Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 21-22 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η Γένεση 21 και 22 μοιάζει με προσωπική επιστολή από τον Κύριο σε οποιονδήποτε έχει περιμένει σε μια υπόσχεση. Ο Αβραάμ και η Σάρρα είχαν φέρει τον λόγο του Θεού στις καρδιές τους για χρόνια, και τώρα είχε έρθει ο καιρός για να πάρει σάρκα αυτός ο λόγος στο σπίτι τους. Η ιστορία μετακινείται από τη χαρά ενός πολυαναμενόμενου γιου στον οξύ πόνο της αποστολής ενός άλλου γιου μακριά, και έπειτα στην πιο απότομη δοκιμασία σε ένα βουνό όπου όλα όσα αγαπούσε ο Αβραάμ τοποθετήθηκαν σε ένα θυσιαστήριο. Μέσα από όλα αυτά ο Κύριος δείχνει τον εαυτό του ως τον Έναν που κρατά τον λόγο του ακόμα και όταν το μονοπάτι φαίνεται αδύνατο. Συναντούμε τον ίδιο Ιησού εδώ που θα περπατούσε μια μέρα τον δικό του δρόμο της παράδοσης ώστε κάθε υπόσχεση που δόθηκε στον Αβραάμ να φτάσει σε εμάς. Αυτά τα κεφάλαια μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε πώς ο Θεός γράφει την ιστορία της σωτηρίας μέσα από συνηθισμένες οικογενειακές στιγμές και εξαιρετική εμπιστοσύνη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο στη Γένεση 21 και 22. Προσέξτε τον ακριβή χρόνο της άφιξης του Ισαάκ και πώς το γέλιο μετατρέπεται από αμφιβολία σε ευχαρίστηση. Παρακολουθήστε τι συμβαίνει όταν ο γιος που γεννήθηκε σύμφωνα με τη σάρκα αρχίζει να συγκρούεται με τον γιο της υπόσχεσης. Έπειτα περπατήστε με τον Αβραάμ στο βουνό, κουβαλώντας ξύλα και φωτιά και τον γιο που είχε περιμένει. Ακούστε τη φωνή που σταματά το μαχαίρι και προμηθεύει το κριάρι. Ζητήστε από τον Κύριο να σας δείξει πού η πιστότητά του συναντά τα δικά σας σημεία αναμονής και παράδοσης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριος επισκέπτεται τη Σάρρα ακριβώς όταν είχε πει ότι θα το έκανε, και το παιδί της υπόσχεσης γεννιέται. Αυτή η γέννηση μετατρέπει τη σκηνή σε τόπο γέλιου που τελικά βγάζει νόημα. Ωστόσο η χαρά δοκιμάζεται γρήγορα. Ο Ισμαήλ, ο γιος που γεννήθηκε μέσω ανθρώπινης προσπάθειας, αρχίζει να χλευάζει το παιδί που ήρθε μόνο με την υπόσχεση. Η Σάρρα το βλέπει και επιμένει ότι το νοικοκυριό δεν μπορεί πλέον να χωρέσει και τους δύο. Ο Αβραάμ αισθάνεται το σχίσιμο, αλλά ο Κύριος μιλά καθαρά: η γραμμή της ευλογίας πρέπει να περάσει από τον Ισαάκ. Έτσι η Άγαρ και ο γιος της αποστέλλονται στην έρημο μόνο με ψωμί και νερό. Εκεί ο Κύριος τους συναντά ξανά, ανοίγει τα μάτια της Άγαρ σε ένα πηγάδι, και υπόσχεται να κάνει τον Ισμαήλ μεγάλο έθνος. Η ιστορία αρνείται να μας αφήσει να ξεχάσουμε ότι ο Θεός παραμένει καλός ακόμα και όταν χαράζει μια αναγκαία γραμμή.
Έπειτα έρχεται το βουνό. Ο Θεός ζητά από τον Αβραάμ να πάρει τον ίδιο τον γιο της υπόσχεσης και να τον προσφέρει πίσω. Ο Αβραάμ σηκώνεται νωρίς, φορτώνει το γαϊδούρι, και περπατά τρεις ημέρες με τον Ισαάκ δίπλα του. Κάθε βήμα δοκιμάζει αν η υπόσχεση είναι μεγαλύτερη από την εντολή. Στο βουνό ο Αβραάμ χτίζει το θυσιαστήριο, τοποθετεί τα ξύλα, και δένει τον γιο του. Το μαχαίρι υψώνεται όταν ο Κύριος φωνάζει από τον ουρανό και προμηθεύει ένα κριάρι πιασμένο στο πυκνό. Ο Αβραάμ ονομάζει τον τόπο 'Ο Κύριος θα προνοήσει', και η υπόσχεση ανανεώνεται με μεγαλύτερη σαφήνεια: μέσω του Ισαάκ τα έθνη θα ευλογηθούν. Η όλη σκηνή μας αφήνει να κοιτάξουμε μπροστά στην ημέρα που ο Θεός δεν θα λυπόταν τον ίδιο τον Υιό του αλλά θα τον παρέδιδε για όλους μας. Σε αυτή την παράδοση, κάθε υπόσχεση που ειπώθηκε στον Αβραάμ βρίσκει το ναι της.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτά τα δύο κεφάλαια βρίσκονται στην καρδιά της ιστορίας που τρέχει από τον Αβραάμ στον Ιησού. Ο Παύλος θα έδειχνε αργότερα στον Ισαάκ και τον Ισμαήλ για να παρουσιάσει τη διαφορά ανάμεσα στο να ζει κανείς με ανθρώπινη προσπάθεια και στο να ζει με την υπόσχεση του Πνεύματος. Η ίδια ένταση εμφανίζεται κάθε φορά που προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε την ευλογία του Θεού με τη δική μας δύναμη αντί να την δεχόμαστε ως δώρο. Η προς Εβραίους τοποθετεί το περπάτημα του Αβραάμ στο βουνό ανάμεσα στις μεγάλες πράξεις πίστης, σημειώνοντας ότι πίστευε πως ο Θεός μπορούσε να αναστήσει τους νεκρούς αν χρειαζόταν. Αυτή η πίστη κοιτάζει μπροστά στην ανάσταση του Ιησού, του αληθινού Υιού που δεν λυπήθηκε. Κάθε φορά που διαβάζουμε αυτές τις σελίδες μας προσκαλούν να ακολουθήσουμε το ίδιο νήμα: ο Θεός κρατά τον λόγο του, χωρίζει ό,τι δεν μπορεί να παραμείνει μαζί, και προμηθεύει ο ίδιος τη θυσία ώστε η ευλογία να ρέει στα έθνη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας αυτή τη στιγμή παρακολουθείτε τον Θεό να κρατά μια υπόσχεση σύμφωνα με το δικό του χρονοδιάγραμμα και όχι το δικό σας; Ποια προσκόλληση μπορεί να σας ζητά ο Κύριος να απελευθερώσετε ώστε ο μεγαλύτερος σκοπός του να σταθεί καθαρός; Πώς η εικόνα του Θεού που προμηθεύει το κριάρι στο βουνό σας βοηθά να εμπιστευθείτε τον Ιησού με ό,τι φαίνεται πιο δαπανηρό να καταθέσετε σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που μας συναντάς σε αυτές τις παλιές ιστορίες ως τον Έναν που κρατά κάθε υπόσχεση. Δίδαξέ μας να γελάσουμε με τη Σάρρα όταν φτάνεις στην ώρα σου και να σε εμπιστευθούμε όταν το μονοπάτι απαιτεί να αφήσουμε. Δώσε μας την πρωινή υπακοή του Αβραάμ και τη σταθερή του εμπιστοσύνη ότι εσύ θα προνοήσεις. Κράτα τα μάτια μας στον αληθινό Αμνό που προμήθευσες στον Γολγοθά ώστε η πίστη μας να παραμένει αγκυρωμένη στο τελειωμένο έργο σου. Ας φτάσει η ευλογία που υποσχέθηκε στον Αβραάμ στα σπίτια μας, στα παιδιά μας, και στους ανθρώπους που δεν έχουμε συναντήσει ακόμα. Αναπαυόμαστε στην ίδια πιστότητα που κάλεσε τον Ισαάκ στην ύπαρξη και σε ανέστησε από τους νεκρούς. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.