Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 29-30 — με τον Μάκλαρεν
Άνοιγμα
Σήμερα βυθιζόμαστε στις Expositions of Holy Scripture του Αλεξάνδρου Μάκλαρεν στους Ψαλμούς 29-30. Οι κλασικές του σκέψεις μας καθοδηγούν μέσα από τη μαρτυρία του ψαλμωδού για την απελευθέρωση, αποκαλύπτοντας πώς η φευγαλέα λύπη υποχωρεί σε διαρκή χαρά υπό την σταθερή εύνοια του Θεού. Ο Μάκλαρεν αντλεί από προσωπική εμπειρία για να φωτίσει το θείο πρότυπο που μετατρέπει το κλάμα σε δοξολογία. Αυτό το μάθημα προσκαλεί σε ήσυχη περισυλλογή για την αναλογία της χαράς και της λύπης στις δικές μας ιστορίες, ενθαρρύνοντας την εμπιστοσύνη ότι κάθε στιγμή αναπαύεται μέσα στη μεγαλύτερη ζωή της αμετάβλητης αγάπης του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Κάντε παύση τώρα και διαβάστε τους Ψαλμούς 29 και 30 αργά, επιτρέποντας στις λέξεις να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Προσέξτε τη βροντή της φωνής του Θεού στον πρώτο ψαλμό και την προσωπική μαρτυρία της διάσωσης στον δεύτερο. Αφήστε την αντίθεση μεταξύ της στιγμιαίας θλίψης και της δια βίου εύνοιας να μιλήσει στις παρούσες συνθήκες σας πριν εξερευνήσουμε μαζί τις γνώσεις του Μάκλαρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μάκλαρεν ανοίγει διευκρινίζοντας την κύρια αντίθεση μεταξύ οργής και εύνοιας στον στίχο.
Λίγες λέξεις έκθεσης είναι απαραίτητες για να αναδείξουν τη δύναμη αυτού του στίχου. Υπάρχει μια προφανής αντίθεση στο πρώτο μέρος του, μεταξύ 'της οργής Του' και 'της εύνοιάς Του'. Πιθανώς υπάρχει παρόμοια αντίθεση μεταξύ μιας 'στιγμής' και της 'ζωής'. Διότι, αν και η λέξη που αποδίδεται ως 'ζωή' δεν σημαίνει συνήθως διάρκεια ζωής, μπορεί να έχει αυτή τη σημασία, και η προφανής πρόθεση αντίθεσης φαίνεται να το απαιτεί εδώ. Έτσι, λοιπόν, το νόημα του πρώτου μέρους του κειμένου μου είναι, 'η οργή διαρκεί για μια στιγμή· η εύνοια διαρκεί για μια ζωή'. Η μονιμότητα του ενός, και η συντομία του άλλου, είναι η σκέψη του Ψαλμωδού.Ο Μάκλαρεν στη συνέχεια προσωποποιεί το Κλάμα και τη Χαρά ως διαδοχικούς επισκέπτες τη νύχτα και το πρωί.
Έπειτα, αν περάσουμε στο δεύτερο μέρος του κειμένου, θα παρατηρήσετε ότι υπάρχει εκεί επίσης μια διπλή αντίθεση. Το 'Κλάμα' τίθεται απέναντι στη 'χαρά'· η 'νύχτα' απέναντι στο 'πρωί'. Και η πρώτη από αυτές τις δύο αντιθέσεις είναι πιο εντυπωσιακή αν παρατηρήσουμε ότι η λέξη 'χαρά' σημαίνει, κυριολεκτικά, 'μια χαρούμενη κραυγή', έτσι ώστε η φωνή που υψώθηκε σε κλάμα να νοείται τώρα ότι ακούγεται σε εξυμνητική δοξολογία. Έπειτα, ακόμη περισσότερο, η έκφραση 'μπορεί να διαρκέσει' σημαίνει κυριολεκτικά 'μπορεί να έρθει να καταλύσει'. Έτσι, το Κλάμα και η Χαρά προσωποποιούνται. Δύο επισκέπτες έρχονται· ο ένας, σκοτεινά ντυμένος και προσεγγίζοντας την κατάλληλη εποχή για τέτοιο, 'τη νύχτα'. Ο άλλος φωτεινός, ερχόμενος με όλα τα πράγματα φρέσκα και ηλιόλουστα, στην δροσερή αυγή. Ο επισκέπτης της νύχτας είναι το Κλάμα· ο επισκέπτης που παίρνει τη θέση του το πρωί είναι η Ευφροσύνη.Ο Μάκλαρεν στη συνέχεια απεικονίζει τη σύντομη αναλογία της λύπης μέσα σε μια συνηθισμένη διάρκεια ζωής.
Τώρα είναι αλήθεια-δεν είναι αλήθεια;-ότι αν ένας άνθρωπος θεωρεί ορθά την αναλογική διάρκεια αυτών των δύο διαφορετικών στοιχείων στη ζωή του, πρέπει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το ένα είναι συνεχές και το άλλο είναι μόνο παροδικό; Μια καταιγίδα είναι πολύ σύντομη όταν μετριέται έναντι της μακράς καλοκαιρινής ημέρας κατά την οποία βροντά· και πολύ λίγες ημέρες έχουν τέτοιες. Πρέπει να είναι κακό κλίμα όπου οι μισές ημέρες είναι βροχερές. Αν επρόκειτο να πάρουμε τον χάρτη και να σημειώσουμε πάνω του τη γραμμή του ταξιδιού μας, θα βρίσκαμε ότι οι χώροι στους οποίους ο καιρός ήταν θυελλώδης ήταν σύντομοι και λίγοι πράγματι σε σύγκριση με εκείνους στους οποίους ήταν ηλιόλουστος και ήρεμος.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μάκλαρεν καταλήγει δείχνοντας πώς η ίδια θεία εύνοια περιλαμβάνει και μεταμορφώνει κάθε λύπη.
Και έτσι ένας ενιαίος θείος σκοπός, η 'εύνοια' που χρησιμοποιεί την 'οργή', γεμίζει τη ζωή, και δεν υπάρχουν διακοπές, όσο σύντομες κι αν είναι, στη σταθερή συνεχή ροή των εκχυμένων ευλογιών Του. Όλα είναι αγάπη και εύνοια. Η οργή είναι μεταμφιεσμένη αγάπη, και η λύπη έχει την ίδια πηγή και αποστολή με τη χαρά. Χρειάζονται όλα τα είδη καιρού για να γίνει ένα έτος, και όλα τείνουν προς το ίδιο αποτέλεσμα, ώριμων σοδειών και γεμάτων αχυρώνων. Ω αδελφοί! αν καταλάβουμε ότι ο Θεός εννοεί κάτι καλύτερο για εμάς από την ευτυχία, ακόμη και την ομοίωση με τον Εαυτό Του, θα καταλάβουμε καλύτερα πώς οι βαθύτερες λύπες μας και τα πικρότερα δάκρυά μας, και οι πληγές που διεισδύουν βαθύτερα στις αιμορραγούσες καρδιές μας, όλα προέρχονται από το ίδιο κίνητρο, και κατευθύνονται προς το ίδιο τέλος με τα πιο χαρούμενα αντίθετά τους.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην πρόσφατη εμπειρία σας έχει μια σύντομη λύπη μεγενθυθεί πέρα από την αληθινή της αναλογία; Πώς θα μπορούσατε να εξασκηθείτε εστιάζοντας στο φωτεινότερο πρότυπο της εύνοιας του Θεού σήμερα; Σε ποια περιοχή σας προσκαλούν να εμπιστευθείτε ότι η λύπη η ίδια μπορεί να γίνει μια μεταμφιεσμένη μορφή χαράς;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευγενικέ Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για την σταθερή εύνοια που υπερβαίνει κάθε φευγαλέα σκιά. Δίδαξέ μας να μετρούμε τις λύπες μας ορθά και να υποδεχόμαστε τον πρωινό επισκέπτη της χαράς που ακολουθεί το κλάμα. Βοήθησέ μας να στηριχθούμε σθεναρά στην παρουσία Σου ώστε καμία αλλαγή να μην μπορεί να μετακινήσει την καρδιά που αναπαύεται σε Σένα. Μεταμόρφωσε τις δοκιμασίες μας σε βαθύτερη εμπιστοσύνη και μετέτρεψε τους θρήνους μας σε διαρκή δοξολογία. Ας ζούμε κάθε ημέρα με πεποίθηση ότι η αγάπη Σου κρατά κάθε στιγμή μέσα στον αδιάσπαστο σκοπό Σου, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →