← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη

Αποκάλυψη 21 — με τον Σάιμεον

Αποκάλυψη 21Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, οι Ομιλητικές Ώρες του Καρόλου Σάιμεον ανοίγουν τα τελικά κεφάλαια της Γραφής με νηφάλια χαρά και σταθερή ελπίδα. Η ερμηνεία του της Αποκάλυψης 21 καλεί την Εκκλησία να στρέψει τα μάτια της στην πόλη της οποίας ο οικοδόμος και δημιουργός είναι ο Θεός, όπου κάθε προηγούμενη θλίψη υποχωρεί ενώπιον της αποκαλυμμένης παρουσίας του Αρνίου. Σε δύο ομιλίες ο Σάιμεον ιχνηλατεί τόσο την αιώνια ολοκλήρωση όσο και την πρόγευσή της που έχει ήδη δοθεί στους πιστούς. Ακούμε σήμερα ώστε οι καρδιές μας να σταθεροποιηθούν εν μέσω της παρούσας δοκιμασίας και να έλκονται προς την κληρονομιά που έχει ετοιμαστεί για όσους αγαπούν την εμφάνισή του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τα λόγια της Αποκάλυψης καθώς διαβάζονται στην Εκκλησία. Σε αυτό το κεφάλαιο ο Απόστολος καταγράφει το πέρασμα του πρώτου ουρανού και της πρώτης γης και την κάθοδο της αγίας πόλης. Ακούμε την υπόσχεση ότι ο Θεός θα κατοικήσει με τους ανθρώπους, ότι ο θάνατος και η θλίψη δεν θα υπάρχουν πλέον, και ότι το ίδιο το Αρνίον θα είναι το φως του λαού του. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα λόγια να μας δώσει αυτιά για να ακούσουμε και καρδιές για να δεχθούμε την παρηγοριά που περιέχουν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον εκθέτει το ίδιο το όραμα. Το ίδιο το όραμα— Ο Απόστολος είδε «έναν νέο ουρανό και μια νέα γη· ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη είχαν παρέλθει· και σε αυτή τη νέα δημιουργία δεν υπήρχε πλέον θάλασσα»· όλες οι καταιγίδες και οι θύελλες είχαν παύσει, και κάθε αφορμή για ταραχώδεις ταραχές είχε εξαφανιστεί για πάντα. Είδε επίσης την αγία πόλη, τη νέα Ιερουσαλήμ, δηλαδή ένα υπόδειγμά της, «να κατεβαίνει από τον Θεό εξ ουρανού»· και αυτή η πόλη ήταν από κάθε άποψη κατάλληλη για την κατοικία του υψίστου Θεού εν μέσω όλου του εξαγορασμένου λαού του· «τα θεμέλιά της στολισμένα με κάθε είδους πολύτιμους λίθους»· «τα τείχη της μεγάλα και υψηλά», «οι πύλες της από μαργαριτάρι», «οι δρόμοι της από καθαρό χρυσάφι»· και «ο Θεός ο ίδιος και το Αρνίον την φώτιζαν με τη δόξα τους [Σημείωση: εδ. 10–23.]». Με μια λέξη, ήταν πλήρως «προετοιμασμένη για τους ένδοξους κατοίκους της, ως νύφη στολισμένη για τον άνδρα της». Έπειτα αναπτύσσει την τελειότητα αυτής της μακαριότητας. Η συνείδηση που θα έχει τότε ο καθένας για το ενδιαφέρον του στον Θεό· για τη σχέση που φέρει προς αυτόν· και για το αδιάλυτο του δεσμού που τον έχει ενώσει με τον Θεό· Ω! τι πηγή χαράς θα είναι αυτό! Αλλά σε ένα τέτοιο θέμα, «μόνο σκοτίζουμε τη συμβουλή με λόγια χωρίς γνώση». Δεν έχουμε καμία αντίληψη της παρουσίας του Θεού. Ένα νεογέννητο βρέφος δεν είναι λιγότερο ικανό να εκτιμήσει τις υψηλές ασκήσεις και απολαύσεις της πνευματικής αντίληψης, από ό,τι είμαστε εμείς ικανοί να κατανοήσουμε τη μακαριότητα του να βλέπουμε τον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο.] 2. Η τελειότητά του— [Η αρνητική μακαριότητα του ουρανού έρχεται περισσότερο μέσα στην εμβέλεια των αδύναμων νόων μας. Γνωρίζουμε εδώ, από θλιβερή εμπειρία, τι σημαίνουν ο πόνος και η θλίψη· και συχνές είναι οι περιστάσεις κατά τις οποίες δάκρυα κυλούν στα μάγουλά μας. Ο θάνατος επίσης, αυτός ο βασιλιάς των τρόμων, μας προειδοποιεί για τους πόνους που θα υποστούμε σύντομα στις συγκρούσεις μας μαζί του. Αυτός ολόκληρος ο κόσμος δεν είναι παρά μια κοιλάδα δακρύων. Ο Σάιμεον επιβεβαιώνει την αλήθεια και την παρούσα πραγματικότητα του οράματος. ] Μήπως αυτό το όραμα φανεί ότι υπερβαίνει ό,τι θα πραγματοποιηθεί ποτέ, ας στρέψω την προσοχή σας σε, ΙΙ. Την επιβεβαίωσή του— «Ο Θεός, δίνοντάς μας τη διαθήκη του, την επιβεβαίωσε με όρκο, ώστε να έχουμε ισχυρότερη παρηγοριά»· έτσι εδώ, επιβεβαίωσε αυτό το όραμα στον Απόστολο με μια ακουστή φωνή, δηλώνοντας ότι τα πράγματα που είχε δει, 1. Ήταν πραγματικά αληθινά— [«Ιδού, κάνω όλα τα πράγματα νέα. Γράψε· διότι αυτά τα λόγια είναι αληθινά και πιστά.» Ο Θεός θα ήθελε αυτό το όραμα να καταγραφεί για το όφελος της Εκκλησίας· ούτε θα ήθελε κανένα μέρος του να αμφισβητηθεί· διότι όλα όσα είχαν λεχθεί σχετικά με αυτό ήταν αληθινά, και μπορούσαν να βασιστούν πλήρως. Τώρα αυτό με την πρώτη ματιά φαίνεται περιττό· αλλά στην πραγματικότητα δεν ήταν περισσότερο από ό,τι απαιτούσαν οι ανάγκες μας. Όταν η ψυχή είναι καταβεβλημένη από πόνους και θλίψεις, χρειάζεται στήριξη· και δεν υπάρχει στήριξη ίση με αυτή που παρέχει αυτό το όραμα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμεον προβάλλει το όραμα ως αντικείμενο επιδίωξης, προσδοκίας και απόλαυσης. Πήγαινε και το εξέτασε από ημέρα σε ημέρα· πάρε θέες από τον Φασγά· προσδοκήσέ το· απόκτησε μια τέτοια αίσθηση της παρουσίας του Θεού μαζί σου, που θα είναι πρόγευσή του· και να είσαι καθημερινά «προσδοκώντας και σπεύδων προς την έλευση της ημέρας», όταν εσύ ο ίδιος θα έχεις το προνόμιο να πεις, «Έκανε όλα τα πράγματα νέα.»] 3. Ως αντικείμενο πραγματικής απόλαυσης— [Ρώτησε «εκείνους που βγήκαν από μεγάλη θλίψη, και έπλυναν τα ενδύματά τους, και τα έκαναν λευκά στο αίμα του Αρνίου, και είναι τώρα στην άμεση παρουσία του Θεού τους»· ρώτησέ τους, Αν μετανιώνουν για οποιουσδήποτε κόπους ή παθήματα που υπέμειναν ποτέ στον δρόμο τους προς αυτή τη μακαριότητα. Ρώτησέ τους επίσης, Πώς, με τη βοήθεια του Θεού, θα ζούσαν, αν τους επιτρεπόταν ξανά να αρχίσουν την πορεία τους στη γη; Ρώτησε και τον εαυτό σου, τι σκέψεις θα έχεις για την παρούσα συμπεριφορά σου, αν ποτέ φτάσεις σε εκείνες τις περιοχές της μακαριότητας;
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η βεβαιότητα της νέας δημιουργίας αναδιατάσσει τις θλίψεις που φέρεις τώρα; Σε ποιο μέτρο το Αρνίον ήδη υπηρετεί ως ναός και φως μέσα στην καθημερινή σου λατρεία; Πού μπορεί το Πνεύμα να σε προσκαλεί να σηκώσεις τα μάτια σου από τις παρερχόμενες σκιές στην πόλη της οποίας το φως είναι η δόξα του Θεού και του Αρνίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ Παντοκράτορ, που ετοίμασες για όσους σε αγαπούν τέτοια αγαθά που υπερβαίνουν την ανθρώπινη κατανόηση, χύσε στις καρδιές μας, σε παρακαλούμε, το φως του προσώπου σου. Δώσε ώστε, βλέποντας με πίστη την αγία πόλη όπου κατοικείς με τον λαό σου, να αποσπαστούμε από κάθε μικρότερη χαρά και να ενισχυθούμε για να τρέξουμε με υπομονή τον αγώνα που είναι μπροστά μας. Είθε το Αρνίον που είναι το φως αυτής να λάμψει στον δρόμο μας, να σκουπίσει τα δάκρυά μας, και να μας φέρει τελικά σε εκείνο τον τόπο όπου η θλίψη και ο στεναγμός φεύγουν· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →