← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβραίους 7 — με τον Benson

Εβραίους 7Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ποιμαντική φροντίδα και ευλαβική ακρίβεια, ο Μπένσον ξεδιπλώνει το έβδομο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής, ανιχνεύοντας την αιώνια ιεροσύνη του Χριστού μέσω της αρχαίας μορφής του Μελχισεδέκ. Η έκθεσή του καλεί κάθε αναζητούσα καρδιά να δει την ανώτερη δόξα της εφάπαξ προσφοράς του Κυρίου μας και τη σίγουρη ελπίδα που αυτή εξασφαλίζει. Καθώς ακούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Μπένσον να ζωογονήσει την πίστη μας και να εμβαθύνει την αγάπη μας για τον Αρχιερέα που ζει αιώνια για να μεσιτεύει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το έβδομο κεφάλαιο της προς Εβραίους με ανοιχτές καρδιές. Ακούστε πώς ο απόστολος εκθέτει την αιώνια ιεροσύνη του Χριστού, ανώτερη από κάθε επίγεια τάξη. Καθώς διαβάζονται τα λόγια, δεχτείτε τα ως ζωντανή αλήθεια που μας φέρνει κοντά στον Θεό μέσω Εκείνου που ζει για πάντα για να μεσιτεύει. Είθε το Πνεύμα να κάνει την ανάγνωση μέσο χάριτος.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπένσον ξεκινά σκιαγραφώντας τον διπλό σκοπό του αποστόλου για το κεφάλαιο. Εισαγωγή. Α.Μ. 4068. Μ.Χ. 64. Ο απόστολος, (1,) Εισέρχεται σε παραλληλισμό μεταξύ Μελχισεδέκ και Χριστού ως προς την συμφωνία στον τίτλο και την καταγωγή· και από διάφορες απόψεις στις οποίες η ιεροσύνη του Μελχισεδέκ ήταν ανώτερη από εκείνη του Ααρών και των διαδόχων του, συνάγει την ανώτερη δόξα της ιεροσύνης του Χριστού, Εβραίους 7:1-17. (2,) Από όσα είχαν ειπωθεί παραπάνω, υποστηρίζει ότι η Ααρωνική ιεροσύνη όχι μόνο υπερέχθηκε, αλλά δικαιώθηκε και ολοκληρώθηκε από εκείνη του Χριστού· και, κατά συνέπεια, ότι η υποχρέωση του νόμου διαλύθηκε, Εβραίους 7:18-28. Στη συνέχεια δείχνει πώς ο όρκος του Ψαλμού 110 ερμηνεύεται μέσα από την ιστορία του Μελχισεδέκ. Στίχος 1. Εβραίους 7:1. Διότι, κ.λπ. Ο απόστολος, έχοντας υποσχεθεί να οδηγήσει τους πιστούς Εβραίους προς την τελειότητα της χριστιανικής γνώσης, (Εβραίους 6:1-4,) ιδιαίτερα όσον αφορά την αρχιεροσύνη του Χριστού όπως προτυπώθηκε από αυτή του Μελχισεδέκ, την οποία είχε επανειλημμένα αναφέρει, (δηλαδή, Εβραίους 5:6· Εβραίους 5:10· Εβραίους 6:20,) ως τύπο της, προχωρά τώρα στην εκπλήρωση της υπόσχεσής του· και, για τον σκοπό αυτό, επισημαίνει το βαθύ νόημα του όρκου που καταγράφεται στους Ψαλμούς 110:4. Ο Μπένσον εξετάζει στη συνέχεια τις λεπτομέρειες που κατέγραψε ο Μωυσής για να αναδείξει την υπεροχή του Μελχισεδέκ. Και εξετάζοντας με ακρίβεια τις λεπτομέρειες σχετικά με τον Μελχισεδέκ, όπως αναφέρονται στην Μωσαϊκή ιστορία, δείχνει ότι ο Μελχισεδέκ ήταν ένας πολύ πιο εξαιρετικός ιερέας από τον Ααρών και όλους τους γιους του, και συνεπώς ότι ο Ιησούς, τον οποίο ο Θεός είχε κάνει Αρχιερέα για πάντα κατά την ομοιότητα του Μελχισεδέκ, ασκούσε μια ιεροσύνη τόσο πιο αποδεκτή στον Θεό, όσο και πιο αποτελεσματική για την εξασφάλιση της συγχώρεσης της αμαρτίας, από την ιεροσύνη που ασκούσαν οι γιοι του Ααρών υπό τον νόμο. Διότι ο σκοπός του αποστόλου σε αυτό το κεφάλαιο δεν είναι να δηλώσει τη φύση ή την άσκηση της ιεροσύνης του Χριστού, αν και αναφέρεται περιστασιακά· έχοντας μιλήσει για την πρώτη, κεφ. 5., και σκοπεύοντας να ασχοληθεί με τη δεύτερη εκτενώς αργότερα, πράγμα που κάνει στο κεφ. 9. Αλλά περί της υπεροχής και της αξιοπρέπειάς της διαπραγματεύεται εδώ, και όμως όχι απόλυτα, αλλά σε σύγκριση με τη Λευιτική ιεροσύνη, η οποία μέθοδος ήταν και αναγκαία, και άμεσα συμβατή με τον σκοπό του. Στην ανάσταση πιέζει την ομοιότητα του Μελχισεδέκ με τον Υιό του Θεού. Αλλά από όλες αυτές τις απόψεις, έγινε όμοιος με τον Υιό του Θεού, ο οποίος ήταν πραγματικά χωρίς πατέρα ως προς την ανθρώπινη φύση του, χωρίς μητέρα ως προς τη θεϊκή του· και σε αυτό επίσης, χωρίς γενεαλογία· και δεν καταγόταν, ακόμη και στην ανθρώπινη φύση, από κανέναν πρόγονο ιερατικής τάξης· παραμένει ιερέας συνεχώς. Δηλαδή, δεν γίνεται καμία αναφορά στο τέλος της ιεροσύνης της τάξης του, ούτε στον τερματισμό της προσωπικής του διαχείρισης του αξιώματός του με τον θάνατο· και έτσι στέκεται στην ιστορία ως ένα είδος αθάνατου ιερέα, χωρίς να αναφέρεται κανένας διάδοχος. Και αυτό είναι που ο απόστολος κυρίως σκόπευε να επιβεβαιώσει από εδώ, δηλαδή, ότι υπήρχε στην Αγία Γραφή, πριν από την καθιέρωση της Ααρωνικής ιεροσύνης, μια αναπαράσταση μιας αιώνιας, αμετάβλητης ιεροσύνης, δηλαδή αυτής του Χριστού, ο οποίος, όπως ήταν χωρίς αρχή ημερών, μόνος πραγματικά παραμένει χωρίς θάνατο και χωρίς διάδοχο.
Σκεφτείτε
Ο Μπένσον καταλήγει με την αμετάβλητη ιεροσύνη που εξασφαλίζεται από την ατελείωτη ζωή του Χριστού. Στίχοι 23-25. Εβραίους 7:23-25. Και υπήρχαν πολλοί ιερείς ο ένας μετά τον άλλον, επειδή εμποδίζονταν από τον θάνατο να συνεχίσουν την αδιάκοπη εκτέλεση του λειτουργήματός τους. Αλλά αυτός ο άνθρωπος, επειδή παραμένει για πάντα στη ζωή και στο λειτούργημά του· έχει μια αμετάβλητη ιεροσύνη, μία που δεν περνά από τον έναν στον άλλον. Ως εκ τούτου, από όπου φαίνεται· ότι είναι ικανός να σώσει στο έπακρο από την αμαρτία και τις συνέπειές της, στην εύνοια και την εικόνα του Θεού, και να διατηρήσει στην αιώνια ζωή, όλους όσους με πίστη και προσευχή έρχονται στον Θεό μέσω αυτού ως ιερέα τους· βλέποντας ότι ζει για πάντα για να μεσιτεύει. Δηλαδή, ζει και μεσιτεύει, σε κάθε περίσταση της αντίστοιχης ζωής τους, σε όλες τις διαδοχικές εποχές και γενιές. Πέθανε μία φορά, μεσιτεύει αδιάκοπα. Κλείνει αντιπαραβάλλοντας τους πολλούς ιερείς που πέθαναν με τον έναν Ιερέα που παραμένει. Η ιεροσύνη και η θυσία του Χριστού, και η διακονία που βασίστηκε σε αυτές, εισήχθησαν μετά τον νόμο, πάνω σε αυτόν, στη θέση του, για να επιτύχουν αυτό που ο νόμος δεν μπορούσε να κάνει. Αυτό, λοιπόν, λέει ο Δρ. Όουεν, είναι το νόημα των λέξεων: 'Η εισαγωγή της καλύτερης ελπίδας μετά και πάνω στον νόμο, όταν είχε γίνει επαρκής αποκάλυψη της αδυναμίας και της ανεπάρκειάς του ως προς αυτόν τον σκοπό, τελειοποίησε τα πάντα, ή έφερε την εκκλησία σε εκείνη την κατάσταση ολοκλήρωσης που είχε σχεδιαστεί για αυτήν. Ονομάζεται καλύτερη σε σχέση με τον νόμο, και όλα όσα περιείχε, ή μπορούσε να επιτύχει.' Με την οποία πλησιάζουμε τον Θεό, έχουμε ελεύθερη άδεια να πλησιάζουμε με πίστη και προσευχή, μέσω της θυσίας και της μεσιτείας του αιώνια ζώντος και ένδοξου Αρχιερέα και Μεσίτη μας. Είναι μια έκφραση, λέει ο Γρότιος, 'κατάλληλα ιερατική, που δηλώνει την προσέγγιση των ιερέων στον Θεό και τη λατρεία του.'
Απαντήστε
1. Πώς σας παρηγορεί η υπεροχή της ιεροσύνης του Χριστού στην παρούσα σας ανάγκη; 2. Με ποιους τρόπους πειράζεστε να βασίζεστε σε εξωτερικές μορφές αντί στον ζωντανό Αρχιερέα; 3. Πού σας καλεί το Πνεύμα να πλησιάσετε τον Θεό μέσω της καλύτερης ελπίδας που μας έχει τεθεί;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Ιωσήφ Μπένσον και για το φως που μας χάρισες μέσω του σχολιασμού του. Χάρισέ μας τη χάρη να στηριχθούμε ολοκληρωτικά στην αιώνια ιεροσύνη του Υιού σου. Είθε η εφάπαξ προσφερθείσα θυσία του να καθαρίσει τις συνειδήσεις μας και η αδιάκοπη μεσιτεία του να μας στηρίζει σε κάθε δοκιμασία. Ενώσε τις καρδιές μας να πλησιάσουμε με πλήρη βεβαιότητα πίστης, ώστε να τελειοποιηθούμε στην αγάπη και να φυλαχθούμε από τη δύναμή σου για την αιώνια ζωή. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →