Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 6 — με τον Brown
Άνοιγμα
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, ακούγοντας αυτούς τους αξιόπιστους εξηγητές να ξεδιπλώνουν το έκτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους επιστολής. Η προσεκτική τους αντιμετώπιση στίχο προς στίχο δείχνει πώς η δικαίωση μόνο με τη χάρη ποτέ δεν επιτρέπει την αμαρτία, αλλά μάλλον εγκαθιδρύει τον πιστό σε μια ζωή αγιότητας μέσω της ένωσης με τον σταυρωμένο και αναστημένο Χριστό. Με ευλαβική ακρίβεια ανιχνεύουν τη λογική της χάρης, το νόημα του βαπτίσματος και την αποφασιστική ρήξη του πιστού με την κυριαρχία της αμαρτίας. Τα λόγια τους συνεχίζουν να υπηρετούν την εκκλησία, αγκυροβολώντας την απελευθερωτική αλήθεια του ευαγγελίου στην καθημερινή πορεία της πίστης.
Διαβάστε
Με καρδιές προετοιμασμένες από το Πνεύμα, ας διαβάσουμε δυνατά το 6ο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Ακούστε την σταθερή απόρριψη του αποστόλου κάθε υπόδειξης ότι η χάρη ενθαρρύνει την αμαρτία, και σημειώστε πώς το βάπτισμά μας στον Χριστό μας ενώνει με τον θάνατο και την ανάστασή Του. Δεχτείτε το κεφάλαιο ως προειδοποίηση και υπόσχεση, καλώντας μας να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας νεκρούς στην αμαρτία και ζωντανούς για τον Θεό. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο κείμενο να ερευνήσει και να ενισχύσει την πορεία σας με τον αναστημένο Κύριο.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο αντιμετωπίζοντας την αντίρρηση ότι η χάρη μπορεί να ενθαρρύνει τη συνέχιση της αμαρτίας.
Στίχος 1. 1. Τι, κ.λπ.—Το θέμα αυτής της τρίτης ενότητας της Επιστολής μας ανακοινώνεται αμέσως στην εναρκτήρια ερώτηση, «Θα συνεχίσουμε (ή, όπως είναι η αληθινή ανάγνωση, «Μπορούμε», «Πρέπει να») στην αμαρτία, ώστε η χάρη να αφθονήσει;» Αν η διδασκαλία του αποστόλου ήταν ότι η σωτηρία εξαρτάται σε κάποιο βαθμό από τα καλά μας έργα, καμία τέτοια αντίρρηση δεν θα μπορούσε να είχε γίνει. Εναντίον της διδασκαλίας μιας καθαρά δωρεάν δικαίωσης, η αντίρρηση είναι εύλογη, ούτε υπήρξε ποτέ εποχή στην οποία να μην έχει προβληθεί. Ότι προβλήθηκε εναντίον των αποστόλων, το γνωρίζουμε από :- ; και συμπεραίνουμε από Γαλάτες 5:13 ; 1 Πέτρου 2:16 ; Ιούδα 1:4 , ότι κάποιοι έδωσαν αφορμή για την κατηγορία· αλλά ότι ήταν μια πλήρης διαστρέβλωση της διδασκαλίας της Χάρης, ο απόστολος εδώ προχωρά να δείξει.Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν το βάπτισμα του πιστού στον θάνατο του Χριστού και την αποφασιστική ρήξη του με την αμαρτία.
Στίχος 3. 3. Ή αγνοείτε ότι όσοι βαπτιστήκαμε στον Ιησού Χριστό —συγκρίνετε :- . βαπτιστήκαμε στον θάνατό του; —σφραγισμένοι με τη σφραγίδα του ουρανού, και σαν να είχαμε επίσημα εισέλθει και συμφωνήσει, σε όλα τα οφέλη και όλες τις υποχρεώσεις της χριστιανικής μαθητείας γενικά, και του θανάτου Του ειδικότερα. Και αφού Αυτός «έγινε αμαρτία» και «κατάρα για εμάς» ( 2 Κορινθίους 5:21 ; Γαλάτες 5:13 ), «φέροντας τις αμαρτίες μας στο ίδιο Του το σώμα πάνω στο ξύλο», και «αναστημένος για τη δικαίωσή μας» ( Ρωμαίους 4:25 ; 1 Πέτρου 2:24 ), όλη η αμαρτωλή μας κατάσταση και συνθήκη, έτσι αναληφθείσα στο Πρόσωπό Του, έχει φτάσει στο τέλος της στον θάνατό Του. Όποιος, λοιπόν, έχει βαπτιστεί στον θάνατο του Χριστού έχει επίσημα παραδώσει όλη την κατάσταση και τη ζωή της αμαρτίας, ως νεκρό πράγμα εν Χριστώ. Έχει σφραγίσει τον εαυτό του να είναι όχι μόνο «η δικαιοσύνη του Θεού εν Αυτώ», αλλά «ένα νέο κτίσμα»· και καθώς δεν μπορεί να είναι εν Χριστώ για το ένα αποτέλεσμα και όχι για το άλλο, διότι είναι ένα πράγμα, έχει αποχαιρετήσει, με το βάπτισμα στον θάνατο του Χριστού, την πλήρη σύνδεσή του με την αμαρτία. «Πώς», λοιπόν, «μπορεί να ζει πλέον σε αυτήν;» Τα δύο πράγματα είναι τόσο αντιφατικά στην πράξη όσο και στους όρους.Ο σχολιασμός εξηγεί στη συνέχεια τη σταύρωση του παλαιού ανθρώπου και την ελευθερία από τη δουλεία της αμαρτίας.
Στίχος 6. 6, 7. Γνωρίζοντας αυτό, κ.λπ.—Ο απόστολος γίνεται τώρα πιο συγκεκριμένος και ζωντανός στην έκφραση της καταστροφικής για την αμαρτία αποτελεσματικότητας της ένωσής μας με τον σταυρωμένο Σωτήρα. ότι ο παλαιός μας άνθρωπος —«οι παλαιοί μας εαυτοί» δηλαδή, «όλα όσα ήμασταν στην παλαιά μας αμετανόητη κατάσταση, πριν από την ένωση με τον Χριστό» (συγκρίνετε Κολοσσαείς 3:9 ; Κολοσσαείς 3:10 ; Εφεσίους 4:22-24 ; Γαλάτες 2:20 ; Γαλάτες 5:24 ; Γαλάτες 6:14 ). είναι —μάλλον, «ήταν». σταυρώθηκε μαζί του —για να. ώστε το σώμα της αμαρτίας —όχι μια μεταφορά για «τη μάζα της αμαρτίας»· ούτε το «υλικό σώμα», θεωρούμενο ως η έδρα της αμαρτίας, το οποίο δεν είναι· αλλά (όπως κρίνουμε) για «την αμαρτία όπως κατοικεί σε εμάς στην παρούσα ενσωματωμένη μας κατάσταση, υπό τον νόμο της πτώσης». να καταστραφεί —(στον θάνατο του Χριστού)—με σκοπό. ώστε από εδώ και πέρα να μην υπηρετούμε την αμαρτία —«να είμαστε δούλοι της αμαρτίας».
Σκεφτείτε
Εν κατακλείδι, τονίζουν την πρακτική παράδοση που απαιτεί και παρέχει η χάρη.
Εν όψει αυτού, ποιος που έχει γευτεί ότι ο Κύριος είναι φιλεύσπλαχνος μπορεί να απέχει από το να πει, «Σ' Αυτόν που μας αγάπησε, και μας έπλυνε από τις αμαρτίες μας με το αίμα Του, και μας έκανε βασιλείς και ιερείς στον Θεό και Πατέρα Του, σ' Αυτόν ας είναι η δόξα και η κυριαρχία στους αιώνες των αιώνων. Αμήν!» ( Αποκάλυψη 1:5 ; Αποκάλυψη 1:6 ). Σημείωση, (1) Ως η πιο αποτελεσματική διάψευση της συχνά επαναλαμβανόμενης συκοφαντίας, ότι η διδασκαλία της Σωτηρίας με τη χάρη ενθαρρύνει τη συνέχιση της αμαρτίας, είναι η άγια ζωή εκείνων που την ομολογούν, ας αισθάνονται πάντα ότι η υψηλότερη υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν σε αυτή τη Χάρη που είναι όλη τους η ελπίδα, είναι να «παραδώσουν τους εαυτούς τους στον Θεό, ως εκείνοι που είναι ζωντανοί από τους νεκρούς, και τα μέλη τους όργανα δικαιοσύνης στον Θεό» ( Ρωμαίους 6:12 ; Ρωμαίους 6:13 ). Με αυτόν τον τρόπο θα «σιγήσουν την άγνοια των ανόητων ανθρώπων», θα εξασφαλίσουν την ειρήνη τους, θα εκπληρώσουν τον σκοπό της κλήσης τους, και θα δώσουν ουσιαστική δόξα σ' Αυτόν που τους αγάπησε.Τέλος, θέτουν ενώπιον του αναγνώστη την αιώνια επιλογή μεταξύ του μισθού της αμαρτίας και του δώρου του Θεού.
(5) Για να τονώσουμε αυτόν τον άγιο ανταγωνισμό, ας «κοιτάζουμε συχνά πίσω στον βράχο από τον οποίο λαξευτήκαμε, στην τρύπα του λάκκου από τον οποίο σκάφτηκε», αναζητώντας τα διαρκή πλεονεκτήματα και τις μόνιμες ικανοποιήσεις που απέδωσε η υπηρεσία της Αμαρτίας· και όταν βρούμε προς «ντροπή» μας μόνο χολή και αψιθιά, ας ακολουθήσουμε μια άθεη ζωή στο σωστό της «τέλος», μέχρι, βρίσκοντας τους εαυτούς μας στα εδάφη του «θανάτου», να αναγκαστούμε να επιστρέψουμε για να εξετάσουμε την υπηρεσία της Δικαιοσύνης, αυτού του νέου Κυρίου όλων των πιστών, και να τον βρούμε να μας οδηγεί γλυκά σε διαρκή «αγιότητα», και να μας οδηγεί τελικά στην «αιώνια ζωή» ( Ρωμαίους 6:19- : ). (6) Θάνατος και ζωή είναι ενώπιον όλων των ανθρώπων που ακούν το Ευαγγέλιο: το ένα, το φυσικό αποτέλεσμα και η σωστή ανταμοιβή της αμαρτίας· το άλλο, το απολύτως δωρεάν «ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» στους αμαρτωλούς, «εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών».
Απαντήστε
Πού έχετε πειραστεί να αντιμετωπίσετε τη χάρη ως άδεια αντί για δύναμη να περπατάτε σε καινούργια ζωή; Σε ποια περιοχή του θνητού σας σώματος χρειάζεται ακόμα να θεωρήσετε τον εαυτό σας νεκρό στην αμαρτία και ζωντανό για τον Θεό; Πώς θα παραδώσετε τα μέλη σας σήμερα ως όργανα δικαιοσύνης στον Θεό;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐφάρμοσον εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν τὴν ἀλήθειαν τῆς πρὸς Ρωμαίους ἕκτης, ὅτι ἀπεθάνομεν σὺν Χριστῷ καὶ δὲν εἴμεθα πλέον ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν τῆς ἁμαρτίας. Χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ λογιζώμεθα ἑαυτοὺς νεκροὺς μὲν τῇ ἁμαρτίᾳ, ζῶντας δὲ Σοὶ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ παραδίδωμεν τὰ μέλη ἡμῶν ὡς ὅπλα δικαιοσύνης ἐν εὐφρόσυνῳ ὑπακοῇ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀντινομιστικῆς σκέψεως καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ τῆς διακονίας Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →