Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησ 11-12 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από τον Ησαΐα 11-12 με το χαρακτηριστικό του βάθος, ανιχνεύοντας τις αρχαίες υποσχέσεις της απελευθέρωσης κατευθείαν στην εκπλήρωσή τους στον Χριστό. Το σχόλιό του τονίζει τον τρυφερό βλαστό από τον Ιεσσαί που γίνεται η ελπίδα των εθνών και η πηγή διαρκούς ειρήνης. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του, βλέπουμε πώς το Πνεύμα αναπαύεται στον υποσχεμένο Βασιλιά και πώς η βασιλεία του μεταμορφώνει καρδιές και συγκεντρώνει έναν λαό από κάθε γωνιά. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να παραμείνουμε με τις γνώσεις του Χένρι ώστε τα αρχαία λόγια να διεγείρουν φρέσκια πίστη και προσδοκία στην εποχή μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθίστε στον Ησαΐα 11-12 και ακούστε την υπόσχεση ενός δικαίου Κλάδου που ανατέλλει από τις ρίζες του Ιεσσαί. Αφήστε το όραμα του Βασιλιά που χρίστηκε από το Πνεύμα και της ειρηνικής βασιλείας να σας πλημμυρίσει. Προσέξτε πώς ο προφήτης μεταβαίνει από τον ερχόμενο Άρχοντα στη συγκέντρωση Ιουδαίων και Εθνικών κάτω από ένα ένδοξο λάβαρο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην ελπίδα του κειμένου να διαμορφώσει τις προσευχές σας σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά ανιχνεύοντας την προφητική μετάβαση από την προσωρινή απελευθέρωση στον ερχόμενο Μεσσία.
Είναι μια πολύ καλή μετάβαση στην προφητεία (είτε είναι έτσι στη ρητορική είτε όχι), και μια πολύ συνηθισμένη, να περνά κανείς από την πρόρρηση των προσωρινών απελευθερώσεων της εκκλησίας σε εκείνη της μεγάλης σωτηρίας, η οποία στον πλήρη καιρό έπρεπε να πραγματοποιηθεί από τον Ιησού Χριστό, της οποίας οι άλλες ήταν τύποι και εικόνες, προς την οποία όλοι οι προφήτες έδωσαν μαρτυρία· και έτσι τις κατανόησαν οι αρχαίοι Ιουδαίοι. Διότι τι άλλο ήταν αυτό που προκάλεσε τόσο μεγάλη προσδοκία για τον Μεσσία την εποχή που ήλθε. Με αφορμή την προφητεία της απελευθέρωσης της Ιερουσαλήμ από τον Σενναχειρείμ, εδώ έρχεται μια προφητεία σχετικά με τον Μεσσία τον Άρχοντα. Ι. Η ανάδυσή του από τον οίκο του Δαβίδ, εδ. 1. ΙΙ. Τα προσόντα του για το μεγάλο έργο του, εδ. 2, 3. ΙΙΙ. Η δικαιοσύνη και η ισότητα της διακυβέρνησής του, εδ. 3-5. IV. Η ειρηνικότητα της βασιλείας του, εδ. 6-9. V. Η προσχώρηση των εθνών σε αυτήν (εδ. 10), και μαζί τους το υπόλοιπο των Ιουδαίων, που έπρεπε να ενωθούν μαζί τους στη βασιλεία του Μεσσία (εδ. 11-16) και για όλα αυτά ο Θεός θα τους έδινε τώρα σύντομα έναν τύπο, και κάποια σκοτεινή αναπαράσταση, στην εξαίρετη διακυβέρνηση του Εζεκία, τη μεγάλη ειρήνη που το έθνος έπρεπε να απολαύσει υπό αυτόν, μετά την καταστροφή του σχεδίου του Σενναχειρείμ, και την επιστροφή πολλών από τις δέκα φυλές από τη διασπορά τους στους αδελφούς τους της γης του Ιούδα, όταν απολάμβαναν εκείνη τη μεγάλη ηρεμία.Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς τις ταπεινές καταβολές του κλάδου που βλαστάνει από τον κορμό του Ιεσσαί.
Ι. Ότι ο Μεσσίας έπρεπε, στον κατάλληλο χρόνο, να αναδυθεί από τον οίκο του Δαβίδ, ως εκείνος ο κλάδος του Κυρίου τον οποίο είχε πει (κεφ. δ΄. 2) ότι έπρεπε να είναι εξαίρετος και ένδοξος· η λέξη είναι Νετζέρ, την οποία μερικοί θεωρούν ότι αναφέρεται στο Ματθ. β΄. 23, όπου λέγεται ότι έχει λεχθεί από τους προφήτες για τον Μεσσία ότι έπρεπε να ονομαστεί Ναζωραίος. Παρατήρησε εδώ, 1. Από πού έπρεπε να αναδυθεί αυτός ο κλάδος-από τον Ιεσσαί. Έπρεπε να είναι ο υιός του Δαβίδ, με τον οποίο έγινε η διαθήκη της βασιλείας, και προς τον οποίο υποσχέθηκε με όρκο ότι από τον καρπό των οσφύων του ο Θεός θα ανέστελλε τον Χριστό, Πράξ. β΄. 30. Ο Δαβίδ συχνά ονομάζεται υιός του Ιεσσαί, και ο Χριστός ονομάζεται έτσι, επειδή έπρεπε να είναι όχι μόνο ο Υιός του Δαβίδ, αλλά ο ίδιος ο Δαβίδ, Ωσ. γ΄. 5. 2. Η ταπεινότητα της εμφάνισής του. (1.) Ονομάζεται ράβδος, και κλάδος· και οι δύο λέξεις που χρησιμοποιούνται εδώ σημαίνουν ένα αδύναμο, μικρό, τρυφερό προϊόν, ένα κλαδάκι και ένα βλαστάρι (έτσι μερικοί τα αποδίδουν), τέτοιο που σπάει εύκολα. Οι εχθροί της εκκλησίας του Θεού συγκρίθηκαν ακριβώς πριν με ισχυρά και επιβλητικά κλαδιά (κεφ. ι΄. 33), τα οποία δεν θα κοπούν χωρίς μεγάλο κόπο, αλλά ο Χριστός με τρυφερό κλάδο (κεφ. νγ΄. 2)· όμως θα νικήσει αυτούς. (2.) Λέγεται ότι έρχεται από τον Ιεσσαί μάλλον παρά από τον Δαβίδ, επειδή ο Ιεσσαί έζησε και πέθανε στην ταπεινότητα και την αφάνεια· η οικογένειά του ήταν μικρής σημασίας (Α΄ Σαμ. ιη΄. 18), και ήταν με τρόπο περιφρόνησης και ονειδισμού που ο Δαβίδ ονομαζόταν μερικές φορές υιός του Ιεσσαί, Α΄ Σαμ. κβ΄. 7. (3.) Έρχεται έξω από τον κορμό, ή το κούτσουρο, του Ιεσσαί. Όταν η βασιλική οικογένεια, που ήταν σαν κέδρος, κόπηκε, και μόνο το κούτσουρό της έμεινε, σχεδόν ισοπεδωμένο με το έδαφος και χαμένο στο χορτάρι του αγρού (Δαν. δ΄. 15), όμως θα βλαστήσει πάλι (Ιώβ ιδ΄. 7)· μάλιστα, θα βλαστήσει από τις ρίζες του, οι οποίες είναι εντελώς θαμμένες στη γη, και, όπως οι ρίζες των λουλουδιών τον χειμώνα, δεν έχουν κορμό που να φαίνεται πάνω από το έδαφος. Ο οίκος του Δαβίδ είχε μειωθεί και είχε φέρει πολύ χαμηλά την εποχή της γέννησης του Χριστού, μάρτυρας η αφάνεια και η πενία του Ιωσήφ και της Μαρίας. Ο Μεσσίας έπρεπε έτσι να αρχίσει την κατάσταση ταπείνωσής του, για την υποταγή στην οποία έπρεπε να υψωθεί πολύ, και θα έδινε έτσι πρώιμη ειδοποίηση ότι η βασιλεία του δεν ήταν αυτού του κόσμου. Η Χαλδαϊκή παράφραση διαβάζει αυτό, Θα έλθει βασιλεύς από τους υιούς του Ιεσσαί, και ο Μεσσίας (ή Χριστός) θα χρισθεί από τους υιούς των υιών του.Στη συνέχεια ο Χένρι εξηγεί το επταπλό Πνεύμα που εξοπλίζει τον Μεσσία για το έργο του.
ΙΙ. Ότι έπρεπε να είναι κατά πάντα κατάλληλος για εκείνο το μεγάλο έργο για το οποίο σχεδιάστηκε, ώστε αυτός ο τρυφερός κλάδος να ποτιστεί τόσο με τις δροσιές του ουρανού ώστε να γίνει ισχυρή ράβδος για σκήπτρο προς άρχειν, εδ. 2. 1. Γενικά, το Πνεύμα του Κυρίου θα αναπαυθεί επάνω του. Το Άγιο Πνεύμα, σε όλα τα χαρίσματα και τις χάρες του, δεν θα έλθει μόνο, αλλά θα αναπαυθεί και θα μείνει επάνω του· θα έχει το Πνεύμα όχι κατά μέτρο, αλλά χωρίς μέτρο, το πλήρωμα της Θεότητας που κατοικεί εν αυτώ, Κολ. α΄. 19· β΄. 9. Άρχισε το κήρυγμά του με αυτό (Λουκ. δ΄. 18), Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επάνω μου. 2. Ιδιαίτερα, το πνεύμα της διακυβέρνησης, με το οποίο έπρεπε να είναι κατά πάντα κατάλληλος για εκείνη την κρίση την οποία ο Πατήρ έχει αναθέσει σε αυτόν και του έχει δώσει εξουσία να εκτελέσει (Ιωάν. ε΄. 22, 27), και όχι μόνο αυτό, αλλά έπρεπε να γίνει η πηγή και το θησαυροφυλάκιο όλης της χάριτος προς τους πιστούς, ώστε από το πλήρωμά του να λάβουν όλοι το Πνεύμα της χάριτος, όπως όλα τα μέλη του σώματος αντλούν ζωικά πνεύματα από την κεφαλή. (1.) Θα έχει το πνεύμα της σοφίας και της συνέσεως, της βουλής και της γνώσεως· θα κατανοήσει πλήρως την υπόθεση στην οποία πρόκειται να απασχοληθεί. Κανείς δεν γνωρίζει τον Πατέρα παρά μόνο ο Υιός, Ματθ. ια΄. 27. Ό,τι πρόκειται να γνωστοποιήσει στα τέκνα των ανθρώπων σχετικά με τον Θεό, και τον νου και το θέλημά του, θα είναι ο ίδιος εξοικειωμένος και ενήμερος, Ιωάν. α΄. 18. Θα γνωρίζει πώς να διοικεί τις υποθέσεις της πνευματικής βασιλείας του σε όλους τους κλάδους της, ώστε να απαντά αποτελεσματικά στους δύο μεγάλους σκοπούς της, τη δόξα του Θεού και την ευημερία των τέκνων των ανθρώπων. Οι όροι της διαθήκης θα διευθετηθούν από αυτόν, και διατάξεις θα θεσπιστούν, εν σοφία· θησαυροί σοφίας θα κρυφτούν εν αυτώ· θα είναι ο σύμβουλός μας, και θα γίνει από τον Θεό σε εμάς σοφία. (2.) Το πνεύμα του θάρρους, ή της ισχύος, ή της ανδρείας. Το έργο ήταν πολύ μεγάλο, αφθονία δυσκολιών έπρεπε να διασπαστούν, και επομένως ήταν απαραίτητο να είναι τόσο προικισμένος ώστε να μην αποτύχει ή αποθαρρυνθεί, κεφ. μβ΄. 4. Ήταν φημισμένος για θάρρος στη διδασκαλία του της οδού του Θεού εν αληθεία, και χωρίς να νοιάζεται για κανέναν άνθρωπο, Ματθ. κβ΄. 16. (3.) Το πνεύμα της θρησκείας, ή του φόβου του Κυρίου· όχι μόνο ο ίδιος θα έχει ευλαβική στοργή για τον Πατέρα του, ως υπηρέτης του (κεφ. μβ΄. 1), και εισακούστηκε σε αυτό που εφοβήθη (Εβρ. ε΄. 7), αλλά θα έχει ζήλο για τη θρησκεία, και θα σχεδιάζει την προαγωγή της σε όλο το έργο του. Η πίστη μας στον Χριστό δεν σχεδιάστηκε ποτέ να υπερβεί και να εκτοπίσει, αλλά να αυξήσει και να υποστηρίξει, τον φόβο μας προς τον Κύριο.Ο Χένρι στη συνέχεια απεικονίζει τη βασιλεία της ειρήνης που προκύπτει από τη δίκαιη βασιλεία του Μεσσία.
1. Ενότητα ή ομόνοια, η οποία υπονοείται σε αυτές τις εικονικές υποσχέσεις, ότι ακόμη και ο λύκος θα κατοικήσει ειρηνικά με το αρνί· άνθρωποι με τις πιο άγριες και μανιώδεις διαθέσεις, που συνήθιζαν να δαγκώνουν και να καταβροχθίζουν όλα γύρω τους, θα έχουν τον χαρακτήρα τους τόσο παράξενα αλλαγμένο από την αποτελεσματικότητα του ευαγγελίου και της χάριτος του Χριστού ώστε να ζουν με αγάπη ακόμη και με τους πιο αδύναμους και με εκείνους που παλαιότερα θα είχαν κάνει εύκολη λεία. Τόσο μακριά θα είναι τα πρόβατα από το να βλάπτουν το ένα το άλλο, όπως μερικές φορές έχουν κάνει (Ιεζ. λδ΄. 20, 21), ώστε ακόμη και οι λύκοι θα συμφωνούν με αυτά. Ο Χριστός, ο οποίος είναι η ειρήνη μας, ήλθε να θανατώσει όλες τις εχθρότητες και να εγκαταστήσει διαρκείς φιλίες μεταξύ των οπαδών του, ιδιαίτερα μεταξύ Ιουδαίων και εθνικών· όταν πλήθη και των δύο, αφού προσηλυτίστηκαν στην πίστη του Χριστού, ενώθηκαν σε ένα ποίμνιο, τότε ο λύκος και το αρνί κατοίκησαν μαζί· ο λύκος δεν απείλησε ούτε καν το αρνί, ούτε το αρνί φοβήθηκε τον λύκο. Η λεοπάρδαλη όχι μόνο δεν θα σχίσει το κατσίκι, αλλά θα ξαπλώσει μαζί του· ακόμη και τα μικρά τους θα ξαπλώσουν μαζί, και θα εκπαιδευτούν σε μακαρία ομόνοια, προκειμένου να διαιωνιστεί αυτή. Το λιοντάρι θα παύσει να είναι αρπακτικό και θα τρώει άχυρο όπως το βόδι, όπως νομίζουν μερικοί ότι έκαναν όλα τα θηρία της λείας πριν από την πτώση. Η ασπίδα και ο κοκκίνης θα παύσουν να είναι δηλητηριώδη, ώστε οι γονείς να αφήνουν τα παιδιά τους να παίζουν μαζί τους και να βάζουν τα χέρια τους ανάμεσά τους. Μια γενιά οχιάς θα γίνει σπέρμα αγίων, και η παλαιά παράπονηση του homo homini lupus—ο άνθρωπος είναι λύκος για τον άνθρωπο, θα τελειώσει. Εκείνοι που κατοικούν στο άγιο όρος θα ζουν τόσο φιλικά όσο τα πλάσματα που ήταν με τον Νώε στην κιβωτό, και θα είναι μέσο της διατήρησής τους, διότι δεν θα βλάπτουν ούτε θα καταστρέφουν ο ένας τον άλλον όπως έχουν κάνει. Τώρα, (1.) Αυτό εκπληρώνεται στο θαυμαστό αποτέλεσμα του ευαγγελίου επάνω στους νόες εκείνων που το αγκαλιάζουν ειλικρινά· αλλάζει τη φύση, και κάνει εκείνους που καταπατούσαν τους πράους της γης, όχι μόνο πράους όπως αυτούς, αλλά στοργικούς προς αυτούς. Όταν ο Παύλος, ο οποίος είχε διώξει τους αγίους, ενώθηκε μαζί τους, τότε ο λύκος κατοίκησε με το αρνί. (2.) Μερικοί είναι πρόθυμοι να ελπίζουν ότι θα έχει ακόμη περαιτέρω εκπλήρωση στις έσχατες ημέρες, όταν τα ξίφη θα σφυρηλατηθούν σε υνιά.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι καταλήγει συνδέοντας τη ρίζα του Ιεσσαί με τη συγκέντρωση των Εθνικών και το υπόλοιπο του Ισραήλ.
ΙΙ. Είχε περαιτέρω αναφορά στις ημέρες του Μεσσία και στην προσχώρηση των Εθνικών στη βασιλεία του· διότι σε αυτά εφαρμόζει ο απόστολος το εδ. 10, από το οποίο τα επόμενα εδάφια είναι συνέχεια. Ρωμ. ιε΄. 12, Θα υπάρχει ρίζα του Ιεσσαί· και αυτός που θα ανατείλει για να βασιλεύσει επί των Εθνικών, σε αυτόν θα εμπιστευτούν τα Έθνη. Αυτό είναι κλειδί για αυτή την προφητεία, η οποία μιλάει για τον Χριστό ως τη ρίζα του Ιεσσαί, ή κλάδο από τις ρίζες του (εδ. 1), ρίζα από ξηρή γη, κεφ. νγ΄. 2. Είναι η ρίζα του Δαβίδ (Αποκ. ε΄. 5), η ρίζα και το απόγονος του Δαβίδ Αποκ. κβ΄. 16.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού χρειάζεστε περισσότερο το Πνεύμα της σοφίας και της κατανόησης που αναπαύθηκε στον Χριστό; Πώς μπορεί η υπόσχεση μιας ειρηνικής βασιλείας να αναδιαμορφώσει τον τρόπο που βλέπετε τις τρέχουσες συγκρούσεις; Σε ποια περιοχή της ζωής σας σας προσκαλεί ο Κύριος να εμπιστευτείτε το λάβαρο που υψώθηκε για όλα τα έθνη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για τον τρυφερό βλαστό από τον Ιεσσαί που μεγάλωσε στον Σωτήρα μας. Με το Πνεύμα σου, φύτεψε τη δικαιοσύνη του βαθιά μέσα μας ώστε να περπατήσουμε στους δρόμους του. Συγκέντρωσε κάθε σκορπισμένη καρδιά στο λάβαρο του Υιού σου και ένωσε τον λαό σου μαζί στην ειρήνη που μόνο αυτός μπορεί να δώσει. Ας καλύψει η γνώση του Κυρίου τις ζωές μας όπως τα νερά καλύπτουν τη θάλασσα, μεταμορφώνοντας τις ιδιοσυγκρασίες μας και τις σχέσεις μας. Ας μας σταθεροποιήσει η ελπίδα του Ησαΐα 11-12 μέχρι την ημέρα που η βασιλεία σου έρχεται στην πληρότητα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →