πρόσωπό του· γιατί με τη δύναμή του ελπίζουμε να επικρατήσουμε σε αυτόν για την εύνοιά του, όπως έκανε ο Ιακώβ, Ωσ. 12,3. 'Ζητείτε το πρόσωπό του πάντοτε· ζητείτε να έχετε την εύνοιά του στην αιωνιότητα, και γι' αυτό συνεχίστε να το ζητάτε μέχρι το τέλος του χρόνου της δοκιμασίας σας. Ζητείτε το ενώ ζείτε σε αυτόν τον κόσμο, και θα το έχετε ενώ ζείτε στον άλλο κόσμο, και ακόμη και εκεί θα το ζητάτε για πάντα σε άπειρη πρόοδο, και όμως θα είστε για πάντα ικανοποιημένοι σε αυτό.' 7. Ας χαρούν οι καρδιές εκείνων που τον ζητούν (εδ. 3)· γιατί έχουν επιλέξει καλά, είναι καλά σταθεροποιημένοι και καλά απασχολημένοι, και μπορούν να είναι σίγουροι ότι ο κόπος τους δεν θα είναι μάταιος, γιατί όχι μόνο θα βρεθεί, αλλά θα βρεθεί ως ο ανταποδότης εκείνων που τον ζητούν επιμελώς. Αν εκείνοι έχουν λόγο να χαρούν που ζητούν τον Κύριο, πολύ περισσότερο εκείνοι που τον έχουν βρει. Ακολουθεί με επιχειρήματα που αντλούνται από τα λόγια και τα έργα του Θεού για να ζωογονήσουν τους πιστούς σε αυτά τα καθήκοντα. ΙΙ. Μερικά επιχειρήματα για να μας ζωογονήσουν σε αυτά τα καθήκοντα. 1. 'Σκεφτείτε τόσο τι έχει πει όσο και τι έχει κάνει για να μας δεσμεύσει για πάντα σε αυτόν. Θα δείτε τον εαυτό σας υπό όλες τις δυνατές υποχρεώσεις να τον ευχαριστείτε και να επικαλείστε το όνομά του, αν θυμηθείτε τα θαύματα που πρέπει να κάνουν βαθιές και διαρκείς εντυπώσεις σε εσάς, — τα θαύματα της πρόνοιάς του που έχει εργαστεί για εσάς και για εκείνους που προηγήθηκαν, τα θαυμαστά έργα που έχει κάνει, τα οποία θα έχουν αιώνια ανάμνηση με τους στοχαστικούς και τους ευγνώμονες, — τα θαύματα του νόμου του, που έχει γράψει σε εσάς και σας έχει εμπιστευτεί, οι κρίσεις του στόματός του, καθώς και οι κρίσεις του χεριού του,' εδ. 5. 2. 'Σκεφτείτε τη σχέση στην οποία στέκεστε σε αυτόν (εδ. 6): Είστε το σπέρμα του Αβραάμ του δούλου του· γεννηθήκατε στο σπίτι του, και έτσι δικαιούστε το προνόμιο των δούλων του, προστασία και πρόνοια, είστε επίσης δεσμευμένοι να κάνετε το καθήκον των δούλων, να παρακολουθείτε τον Δεσπότη σας, να συμβουλεύεστε την τιμή του, να υπακούτε στις εντολές του και να κάνετε ό,τι μπορείτε για να προωθήσετε τα συμφέροντά του. Είστε τα παιδιά του Ιακώβ του εκλεκτού του, και είστε εκλεκτοί και αγαπημένοι για χάρη των πατέρων, και γι' αυτό πρέπει να βαδίζετε στα βήματα εκείνων των οποίων τις τιμές κληρονομείτε. Είστε παιδιά ευσεβών γονέων· μην εκφυλιστείτε. Είστε η εκκλησία του Θεού στη γη, και αν δεν τον δοξολογείτε, ποιος πρέπει;' 3. Σκεφτείτε το ενδιαφέρον σας σε αυτόν: Είναι ο Κύριος ο Θεός μας, εδ. 7. Εξαρτόμαστε από αυτόν, είμαστε αφιερωμένοι σε αυτόν, και από αυτόν είναι η προσδοκία μας. Δεν πρέπει ένας λαός να ζητά τον Θεό του (Ησ. 8,19) και να δοξολογεί τον Θεό του; Δαν. 5,4. Είναι ο Ιεχωβά ο Θεός μας. Αυτός που είναι ο Θεός μας είναι αυθύπαρκτος και αυτάρκης, έχει ακαταμάχητη δύναμη και αδιαμφισβήτητη κυριαρχία: Οι κρίσεις του είναι σε όλη τη γη· κυβερνά όλο τον κόσμο με σοφία, και δίνει νόμο σε όλα τα έθνη, ακόμη και σε εκείνα που δεν τον γνωρίζουν. Η γη είναι γεμάτη από τις αποδείξεις της δύναμής του. Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην υπόσχεση της διαθήκης που δόθηκε στους πατριάρχες ως θεμέλιο δοξολογίας. Ι. Η υπόσχεση του Θεού στους πατριάρχες, εκείνη η μεγάλη υπόσχεση ότι θα έδινε στο σπέρμα τους τη γη της Χαναάν για κληρονομιά, η οποία ήταν τύπος της υπόσχεσης της αιώνιας ζωής που έγινε εν Χριστώ σε όλους τους πιστούς. Σε όλα τα θαυμαστά έργα που ο Θεός έκανε για τον Ισραήλ θυμήθηκε τη διαθήκη του (εδ. 8) και θα τη θυμάται για πάντα· είναι ο λόγος που πρόσταξε σε χίλιες γενιές. Δείτε εδώ τη δύναμη της υπόσχεσης· είναι ο λόγος που πρόσταξε και που θα έχει αποτέλεσμα. Δείτε την αιωνιότητα της υπόσχεσης· προστάζεται σε χίλιες γενιές, και η μεταβίβασή της δεν θα κοπεί. Στο παράλληλο χωρίο εκφράζεται ως καθήκον μας (Α' Χρον. 16,15), Να θυμάστε πάντα τη διαθήκη του. Ο Θεός δεν θα την ξεχάσει και γι' αυτό δεν πρέπει να την ξεχάσουμε. Η υπόσχεση εδώ ονομάζεται διαθήκη, επειδή υπήρχε κάτι που απαιτούνταν από τον άνθρωπο ως όρος της υπόσχεσης. Παρατηρήστε, 1. Τα πρόσωπα με τα οποία έγινε αυτή η διαθήκη — με τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, παππού, πατέρα και γιο, όλους εξέχοντες πιστούς, Εβρ. 11,8-9. 2. Οι επικυρώσεις της διαθήκης· έγινε σίγουρη με όλα όσα είναι ιερά. Είναι σίγουρο αυτό που ορκίστηκε; Είναι ο όρκος του στον Ισαάκ και στον Αβραάμ. Δείτε σε ποιον ο Θεός ορκίστηκε στον εαυτό του, Εβρ. 6,13-14. Είναι σίγουρο αυτό που έχει γίνει νόμος; Επικύρωσε το ίδιο ως νόμο, νόμο που ποτέ δεν θα καταργηθεί. Είναι σίγουρο αυτό που έχει μειωθεί σε αμοιβαίο συμβόλαιο και συμφωνία; Αυτό επικυρώνεται ως αιώνια διαθήκη, απαραβίαστη. 3. Η ίδια η διαθήκη: Σε εσένα θα δώσω τη γη της Χαναάν, εδ. 11. Οι πατριάρχες είχαν δικαίωμα σε αυτήν, όχι από πρόνοια, αλλά από υπόσχεση· και το σπέρμα τους πρέπει να τεθεί στην κατοχή της, όχι με τους κοινούς τρόπους εγκατάστασης εθνών, αλλά με θαύματα· ο Θεός θα την δώσει σε αυτούς ο ίδιος, σαν με το δικό του χέρι· θα δοθεί σε αυτούς ως ο κλήρος που ο Θεός τους αποδίδει και τους μετράει, ως ο κλήρος της κληρονομιάς τους, σίγουρος τίτλος, δυνάμει της γέννησής τους· θα έρθει σε αυτούς με κληρονομιά, όχι με αγορά, με την εύνοια του Θεού, και όχι με κάποια αξία τους. Ο ουρανός είναι η κληρονομιά που αποκτήσαμε, Εφ. 1,11. Και αυτή είναι η υπόσχεση που ο Θεός μας έχει υποσχεθεί (όπως η Χαναάν ήταν η υπόσχεση που υποσχέθηκε σε αυτούς), ακόμη και αιώνια ζωή, Α' Ιω. 2,25· Τιτ. 1,2. Ο Χένρι ιχνηλατεί τη φροντίδα της πρόνοιας του Θεού μέσα από την ιστορία του Ιωσήφ και την αύξηση του Ισραήλ στην Αίγυπτο. 2. Προμηθεύτηκαν και εφοδιάστηκαν θαυμαστά. Και εδώ επίσης, (1.) Μειώθηκαν σε μεγάλη ανάγκη. Ακόμη και στη Χαναάν, τη γη της υπόσχεσης, κάλεσε για λιμό, εδ. 16. Σημειώστε, Όλες οι κρίσεις είναι στο κάλεσμα του Θεού, και κανένας τόπος δεν εξαιρείται από την επίσκεψή τους και τη δικαιοδοσία τους όταν ο Θεός τις στέλνει με εντολή. Για να δοκιμάσει την πίστη των πατριάρχων, ο Θεός έσπασε όλο το ραβδί του άρτου, ακόμη και σε εκείνη την καλή γη, ώστε να δουν καθαρά ότι ο Θεός τους σχεδίαζε μια καλύτερη χώρα από εκείνη. (2.) Ο Θεός φρόντισε με χάρη για την ανακούφισή τους. Ήταν σε υπακοή στην εντολή του, και σε εξάρτηση από την υπόσχεσή του, που ήταν τώρα πάροικοι στη Χαναάν, και γι' αυτό δεν μπορούσε με τιμή να επιτρέψει να τους συμβεί κάποιο κακό ή να λείψει κάποιο καλό πράγμα από αυτούς. Όπως συγκράτησε έναν Φαραώ από το να τους κάνει αδικία, έτσι ανέστησε έναν άλλο για να τους κάνει καλοσύνη, προτιμώντας και εμπιστευόμενος τον Ιωσήφ, της ιστορίας του οποίου έχουμε εδώ μια περίληψη. Έπρεπε να είναι ο ποιμένας και ο λίθος του Ισραήλ και να σώσει ζωντανό εκείνο το άγιο σπέρμα, Γεν. 49,24· 50,20. Για αυτό, [1.] Ταπεινώθηκε, πολύ ταπεινώθηκε (εδ. 17,18): Ο Θεός έστειλε έναν άνθρωπο μπροστά τους, τον Ιωσήφ. Πολλά χρόνια πριν αρχίσει ο λιμός, στάλθηκε μπροστά τους, για να τους θρέψει στον λιμό· τόσο τεράστιες είναι οι προοράσεις και οι προβλέψεις της Πρόνοιας, και τόσο μακρινές οι φθάνεις της. Αλλά με ποια ιδιότητα πήγε στην Αίγυπτο αυτός που έπρεπε να προετοιμάσει την υποδοχή της εκκλησίας εκεί; Δεν πήγε ως πρεσβευτής, ούτε καν ως παράγοντας ή επίτροπος· αλλά πουλήθηκε εκεί ως δούλος, σκλάβος ισόβια, χωρίς καμία προοπτική να ελευθερωθεί ποτέ. Αυτό ήταν αρκετά χαμηλό, και κανείς θα νόμιζε ότι τον έθετε αρκετά μακριά από οποιαδήποτε πιθανότητα να γίνει μεγάλος. Και όμως ταπεινώθηκε περισσότερο· έγινε φυλακισμένος (εδ. 18): Τα πόδια τους πλήγωσαν με δεσμά. Κατηγορήθηκε άδικα για έγκλημα όχι λιγότερο σοβαρό από βιασμό της κυρίας του, ο σίδηρος μπήκε στην ψυχή του, δηλαδή ήταν πολύ επώδυνος γι' αυτόν· και η ψευδής κατηγορία που ήταν η αιτία της φυλάκισής του τον λυπούσε με ειδικό τρόπο, και πήγαινε στην καρδιά του· όμως όλα αυτά ήταν ο δρόμος προς την προτίμησή του. [2.] Υψώθηκε, πολύ υψώθηκε. Παρέμεινε φυλακισμένος, ούτε δικάστηκε ούτε αποφυλακίστηκε, μέχρι τον χρόνο που ορίστηκε από τον Θεό για την απελευθέρωσή του (εδ. 19), όταν ήρθε ο λόγος του, δηλαδή οι ερμηνείες των ονείρων του πραγματοποιήθηκαν, και η αναφορά τους έφτασε στα αυτιά του Φαραώ από τον αρχιοινοχόο. Και τότε ο λόγος του Κυρίου τον καθάρισε· δηλαδή η δύναμη που του έδωσε ο Θεός να προλέγει τα μέλλοντα απομάκρυνε την ονειδισμό που του είχε φορτώσει η κυρία του· γιατί δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι ο Θεός θα έδινε τέτοια δύναμη σε τόσο κακό άνθρωπο όπως παρουσιαζόταν. Ο λόγος του Θεού τον δοκίμασε, δοκίμασε την πίστη και την υπομονή του, και έπειτα ήρθε με δύναμη για να δώσει εντολή για την απελευθέρωσή του. Υπάρχει ένας χρόνος που ορίζεται όταν ο λόγος του Θεού θα έρθει για την παρηγοριά όλων όσων εμπιστεύονται σε αυτόν, Αβ. 2,3. Στο τέλος θα μιλήσει, και δεν θα ψεύδεται. Ο Θεός έδωσε τον λόγο, και έπειτα ο βασιλιάς έστειλε και τον έλυσε· γιατί η καρδιά του βασιλιά είναι στο χέρι του Κυρίου. Ο Φαραώ, βρίσκοντάς τον ευνοούμενο του ουρανού, Πρώτον, τον απάλλαξε από τη φυλάκισή του (εδ. 20): Τον άφησε ελεύθερο. Ο Θεός έχει συχνά, με θαυμαστές στροφές της πρόνοιας, υπερασπιστεί την υπόθεση της καταπιεσμένης αθωότητας. Δεύτερον, τον προήγαγε στα υψηλότερα αξιώματα τιμής, εδ. 21,22. Τον έκανε κύριο θαλαμηπόλο του οίκου του (τον έκανε κύριο του οίκου του)· μάλιστα, τον έθεσε στο αξίωμα του κυρίου ταμία, τον άρχοντα όλης της περιουσίας του. Τον έκανε πρωθυπουργό του κράτους, πρόεδρο του συμβουλίου του, για να διοικεί τους άρχοντές του κατά την ευαρέσκειά του και να τους διδάσκει σοφία, και στρατηγό των δυνάμεών του. Κατά τον λόγο σου θα κυβερνώνται όλοι οι λαοί μου, Γεν. 41,40,43,44. Τον έκανε κύριο δικαστή, για να κρίνει ακόμη και τους γερουσιαστές του και να τιμωρεί τους ανυπάκουους. Σε όλα αυτά ο Ιωσήφ σχεδιάστηκε να είναι, 1. Πατέρας στην εκκλησία που υπήρχε τότε, για να σώσει τον οίκο του Ισραήλ από την καταστροφή από τον λιμό. Έγινε μεγάλος, για να κάνει καλό, ειδικά στον οίκο της πίστης. 2. Τύπος του Χριστού που επρόκειτο να έρθει, ο οποίος, επειδή ταπεινώθηκε και πήρε πάνω του τη μορφή δούλου, υψώθηκε πολύ, και έχει όλη την κρίση ανατεθειμένη σε αυτόν. Ο Ιωσήφ έτσι σταλμένος μπροστά, και τεθείς σε θέση να συντηρεί όλο τον οίκο του πατέρα του, ο Ισραήλ ήρθε επίσης στην Αίγυπτο (εδ. 23), όπου αυτός και όλοι οι δικοί του εφοδιάστηκαν πολύ τιμητικά και άνετα για πολλά χρόνια. Έτσι η εκκλησία της Καινής Διαθήκης έχει έναν τόπο προετοιμασμένο γι' αυτήν ακόμη και στην έρημο, όπου τρέφεται για καιρό, καιρούς και μισό καιρό, Απ. 12,14. Αληθώς θα τραφεί.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι προσδιορίζει τα δύο μεγάλα θέματα δοξολογίας που δομούν ολόκληρο τον ψαλμό. Εδώ διδασκόμαστε, δοξολογώντας τον Θεό, να κοιτάμε πολύ πίσω, και να του δίνουμε τη δόξα για ό,τι έκανε για την εκκλησία του σε προηγούμενες εποχές, ειδικά όταν ήταν στην ίδρυση και τη διαμόρφωση, την οποία απολαμβάνουν οι μεταγενέστερες εποχές της και γι' αυτό πρέπει να ευχαριστούν. Αναμφίβολα μπορούμε να αντλήσουμε εξίσου κατάλληλη ύλη για δοξολογία από τις ιστορίες των ευαγγελίων και τις πράξεις των αποστόλων, που αφηγούνται τη γέννηση της χριστιανικής εκκλησίας, όπως ο ψαλμωδός εδώ από τις ιστορίες της Γένεσης και της Εξόδου, που αφηγούνται τη γέννηση της ιουδαϊκής εκκλησίας· και οι ιστορίες μας υπερτερούν πολύ των δικών τους. Δύο πράγματα γίνονται εδώ το θέμα της δοξολογίας:—
Απαντήστε

Απόκριση

1. Ποιο από τα καθήκοντα που τονίζει ο Χένρι προκαλεί περισσότερο την παρούσα πρακτική σας λατρείας; 2. Πώς η ανάμνηση της διαθήκης του Θεού με τους πατριάρχες ενισχύει την εμπιστοσύνη σας σήμερα; 3. Σε ποια τρέχουσα κατάσταση χρειάζεστε να εμπιστευτείτε την ίδια φροντίδα της πρόνοιας που βλέπει ο Χένρι στη ζωή του Ιωσήφ;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Θεέ, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἀμετάβλητον ἀγάπην τῆς διαθήκης σου, τὴν ὁποίαν ἔδειξας ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν, καλῶν ἡμᾶς νὰ ἐνθυμούμεθα τὰ θαύματά σου καὶ νὰ εὐχαριστοῦμεν τὸ ἅγιόν σου ὄνομα. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ζητῶμεν τὸ πρόσωπόν σου διηνεκῶς καὶ νὰ ἐμπιστευώμεθα τὰς ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ὤμοσας εἰς τὸν Ἀβραάμ, τὸν Ἰσαάκ, καὶ τὸν Ἰακώβ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ διακηρύττωμεν τὴν πίστιν σου καὶ νὰ περιπατῶμεν ἐν τῇ ἐλπίδι τῆς κληρονομίας τὴν ὁποίαν ἡτοίμασας διὰ πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους σε. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →