← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 19 — με τον Gill

Ιωάννης 19John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλης από τον Τζον Γκιλ. Καθώς στρεφόμαστε στο κεφάλαιο 19 του Ιωάννη, η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ μας καθοδηγεί μέσα από τα σοβαρά γεγονότα του πάθους του Χριστού. Η έκθεσή του τονίζει την αδικία, την χλεύη και το κυρίαρχο χέρι του Θεού που εργάζεται. Ας τραβήξουν αυτές οι αρχαίες γνώσεις την καρδιά σας σε βαθύτερη περισυλλογή των παθημάτων του Σωτήρα και του λυτρωτικού σχεδίου του Πατέρα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε το κεφάλαιο 19 του Ιωάννη αργά και προσευχητικά. Αφήστε την αφήγηση του Ιησού ενώπιον του Πιλάτου, τον μαστιγισμό, το ακάνθινο στεφάνι και την τελική καταδίκη να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Προσέξτε την ένταση μεταξύ επίγειας εξουσίας και ουράνιου σκοπού καθώς το κεφάλαιο προχωρά προς τον σταυρό.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά εξετάζοντας τον μαστιγισμό που διέταξε ο Πιλάτος. Στίχος 1. Τότε λοιπόν ο Πιλάτος πήρε τον Ιησού,.... Βρίσκοντας ότι οι Ιουδαίοι δεν θα συμφωνούσαν στην απελευθέρωσή του, αλλά ότι ο Βαραββάς ήταν το πρόσωπο που επέλεξαν, και όντας πολύ επιθυμητός, αν ήταν δυνατόν, να σώσει τη ζωή του, σκέφτηκε αυτή τη μέθοδο: διέταξε να πάρουν τον Ιησού οι κατάλληλοι αξιωματούχοι και τον μαστίγωσε· δηλαδή, διέταξε να τον μαστιγώσουν· το οποίο έγινε οδηγώντας τον σε έναν ορισμένο τόπο, όπου γυμνωμένος και δεμένος σε έναν στύλο, μαστιγώθηκε αυστηρά· και αυτό το έκανε ελπίζοντας ότι οι Ιουδαίοι θα ικανοποιούνταν με αυτό και θα συμφωνούσαν στην απελευθέρωσή του· αλλά παρόλο που το έκανε με τέτοια πρόθεση, ήταν μια πολύ άδικη πράξη από μέρους του να μαστιγώσει έναν άνθρωπο στον οποίο ο ίδιος δεν μπορούσε να βρει κανένα σφάλμα· ωστόσο, ήταν κάτι που προλέχθηκε από τον ίδιο τον Χριστό και ήταν σύμβολο εκείνων των πληγών και μαστιγώσεων της θείας δικαιοσύνης που υπέμεινε ως εγγυητής του λαού του, στην ψυχή του, στη θέση τους· και το ότι μαστιγώθηκε, αν και αθώος, δείχνει ότι δεν ήταν για τα δικά του αλλά για τις αμαρτίες άλλων· και εκφράζει την ποταπή φύση της αμαρτίας, την αυστηρότητα της δικαιοσύνης και τη χάρη, την συγκατάβαση και την υπομονή του Χριστού· και αυτό μπορεί να μας διδάξει να μην θεωρούμε παράξενο ότι οποιοσδήποτε από τους αγίους υπομένει μαστιγώσεις, με κυριολεκτική έννοια· και να υπομένουμε υπομονετικά τις μαστιγώσεις και τις παιδαγωγήσεις του ουράνιου Πατέρα μας, και να μην φοβόμαστε την υπερχείλιση της μάστιγας ή της οργής του Θεού, αφού ο Χριστός το έφερε αυτό στη θέση μας. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γκιλ εξετάζει στη συνέχεια τις ενέργειες των στρατιωτών με το στεφάνι και τον χιτώνα. Στίχος 2. Και οι στρατιώτες έπλεξαν ένα στεφάνι από αγκάθια,.... Αυτό ήταν σύμβολο του ότι περιβαλλόταν από πονηρούς ανθρώπους, γιους του Βελίαλ, συγκρίσιμους με αγκάθια, ενώ κρεμόταν υποφέροντας στον σταυρό· και των αμαρτιών του λαού του που τον περιέβαλλαν, οι οποίες ήταν σαν αγκάθια, πολύ οδυνηρές γι' αυτόν· και των διαφόρων θλίψεών του στη ζωή, και του ότι έγινε κατάρα για εμάς στον θάνατο· τα αγκάθια είναι το προϊόν της κατάρας πάνω στη γη. Και το έβαλαν στο κεφάλι του· όχι μόνο για χλευασμό, ως εμπαιγμός του χαρακτήρα του, του Βασιλιά των Ιουδαίων, αλλά για να τον θλίψουν και να τον ταλαιπωρήσουν. Και του έβαλαν έναν πορφυρό χιτώνα· ο Ματθαίος τον αποκαλεί κόκκινο χιτώνα· και οι αραβικές και περσικές εκδοχές εδώ, 'έναν κόκκινο'· πολύ πιθανό ήταν ένας από τους χιτώνες των στρατιωτών, που συνήθως είναι κόκκινοι· αυτό ήταν ακόμη σε χλευασμό του ως βασιλιά, και ήταν σύμβολο του ότι ντυνόταν με τις πορφυρές και κόκκινες αμαρτίες μας, και των αιματηρών παθημάτων της ανθρώπινης φύσης του γι' αυτές, και μέσω των οποίων ερχόμαστε να έχουμε πορφυρή κάλυψη, ή να δικαιωθούμε με το αίμα του, και ακόμη να γίνουμε αληθινά βασιλιάδες, καθώς και ιερείς, προς τον Θεό. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γκιλ στη συνέχεια αναφέρεται στην παρουσίαση του Ιησού από τον Πιλάτο στο πλήθος. Στίχος 5. Τότε βγήκε ο Ιησούς έξω,.... Από την αίθουσα κρίσεως, ή τον τόπο όπου είχε μαστιγωθεί, μόλις ο Πιλάτος είπε αυτά τα λόγια· φορώντας το ακάνθινο στεφάνι και τον πορφυρό χιτώνα· με τους κροτάφους του γρατσουνισμένους και σχισμένους από το ακάνθινο στεφάνι, και το αίμα να τρέχει από εκεί, και το πρόσωπο και τα μάτια του πρησμένα από τα χτυπήματα που είχε δεχθεί από τις κλειστές γροθιές τους, και όλα λερωμένα με το ίδιο του το αίμα και το σάλιο των στρατιωτών· το σώμα του φαινόταν σχεδόν του ίδιου χρώματος με τον πορφυρό ή κόκκινο χιτώνα, μέσα από τις πληγές και τις μαστιγώσεις που είχε δεχθεί, όταν αυτός πεταγόταν πίσω. Και ο Πιλάτος λέει σε αυτούς, ιδού ο άνθρωπος· όχι ο βασιλιάς τους, που θα τους είχε προκαλέσει· αν και το είπε αργότερα, όταν βρήκε ότι δεν μπορούσε να τους πείσει να συμφωνήσουν στην απελευθέρωσή του· αλλά τον άνθρωπο, για να κινήσει τη συμπόνια τους· σημαίνοντας ότι ήταν άνθρωπος όπως αυτοί, και ότι έπρεπε να τον μεταχειριστούν ως τέτοιο, και να τον αντιμετωπίσουν με ανθρωπιά και οίκτο· και ότι ήταν ένας φτωχός περιφρονημένος άνθρωπος, όπως έδειχνε η κατάστασή του· και ότι ήταν αδύναμο πράγμα από μέρους τους να φοβούνται οτιδήποτε σχετικά με οποιαδήποτε αλλαγή ή επιρροή στην πολιτική διακυβέρνηση από κάποιον που έκανε τέτοια εμφάνιση· και επομένως θα έπρεπε να ικανοποιηθούν με ό,τι είχε γίνει σε αυτόν, και να τον απολύσουν. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γκιλ εξερευνά περαιτέρω την ανταλλαγή σχετικά με την εξουσία και την αμαρτία. Στίχος 11. Ο Ιησούς απάντησε,.... Με μεγάλη αφοβία και θάρρος, με ελευθερία και τόλμη, καθώς δεν επηρεαζόταν καθόλου από τις απειλές του, ούτε επηρεαζόταν από τις υπερήφανες καυχησιολογίες του, και για να εκθέσει τη ματαιότητά τους· δεν θα είχες καμία εξουσία καθόλου εναντίον μου, εκτός αν σου είχε δοθεί από πάνω· εννοώντας, όχι από το ιουδαϊκό συνέδριο, του οποίου το δικαστήριο ήταν στον ναό, που ήταν υψηλότερο από το άλλο μέρος της πόλης· ούτε από τον ρωμαίο αυτοκράτορα, ή τη σύγκλητο της Ρώμης, τις ανώτερες εξουσίες· από τις οποίες ο Πιλάτος έγινε κυβερνήτης της Ιουδαίας, και κριτής σε όλες τις υποθέσεις που σχετίζονται με τη ζωή και τον θάνατο· αλλά αναφορά γίνεται στον τόπο από όπου ήρθε, και στο διάταγμα και το συμβούλιο του Θεού από πάνω, και τη συμφωνία μεταξύ των αιώνιων τριών στον ουρανό.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ ολοκληρώνει αντανακλώντας την προσπάθεια του Πιλάτου να απελευθερώσει τον Ιησού. Στίχος 12. Και από τότε ο Πιλάτος ζητούσε να τον απελευθερώσει,.... Από τον χρόνο που ο Χριστός μίλησε τα παραπάνω λόγια· ή, όπως αποδίδει η συριακή εκδοχή, מטול הדא, 'εξαιτίας αυτού', ή λόγω των λόγων που είχε μιλήσει· με τα οποία συμφωνούν οι αραβικές και αιθιοπικές εκδοχές· ζητούσε με όλα τα μέσα, και μελετούσε κάθε τρόπο για να φέρει τους Ιουδαίους να συμφωνήσουν στην απελευθέρωσή του· οι λόγοι του ήταν, εξαιτίας της συνείδησης της ενοχής, και του κινδύνου να συνάψει περισσότερη· η αίσθηση που μπορεί να είχε ενός Θείου Όντος, προς το οποίο λογοδοτούσε για την άσκηση της εξουσίας του· η υποψία του ότι ο Ιησούς ήταν ο Υιός του Θεού, ή ότι ήταν περισσότερο από άνθρωπος· γιατί αντιλήφθηκε ότι η εξουσία πήγαινε μαζί με τα λόγια του, από το αποτέλεσμα που είχαν πάνω του· αλλά παρόλο που ζητούσε να τον απελευθερώσει, δεν το έκανε, ούτε χρησιμοποίησε την εξουσία που καυχιόταν ότι είχε· ο λόγος μέσα του ήταν, ότι επιθυμούσε οι Ιουδαίοι να συμφωνήσουν μαζί του· ο μυστικός στην πρόνοια ήταν, ο Θεός δεν θα το ήθελε έτσι· και όμως τα πράγματα έπρεπε να φερθούν σε αυτό το σημείο, ώστε να φανεί ότι ο Χριστός δεν υπέφερε για τις δικές του αμαρτίες, αλλά για τις δικές μας, και ότι υπέφερε εκουσίως· αλλά οι Ιουδαίοι φώναζαν λέγοντας, αν αφήσεις αυτόν τον άνθρωπο να φύγει, δεν είσαι φίλος του Καίσαρα.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η απεικόνιση της άδικης ταλαιπωρίας διαμορφώνει την άποψή σας για την αγάπη του Χριστού; Με ποιους τρόπους βλέπετε την κυριαρχία του Θεού να εργάζεται μέσα στην ανθρώπινη αδικία; Πού μπορεί να κληθείτε να εμπιστευθείτε τη θεία εξουσία πάνω από την επίγεια δύναμη σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, καθὼς συλλογιζόμεθα τὰ παθήματα τοῦ Υἱοῦ σου τὰ γεγραμμένα ἐν τῇ Γραφῇ, θαυμάζομεν τὴν κυρίαρχον χάριν ἡ ὁποία ἐξεπλήρωσε τὴν λύτρωσίν μας ἐπὶ τοῦ σταυροῦ. Δώρησαι ἡμῖν τρυφερὰς καρδίας καὶ ἀκλόνητον πίστιν ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τοῖς σοφοῖς σου σκοποῖς, ἀκόμη καὶ ὅταν ὁ κόσμος φαίνεται ἄδικος, καὶ ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς διὰ τῆς ὑπομονετικῆς ἀντοχῆς τοῦ Χριστοῦ ἵνα φέρωμεν τὰς ἰδίας ἡμῶν δοκιμασίας μετ' ἐλπίδος. Ἔλκυσον ἡμᾶς ἐγγύτερον πρὸς τὸν Σωτῆρα εἰς ὃν ἐμπιστευόμεθα, πληροῦντες ἡμᾶς εὐγνωμοσύνης διὰ τὴν σωτηρίαν τὴν ἐκεῖ δωρεὰν δοθεῖσαν. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →