Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Α' Παραλειπομένων 15-17 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της πρωινής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Τόμας Κόουκ, εκείνον τον έμπιστο σύντροφο των πρώτων Μεθοδιστών αναγνωστών. Ο Επίσκοπος Κόουκ, ο πιστός συνεργάτης του Γουέσλεϋ, ανοίγει τις ιερές ιστορίες με ευλαβική φροντίδα, προσκαλώντας κάθε πιστό να ανιχνεύσει την πιστότητα της διαθήκης του Θεού μέσα από τα χρονικά του Ισραήλ. Τα λόγια του εξακολουθούν να θερμαίνουν την καρδιά προς βαθύτερη υπακοή και δοξολογία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα μαζί τα κεφάλαια 15 έως 17 του Α' Παραλειπομένων, ακούγοντας το Πνεύμα που κίνησε τόσο τον βασιλιά όσο και τον χρονογράφο. Σταματήστε μετά από κάθε κεφάλαιο, επιτρέποντας στην καταγραφή της χαρούμενης επιστροφής της κιβωτού, τον καθορισμένο Λευιτικό έπαινο, και την υπόσχεση της διαθήκης του Κυρίου προς τον Δαβίδ να εγκατασταθούν βαθιά μέσα στην ψυχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κόουκ ανοίγει τις σκέψεις του εξετάζοντας τις ανανεωμένες οδηγίες του Δαβίδ προς τους Λευίτες.
Ο Δαβίδ είχε τώρα μάθει τον λόγο της ατυχίας τους· δικαιώνει λοιπόν τον Θεό, ταπεινώνεται, και προειδοποιεί τους Λευίτες να είναι πιο ακριβείς στο μέλλον. Όταν έχουμε καλές προθέσεις, αλλά υποφέρουμε για τα λάθη μας, δεν πρέπει να αποθαρρυνόμαστε, αλλά να εφαρμόζουμε με μεγαλύτερη προσοχή το έργο που έχουμε μπροστά μας. 1. Ο Δαβίδ, αφού έχτισε το δικό του σπίτι και έστησε μια σκηνή για την υποδοχή της κιβωτού, συγκεντρώνει τους ιερείς και τους Λευίτες, συνολικά οκτακόσιους εξήντα δύο, εκτός από τους έξι αρχηγούς τους· και αφού τους υπενθύμισε την αιτία της πρόσφατης καταστροφής, τους προτρέπει να προετοιμαστούν για την τελετή και να είναι πιο ακριβείς στην τήρηση της θείας εντολής. Σημείωση: (1.) Οι μεγαλύτεροι μεταρρυθμιστές είναι απλώς άνθρωποι, και επομένως όχι άψογοι. (2.) Είναι έλεος όταν ανακαλύπτουμε τα λάθη μας και τα διορθώνουμε. 2. Οι Λευίτες τώρα τηρούσαν προσεκτικά τον θείο κανόνα, και ο Θεός τους ενδυνάμωσε για το έργο τους.Στη συνέχεια περιγράφει τη διατεταγμένη διακονία και την ιερή μουσική γύρω από την κιβωτό.
Κάθε άνδρας είχε τη δική του θέση· κάποιοι έφεραν την κιβωτό, άλλοι ήταν θυρωροί για να κρατούν τις πόρτες της σκηνής από εισβολείς, και τώρα πιθανώς περιέβαλαν την κιβωτό, ώστε άλλοι να μην την αγγίζουν όπως είχε κάνει ο Ουζά. Κάποιοι με μουσικά όργανα συμμετείχαν σε συναυλία, ενώ άλλοι είχαν οριστεί να οδηγούν το ιερό άσμα, και να ενώνουν τη φωνητική με την οργανική αρμονία. Σημείωση: (1.) Όταν έχουμε σωστή κατανόηση του τρόπου του καθήκοντος, και ικανότητα να βαδίζουμε σε αυτό, και τα δύο προέρχονται από τον Κύριο. (2.) Η εκκλησιαστική μουσική, όταν βρίσκεται υπό καλές ρυθμίσεις, μπορεί ακόμα να αποτελέσει μεγάλη ευλογία· αν και ο παράλογος και ασεβής τρόπος με τον οποίο εκτελείται πολύ συχνά, είναι δικαίως προσβλητικός, και διαταράσσει την αφοσίωση. 2ον, Με επίσημες θυσίες, ως εξιλέωση για παλαιά λάθη, και για να λάβουν παρούσα βοήθεια, οι Λευίτες προχώρησαν, θεϊκά υποστηριζόμενοι κάτω από το βάρος τους· και με κάθε έκφραση χαράς ο Δαβίδ και ο λαός χάρηκαν μπροστά στην κιβωτό.Ο Κόουκ στη συνέχεια αναπτύσσει τη δομή και τα θέματα του ψαλμού ευχαριστίας του Δαβίδ.
Η ευγνώμων δοξολογία είναι η πιο αποδεκτή θυσία. (2.) Οι πεινασμένοι που περιμένουν τον Θεό θα γεμίσουν με τα αγαθά του. (3.) Η λατρεία μας προς τον Θεό πρέπει να είναι τακτική και σταθερή: όποιες δεσμεύσεις κι αν μας αποσπάσουν, δεν πρέπει ποτέ να παραλείπουμε το καθημερινό έργο της προσευχής και της δοξολογίας. 2ον, Ο ψαλμός του Δαβίδ ανοίγει [1.] με ευχαριστία. Ο λαός του Θεού είναι υποχρεωμένος (1.) να τον δοξάζει. (2.) Να τον επικαλείται στην προσευχή, για τη συνέχιση των ελεών του. (3.) Να δημοσιεύει τη δόξα του σε άλλους. (4.) Να χαίρεται σε αυτόν· ναι, να καυχάται στο όνομά του, στην αγάπη του, τη δύναμή του, την πιστότητά του, και το έλεός του. [2.] Περιέχει ευγνώμονες αναμνήσεις των πράξεων του Θεού, οι οποίες αξίζουν αιώνια μνήμη. (1.) Τη διαθήκη που συνήφθη με τους πατέρες τους, και εκπληρώθηκε σε αυτούς. (2.) Τα θαυματουργικά έργα και τη θεία διατήρηση για τα οποία του ήταν υπόχρεοι. (3.) Τα διατάγματα και τις κρίσεις του αποκαλυμμένου του θελήματος, με τα οποία ήταν τόσο ιδιαιτέρως ευνοημένοι. [3.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Κόουκ καταλήγει τονίζοντας την ισορροπία της δημόσιας λατρείας και της ιδιωτικής αφοσίωσης.
] Ο λαός σε αυτό πρόσθεσε το χαρούμενο αμήν του, και δοξολόγησε τον Κύριο: και έτσι κάθε πιστή ψυχή, σε κάθε εποχή και τόπο, μπορεί να υψώσει τη δόξα, τη χάρη και την πιστότητα του Θεού· και, όπως επιβάλλει το καθήκον, να ικετεύει θερμά τη συνέχιση των ίδιων ευλογιών. 3ον, Αφού η κιβωτός τοποθετήθηκε στην Ιερουσαλήμ, και οι Λευίτες ορίστηκαν να διακονούν ενώπιόν της, ο Δαβίδ φροντίζει λίγο για τη σκηνή στη Γαβαών. Εκεί ο Σαδώκ παρευρισκόταν, με τους ιερείς και τους Λευίτες, για να προσφέρουν συνεχώς τις καθορισμένες θυσίες, ενώ ο Αβιάθαρ πιθανώς παρέμενε στην Ιερουσαλήμ, για να συμβουλεύεται τον Κύριο ενώπιον της κιβωτού. Αφού διευθετήθηκε έτσι η υπηρεσία του Θεού, ο λαός αναχώρησε με χαρά, και ο Δαβίδ πήγε να ευλογήσει το σπίτι του, να προσευχηθεί μαζί τους, και για αυτούς. Σημείωση: Οι δημόσιες υπηρεσίες δεν πρέπει ποτέ να αντικαθιστούν την ιδιωτική και οικογενειακή αφοσίωση.Τέλος, οδηγεί την καρδιά του αναγνώστη στην υπέρτατη δόξα της διαθήκης του Θεού με τον Δαβίδ.
Εδάφιο 19. Α' Παραλειπομένων 17:19. Τα πάντα ταύτα τα μεγαλεία εποίησας, κ.λπ.; — Όλα αυτά τα μεγάλα πράγματα τα έκανες, για να δείξεις όλη σου τη δόξα στον δούλο σου. Houbigant. ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1ον, Ο ευσεβής σκοπός του Δαβίδ, η ενθάρρυνση του Νάθαν, και η ευμενής αποδοχή των προθέσεών του από τον Θεό, αν και τον απέτρεψε από την υπηρεσία, τα είχαμε προηγουμένως, Β' Σαμουήλ 7:0. Μπορούμε να παρατηρήσουμε, (1.) Πόσο ανήσυχη είναι η καρδιά κάθε πιστού Ισραηλίτη, ώστε να εκδηλωθεί η δόξα του Θεού. (2.) Ότι οι διάκονοι του Θεού πρέπει να χαίρονται να ενθαρρύνουν τους άλλους σε κάθε καλό λόγο και έργο. (3.) Μια ευμενής επιθυμία, αν και ανεπιτυχής, δεν ξεχνιέται από τον Θεό. (4.) Οι ευλογίες στα παιδιά μας, είναι ελέη για εμάς τους ίδιους. (5.) Εν Χριστώ Ιησού εκπληρώνεται η υπόσχεση, Α' Παραλ. 17:14, ο οποίος είναι υψωμένος να καθίσει στον θρόνο του Δαβίδ εις τους αιώνας των αιώνων. 2ον, Η προσευχή του Δαβίδ διαφέρει λίγο εδώ από την προηγούμενη, εκτός από μερικές εκφράσεις. Διδάσκει, (1.) Με πόση βαθιά ταπεινοφροσύνη πρέπει να προσεγγίζουμε τον Θεό. (2.) Ότι αυτοί είναι οι πραγματικά έντιμοι της γης, τους οποίους ο Θεός προσέχει. (3.) Ότι η υψηλότερη δόξα του μεγαλύτερου βασιλιά, είναι να είναι ο δούλος του Θεού. (4.) Όπως δεν υπάρχει Θεός σαν τον Κύριο, έτσι δεν υπάρχει ευτυχία ίση με την αίσθηση της εύνοιάς του. (5.) Όταν έχουμε τις υποσχέσεις του Θεού, μπορούμε με αυτοπεποίθηση να τις επικαλεστούμε, και να είμαστε βέβαιοι ότι θα εισακουστούμε και θα απαντηθούμε.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού προσπάθησα να κάνω το έργο του Θεού με καλές προθέσεις αλλά χρειάστηκα διόρθωση; 2. Πόσο τακτικά η οικογένειά μου συνδυάζει τη δημόσια δοξολογία με την ιδιωτική προσευχή; 3. Με ποιους τρόπους εκτιμώ τα ελέη της διαθήκης που εκπληρώθηκαν στον Χριστό;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ελεήμον Κύριε, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Τόμας Κόουκ, του οποίου ο σχολιασμός εξακολουθεί να οδηγεί τον λαό σου στον Λόγο σου. Χάρισέ μας την ίδια ευλαβική φροντίδα που έμαθε ο Δαβίδ, ώστε κάθε πράξη λατρείας να γίνεται σύμφωνα με το θέλημά σου. Κράτα τις καρδιές μας ταπεινές ενώπιον των υποσχέσεων της διαθήκης σου, και ας γίνει η χαρά των λυτρωμένων Λευιτών δική μας. Είθε οι δημόσιες διατάξεις και η μυστική αφοσίωση να είναι εξίσου γλυκές σε εμάς, μέχρι να σταθούμε με όλους τους αγίους ενώπιον του θρόνου σου· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →