Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Προς Εφεσίους 5 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο πέμπτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους. Τα διαχρονικά του λόγια μας οδηγούν στην καρδιά της χριστιανικής ζωής, όπου η κλήση να μιμηθούμε τον Θεό ως αγαπημένα παιδιά συναντά τις πρακτικές απαιτήσεις της αγάπης και του φωτός. Μέσα από την προσεκτική του ερμηνεία ανακαλύπτουμε πώς το ευαγγέλιο μεταμορφώνει κάθε σχέση και κάθε επιλογή. Ας μας οδηγήσουν οι γνώσεις του πιο κοντά στον Πατέρα του οποίου η αγάπη καθιστά δυνατή τη μίμηση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους. Αφήστε τα λόγια του αποστόλου για το βάδισμα εν αγάπη και τη ζωή ως τέκνα φωτός να εγκατασταθούν βαθιά. Προσέξτε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από την υψηλή κλήση στην συγκεκριμένη συμπεριφορά. Προετοιμάστε την καρδιά σας για να δεχθεί την ερμηνεία του Μακλάρεν στους ίδιους αυτούς στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει παρουσιάζοντας την υψηλή εντολή του κειμένου.
Η Αναθεωρημένη Μετάφραση δίνει μια πιο κυριολεκτική και πιο δυναμική απόδοση αυτού του στίχου διαβάζοντας: 'Γίνεσθε λοιπόν μιμηταί του Θεού ως τέκνα αγαπητά.' Είναι το μόνο σημείο στην Αγία Γραφή όπου η τολμηρή αυτή λέξη 'μιμηταί' εφαρμόζεται στη χριστιανική σχέση προς τον Θεό. Αν και η έκφραση είναι μοναδική, η ιδέα υποκρύπτεται σε όλη τη διδασκαλία της Καινής Διαθήκης για τον χριστιανικό χαρακτήρα και τη συμπεριφορά. Το να γίνουμε όμοιοι με τον Θεό και να θέσουμε τον εαυτό μας να του μοιάσουμε είναι το σύνολο κάθε καθήκοντος· και στον βαθμό που προσεγγίζουμε αυτό, φθάνουμε στην τελειότητα. Έτσι λοιπόν υπάρχουν εδώ δύο μόνο σημεία που θα άγγιζα σύντομα τώρα· το ένα είναι η υψηλή εντολή του κειμένου και το άλλο το επαρκέστατο κίνητρο που την επιβάλλει. 'Γίνεσθε μιμηταί του Θεού ως'—επειδή είστε και γνωρίζετε ότι είστε—'τέκνα αγαπητά', και επομένως σας αρμόζει να γίνετε όμοιοι με τον Πατέρα σας.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια διακρίνει το ένα γνώρισμα στο οποίο ο άνθρωπος μπορεί να μοιάσει με τον Θεό.
Προσέξτε τώρα ότι, αν και η εντολή αυτή είναι ευρεία και περιλαμβάνει κάθε είδος αρετής και καθήκοντος, ο Απόστολος έχει ένα πολύ συγκεκριμένο και ιδιαίτερο νόημα σε αυτήν. Υπάρχει ένα γνώρισμα, και μόνο ένα, στο οποίο, με ακρίβεια, ο άνθρωπος μπορεί να μοιάσει με τον Θεό. Η περιορισμένη γνώση μας δεν μπορεί ποτέ να μοιάσει με την αύξουσα τέλεια σοφία του Θεού. Η αγιότητά μας δεν μπορεί να μοιάσει με τη δική Του, διότι υπάρχουν πολλά σημεία στη φύση και τον χαρακτήρα μας που δεν έχουν καμία σχέση ή αντιστοιχία με κάτι στη θεία φύση. Τι απομένει λοιπόν; Η αγάπη απομένει. Οι άλλες χάρες μας δεν μοιάζουν με τον Θεό στον οποίο προσκολλώνται. Η πίστη μου δεν μοιάζει με την πιστότητά Του. Η υπακοή μου δεν μοιάζει με την εξουσία Του. Η υποταγή μου δεν μοιάζει με την αυταρχική δύναμή Του. Το κενό μου δεν μοιάζει με την πληρότητά Του. Οι επιθυμίες μου δεν μοιάζουν με την ικανοποίησή τους από Αυτόν. Αντιστοιχούν στον Θεό, αλλά η αντιστοιχία δεν είναι ομοιότητα· μάλλον προϋποθέτει ανομοιότητα.Ο Μακλάρεν προχωρεί και εστιάζει στο χαρακτηριστικό της θείας αγάπης που δίνει γενναιόδωρα.
Λοιπόν, προσέξτε πώς ο Απόστολος στο πλαίσιο εστιάζει σε ένα ορισμένο χαρακτηριστικό εκείνης της θείας αγάπης την οποία οφείλουμε να μιμηθούμε στη ζωή μας· και έτσι καθιστά την εντολή πολύ πρακτική και πολύ δύσκολη. Η θεοειδής αγάπη θα είναι αγάπη που δίνει τόσο γενναιόδωρα όσο δίνει και Εκείνος. Ποια είναι η ίδια η ουσία κάθε αγάπης; Πόθος να γίνει όμοιος. Και η καθαρότερη και βαθύτερη αγάπη είναι η αγάπη που επιθυμεί να μεταδώσει τον εαυτό της, και αυτή είναι η αγάπη του Θεού.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια δείχνει πώς η αίσθηση ότι αγαπιέσαι παράγει αγάπη σε ανταπόδοση.
Η αίσθηση ότι αγαπιέσαι θα κάνει να αγαπάς, και τίποτε άλλο δεν θα το κάνει. Η μόνη δύναμη που θα εξαλείψει, ή θα σπάσει χωρίς να εξαλείψει, την έμφυτη τάση μας να κάνουμε τον εαυτό μας κέντρο, είναι η αναγνώριση ότι εκεί, στην καρδιά και στον κεντρικό θρόνο του σύμπαντος, και στο θειότερο πράγμα σε αυτό, κάθεται τέλεια και αυτοθυσιαστική Αγάπη, της οποίας οι ακτίνες θερμαίνουν ακόμη και εμάς.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν φέρνει το κίνητρο στο πρακτικό του τέλος προτρέποντας στην αναγνώριση της αγάπης του Θεού.
Έρχομαι λοιπόν στην ευλογημένη αλήθεια ότι η χριστιανική ηθική δεν μας λέει: 'Τώρα αρχίστε, και εργασθείτε, και επιδιορθώστε τον εαυτό σας, και προσπαθήστε να αποκτήσετε κάποιας μορφής αρετή χαρακτήρα, και έπειτα ελάτε στον Θεό και προσευχηθείτε να σας δεχθεί.' Αυτό είναι να βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο. Η σειρά αντιστρέφεται. Οφείλουμε να αρχίσουμε με το να θεωρούμε δεδομένη την προσωπική μας σωτηρία και την αγάπη του Θεού προς εμάς, και να εργαζόμαστε από αυτό. Αναγνωρίστε ότι είστε αγαπημένα τέκνα, και έπειτα αρχίστε να ζείτε αναλόγως.Τελικά ο Μακλάρεν πιέζει τη σοβαρή αυτή σκέψη σε κάθε συνείδηση.
Αλλά μια σοβαρή σκέψη πρέπει να πιεστεί σε όλες τις συνειδήσεις μας, και αυτή είναι ότι κάτι δεν πάει καλά με την χριστιανική πεποίθηση ενός ανθρώπου του οποίου η βεβαιότητα ότι ο ίδιος κατέχει μερίδιο στην αγάπη του Θεού εν Χριστώ δεν τον κινεί διαρκώς σε μίμηση της αγάπης στην οποία εμπιστεύεται.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη καθημερινή σας ζωή είναι η κλήση να μιμηθείτε την δοτική αγάπη του Θεού πιο αναγκαία αυτή τη στιγμή; Πώς αλλάζει τον τρόπο που συναντάτε δύσκολους ανθρώπους η βεβαιότητα ότι είστε αγαπημένο τέκνο; Ποιο ένα πρακτικό βήμα θα κάνετε σήμερα για να βαδίσετε ως τέκνο του φωτός;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, ευχαριστούμε Σε για το δώρο να καλούμαστε αγαπημένα τέκνα Σου. Φύτεψε μέσα μας την επιθυμία να μιμηθούμε την γενναιόδωρη αγάπη Σου σε κάθε σχέση. Ας λάμψει το φως του Χριστού μέσα από τις συνηθισμένες μας επιλογές ώστε άλλοι να δουν την αγαθότητά Σου. Φύλαξέ μας από κάθε έργο σκότους και κάνε μας πρόθυμους να εγκρίνουμε ό,τι Σε ευαρεστεί. Ας φέρουν οι ζωές μας τον καρπό κάθε αγαθότητας, δικαιοσύνης και αληθείας. Εν ονόματι του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →