Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικό 27 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για την επεξεργασία του Λευιτικού 27. Η έκθεσή τους ξεδιπλώνει τους κανονισμούς που διέπουν τις ευχές, τις αφιερώσεις και τις δεκάτες που κλείνουν το βιβλίο. Με χαρακτηριστική σαφήνεια οι συγγραφείς ανιχνεύουν πώς αυτοί οι νόμοι προστάτευαν τη λατρεία του Ισραήλ και την οικογενειακή κληρονομιά, ενώ παράλληλα προέβλεπαν μεγαλύτερες πραγματικότητες στον Χριστό. Οι παρατηρήσεις τους μας καλούν να εξετάσουμε τόσο τη σοβαρότητα των ευχών που γίνονται στον Θεό όσο και την ευγενική πρόβλεψη για τη λύτρωση. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να δώσει κατανόηση αυτών των αρχαίων διατάξεων και της διαρκούς διδασκαλίας τους για τον λαό του Θεού σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 27 του Λευιτικού. Ακούστε προσεκτικά τις οδηγίες του Κυρίου σχετικά με τις ειδικές ευχές, την αποτίμηση προσώπων και ζώων, την αφιέρωση σπιτιών και αγρών, και την ιερή δεκάτη. Σημειώστε τις προσεκτικές διακρίσεις μεταξύ αυτού που μπορεί να λυτρωθεί και αυτού που παραμένει αφιερωμένο για πάντα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στον μετρημένο τόνο του κεφαλαίου να διαμορφώσει τη δική σας ευλάβεια ενώπιον του Κυρίου που δέχεται αυτές τις προσφορές.
Μελετήστε
Μελέτη
Το σχόλιο ανοίγει την έκθεσή του εξετάζοντας την αποτίμηση προσώπων υπό ευχή.
Εδάφιο 2. 2-8. Όταν ένας άνθρωπος κάνει μια ειδική ευχή, κ.λπ.—Οι άνθρωποι, ανά πάσα στιγμή και σε όλα τα μέρη, είχαν συνηθίσει να προσφέρουν αναθηματικές προσφορές, είτε από ευγνωμοσύνη για τα οφέλη που έλαβαν, είτε σε περίπτωση απελευθέρωσης από επικείμενο κακό. Και ο Μωυσής εξουσιοδοτήθηκε, με θεία εξουσία, να καθορίσει τους όρους αυτού του εθελοντικού καθήκοντος. τα πρόσωπα θα είναι για τον Κύριο, κ.λπ.—καλύτερα αποδίδεται ως εξής:—«Σύμφωνα με την εκτίμησή σου, τα πρόσωπα θα είναι για τον Κύριο». Τα πρόσωπα μπορούσαν να αφιερώσουν τον εαυτό τους ή τα παιδιά τους στη θεία υπηρεσία, σε κάποιο κατώτερο ή δουλοπρεπές είδος εργασίας γύρω από το αγιαστήριο ( :- ). Σε περίπτωση οποιασδήποτε αλλαγής, τα αφιερωμένα πρόσωπα είχαν το προνόμιο να λυτρώσουν τον εαυτό τους και αυτό το κεφάλαιο καθορίζει το ποσό των λύτρων, το οποίο ο ιερέας είχε τη διακριτική ευχέρεια να μειώσει, όπως οι περιστάσεις μπορεί να απαιτούσαν. Οι ενήλικες, μεταξύ είκοσι και εξήντα, όντας ικανοί για τη μεγαλύτερη υπηρεσία, αξιολογήθηκαν υψηλότερα· οι νέοι, από πέντε έως είκοσι, λιγότερο, επειδή δεν ήταν τόσο χρήσιμοι· τα βρέφη, αν και μπορούσαν να αφιερωθούν από τους γονείς τους πριν τη γέννηση ( :- ), δεν μπορούσαν να προσφερθούν ούτε να λυτρωθούν μέχρι ένα μήνα μετά τη γέννηση· οι ηλικιωμένοι αξιολογήθηκαν κάτω από τους νέους, αλλά πάνω από τα παιδιά· και οι φτωχοί—σε καμία περίπτωση δεν απαλλάχθηκαν από την πληρωμή, προκειμένου να αποτραπεί η απερίσκεπτη διαμόρφωση ευχών—αξιολογήθηκαν ανάλογα με τα μέσα τους.Στη συνέχεια οι συγγραφείς εξετάζουν τους κανόνες που διέπουν τους αφιερωμένους αγρούς και τη σχέση τους με το Ιωβηλαίο.
Εδάφιο 16. 16-24. αν ένας άνθρωπος αγιάσει στον Κύριο κάποιο μέρος ενός αγρού της ιδιοκτησίας του, κ.λπ.—Στην περίπτωση της αποκτηθείσας ιδιοκτησίας γης, αν δεν λυτρωθεί, επέστρεφε στον δωρητή στο Ιωβηλαίο, ενώ το μέρος μιας κληρονομικής περιουσίας, που είχε αφιερωθεί, δεν επέστρεφε στον ιδιοκτήτη, αλλά παρέμενε συνδεδεμένο δια παντός με το αγιαστήριο. Ο λόγος για αυτή την αξιοσημείωτη διαφορά ήταν να επιβληθεί σε κάθε άνθρωπο η υποχρέωση να λυτρώσει την ιδιοκτησία, ή να παρακινήσει τον πλησιέστερο συγγενή του να το κάνει, προκειμένου να αποτραπεί η έξοδος μιας πατρογονικής κληρονομιάς από οποιαδήποτε οικογένεια στον Ισραήλ.Στη συνέχεια στρέφονται στη θεία έγκριση που δόθηκε στη δεκάτη της γης.
Εδάφιο 30. 30-33. όλη η δεκάτη της γης, είτε από τον σπόρο της γης —Αυτός ο νόμος έδωσε τη θεία εξουσία σε μια αρχαία συνήθεια ( Γένεση 14:20 ; Γένεση 28:22 ). Όλο το προϊόν της γης υποβλήθηκε στον φόρο της δεκάτης—ήταν ένα ετήσιο ενοίκιο που οι Ισραηλίτες, ως ενοικιαστές, πλήρωναν στον Θεό, τον ιδιοκτήτη της γης, και μια ευχαριστήρια προσφορά που του απέδιδαν για τις ευλογίες της πρόνοιάς του. (Βλέπε Παροιμίες 3:9 ; 1 Κορινθίους 9:11 ; Γαλάτες 6:6 ).
Σκεφτείτε
Σχετικά με τον κίνδυνο των απερίσκεπτων ευχών, το σχόλιο τονίζει την ανάγκη για σοβαρή σκέψη.
Εδάφιο 29. 29. θα θανατωθεί οπωσδήποτε —Αυτή η ανακοίνωση δεν σήμαινε ότι το πρόσωπο επρόκειτο να θυσιαστεί ή να καταδικαστεί σε βίαιο θάνατο· αλλά μόνο ότι θα παρέμενε μέχρι θανάτου αμετάβλητα στην αφιερωμένη κατάσταση. Οι προηγούμενες διατάξεις είχαν προφανώς σχεδιαστεί για να αποτρέψουν την απερισκεψία στην ευχή ( :- ) και να ενθαρρύνουν τη σοβαρή και προσεκτική σκέψη σε όλα τα θέματα μεταξύ Θεού και ψυχής ( :- ).Τέλος, οι συγγραφείς καταλήγουν σημειώνοντας την πνευματική σημασία αυτών των τελετουργικών νόμων.
Εδάφιο 34. 34. Αυτές είναι οι εντολές, κ.λπ.—Οι νόμοι που περιέχονται σε αυτό το βιβλίο, ως επί το πλείστον τελετουργικοί, είχαν μια σημαντική πνευματική σημασία, η μελέτη της οποίας είναι εξαιρετικά διδακτική ( Ρωμαίους 10:4 Εβραίους 4:2 ; Εβραίους 12:18 ). Επέβαλαν έναν επαχθή ζυγό ( Πράξεις 15:10 ), αλλά στην παιδική ηλικία της Εκκλησίας αποτελούσαν την απαραίτητη πειθαρχία ενός «παιδαγωγού προς τον Χριστό» [ Πράξεις 15:10- : ].
Απαντήστε
1. Πώς η προσεκτική δομή της λύτρωσης σε αυτούς τους νόμους αποκαλύπτει τόσο την αγιότητα του Θεού όσο και το έλεός του;
2. Με ποιους τρόπους οι σύγχρονοι πιστοί θα μπορούσαν να προφυλαχθούν από το να κάνουν ευχές ελαφρά τη καρδία, ενώ εξακολουθούν να προσφέρουν τον εαυτό τους πλήρως στον Κύριο;
3. Πώς η τελική αναφορά του σχολίου στον νόμο ως παιδαγωγό προς τον Χριστό διαμορφώνει την ανάγνωσή σας του Λευιτικού 27;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς νὰ προσεγγίζωμεν πᾶσαν εὐχὴν καὶ ἀφιέρωσιν πρὸς Σὲ μετὰ ἁγίου φόβου καὶ ὁλοψύχου εἰλικρινείας, καθὼς ὁ Λόγος Σου ἐν τῷ Λευϊτικῷ διατάσσει. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, στερέωσον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἐπὶ τῆς μείζονος λυτρώσεως τῆς ἐπιτελεσθείσης ἐν τῷ Υἱῷ Σου, ἵνα ἀποδίδωμεν Σοὶ τὰ πρῶτα καὶ τὰ ἄριστα πάντων ὅσα κεκτήμεθα ἄνευ προπετείας ἢ ἐπιφυλάξεως. Ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ζῶμεν ἐν χαρμόσυνῃ ἐξαρτήσει ἐκ τῆς χάριτός Σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →