← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 1 — με τον Brown

Ρωμαίους 1Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το Σχόλιο στην Πλήρη Βίβλο των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown. Η κλασική τους προτεσταντική έκθεση του Ρωμαίους 1 παρουσιάζει τα θεμέλια του ευαγγελίου με σαφήνεια και ευλάβεια. Σε έξι ενότητες ακούμε, μελετούμε, σκεφτόμαστε, απαντάμε και προσευχόμαστε, επιτρέποντας στις εις βάθος παρατηρήσεις τους να διαμορφώσουν την κατανόησή μας για τη δικαιοσύνη του Θεού που αποκαλύπτεται. Τα λόγια τους παραμένουν ανέγγιχτα, ενώ εμείς απλώς ακολουθούμε τη σειρά που έχουν καθορίσει για εμάς.
Διαβάστε
Πάρτε το κεφάλαιο 1 των Ρωμαίων και διαβάστε το μία φορά σε μία ενιαία, χωρίς βιασύνη ανάγνωση. Αφήστε τον χαιρετισμό του αποστόλου, την επιθυμία του να επισκεφθεί τη Ρώμη και την τολμηρή του διακήρυξη της δύναμης του ευαγγελίου να ακουστούν καθαρά. Παρατηρήστε πώς το κεφάλαιο κινείται από την προσωπική εισαγωγή στην καθολική κατηγορία. Διαβάστε με προσευχή, ζητώντας από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν από το πρώτο εδάφιο. Εδάφιο 1. 1. Παύλος —(Βλέπε στο :- ). δούλος Ιησού Χριστού —Η λέξη που αποδίδεται εδώ ως «δούλος» σημαίνει «δεσμοφύλακας», ή κάποιος υποκείμενος στη θέληση και πλήρως στη διάθεση άλλου. Με αυτή την έννοια εφαρμόζεται στους μαθητές του Χριστού γενικά ( :- ), όπως στην Παλαιά Διαθήκη σε όλο το λαό του Θεού ( :- ). Αλλά καθώς, επιπλέον, οι προφήτες και οι βασιλιάδες του Ισραήλ ήταν επισήμως «οι δούλοι του Κυρίου» ( Ιησούς του Ναυή 1:1 ; Ψαλμοί 18:1 , τίτλος), οι απόστολοι αποκαλούν τους εαυτούς τους, με την ίδια επίσημη έννοια, «οι δούλοι του Χριστού» (όπως εδώ, και Φιλιππησίους 1:1 ; Ιακώβου 1:1 ; 2 Πέτρου 1:1 ; Ιούδα 1:1 ), εκφράζοντας τέτοια απόλυτη υποταγή και αφοσίωση στον Κύριο Ιησού που δεν θα είχαν ποτέ δείξει σε ένα απλό πλάσμα. (Βλέπε στο Ιούδα 1:1- : ; Ιούδα 1:1- : ). κλητός απόστολος —όταν πρωτο«είδε τον Κύριο»· η απαραίτητη προϋπόθεση για την αποστολικότητα. (Βλέπε στο Ιούδα 1:1- : ; Ιούδα 1:1- : ; Ιούδα 1:1- : ). αφωρισμένος για το —κήρυγμα του ευαγγελίου —ούτε τόσο αργά όσο όταν «το Άγιο Πνεύμα είπε, Ξεχωρίστε μου τον Βαρνάβα και τον Σαύλο» ( Πράξεις 13:2 ), ούτε τόσο νωρίς όσο όταν «αφωρίστηκε από την κοιλιά της μητέρας του» (βλέπε στο Πράξεις 13:2- : ). Κλήθηκε ταυτόχρονα στην πίστη και την αποστολικότητα του Χριστού ( Πράξεις 13:2- : ). του Θεού —δηλαδή, το Ευαγγέλιο του οποίου ο Θεός είναι ο ένδοξος Συγγραφέας. (Έτσι Ρωμαίους 15:16 ; 1 Θεσσαλονικείς 2:2 ; 1 Θεσσαλονικείς 2:8 ; 1 Θεσσαλονικείς 2:9 ; 1 Πέτρου 4:17 ). Στη συνέχεια εξετάζουν τη διακήρυξη του Υιού του Θεού. Εδάφιο 4. 4. Και ανακηρυχθέντος —κυριολεκτικά, «σημαδεμένου», «ορισμένου», «καθορισμένου», δηλαδή, «δειχθέντος», ή «αποδειχθέντος». Υιού του Θεού —Παρατηρήστε πόσο επιμελώς αλλάζει η γλώσσα εδώ. Αυτός «ΕΓΙΝΕ [λέει ο απόστολος] εκ σπέρματος Δαβίδ, κατά σάρκα» ( Ρωμαίους 1:3 )· αλλά δεν έγινε, απλώς «ανακηρύχθηκε [ή αποδείχθηκε] ΥΙΟΣ του Θεού». Έτσι Ιωάννης 1:1 ; Ιωάννης 1:14 , «Εν αρχή ΗΝ ο Λόγος . . . και ο Λόγος ΕΓΙΝΕ σάρκα»· και Ησαΐας 9:6 , «Διότι παιδίον ΕΓΕΝΝΗΘΗ εις ημάς, υιός ΕΔΟΘΗ εις ημάς». Έτσι η Υιότητα του Χριστού δεν είναι με την κυριολεκτική έννοια μια γεννημένη σχέση με τον Πατέρα, όπως την αντιλαμβάνονται ορισμένοι, κατά τα άλλα ορθόδοξοι θεολόγοι. Με τη γέννησή Του εν σαρκί, αυτή η Υιότητα, η οποία ήταν ουσιώδης και άκτιστη, απλώς άνθισε σε απτή εκδήλωση. (Βλέπε στο Ησαΐας 9:6- : ; Ησαΐας 9:6- : ). Στο ίδιο το ευαγγέλιο προχωρούν. Εδάφιο 16. 16. Διότι δεν ντρέπομαι το ευαγγέλιο —(Οι λέξεις, «του Χριστού», που ακολουθούν εδώ, δεν βρίσκονται στα παλαιότερα και καλύτερα χειρόγραφα). Αυτή η γλώσσα υποδηλώνει ότι απαιτούσε κάποιο θάρρος να φέρει στην «κυρίαρχη του κόσμου» αυτό που «στους Ιουδαίους ήταν σκάνδαλο και στους Έλληνες μωρία» ( :- ). Αλλά η εγγενής του δόξα, ως το ζωογόνο μήνυμα του Θεού σε έναν ετοιμοθάνατο κόσμο, γέμισε τόσο την ψυχή του, ώστε, όπως ο ευλογημένος του Διδάσκαλος, «καταφρόνησε την ντροπή». διότι είναι δύναμις Θεού προς σωτηρίαν εις πάντα τον πιστεύοντα —Εδώ και στο :- ο απόστολος ανακοινώνει το μεγάλο θέμα του επερχόμενου επιχειρήματός του· ΣΩΤΗΡΙΑ, η μία συντριπτική ανάγκη των χαμένων ανθρώπων· αυτή αποκαλύπτεται ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ· και αυτό το μήνυμα τόσο αναγνωρισμένο και τιμημένο από τον Θεό ώστε να φέρει, στην διακήρυξή του, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΚΑΘΕ ΨΥΧΗ ΠΟΥ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ, Έλληνα και Βάρβαρο, σοφό και άσοφο εξίσου. Στη συνέχεια αναπτύσσουν την αποκάλυψη της δικαιοσύνης. Εδάφιο 17. 17. Διότι εν αυτώ αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού —δηλαδή (όπως δείχνει όλο το επιχείρημα της Επιστολής), Η ΔΙΚΑΙΩΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. εκ πίστεως εις πίστιν —μια δύσκολη φράση. Οι περισσότεροι ερμηνευτές (κρίνοντας από την έννοια τέτοιων φράσεων αλλού) την ερμηνεύουν ως «από ένα βαθμό πίστης σε έναν άλλο». Αλλά αυτό δεν συμφωνεί καλά με το σκοπό του αποστόλου, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τα προοδευτικά στάδια της πίστης, αλλά μόνο με την ίδια την πίστη ως τον καθορισμένο τρόπο λήψης της «δικαιοσύνης» του Θεού. Προτιμούμε, λοιπόν, να το κατανοήσουμε ως εξής: «Η δικαιοσύνη του Θεού είναι στο ευαγγελικό μήνυμα, αποκαλυπτόμενη (να είναι) από (ή 'διά') πίστη σε (ή 'για') πίστη», δηλαδή, «για να ληφθεί διά πίστεως». (Έτσι ουσιαστικά, MELVILLE, MEYER, STUART, BLOOMFIELD, κ.λπ.) καθώς είναι γραμμένο — ( :- ).
Σκεφτείτε
Κλείνοντας, αναλογίζονται το πρότυπο που τίθεται ενώπιον των διακόνων. Στα προηγούμενα εδάφια, Σημείωση (1) Τι είδους πρόσωπα πρέπει να είναι οι διάκονοι του Χριστού, σύμφωνα με το πρότυπο που τίθεται εδώ: απόλυτα υποταγμένοι και επισήμως αφιερωμένοι στον Κύριο Ιησού· αφιερωμένοι στο ευαγγέλιο του Θεού, το οποίο προβλέπει την υποταγή όλων των εθνών στην πίστη του Χριστού: οφειλέτες σε όλες τις τάξεις, τους εκλεπτυσμένους και τους αγροίκους, για να τους φέρουν το ευαγγέλιο εξίσου, κάθε ντροπή ενώπιον του ενός, καθώς και υπερηφάνεια ενώπιον του άλλου, να υποχωρεί μπροστά στη δόξα που αισθάνονται ότι υπάρχει στο μήνυμά τους· να λαχταρούν όλες τις πιστές εκκλησίες, όχι να τις εξουσιάζουν, αλλά να χαίρονται στην ευημερία τους, και να βρίσκουν αναζωογόνηση και δύναμη στην κοινωνία τους! Ολοκληρώνουν υπογραμμίζοντας τα διακριτικά χαρακτηριστικά του ευαγγελίου. (2) Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ευαγγελίου που προβάλλονται εδώ πρέπει να αποτελούν την ευλαβική μελέτη όλων όσων το κηρύττουν, και να καθοδηγούν τις απόψεις και το γούστο όλων όσων έχουν το προνόμιο να το ακούν τακτικά: ότι είναι «το ευαγγέλιο του Θεού», ως μήνυμα από τον ουρανό, αλλά όχι απολύτως νέο, αλλά αντίθετα, μόνο η εκπλήρωση της υπόσχεσης της Παλαιάς Διαθήκης, ότι όχι μόνο ο Χριστός είναι το μεγάλο θέμα του, αλλά ο Χριστός στην ίδια τη φύση του Θεού ως ο ίδιος ο Υιός Του, και στη φύση των ανθρώπων ως μέτοχος της σάρκας τους—ο Υιός του Θεού τώρα σε δύναμη ανάστασης και επενδυμένος με εξουσία να διανέμει κάθε χάρη στους ανθρώπους, και όλα τα δώρα για την ίδρυση και την οικοδόμηση της Εκκλησίας, ο Χριστός η δικαιοσύνη που παρέχεται από τον Θεό για τη δικαίωση όλων όσων πιστεύουν στο όνομά Του· και ότι σε αυτό το ένδοξο Ευαγγέλιο, όταν κηρύττεται ως τέτοιο, κατοικεί η ίδια η δύναμη του Θεού να σώσει Ιουδαίους και Εθνικούς εξίσου που το αγκαλιάζουν.
Απαντήστε
Πώς η απόλυτη υποταγή που υποδειγματίζει ο Παύλος αμφισβητεί τη δική σας άποψη για τη χριστιανική υπηρεσία; Με ποιους τρόπους η δύναμη του ευαγγελίου εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις σύγχρονες αξιώσεις της ανθρώπινης αυτονομίας; Πού μπορεί να μπείτε στον πειρασμό να ανταλλάξετε τη δόξα του Θεού με κατώτερα πράγματα αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διότι ἀπεκάλυψας τὴν δικαιοσύνην σου ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Υἱοῦ σου, κηρυχθεῖσαν ἐν δυνάμει διὰ τῆς ἀναστάσεως ἐκ νεκρῶν. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ καταστέλλωμεν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ζῶμεν διὰ πίστεως, ὥστε ἡ μαρτυρία ἡμῶν νὰ ἑλκύῃ ἄλλους πρὸς τὸν Χριστόν. Εἴθε τὸ ὄνομά σου νὰ τιμᾶται ἐν πάσῃ τῇ γῇ. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →